Μηδενική ανοχή στους εμπρηστές

 Παρέμβαση στο μεσημβρινό δελτίο του Action 24

Τα πρόσωπα του εμπρησμού. Ένα σκοτεινό ταξίδι στις εγκληματικές υποθέσεις φονικών πυρκαγιών.

 Στο βιβλίο αυτό, από ανοικτές πηγές, φωτίζουμε το έγκλημα και τον δράστη του εμπρησμού, δείχνοντας πόσο πολύπλευρο είναι το δολοφονικό όργανο της πυρκαγιάς στα χέρια του δράστη. Πάθη, συμφέροντα, διαταραχές, ιδεολογία, πολιτική, ή και συνδυασμός αυτών χρησιμοποίησαν την ανεξέλεγκτη πορεία της φωτιάς ως καταστρεπτικό και πολλές φορές δολοφονικό έργο. 

Σε μια χρονική συγκυρία, όπου οι καταστροφές από τις πυρκαγιές, τείνουν να γίνουν «κανονικότητα» μαζί με την παραφιλολογία περί των υπαιτίων της, κάνουμε μια επιλεκτική παρουσίαση μορφών που πράγματι συγκλόνισαν με το καταστρεπτικό τους πύρινο έργο. 

 Προσπαθούμε με αυτόν τον τρόπο, να δώσουμε πρόσωπο στον «εμπρηστή» που όπως έγραφε δεκαετίες πριν, το 1950, ένας πολυγραφότατος Αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, ο Ηλίας Μπέτσιος: «Ο εμπρηστής κατά γενικήν αντίληψην είναι κακούργος» και ότι «ο άνθρωπος του λαού δεν δύναται συχνά να εννοήση ότι ο εμπρηστής είναι εγκληματίας, επιζήμιος εις τον λαόν, ότι προς το συμφέρον της ολότητας πρέπει να τιμωρήται και ότι ουχί η ασφάλεια, αλλά η ολότης πληρώνει την ζημίαν». 

Από τις φωτιές των μαγισσών μέχρι τους εμπρηστές των δασών, από τον τελετουργικό εμπρησμό μέχρι την ψυχοπαθολογία του πυρομανή, ο εμπρησμός είναι ένα ιδιαίτερα επαχθές έγκλημα, μια βουβή πράξη που καταλήγει σε ένα ιδιαίτερα θορυβώδες φρικιαστικό θέαμα. 

Ο εμπρηστής συχνά παρακολουθεί τη φωτιά που άναψε, μένει κοντά, τρέφεται από το ίδιο του το έργο. Στην ψυχολογία των διεστραμμένων εμπρηστών, στην εικόνα των φλογών που μεγαλώνουν, ο δράστης βλέπει τη δύναμη, τον έλεγχο, την απόλαυση της καταστροφής. 

 Σε πολλές περιπτώσεις, μετά το έγκλημα, επιστρέφει στο σημείο του εμπρησμού, ανακατεύεται με το πλήθος, που τρομαγμένο παρακολουθεί, μερικές φορές συμμετέχει στις επιχειρήσεις κατάσβεσης. 

 Τα πρόσωπα που παρελαύνουν στις σελίδες του βιβλίου, από τα μυθικά μέχρι τα πραγματικά, έσπειραν θάνατο, φόβο, δημιούργησαν συλλογικό τραύμα στην κοινωνία. 

 Κάποια από αυτά χάραξαν την εγκληματολογική μνήμη, άλλωστε οι πυρκαγιές είναι σημαντικό σύμβολο της κοινωνικής ευθραυστότητας. Μέσα από την βιογραφική ανάγνωση των προσώπων, διακρίνουμε λίγο την ψυχολογική τους σκιά. 

 Σε πολλούς από αυτούς μελετώντας τη ζωή τους, πίσω από την ίδια την εγκληματική τους διαταραχή, διακρίνουμε ότι είναι εσωτερικά ασταθείς, και ψυχικά αδύναμοι να ισορροπήσουν στο θυμό τους ή την απόρριψη που υπέστησαν. 

 Μέσα από την κάλυψη των φλογών εκδικούνται, καθαίρονται και ορθώνουν λίγο το ανάστημά τους.

 Σε μερικούς άλλους, τους κατά συρροή εμπρηστές, διακρίνουμε ότι μέσα στην φρενίτιδα του μυαλού τους, είχαν σχέδιο και μεθοδικότητα. Αυτοί οι “serial arsonists” παρακολουθούν, προετοιμάζουν σενάριο, μελετούν τα μοτίβα του ανέμου, γνωρίζουν τη συμπεριφορά της φωτιάς, όπως και οι πυροσβέστες που θα κληθούν να τη σβήσουν. 

 Τα πρόσωπα του εμπρησμού, είναι εκδικητικά, μυστικιστικά, άλλοτε είναι κοινωνικά αποκλεισμένα, άλλοτε επαγγελματίες της φωτιάς, άλλοτε κερδοσκόποι, άλλοτε άρρωστοι πυρομανείς.

 Βλέπουν με διαφορετικό βλέμμα τις φλόγες που κατατρώγουν τα πάντα στο πέρασμά τους. 

Κάθε μία από αυτές τις μικρές ιστορίες είναι μια αφήγηση ενός εγκλήματος που από τις στάχτες του διακρίνονται τόσο ο εμπρηστής όσο και η κοινωνία που τον ανέθρεψε και πολλές φορές ήταν ο επιταχυντής για την πράξη του. 

Κάθε ιστορία είναι μια πυρκαγιά, κατατρώει ότι βρίσκει γύρω της, αλλά αφήνει ίχνη, που μιλάνε ξεκάθαρα για το έγκλημα, τον υπαίτιο και τα αίτια που του όπλισαν το καταστρεπτικό χέρι του.

Το βιβλίο είναι των εκδόσεων "Γρηγόρη", διατίθεται από τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και στο τηλ.(210 2116606).

