Η προετοιμασία των σχολείων στη χώρα μας για την αντιμετώπιση συμβάντων Πολιτικής Προστασίας

Του ε.α. Αντιστράτηγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

H ανάγκη εκπαίδευσης του πληθυσμού της χώρας μας σε θέματα Πολιτικής Προστασίας, υπό το βάρος του μεγάλου αριθμού καταστροφών και μέσα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον κλιματικής κρίσης, προβάλλεται πλέον ως επιτακτική ανάγκη. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη προτεραιότητα πρέπει να δίνεται στις ομάδες ανηλίκων και, ειδικότερα, στους μαθητές και τις μαθήτριες, για μια σειρά από σημαντικούς λόγους:

➢ Οι ομάδες αυτές, λόγω ηλικίας και περιορισμένης εμπειρίας στη διαχείριση κινδύνων, είναι περισσότερο ευάλωτες σε περίπτωση εκδήλωσης μιας κρίσης ή καταστροφικού γεγονότος. Για τον λόγο αυτόν θα πρέπει να διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά σε αιφνίδια συμβάντα και να προστατεύουν τη ζωή και τη σωματική τους ακεραιότητα.

➢ Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στις εκπαιδευτικές μονάδες, μακριά από τη γονική φροντίδα και εποπτεία, θα πρέπει να είναι σε θέση να λειτουργούν με τρόπο αυτοπροστατευτικό, ακολουθώντας τις προβλεπόμενες διαδικασίες και τις οδηγίες των εκπαιδευτικών και των αρμόδιων αρχών.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πιστή εφαρμογή των θεσμοθετημένων υποχρεώσεων και των προβλεπόμενων διαδικασιών από τους αρμόδιους φορείς και τις διοικήσεις των σχολικών μονάδων.

Στο πλαίσιο των επιχειρησιακών σχεδίων της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας προβλέπεται ότι το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, μέσω του Τμήματος Ε΄ Πολιτικής Σχεδίασης Έκτακτης Ανάγκης, έχει αρμοδιότητα για την ενημέρωση και εκπαίδευση των μαθητών και μαθητριών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε θέματα αυτοπροστασίας από κινδύνους καταστροφικών φαινομένων, καθώς και για τον σχεδιασμό της λειτουργίας των σχολικών μονάδων σε περίπτωση βλάβης των οικείων κτηρίων από καταστροφικά φαινόμενα.

Για την αντιμετώπιση κινδύνων από δασικές πυρκαγιές, τεχνολογικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης, σεισμούς, χιονοπτώσεις και παγετούς, ηφαιστειακές εκρήξεις, ατυχήματα κατά τη μεταφορά και διανομή φυσικού αερίου, και πλημμυρικά φαινόμενα, προβλέπεται η έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών για τη διαχείριση του κινδύνου στις σχολικές μονάδες, καθώς και η κατάρτιση μνημονίων συνεργασίας με αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες, με σκοπό τον προσδιορισμό των απαιτούμενων ενεργειών για την ασφαλή εκκένωση των χώρων σε περίπτωση κινδύνου.

Ειδικότερα, για την αντιμετώπιση του σεισμικού κινδύνου, προβλέπονται η ενημέρωση και εκπαίδευση των μαθητών και μαθητριών σε θέματα σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και αυτοπροστασίας, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες και τον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ), καθώς και η έκδοση οδηγιών για τη διαχείριση του σεισμικού κινδύνου και τη διενέργεια ασκήσεων εγκατάλειψης των κτιρίων.

Στο πλαίσιο της εφαρμογής των παραπάνω, οι διευθύνσεις των σχολικών μονάδων οφείλουν, μεταξύ άλλων, να:

• συμπληρώνουν και επικαιροποιούν τον Εσωτερικό Κανονισμό της σχολικής μονάδας και τα Μνημόνια Ενεργειών για τη διαχείριση πυρκαγιών, ακραίων καιρικών φαινομένων, τεχνολογικών καταστροφών και ΧΒΡΠ περιστατικών,
• συγκροτούν ομάδες Παροχής Πρώτων Βοηθειών, Πυρασφάλειας, Ασφάλειας, Ελέγχου Δικτύων, Αναζήτησης Ατόμων, Φύλαξης Αρχείων, Επικοινωνίας με Φορείς και υποστήριξης των αρμόδιων υπηρεσιών,
• εξασφαλίζουν την επάρκεια και καλή λειτουργία των προβλεπόμενων μέσων πυροπροστασίας των εγκαταστάσεων,
• πραγματοποιούν ασκήσεις εκκένωσης λόγω σεισμού και άλλων κινδύνων, καθώς και εκπαιδεύσεις σε θέματα Πρώτων Βοηθειών και πυρασφάλειας.