Οι εμπρηστές στην Πορτογαλία

Του ε.α. Αντιστράτηγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Δορυφορικό Οργανισμό για τις Πυρκαγιές (EFFIS), μέχρι και τα μέσα Αυγούστου, στην Πορτογαλία έχουν καεί 2.610.000 στρέμματα, έκταση διπλάσια από την περσινή για το ίδιο διάστημα, θέτοντας τη χρονιά σε μια από τις χειρότερες από άποψη δασικών πυρκαγιών τα τελευταία χρόνια.

Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ ο αριθμός των εκδηλωθέντων πυρκαγιών είναι σχετικά χαμηλός (3.370 μέχρι τα μέσα Ιουλίου), οι καμένες εκτάσεις, είναι σε αριθμούς από τις υψηλότερες στην τελευταία δεκαετία (5η).

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πυρκαγιές σε τρεις περιοχές (Évora, Beja και Viana do Castelo) κάηκε το 56% της συνολικής καμένης έκτασης της χώρας.

Επίσης το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίας στα Βόρεια (Viana do Castelo, Braga, Vila Real και Porto), όπου σημειώθηκαν το 53% των πυρκαγιών και κάηκε το 72 % της καμένης έκτασης της χώρας.

Στις αιτίες του, το 24% αποδίδεται σε εμπρησμό, το 13% σε εκτεταμένες καύσεις αγροτικών υπολειμμάτων και το 11% σε καύσεις γενικότερα.

Στην χώρα (μας) που ευδοκιμεί ανέκαθεν το έγκλημα του εμπρησμού

Του ε.α Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Ιούνιος του 1961, πάνω από μισό αιώνα, ο  δημοσιογράφος Γ. Σπορίδης σε άρθρο του στην εφημερίδα "Ταχυδρόμο" περιγράφει με σκληρό και σκωπτικό τρόπο, την καταστροφή που συντελείται με τις πυρκαγιές των δασών και τους εμπρησμούς. Αν δεν υπήρχε η ημερομηνία θα μπορούσε να δημοσιευτεί αυτολεξεί σήμερα και να περιγράφει ακριβέστερα την ζοφερή πραγματικότητα:

"Λοιπόν δε μας χρειάζονται τα δάση! Πολλά φαίνεται έχουμε, πυκνότατα, καιρός να τα ξεκάνουμε, να ησυχάσουμε! Ας προελάσουν κατόπιν τούτου, τα τσεκούρια, ας προελάσουν οι αξίνες, και η φωτιά να τελειώσουμε μια ώρα αρχύτερα. Τα δάση: Ξύλα, κούτσουρα και ξυλοκάρβουνα...Ελάχιστο το πράσινο στον τόπο μας, το έφαγαν, το καμίνι, η αξίνα, ο εμπρηστής...Ελάχιστα τα δάση μας, φαλακρά τα βουνά μας, οι λόφοι τα υψώματα, Γιατί λοιπόν να μην ξεκάνουμε και ότι απέμεινε; Μόνο ο Ιμπραήμ στα 27 να έχει τη δόξα; Δυστυχώς είναι χαρακτηριστικό της νοοτροπίας και της ψυχολογίας του Έλληνος.

Αυτός ο πρωτοφανής εγωισμός που μας μαστίζει. Η κάθε γενιά έρχεται και πιστεύει τούτον εδώ τον τόπο απόλυτα δικό του και νιώθει ότι έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει. Οτι ανήκει στα παιδιά και τα εγγόνια της δε το εσκέφθη ποτέ...Κτίζουμε και τις τρύπες, φτιάχνουμε δρόμους σα σφύδες, κόβουμε τα δέντρα, καταστρέφουμε τα δάση και δεν σκεφτόμαστε ότι για τρεις γενιές ή τέσσερις δεκαετίες είμεθα εμείς και κατόπιν θα έλθουν άλλοι., που δεν μας χρωστούν τίποτα να κληρονομήσουν χάλια και φαλακρά βουνά."

Με μια ματιά στα αρχείο της εφημερίδας τα επόμενα χρόνια, βρίσκουμε δεκάδες δημοσιεύματα για εμπρηστές, όλων των λογών και κινήτρων που κατακαίνε την  χώρα μας.

To πρόσωπο του εμπρηστή

 

Του ε.α. Αντιστράτηγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Και ενώ οι πυρκαγιές σαρώνουν και αυτό το καλοκαίρι την πατρίδα μας, κατατρώγοντας τον πολύτιμο εθνικό πλούτο χλωρίδας και πανίδας, περιουσίες, υποδομές και το σοβαρότερο, θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, επανέρχεται πάντα το ποιος βρίσκεται πίσω από τις πυρκαγιές.

Υπό το βάρος των δυσκολιών του ίδιου του φαινομένου της πυρκαγιάς, πολλές από τις περιπτώσεις πυρκαγιών, εξιχνιάζονται και οι υπαίτιοι τους οδηγούνται στην δικαιοσύνη.

Οι περισσότεροι εμπρηστές από αμέλεια, βαριά αμέλεια, επιχείρησαν να εκτελέσουν θερμές εργασίες στην ύπαιθρο, ή χρησιμοποίησαν γυμνές φλόγες για αγροτικές εργασίες ή διασκέδαση.

Επίσης στους παραπάνω προστίθενται και ένας αριθμός, με ψυχικές διαταραχές που γοητεύονται από τις φλόγες και τις χρησιμοποιούν για την «ικανοποίησή τους».

Οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά: προβλήματα επικοινωνίας, παρορμητικές συμπεριφορές, δυσκολία έκφρασης συναισθημάτων και ενδιαφέρον για σύνεργα φωτιάς. Ωστόσο, τα κίνητρα είναι συχνά πολλαπλά και δυσκολοεντόπιστα.

«Εξακολουθούμε να μαθαίνουμε για την ψυχολογία του εμπρησμού», δηλώνει η Nichola Tyler, καθηγήτρια εγκληματολογικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Swinburne στην Αυστραλία.

Πολλοί άνθρωποι γοητεύονται από τη φωτιά από νεαρή ηλικία. Είναι αρκετά συνηθισμένο για τα παιδιά να παίζουν με τη φωτιά, σημειώνει ο Caoilte Ciardha, καθηγητής εγκληματολογικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Σαν ενήλικες, συχνά συνεχίζουν να απολαμβάνουν - ζεστές εστίες, κεριά που τρεμοπαίζουν, φωτιές στην παραλία και άλλα ανασφαλή παιχνίδια με τη φωτιά.

Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού και Ανακριτικά Π.Υ. σε μάχη με τους εμπρηστές που καίνε την πατρίδα μας.

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Μπαίνοντας στο πλέον καυτό τμήμα της αντιπυρικής περιόδου, δυστυχώς, ούτε φέτος φαίνεται να έχει επέλθει ο απαραίτητος συγκλονισμός στο σύνολο των
κατοικούντων στην πατρίδα μας για τα ζητήματα πυροπροστασίας.

Εκατοντάδες εγκληματικά χέρια μέχρι και σήμερα έχουν προκαλέσει δασικές πυρκαγιές, με κάποιες από αυτές να έχουν προκαλέσει σημαντικές καταστροφές στο πληγωμένο ήδη φυσικό περιβάλλον της πατρίδας μας.

Μόνο τις τελευταίες ημέρες δεκάδες άτομα σε όλη την  χώρα έχουν συλληφθεί από τα στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού και των στελεχών των Ανακριτικών Τμημάτων των Π.Υ.

Το πλέον σημαντικό είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ο εντοπισμός των υπαιτίων γίνεται σε χρόνο άμεσο με την εκδήλωση της πυρκαγιάς και αυτό σε συνδυασμό με την αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου αντιμετώπισης τους, θα μπορέσει έναν αποτρεπτικό παράγοντα, για όσους χωρίς πολλή σκέψη επιχειρούν με εγκληματική αμέλεια να "χρησιμοποιήσουν" γυμνές φλόγες ή να εκτελέσουν θερμές εργασίες στην ύπαιθρο.

Η εξερεύνηση της πυρκαγιάς ολοκληρώνεται από την πυροσβεστική εμπειρογνωμοσύνη

Του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Η διερεύνηση μιας πυρκαγιάς είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό και εξειδικευμένο  αντικείμενο.

 Αποτελεί οργανικά δεμένο στάδιο μιας ολοκληρωμένης πυροσβεστικής επιχείρησης, αφού η νομοθετική επιταγή στη χώρα μας, θέλει την εξερεύνηση της, να την πραγματοποιεί σε προανακριτικό επίπεδο ο Πυροσβέστης.  

Μια πράξη που βασίζεται σε μια ολιστική αντιμετώπιση του κύκλου μιας πυρκαγιάς. 

Ο πυροσβεστικός οργανισμός στην πατρίδα μας, ελέγχει τα προληπτικά  μέτρα πυροπροστασίας, επεμβαίνει για την κατάσβεση μιας πυρκαγιάς και στο τέλος ερευνά για τα αίτια και τον υπαίτιο της.  Τα παραπάνω αποτελούν μια ολιστική διαδικασία, όπου  κομβικής σημασίας αποτελεί η  πυροσβεστική εμπειρία και οπτική και γνώση των στελεχών του Π.Σ. που είναι και οι πλέον αρμόδιοι για το φαινόμενο της πυρκαγιάς.

Στην φαρέτρα του Πυροσβέστη ερευνητή, το νομοθετικό πλαίσιο, ειδικά στη χώρα μας, δίνει τη δυνατότητα να αναθέσει σε εξειδικευμένους δικαστικούς πραγματογνώμονες την απάντηση σε ερωτήματα ειδικευμένων τεχνικών ζητημάτων, ώστε να έχει πιστοποιημένες απαντήσεις, που θα αποτελέσουν μια πρώτη βάση για την ερευνητική του διαδικασία.  

Οι συγκεκριμένες πραγματογνωμοσύνες  εν συνεχεία θα  "αναγνωστούν και θα επεξεργαστούν" με το εργαλείο της εγκληματολογικής αξιολόγησης του Πυροσβέστη και θα συνδυαστούν  με τα υπόλοιπα στοιχεία.

'Οσα επιστημονικά και διεπιστημονικά papers και αν συγγραφούν για μια υπόθεση εάν δεν συνδυαστούν με τις καταθέσεις των πυροσβεστών, αστυνομικών, παρευρισκόμενων στο συμβάν, το τυχόν οπτικό υλικό, τα ευρήματα στον τόπο του συμβάντος, την ανάλυση των δεικτών καύσης και την πυροσβεστική εμπειρογνωμοσύνη του συνολικού συμβάντος, η πραγματική αιτία δύσκολα θα προσεγγιστεί.

Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια αυτής της  λογικής,  η   ελληνική δικαιοσύνη με τη σειρά της αποδέχεται ως δικαστικούς πραγματογνώμονες στις λίστες των πρωτοδικείων της, Αξιωματικούς του Πυροσβεστικού Σώματος ως ειδικούς για τα συμβάντα πυρκαγιών.

Σε κάθε περίπτωση η διερεύνηση μιας πυρκαγιάς είναι εξαιρετικά σοβαρή αποστολή, κομμάτι της απονομής της δικαιοσύνης και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ειδικά από τους μετέχοντες σε αυτή.  

Εικαστική έκθεση Piromania - εγκλήματα εμπρησμού

Στην εικαστική έκθεση του ε.α. Αντιστρατήγου Γιάννη Σταμούλη  αποδίδεται  εικαστικά η φωτιά από τον Ήφαιστο, ως την Αποκάλυψη και τον Μεσαίωνα.

Από τον Ηρόστρατο που θέλησε μέσω του εμπρησμού να διατηρήσει το όνομά του στην ιστορία,  μέχρι τους «ανώνυμους» εμπρηστές της διπλανής πόρτας, που καίνε από εγκληματική αμέλεια ή πρόθεση τον εθνικό δασικό πλούτο κάθε καλοκαίρι.
Κεντρικό σημείο η εστίαση σε εγκληματικές μορφές που χρησιμοποίησαν την καταστροφική φύση της φωτιάς.
Στον αντίποδα οι Πυρομαχητές που βάζουν πολλές φορές το κορμί τους ασπίδα στις καταστρεπτικές φλόγες.  