Η αναγκαιότητα αυτής της προετοιμασίας αναδεικνύεται και από τα επίσημα στοιχεία του Πυροσβεστικού Σώματος. Το 2024 καταγράφηκαν 128 πυρκαγιές σε κτήρια εκπαίδευσης. Το 2025 ο αντίστοιχος αριθμός μειώθηκε σε 103. Παρά τη μείωση, πρόκειται για περισσότερες από εκατό πυρκαγιές σε χώρους εκπαίδευσης μέσα σε ένα μόνο έτος, γεγονός που καταδεικνύει ότι η πυρασφάλεια και η γενικότερη επιχειρησιακή ετοιμότητα των σχολικών μονάδων δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως τυπική υποχρέωση, αλλά ως ουσιαστικό ζήτημα προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2025, από τις 103 πυρκαγιές που καταγράφηκαν συνολικά σε κτήρια εκπαίδευσης, οι 94 αφορούσαν κτήρια πρωτοβάθμιας έως τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, 5 νηπιαγωγεία, 2 παιδικούς σταθμούς και 2 εκπαιδευτικά ινστιτούτα.

Το 2024, αντίστοιχα, από τις 128 πυρκαγιές σε κτήρια εκπαίδευσης, οι 111 αφορούσαν κτήρια πρωτοβάθμιας έως τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, 11 εκπαιδευτικά ινστιτούτα, 2 νηπιαγωγεία, 2 παιδικούς σταθμούς και 2 φροντιστήρια.

Τα στοιχεία αυτά ενισχύουν την ανάγκη για ένα σχολείο όχι μόνο εκπαιδευτικά επαρκές, αλλά και οργανωτικά και επιχειρησιακά προετοιμασμένο στη διαχείριση μιας καταστροφής. Η ύπαρξη σχεδίων έκτακτης ανάγκης, η γνώση των οδεύσεων διαφυγής, η εξασφάλιση των μέσων πυροπροστασίας και, κυρίως, η συστηματική εκπαίδευση και άσκηση μαθητών και εκπαιδευτικών αποτελούν βασικούς πυλώνες μιας ολοκληρωμένης πολιτικής ασφάλειας στο σχολικό περιβάλλον.

Η προετοιμασία, επομένως, δεν αποτελεί μια διαδικασία που ενεργοποιείται όταν εκδηλωθεί ένα καταστροφικό γεγονός. Είναι μια συνεχής διαδικασία πρόληψης, εκπαίδευσης, άσκησης και αξιολόγησης, η οποία πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής λειτουργίας κάθε σχολικής μονάδας.

Δημοσιεύτηκε στο  https://www.aagora.gr

 

Ακόμη και τώρα μπορούμε να κάνουμε δράσεις πρόληψης σε οικίες στην ύπαιθρο

 

Άλλο ένα καυτό καλοκαίρι, φέτος, με τις δασικές πυρκαγιές να ξεπερνούν ήδη τις 2.500 από την αρχή του έτους. Η Πολιτεία έχει θεσπίσει συγκεκριμένο πλαίσιο πυροπροστασίας, για ακίνητα που βρίσκονται εντός ή πλησίον δασικών εκτάσεων.

Ο Κανονισμός Πυροπροστασίας Ακινήτων προβλέπει μέτρα που αφορούν την αξιολόγηση και τη μείωση της τρωτότητας των ακινήτων, τη διαχείριση της βλάστησης και της καύσιμης ύλης, αλλά και παρεμβάσεις που αφορούν τα ίδια τα κτήρια.

Παράλληλα, Πυροσβεστικές Διατάξεις καθορίζουν μέτρα και μέσα για την πρόληψη και αποφυγή εκδήλωσης πυρκαγιών σε δάση, δασικές και άλλες εκτάσεις, και προληπτικά μέτρα πυροπροστασίας οικοπεδικών και λοιπών ακάλυπτων χώρων.