Ανήλικοι εμπρηστές- Συμπτώματα- Πρόληψη

Των ε.α. Αντιστρατήγων Π.Σ. Γ.Σταμούλη-Ν.Διαμαντή

Σύμφωνα με τον αμερικάνικο οργανισμό πυροπροστασίας, National Fire Protection Association, περίπου 50.000 πυρκαγιές στις ΗΠΑ, το 2011, ξεκίνησαν από παιδιά.

Από τα ίδια στοιχεία, προκύπτει ότι σχεδόν οι μισές από τις πυρκαγιές κατοικιών, προκαλούνται από άτομα ηλικίας μεταξύ 4 και 6 ετών.

Ο N.G. Berrill, εγκληματολογικός ψυχολόγος υποστηρίζει ότι οι έφηβοι έλκονται από κροτίδες και εκρηκτικά και επισημαίνει ότι τα μικρότερα παιδιά είχαν περισσότερες πιθανότητες να βάλουν φωτιές σε σπίτια, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά και οι έφηβοι είναι πιο πιθανό να βάλουν φωτιές σε εξωτερικούς χώρους. Η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία διαπιστώνει ότι αυτά τα παιδιά μπορεί να χρησιμοποιούν τη φωτιά για να τραβήξουν την προσοχή και μπορεί να αντιμετωπίζουν κατάθλιψη, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας ή οικογενειακό άγχος.

Από το 1900 συζητάμε στην Ελλάδα για την αυστηροποίηση του εγκλήματος του εμπρησμού.

Του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Και ενώ σήμερα αρχές 2024 , συζητάμε για την αυστηροποίηση του εγκλήματος του εμπρησμού, γυρνάμε πίσω στις 11 Ιουλίου του 1900 και στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», στο κεντρικό άρθρο διαβάζουμε, αποδίδοντας τα γραφόμενα σε δημοτικότερη θεώρηση:

«Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι είμεθα κράτος ανικάνων και μωρών είναι το ζήτημα της καταστροφής  των δασών. Επί τόσα χρόνια μια Πολιτεία έχουσα στα χέρια της πάντα τα μέσα  προς περιορισμό του κακού, αποδυκνείεται ανίκανος εις την πραγματικότητα του σκοπού αυτού….Κατά τους μήνες Ιούλιον και Αύγουστο φλόγες από  τα δάση, κατάρες από τις πόλεις, απειλές από τις στήλες των εφημερίδων, εγκύκλιοι από τα σκονισμένα γραφεία των Υπουργείων. Κατά τον μήνα Νοέμβριον ψήφιση νόμου περί της προφύλαξης των δασών και ποινές αυστηρές κατά των εμπρηστών. Κατά μήνα Ιούλιο του επόμενου έτους, έναρξη των πυρκαγιών με μεγαλύτερη ένταση… Και  ο αρθρογράφος αποτυπώνοντας το παρών αλλά και το μέλλον επισημαίνει: ‘Ότι αποφασισθεί τώρα, θα έχει λησμονηθεί κατά τις πρώτες ημέρες του φθινοπώρου. Είτε δε νόμος του κράτους ψηφισθεί, είτε μέτρα άλλα αποφασιστούν, θα εγκαταληφθούν κατά την αιώνια ελληνική μέθοδο του «μη εξυπνάν ειμή την εσχάτη ώρα του κινδύνου…. Το άρθρο καταλήγει:

To Μινιόν στις φλόγες... η αρχή των εμπρησμών στα πολυκαταστήματα.

Του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Το θρυλικό πολυκατάστημα της Αθήνας το ΜΙΝΙΟΝ, ιδρύθηκε  ως περίπτερο  το  1934 και πέντε χρόνια αργότερα μετατράπηκε σε κατάστημα. Το 1945 μεταφέρεται  στη γωνία των οδών Σατωβριάνδου και Πατησίων και μετά από  διαδοχικές επεκτάσεις θα γίνει το περίφημο πολυκατάστημα της Αθήνας, το πρώτο  που τοποθέτησε κυλιόμενες σκάλες και κλιματισμό στην Ελλάδα και το πρώτο με εστιατόριο self service.

Στη δεκαετία του 1950  διέθετε πάνω από 120.000 είδη εμπορευμάτων και ανά περιόδους περισσότερα από 1.000 άτομα προσωπικό. Τη δεκαετία του ’70, βάση των πωλήσεων του κατετάγη  στην ενδέκατη θέση των αντίστοιχων στην Ευρώπη, με ένα ετήσιο κύκλο εργασιών ενός δισεκατομμυρίου δραχμών. 

Ξημερώματα της Παρασκευής 19 Δεκεκμβρίου1980, δυνατές εκρήξεις ακούγονται στο κέντρο της Αθήνας και οι φλόγες τυλίγουν το μεγάλο πολυκατάστημα. Άμεσα 20 πυροσβεστικά οχήματα με 100 Πυροσβέστες σπεύδουν στο σημείο, οι οποίοι θα δώσουν τιτάνια μάχη για να σταματήσουν την επέκταση της φωτιάς στα διπλανά κτίρια, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν και τον κίνδυνο της ανάφλεξης των αρκετών τόνων υγρών καυσίμων που ήταν αποθηκευμένοι στο υπόγειο του καταστήματος.

Ταυτόχρονα λίγα μέτρα πιο πέρα παραδίδεται στις φλόγες το μεγάλο κατάστημα  ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, στο οποίο εξελίσσεται μια εξίσου  μεγάλη πυροσβεστική επιχείρηση, από 18 πυροσβεστικά οχήματα και 70 Πυροσβέστες.  Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, η ταυτόχρονη έναρξη και των δύο πυρκαγιών και η παράδοση στις φλόγες όλων των ορόφων από την αρχή κατέστησαν την πυροσβεστική επιχείρηση τιτάνια.

Και η επεξήγηση του όρου ΦΑΣΑΙΩΝ

 Mετά την δημιουργία του χιουμοριστικού βίντεο του LUBEN TV, σε συνέντευξή μου,  εξαιτίας της φράσης που χρησιμοποίησα,  η ιστοσελίδα mikropragmata.lifo.gr,  σε άρθρο της, σχετικά με την ουσία της συνέντευξής μου, σχετικά με τους αμελείς εμπρηστές, στο τέλος δίνει και την επεξήγηση του όρου:

Το κείμενο του άρθρου:

“Μερικές φωτιές μπαίνουν απο φασαίους κάμπερς”

Από τα παιδιά του το άκουσε ο τέως Υπαρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Στρατηγός Γιάννης Σταμούλης
ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΓΚΟΖΗ
Τον τέως Υπαρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Στρατηγό Γιάννη Σταμούλη φιλοξένησε στο δελτίο του ο Alpha. Ο κ. Σταμούλης μίλησε αναλυτικά για το ποιοι βάζουν τις φωτιές και γιατί η κλιματική αλλαγή τις έχει κάνει εντονότερες. Εντύπωση έκανε και η αναφορά τους στους φασαίους που πάνε για κάμπινγκ και δε γνωρίζουν να πάρουν τα απαιτούμενα μέτρα όταν ανάβουν φωτιές για να κάνουνε πικνικ.
Αναλυτικότερα:
“Κάποιο χεράκι συνανθρώπου μας έχει βάλει φωτιά, υπάρχει η κλιματική κρίση και η ασυνεννοησία που υπάρχει διαχρονικά τα τελευταία 100 χρόνια σε αυτό τον τόπο, αλλά υπάρχει και ένα ανθρώπινο χέρι. 275.000 περίπου εμπρηστές βάζουν φωτιές στη χώρα, είτε από τσιγάρο, είτε από σπινθήρες είτε επειδή καίνε καλλιέργειες, είτε καίνε απορρίμματα είτε κάνουν εργασίες με “γυμνές” φλόγες. Το 0.5% των πυρκαγιών έχει φυσικά αίτια. Λόγω της κλιματικής κρίσης αυτές οι φωτιές παίρνουν μεγάλες διαστάσεις. ”
Και συνεχίζει λέγοντας:
“Όπως λένε τα παιδιά μου, ξεκινάει μια παρέα φασαίων από την πόλη να κάνει εναλλακτικό κάμπινγκ μέσα στο δάσος, χωρίς να ξέρουν να μαζέψουν χόρτα να φάνε για να είναι και οικολογικά συνεπείς, άλλα ανάβουνε φωτιά, για να κάνουν πικνίκ με κρέας, ε δε γίνεται”
Στην ερώτηση της δημοσιογράφου αν με το φασαίοι εννοεί οι νέοι ο Κ. Σταμούλης απάντησε:
“Δεν ξέρω ακριβώς, τα παιδιά μου χρησιμοποιούν αυτή την έκφραση”
Τέλος, έκανε αυτή τη ζοφερή πρόβλεψη:
“Εάν δε συγκλονιστεί η κοινωνία μαζί με την πολιτεία και δεν πάρουμε μέτρα, αυτό το φαινόμενο θα το βλέπουμε κάθε χρόνο και χειρότερα”
Και για όσους, σαν τον στρατηγό, δεν ξέρετε τι είναι οι φασαίοι, σύμφωνα με το wictionary:
Φασαίος: (νεολογισμός, αργκό) αυτός που κοινωνικά και πολιτισμικά κινείται και δρα αποκλειστικά εντός μιας «φάσης», δηλαδή εντός ενός συνόλου ανθρώπων που έχουν παρόμοιες συμπεριφορές οι οποίες θεωρούνται εναλλακτικές, χωρίς ωστόσο να είναι περιθωριακές, που συχνάζουν σε συγκεκριμένα μαγαζιά, που έχουν κοινούς ενδυματολογικούς κώδικες, μουσικές προτιμήσεις κ.τ.π., χωρίς να κατανοεί πλήρως αυτό που κάνει αλλά αντιθέτως το κάνει σε ένα επιφανεικό επίπεδο.

Το άρθρο βρίσκεται στο https://mikropragmata.lifo.gr/zoi/o-teos-yparchigos-tis-pyrosvestikis-leei-oti-merikes-foties-mpainoun-apo-fasaious-kampers/

Το χιούμορ του LUBEN TV προωθεί το αποτρεπτικό μήνυμα για τους αμελείς εμπρηστές

Το LUBEN TV είναι γνωστό για το καυστικό ανατρεπτικό χιούμορ, που δημιουργεί βίντεο, περικόπτοντας πραγματικά βίντεο δημοσίων τοποθετήσεων δημόσιων προσώπων,

Σε αυτή την περίπτωση δημιούργησε χιουμοριστικό βίντεο, παίρνοντας μέρος της συνέντευξης του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη που μιλάει για τους αμελείς εμπρηστές, και ειδικά τους "ΦΑΣΑΙΟΥΣ" που χωρίς σεβασμό στη φύση, αλλά και χωρίς γνώση προκαλούν

πυρκαγιές.

Μέσα από την σκηνοθετημένη απόδοση της συνέντευξης με συμμετοχή των κ,κ, Μητσοτάκη, Κουτσούμπα, του σίριαλ των Απαράδεκτων καθώς και λοιπών κοσμικών,

πέρα από τη καυστική σάτυρά, το LUBEN TV,πάντως πέρασε το μήνυμα που σε λίγες ώρες ξεπέρασε τους 75000 θεατές και συνεχίζει...

Το πείραμα έχει το ενδιαφέρον του για την ταχύτητα που διαδίδει ένα μήνυμα η σάτυρα,

αλλά και για το γεγονός ότι τα πολύ σοβαρά πράγματα, μπορούν να λέγονται με απλό και σύγχρονο

τρόπο.

Η viral λέξη ΦΑΣΑΙΟΙ ήταν χρησιδάνειο, από τα παιδιά του Γιάννη Σταμούλη Πέτρο και την Βίβιαν.

Από το 1900 ψάχνουμε για το ιδανικό σύστημα δασοπροστασίας

 Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Σεπτέμβριος του 1838 καίγεται το δάσος στο Μπογιάτι( σημερινός Άγιος Στέφανος Αττικής). όπως γράφει η εφημερίδα "Αθηνά","πολλές χιλιάδες δένδρων γηραλέων και εκατονταετών διαφυγόντων το πυρ και τον πέλεκυ της επαναστάσεως έγιναν ήδη παρανάλωμα του πυρός" και μάλιστα μπροστά στα μάτια δασαρχών, δασονόμων και δασοφυλάκων.