Προφανώς και η πρόληψη έχει περάσει από το στάδιο των υποδείξεων και συμβουλών σε νομική υποχρέωση.

Θερμές εργασίες: Μία σοβαρή επικινδυνότητα, που χρειάζεται ευλαβική τήρηση μέτρων ασφαλείας

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Οι θερμές εργασίες, όπως οι ηλεκτροσυγκολλήσεις, οι οξυγονοκολλήσεις, η κοπή μετάλλων, η λείανση και κάθε εργασία που παράγει φλόγα, θερμότητα ή σπινθήρες, αποτελούν δραστηριότητες αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου.

Οι εργασίες αυτές ενέχουν σοβαρούς κινδύνους τόσο για την ίδια την ασφάλεια των ίδιων των εργαζομένων που τις εκτελούν,( εγκαύματα, ηλεκτροπληξία, έκθεση σε επικίνδυνους καπνούς και ακτινοβολία), όσο και για την πρόκληση εκρήξεων και πυρκαγιών με μαζικότερες και εκτενείς καταστροφές.

Και εδώ, για άλλη μια φορά, η ασπίδα είναι η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου εκτάκτων αναγκών, βασισμένο στην εκτίμηση του επαγγελματικού κινδύνου, στην πλήρη λειτουργία των μέσων και μέτρων πυροπροστασίας, στην ασφαλή χρήση του εξοπλισμού εργασίας και στην χρήση των κατάλληλων μέσων προστασίας.

Προφανώς και η ελληνική νομοθεσία έχει θέσει ένα προστατευτικό νομοθετικό πλαίσιο, με βάση τον Ν. 3850/2010, όπου «Ο εργοδότης εφαρμόζει μέτρα για την αποφυγή των κινδύνων, για την εκτίμηση των κινδύνων που δεν μπορούν να αποφευχθούν, για την προσαρμογή της εργασίας στον άνθρωπο, την επιλογή των εξοπλισμών εργασίας και των μεθόδων εργασίας και παραγωγής, για την αντικατάσταση του επικίνδυνου από το μη επικίνδυνο ή το λιγότερο επικίνδυνο, για την καταπολέμηση των κινδύνων στην πηγή τους.

Η τήρηση της πυροπροστασίας στις βιομηχανικές- βιοτεχνικές εγκαταστάσεις, οφείλει να είναι πρωταρχικό μέλημα της λειτουργίας τους.

 

Γιάννης Σταμούλης

ε.α.Αντιστράτηγος Π.Σ.

(δημοσιεύτηκε στη Βραδυνή της 1/2/2026)

Το 2024, σε βιομηχανικούς – βιοτεχνικούς χώρους στην χώρα μας εκδηλώθηκαν 337 πυρκαγιές, το 2023 εκδηλώθηκαν 355,το 20022,352 και το 2021 εκδηλώθηκαν 356 πυρκαγιές.

Οι συγκεκριμένοι χώροι, λόγω της φύσης των παραγωγικών διαδικασιών, της ευφλεξιμότητας ή και εκρηκτικότητας των πρώτων υλών τους σε συνδυασμό  με τον  μηχανολογικό εξοπλισμό υψηλής ισχύος και των σύνθετων  ηλεκτρικών  συστημάτων τους, εμφανίζουν μια εγγενή επικινδυνότητα, που  την κατατάσσει στις πλέον σημαντικές απειλές της πολιτικής προστασίας.

Δυστυχώς πολλές φορές αυτές οι απειλές εκδηλώθηκαν με τραγικά αποτελέσματα, όπως το τελευταίο τραγικό συμβάν στα Τρίκαλα.

Όλα αυτά τα τραγικά περιστατικά στους βιομηχανικούς – βιοτεχνικούς χώρους, αναδεικνύουν την υποχρέωση των ιδιοκτητών- υπευθύνων σε μια ολιστική εφαρμογή τόσο των νομικών υποχρεώσεων για την πυροπροστασία  και την ασφάλεια των εγκαταστάσεων,  όσο και επιπλέον αυτών που σαν «καλές πρακτικές» να έρχονται να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους  που προκύπτουν από την καθημερινότητα.