Το 1840, 27 Σεπτεμβρίου καίγεται του δάσος της Ελευσίνας, όπου στην κατάσβεσή του επεμβαίνουν χωροφύλακες, απόσπασμα σκαπανέων του στρατού, αυτοδιοικητικοί και πολίτες.

Οι εφημερίδες της εποχής κατακρίνουν του δασικούς υπαλλήλους και η εφημερίδα "Αθηνά" προτείνει το 1842 η διαφύλαξη των δασών να ανατεθεί στις Δημοτικές Αρχές.

Οι πυρκαγιές στα δάση συνεχίζονται χωρίς επαρκή οργάνωση για την κατάσβεσή τους. Μια ανταπόκριση από τη Σκιάθο για μια μεγάλη πυρκαγιά που σημειώθηκε στις 15 Αυγούστου 1879 σημειώνει: "οι εκεί χωροφύλακες εισιν άχρηστοι διότι δεν κάμνωσι τίποτε. Διατί μας τους στέλνουν..."

Γιατί καιγόμαστε κάθε χρόνο; Πως να μην ξαναζήσουμε τέτοιους εφιάλτες.

Συνέντευξη του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη στην πρωινή ενημερωτική ζώνη του OPEN.
Τι φταίει και καιγόμαστε κάθε χρόνο, πόσο ΔΕΝ συγκλονιστήκαμε από τόσες καταστροφές τόσα χρόνια. Πως δε θα ξαναζήσουμε πύρινους εφιάλτες.

Οι εμπρηστές της διπλανής πόρτας

 Συνέντευξη του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη στο κεντρικό δελτίο του Alpha στις 23 Αυγούστου για τους εμπρηστές της διπλανής πόρτας, για τον πύρινο εφιάλτη που καταστρέφει την πατρίδα μας.

Οι "διαταραγμένοι εμπρηστές"

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Το τελευταίο περιστατικό με τον εμπρηστή που φέρεται να έβαζε φωτιές επειδή τον "εξίταρε να βλέπει τα εναέρια μέσα που πραγματοποιούν ρίψεις και γενικότερα την κινητικότητα της Πυροσβεστικής, όσον αφορά τις σειρήνες και όλη την εικόνα που παρουσιάζει η κατάσβεση της πυρκαγιάς." είναι ένα από τα πολλά που οπλίζουν το εμπρηστικό χέρι.

Η ιστορία του πυρομανούς εμπρηστή είναι παλαιά και παγκόσμια.

Το πρώτο γνωστό περιστατικό το συναντάμε το 356 π.Χ. στην Έφεσο, ο Ηρόστρατος, σκλάβος σε πλούσια οικογένεια, αποφάσισε να γίνει διάσημος, επιλέγοντας να καταστρέψει τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου.Ο Ηρόστρατος βάζει φωτιά στο ναό προκαλώντας μεγάλη καταστροφή. Όταν τον συνέλαβαν παραδέχτηκε την πράξη του αιτιολογώντας, ότι ήθελε να αποκτήσει δόξα και το όνομά του να γραφτεί στην ιστορία....

Οι Εφέσιοι τον εκτέλεσαν, διατάσσοντας επίσης ποινή θανάτου σε όποιον αναφερθεί στο πρόσωπό του. Στη συνέχεια αφαίρεσαν το όνομά του από τα επίσημα έγγραφα της πόλης, ώστε να φαίνεται ότι δεν έζησε ποτέ.

Προφανώς το δεύτερο της ποινής, δεν κατορθώθηκε μιας και ο Ηρόστρατος έμεινε στην ιστορία, χαρακτηρίζοντας όσους προβαίνουν σε εγκληματικές ενέργειες για φήμη και δόξα...

Από τον Ηρόστρατο μέχρι και σήμερα, πολλοί διάσημοι και άσημοι εμπρηστές, ακολούθησαν την ίδια πολυδαίδαλη, άρρωστη διαδρομή του πυρομανούς μυαλού τους και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την φωτιά με εγκληματικό τρόπο.

Το 1833 ο Γάλλος ψυχίατρος Marc εισάγει τον όρο "πυρομανία" περιγράφοντας τη σαν μία μορφή παρορμητικής μονομανίας. Τo 1845 o ψυχίατρος Esquirol ταξινομεί την πυρομανία σαν εκλογικευμένη μονομανία που προέρχεται από μια ακατανίκητη επιθυμία να κάψει κάποιος κάτι.

Το 1844 ο αμερικανός ψυχίατρος Ray περιγράφει την πυρομανία ως μια "ξεχωριστή μορφή τρέλας".

Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Stekel και Freud αποδίδουν στην συμπεριφορά της πυρομανίας σεξουαλική βάση και μιλούν για αποδιοργανωμένη ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη με καθήλωση στο φαλλικό στάδιο. Είναι χαρακτηριστική η ρήση του Freud ότι "η θερμότητα που εκλύει η φωτιά, προκαλεί την ίδια αίσθηση που συνοδεύει τη σεξουαλική διέγερση, ενώ η μορφή και κίνηση της φλόγας υποβάλλουν την εικόνα ενός φαλλού σε στύση".

«Η πυρομανία ανήκει στις διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, όπως η κλεπτομανία, και η χαρτοπαιξία» λέει ο Δημήτρης Σούρας, Διευθυντής του Ψυχιατρικού Τμήματος στο Νοσοκομείο Metropolitan. «Ο ασθενής βάζει φωτιές σκόπιμα για την ευχαρίστηση, την ηδονή που αντλεί από την πράξη. Τη στιγμή αμέσως πριν βάλει τη φωτιά νιώθει μια έντονη διέγερση συναισθημάτων, «φτιάχνεται», η αδρεναλίνη του ρέει, κοκκινίζει, νιώθει ότι κάτι πολύ σπουδαίο θα συμβεί. Είναι ένας ερεθισμός που μοιάζει πολύ με τη σεξουαλική διέγερση. Στη συνέχεια ελκύεται από τη θέα της φωτιάς, γοητεύεται από αυτήν, στη θέα της νιώθει ηδονή. Ο πυρομανής μπορεί να ικανοποιείται ακόμα κι από φωτιές που δεν έχει βάλει ο ίδιος. Η θέα της είναι που τον συναρπάζει».