Σε αυτή την ολιστική  υλοποίηση πυροπροστασίας- ασφαλείας- πέρα από την εφαρμογή των προβλεπόμενων μέσων και μέτρων πυρασφαλείας (μόνιμο υδροδοτικό πυροσβεστικό δίκτυο, σύστημα ανίχνευσης, σύστημα αυτόματης κατάσβεσης,  φορητά πυροσβεστικά κ.λ.π.) πρέπει να  συνυπάρχει και  η ευλαβική τήρηση και μια σειράς από προληπτικά μέτρα όπως:

Για να σβήσουμε ένα στρέμμα....

 

του Γιάννη Σταμούλη ε.α. Αντιστράτηγου Π.Σ.

Από τη στιγμή που ο εγκληματίας εμπρηστής πυρπολεί το δάσος τίποτα δεν είναι σίγουρο. Η πυρόσβεση είναι ένα τιτάνιο έργο. 

Απλά νούμερα... 

Ένα (1) στρέμμα δάσους, με 30 δέντρα (ιδανική περίπτωση), άρα πολύ χοντρικά 60.000 κιλά ξύλου. 

Απαίτηση για ιδανική κατάσβεση (υπολογισμός Αρσενιου,Ποτουρίδης) 300.000 λίτρα νερού. 

Που σημαίνει 

ή  30 ελικόπτερα ερικσον των 10.000 λίτρων 

ή 50 κανανταίρ των 6.000 λίτρων 

ή 75 πυροσβεστικά υδροφόρα οχημάτα των 4.000 λίτρων.... 

ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΤΡΕΜΜΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ... 

Απλά επαναλαμβάνουμε οι εμπρηστές είναι εγκληματίες, δολοφόνοι της πατρίδας και του λαού μας.....

απλά μαθηματικά. 

 

Η μη τήρηση κανόνων πυρασφάλειας δεν είναι μια απλή αμέλεια... Είναι έγκλημα εναντίον της πολιτικής προστασίας της χώρας.

Των Γ. Σταμούλη και Ν.Διαμαντή *

Πριν μερικές δεκαετίες (1982) ο τότε Υπαρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Κων. Χουσιανάκος, σε ένα κλασσικό βιβλίο με τίτλο "Στοιχεία πυρασφαλείας", περιγράφει μια πυρκαγιά που εκδηλώθηκε την 1/2/1974 στην Αθήνα, στο ισόγειο μιας παλιάς κατοικίας, στην οποία ο επιχειρηματίας είχε αποθηκεύσει σε μεγάλες ποσότητες φιαλίδια υγραερίου αναπτήρων, διάφορα απορρυπαντικά, κενά πλαστικά φιαλίδια, χαρτοκιβώτια και άλλα καύσιμα και εύφλεκτα είδη, γράφει χαρακτηριστικά: "επιπλέον για να κερδοσκοπήσει από αναμενόμενη αύξηση τιμών είχε σ αυτό το χώρο και 72 σιδερένια βαρέλια καθαρό ή φωτιστικό οινόπνευμα, ασετόν, καθαρή βενζίνη και άλλα. Δεν έφθαναν όλα αυτά, αλλά εκεί μέσα εμφιάλωνε παράνομα τα εύφλεκτα αυτά υγρά, χωρίς να λάβει τα προβλεπόμενα - έστω στοιχειώδη προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα προστασίας."

Όπως γράφει ο κ. Χουσιανάκος, ο επιχειρηματίας μάλιστα, απέκρυψε την ύπαρξη αυτών των υλικών στη σχετική ερώτηση του Επικεφαλή Αξιωματικού της Πυροσβεστικής, με αποτέλεσμα ενώ η επιχείρηση της πυρόσβεσης βρισκόταν σε εξέλιξη, να εκραγεί ένα βαρέλι οινοπνεύματος, τραυματίζοντας σοβαρά τον ίδιο, οποίος ήταν Διοικητής του Β΄Π.Σ. Αθηνών, τον επικεφαλή Ανθυποπυραγό της πυροσβεστικής εξόδου, έναν Αρχιπυροσβέστη, 2 αστυνομικούς, 1 στρατιώτη και 2 πολίτες.