Για την πυρομανία ο ψυχίατρος Δρ. Νικολάου, σημειώνει χαρακτηριστικά «Έχει αρκετή σημασία να τονιστεί είναι πως αρκετές έρευνες που μελέτησαν καταδικασθέντες πυρομανείς, συνέκλιναν στο συμπέρασμα πως υπάρχει μια στατιστικά σημαντική υπερεκπροσώπηση αντικοινωνικών και βίαιων χαρακτηριστικών ήδη από την παιδική ηλικία - ιδιαιτέρως βίαιες πράξεις απέναντι σε ζώα και γενικότερα ένα προφίλ πλήρους απουσίας ενσυναίσθησης και συναισθηματικής εμπλοκής. Με απλά λόγια, ένα παιδάκι ή ένας έφηβος με ιδιαιτέρως βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε ανθρώπους και σε ζώα. Όσον αφορά τώρα τους πυρομανείς που είναι, κατά τα φαινόμενα, ποικιλοτρόπως ψυχικά ασθενείς, προγνωστικοί δείκτες μπορούν να αποτελέσουν στην πρώιμη εφηβεία, πέρα από την ιδιαιτέρως βίαιη αντικοινωνική συμπεριφορά, τον τραυματισμό και τη θανάτωση ζώων, το παράδοξο ενδιαφέρον και η ενασχόληση με μικροεμπρησμούς, μικροεστίες φωτιάς στο σπίτι, κατάχρηση ουσιών κ.ά.».

Ο ψυχίατρος Δρ. Κουντούρης σημειώνει ότι η πυρομανία είναι από τις πιο σκληρές ασθένειες της προσωπικότητας, συμπτωματολογικά και ψυχοπαθολογικά.

"Παθογνωμονικά, ο ασθενής καταλαμβάνεται, σε περιόδους στρες ή μεγάλης ψυχικής πίεσης, από την έντονη επιθυμία να βάλει φωτιά σε οτιδήποτε, προκειμένου να ανακουφιστεί από την μεγάλη εσωτερική πίεση, που του ασκείται.

Οι πυρομανείς έχουν σταθερά αντικείμενα προτίμησης, ενεργούν με στερεοτυπίες, δηλαδή, χρησιμοποιούν την ίδια τακτική, τους ίδιου τρόπους, τις ίδιες καταστάσεις, για να ανάψουν φωτιές, προκειμένου να ανακουφιστούν. Η επιθυμία τους να βάλουν φωτιά είναι πανίσχυρη και υπεράνω κάθε λογικής ή προσπάθειας συνεννόησης.

Τους είναι αδύνατον να νικήσουν την επιθυμία τους και σκαρφίζονται οτιδήποτε προκειμένου να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Μια προσέγγιση και θεραπευτική προσπάθεια, έστω και ψυχοθεραπευτικού τύπου, είναι δυνατή μόνο μετά από φαρμακευτική χορήγηση κατευναστικών και αντιψυχωτικών φαρμάκων. Ακόμη και σε περιπτώσεις χρόνιας θεραπείας, οι ασθενείς αυτοί είναι άκρως επικίνδυνοι σε επιπλοκές και χρήζουν μακροχρόνιας ιατροφαρμακευτικής αγωγής και ψυχιατρικής προσέγγισης και υποστήριξης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους πιο ειδεχθείς διάσημους εγκληματίες, μεταξύ των άλλων εγκλημάτων τους ήταν και ο εμπρησμός.

Ο μανιακός δολοφόνος του Σακραμέντο, γνωστού ως «βρικόλακας του Σακραμέντο», από πολύ μικρή ηλικία μεταξύ των υπολοίπων διαστροφών του ήταν και πυρομανής.

Ο διαβόητος "Γιός του Σαμ" Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς, που διέπραξε δεκάδες δολοφονίες στη Νέα Υόρκη, κατ εντολή του γειτονικού του σκύλου, το 1976 μεταξύ των άλλων εγκλημάτων του, αναπτύσσει μια τεράστια εμπρηστική δραστηριότητα. Συνολικά ξεκίνησε 1.488 φωτιές και περιέγραφε κάθε μία λεπτομερώς στα ημερολόγιά του. Του άρεσε η στιγμή που φώναζε βοήθεια και έφτανε η πυροσβεστική. Ένιωθε ότι ο λόγος του είχε σημασία, ότι δεν ήταν πια μόνος.

Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση του Γάλλου, υπαλλήλου της δασικής υπηρεσίας, ο οποίος συνελήφθη στη νότια Γαλλία συνέλαβαν έναν άνδρα, υπάλληλο της δασικής υπηρεσίας, ο οποίος έβαζε φωτιές το καλοκαίρι του 2022 σε δάση για να ζήσει… έντονες συγκινήσεις. Απολογούμενος είπε ότι ήθελε την παρέμβαση της πυροσβεστικής για να τον σώσει από ένα καταπιεστικό οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και για τον ενθουσιασμό που του προκαλούσαν οι παρεμβάσεις της πυροσβεστικής, την οποία θεωρεί «μεγάλη οικογένεια». Ήταν η αδρεναλίνη, είπε ο άνδρας στις αρχές, και η ανάγκη για κοινωνική αναγνώριση.

Παρόμοια περίπτωση ο Έλληνας που πυρπολούσε οχήματα στην Θεσσαλονίκη μεταξύ 2020 και 2021 Κατά την απολογία του, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε: «Πήγα να κάνω μαγείες, σατανικές τελετές για να ξαναέρθω κοντά στην κοπέλα μου. Κάτι έκαναν αυτοί…Δεν ένιωθα μόνος μου, μια παρουσία ανώτερη από μένα ήταν μαζί μου. Μια σατανική δύναμη με ωθούσε να κάνω κακό σε πράγματα για να ηρεμήσω εγώ. Δεν περίμενα να πάρουν τόσο εύκολα φωτιά τα οχήματα».