Ο συγγραφέας τ.Υπαρχηγός καταλήγει: "όσο για τις ποινικές κυρώσεις, ο επιχειρηματίας αυτός εξαγόρασε ποινή 9 μηνών και 10 ημερών. Είναι και αυτό μια περίπτωση που μας δικαιώνει όταν επιμένουμε να θεσπιστεί μια επαρκής και αυστηρή νομοθεσία και να δοθεί νομοθετική εξουσία στο Πυροσβεστικό Σώμα, για την τήρηση των επιβαλλόμενων μέτρων πυροπροστασίας μς σαφείς και αυστηρές κυρώσει

Στην χώρα μας κατά τη διάρκεια του 2018, σύμφωνα με την στατιστική του Π.Σ.εκδηλώθηκαν 16.453 αστικές πυρκαγιές.
Σε αυτές τις πυρκαγιές έχασαν την ζωή τους 29 ιδιώτες, υπέστησαν εγκαύματα 22 ιδιώτες και 2 Πυροσβέστες, τραυματίστηκαν 36 ιδιώτες και 7  Πυροσβέστες.

Τον θλιβερό  αυτό κατάλογο  της πύρινης καταστροφής, ο οποίος αναφέρεται μόνο σε αστικές πυρκαγιές συμπληρώνει και η οικονομική αποτίμηση των καταστροφών από τις πυρκαγιές που ανέρχεται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 65.508.536  ευρώ, ποσό που αποτελεί μια  πρόχειρη, μη ενδελεχή μακροσκοπική εκτίμηση .

Στην πλειονότητα αυτών των πυρκαγιών, η αποφυγή της αμέλειας σε συνδυασμό με την ευλαβική τήρηση της νομοθεσίας πυρασφάλειας, θα μπορούσαν να ελαχιστοποιήσουν τις ενάρξεις πυρκαγιών, και τα καταστροφικά αποτελέσματά τους.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι παραβάσεις των πυροσβεστικών διατάξεων, ποινικά, έχουν  χαρακτήρα πταισματικό και από την 1η Ιουλίου, με την αναμόρφωση του Π.Κ. δεν υπάρχει διαδικασία για την δίωξή τους, αφού καταργήθηκε το άρθρο 433 του Π.Κ.

*Ο Νίκος Διαμαντής είναι Αντιστράτηγος ε.α. και ο Γιάννης Σταμούλης Αρχιπύραρχος του Πυροσβεστικού Σώματος

Η φονική πυρκαγιά που λάβωσε και τους Πυροσβέστες

 Σε ένα άρθρο του, στο επετειακό αφιέρωμα για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ της 20/7/2019, ο καλός  φίλος και εξαιρετικά έμπειρος δημοσιογράφος στα ζητήματα του Πυροσβεστικού Σώματος, Διονύσης Βυθούλκας, προσπαθεί να φωτίσει λίγο τους ανθρώπους πίσω από την "δύσφλεκτη  πυροσβεστική στολή. Τους ανθρώπους, που όπως σημειώνει, "έπρεπε να από τη μια πλευρά να περιορίσουν τη μεγάλη πυρκαγιά και από την άλλη να ανασύρουν πτώματα. Οι εικόνες αποτυπώθηκαν στο μυαλό και στην ψυχή τους. Και παράλληλα ήρθε η κριτική από μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολίτες και το πιο δημοφιλές κάποτε Σώμα Ασφάλειας βρέθηκε στο στόχαστρο για λανθασμένες εκτιμήσεις της κατάστασης, για εσφαλμένες ενέργειες..."

Ο δημοσιογράφος  προσπαθεί να ανιχνεύσει το ψυχολογικό βάρος των μαχητών της φωτιάς, που καλούνται να συνεχίζουν να επιχειρούν από την επόμενη στιγμή έχοντας στα αυτιά τους τόσο την γενική κριτική, όσο και την στοχευμένη προς την φυσική τους ηγεσία, με ότι  μπορεί αυτό  να σημαίνει για το διοικητικό - επιχειρησιακό μοντέλο του πυροσβεστικού μηχανισμού.

Μεταξύ των άλλων το άρθρο κάνει μια ουσιαστική επισήμανση, αυτή των κρίσιμων επιχειρησιακών αποφάσεων που πρέπει να ληφθούν την κρίσιμη ώρα της μάχης.