Σε μελέτη του 2005 ομάδας Φινλανδών ειδικών, με τίτλο «Looking for Pyromania» παρουσιάσθηκαν τα πορίσματα έρευνας αρχείου που διεξήχθη στους φακέλους 90 κρατουμένων υποτρόπων εμπρηστών. Οι περισσότεροι από αυτούς διαπιστώθηκε ότι εμφάνιζαν διαταραχές προσωπικότητας, ψυχώσεις και νοητική υστέρηση, καθώς και προβλήματα αλκοολισμού ή εξάρτησης από ουσίες (συν νοσηρότητα).

Πηγές:

http://www.mixanitouxronou.gr

«Πυρομανία και διαφορές της. του Επιπυραγού Δ.Στούπα

http://andrianos-firedepartment.blogspot.gr

http://www.georgakopoulos.org

https://www.vice.com/gr

http://neurotalk.blogspot.gr

https://www.briefingnews.gr

http://news247.gr

https://www.kathimerini.gr

https://www.pronews.gr

https://www.newsit.gr

Για να σβήσουμε ένα στρέμμα....

 

του Γιάννη Σταμούλη ε.α. Αντιστράτηγου Π.Σ.

Από τη στιγμή που ο εγκληματίας εμπρηστής πυρπολεί το δάσος τίποτα δεν είναι σίγουρο. Η πυρόσβεση είναι ένα τιτάνιο έργο. 

Απλά νούμερα... 

Ένα (1) στρέμμα δάσους, με 30 δέντρα (ιδανική περίπτωση), άρα πολύ χοντρικά 60.000 κιλά ξύλου. 

Απαίτηση για ιδανική κατάσβεση (υπολογισμός Αρσενιου,Ποτουρίδης) 300.000 λίτρα νερού. 

Που σημαίνει 

ή  30 ελικόπτερα ερικσον των 10.000 λίτρων 

ή 50 κανανταίρ των 6.000 λίτρων 

ή 75 πυροσβεστικά υδροφόρα οχημάτα των 4.000 λίτρων.... 

ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΤΡΕΜΜΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ... 

Απλά επαναλαμβάνουμε οι εμπρηστές είναι εγκληματίες, δολοφόνοι της πατρίδας και του λαού μας.....

απλά μαθηματικά. 

 

Οι εμπρηστές της διπλανής πόρτας... Οι εγκληματίες της καθημερινότητας και οι δασικές πυρκαγιές.

 

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη.

1η Μάϊου και τυπικά ξεκίνησε η δασική αντιπυρική περίοδος, με την σταδιακή εξάπλωση ενός μεγάλου μηχανισμού πρόληψης και καταστολής του δασικού πλούτου της χώρας, από τις πυρκαγιές.

Ζήτημα μείζονος σημασίας, επαναλαμβανόμενο κατ΄έτος, με διαφορά μόνο στην σφοδρότητα ή το μέγεθος των καταστροφών.

Κάθε έτος, με τραγικά σταθερό τρόπο, εκδηλώνονται χιλιάδες αγροτοδασικές πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, η οποία κάθε μία από αυτές είναι εν δυνάμη καταστρεπτική, αναλόγως των συνθηκών της εκδήλωσής της.

Φαινόμενο που ξεπερνά πολιτικές ή διακυβερνήσεις, γεγονός που το καταδεικνύει η επίσημη καταγραφή των αριθμών (στοιχεία Πυροσβεστικού Σώματος). Επιλέγοντας τα τελευταία 8 έτη, περίοδος δύο διαφορετικών κυβερνήσεων, φαίνεται εύκολα ότι τα ανθρώπινα χέρια αμελών ή εκ προθέσεων εμπρηστών δεν αλλάζουν συνήθεια.

Εμπρησμός και τρομοκρατία

c foto Π.Κοτρίιδης

 

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ Γιάννη Σταμούλη

Στο φονικό οπλοστάσιο, των τρομοκρατών, παγκοσμίως, σημαντική θέση περιλαμβάνει το όπλο του εμπρησμού.

Η φωτιά είναι ένας τελείως διαφορετικός τύπος επίθεσης όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα μέσα τρομοκρατίας. Τα παράγωγά της, καπνός, εκρήξεις, φόβος, μπορεί άνετα να αποπροσανατολίσουν τις αρχές ασφαλείας, να εμποδίσουν ή να καθυστερήσουν την επέμβασή τους και να δημιουργήσουν πολλαπλάσιους κινδύνους και ενδεχομένως να αυξήσουν τον αριθμό των θυμάτων.

Η φωτιά είναι ένα ελκυστικό όπλο για τους τρομοκράτες γιατί απαιτεί λίγη έως καθόλου εκπαίδευση, κάνει την τακτική αντίδραση πιο δύσκολη, ενώ οι εικόνες της προκαλούν την δημοσιότητα, έχοντας κάλυψη από τα ΜΜΕ και τραβώντας την παγκόσμια προσοχή.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι στο τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, το χτύπημα έγινε με τα αεροπλάνα, αλλά οι πυρκαγιές που προκλήθηκαν, ήταν που κατέρριψαν τους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στην πιο θανατηφόρα επίθεση στο έδαφος των ΗΠΑ.

Το ίδιο εφιαλτικό σενάριο θα επαναληφθεί το 2008 στη Βομβάη της Ινδίας. Σε διάστημα τριών ημερών, 10 τρομοκράτες από το Lashkar-i-Tayyiba (LeT), θα κάνουν την πόλη να παραλύσει.

166 άνθρωποι δολοφονήθηκαν σε πολλές τοποθεσίες σε όλη την πόλη, με την εφαρμογή ενός νέου μοντέλου για τρομοκρατικές επιθέσεις, που περιελάβανε τη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών, δολοφονίες, κράτηση ομήρων, καταλήψεις κτιρίων, ελεύθερους σκοπευτές, απαγωγές και εμπρησμούς.