Όταν ένας δημόσιος διάλογος, σχετικών και μη, αναπτύσσεται, υπό το βάρος της ποινικοποίησης των πυροσβεστικών επιχειρήσεων, για επιχειρησιακές επιλογές των στελεχών, εύκολα μπορεί  να διαπιστώσει την εξαιρετικά  δύσκολη θέση τους και την φόρτιση των όποιων αποφάσεων τους.

Το άρθρο προστίθεται στις ψύχραιμες και συγκροτημένες φωνές  που προσπαθούν να φωτίσουν πολύπλευρα  την επόμενη της μεγάλης καταστροφής,

Η ευθύνη του ιδιοκτήτη-εκμεταλλευτή -εργοδότη επιχειρήσεων-εγκαταστάσεων για την τήρηση των μέτρων πυροπροστασίας

                                   
Στην χώρα μας η Ελληνική Πολιτεία με μια σειρά από νομοθετικές ρυθμίσεις έχει διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο που καλύπτει το σύνολο των εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων από  μέτρα και μέσα πυροπροστασίας.
                                                 Του Γιάννη Σταμούλη

Με αυτόν τον τρόπο γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια να προληφθεί  σε μεγάλο βαθμό ο κίνδυνος της πυρκαγιάς  και να μετριαστούν οι καταστροφικές  συνέπειες  της, όταν παρόλα αυτά σημειωθεί.

Από το 1960 προβλέφθηκε και ισχύει μέχρι και σήμερα, για το οιοδήποτε κτίριο και χρήση, ακόμα  και που δεν υπάγεται σε συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο πυρασφάλειας, να γίνεται αυτοψία από Αξιωματικό του Π.Σ. και να υποδεικνύονται  προς εφαρμογή μέσα και μέτρα Πυροπροστασίας.(7600/1960 Εγκύκλιος Διαταγή Α.Π.Σ.)

Ειδικότερα για τις εγκαταστάσεις του Δημοσίου, εδώ και χρόνια, πέρα από τις επιμέρους νομοθετικές επιταγές, το τότε (1997) Υπουργείο Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης έδωσε οδηγίες προς όλα τα Υπουργεία για να λάβουν μέτρα πυροπροστασίας στα κτίρια των Υπηρεσιών Φορέων του Δημοσίου Τομέα.

Για την εφαρμογή της νομοθετικής επιταγής της λήψης των μέτρων και μέσων πυροπροστασίας, η Ελληνική Πολιτεία,  θέτει ως κύριο υπεύθυνο τον ιδιοκτήτη-εκμεταλλευτή-εργοδότη της κάθε εγκατάστασης.

Αυτός  υποχρεούται να υποβάλει στην Πυροσβεστική Αρχή για έγκριση τα σχέδια κάτοψης της επιχείρησης- εγκατάστασης, τη μελέτη πυροπροστασίας, τις τεχνικές περιγραφές των μόνιμων συστημάτων (όπου απαιτείται από τη νομοθεσία).

Μετά την έγκριση των παραπάνω, ο ιδιοκτήτης -εκμεταλλευτής της επιχείρησης-εγκατάστασης, έχει την ευθύνη  εγκατάστασης όλων των μέτρων και μέσων πυροπροστασίας που προβλέπονται από την εγκεκριμένη μελέτη πυροπροστασίας και την ισχύουσα κατά περίπτωση νομοθεσία πυροπροστασίας.

Την συγκεκριμένη ενέργεια, ο ιδιοκτήτης -εκμεταλλευτής της επιχείρησης-εγκατάστασης, την αποτυπώνει και σε υπεύθυνη δήλωση, η οποία και αποτελεί  ένα από τα απαραίτητα δικαιολογητικά για τη χορήγηση πιστοποιητικού πυροπροστασίας.

Εν συνεχεία  την ευθύνη για την τοποθέτηση, συντήρηση και καλή λειτουργία όλων των προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων και μέσων πυροπροστασίας σε όλες τις επιχειρήσεις , εκμεταλλεύσεις και εργασίες του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα έχει ο εργοδότης, που για τις κείμενες διατάξεις πυροπροστασίας είναι ο ιδιοκτήτης- εκμεταλλευτής ή κατά νόμο υπεύθυνος.

Ειδικότερα για το Δημόσιο, τα ν.π.δ.δ. και Ο.Τ.Α. σύμφωνα με το Ν.3850/2010 (άρθρο 3) εργοδότης

νοείται «Υπουργείο, Περιφέρεια, Νομαρχία ή άλλη αυτοτελής ή αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία, Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου ή Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης».

Επίσης ο  ο ιδιοκτήτης -εκμεταλλευτής, εργοδότης ή άλλος κατά νόμο υπεύθυνος  της επιχείρησης-εγκατάστασης έχει την ευθύνη οργάνωσης  εκπαίδευσης και ενημέρωσης της ομάδας πυροπροστασίας (όπου προβλέπεται από τη νομοθεσία) και συγκεκριμένα 

•  Ορίζει τον Αρχηγό της Ομάδας Πυροπροστασίας. 
• Μεριμνά για τη βασική εκπαίδευση και ενημέρωση της Ομάδας Πυροπροστασίας από την οικεία Π.Υ., καθώς και για τη διαρκή αναβάθμιση και ενίσχυση του επιπέδου πυροπροστασίας. 
• Εξετάζει αιτήματα του Αρχηγού της Ομάδας Πυροπροστασίας και επιλύει τυχόν ανακύπτοντα προβλήματα. 
• Ευθύνεται για την πυροπροστασία της επιχείρησης − εγκατάστασης, και ιδίως, για κάθε παράλειψη, αμέλεια ή αδιαφορία που αφορά στην εγκατάσταση, τοποθέτηση και λήψη των προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων και μέσων πυροπροστασίας που προβλέπονται στην ισχύουσα νομοθεσία πυροπροστασίας.

Στις   περιπτώσεις  που από την κείμενη νομοθεσία δεν υπάρχει υποχρέωση στη συγκρότηση Ομάδας Πυροπροστασίας, οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων−εγκαταστάσεων κρίνεται σκόπιμο να προβαίνουν στις απαιτούμενες ενέργειες εκπαίδευσης και ενημέρωσης του προσωπικού που απασχολούν, στα εξής θέματα: α. Πρόληψη πυρκαγιάς και συναφών κινδύνων. β. Τεχνική αντιμετώπισης πυρκαγιών και χρήση των πυροσβεστικών μέσων που διαθέτει η επιχείρηση − εγκα- τάσταση. γ. Έγκαιρη και επαρκής σήμανση συναγερμού. δ. Εκκένωση χώρων σε περίπτωση πυρκαγιάς. 

Επίσης στην ίδια περίπτωση, που από την κείμενη νομοθεσία δεν υπάρχει υποχρέωση στη συγκρότηση Ομάδας Πυροπροστασίας, οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων−εγκαταστάσεων, έχουν υποχρέωση  να τηρούν τις  κατά περίπτωση εφαρμόσιμες απαιτήσεις του Παραρτήματος Α της 14 Πυροσβεστικής Διάταξης, δηλ κυρίως, να διενεργούν τακτικές ασκήσεις  εκκένωσης και προσομοίωσης πυρκαγιάς.

Όταν από την Πυροσβεστική Αρχή  διαπιστωθεί η μη τήρηση των προβλεπόμενων μέτρων και μέσων πυροπροστασίας που περιγράφονται στην εγκεκριμένη μελέτη και την ισχύουσα  νομοθεσία, πέρα από τις διοικητικές διαδικασίες, αυτή κινεί την διαδικασία άσκησης ποινικής δίωξης  σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 433 του Ποινικού Κώδικα, κατά του ιδιοκτήτη -εκμεταλλευτή της επιχείρησης. Επίσης  αν έχει υπογραφεί από αυτόν Υπεύθυνη Δήλωση  για την εγκατάσταση όλων των μέτρων και μέσων πυροπροστασίας που προβλέπονται από την εγκεκριμένη μελέτη πυροπροστασίας, διαβιβάζεται αυτή  στην οικεία Εισαγγελία προκειμένου να ελεγχθεί αν υπόκειται σε ποινική δίωξη  σύμφωνα με το άρθρο 22 του Ν.1599/1986 "περί ψευδούς υπεύθυνης δήλωσης".