Μηδενική ανοχή στους εμπρηστές

 Παρέμβαση στο μεσημβρινό δελτίο του Action 24

Οι φυσικές καταστροφές αλλάζουν τον χάρτη της ασφάλισης

Tου ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παρουσιάζουν τα στοιχεία της ανάλυσης του Swiss Re Institute* για το 2025, που καταγράφονται αναλυτικά οι ζημιές από τις καταστροφές στην Ευρώπη.

Η πρώτη εικόνα δείχνει μια σχετικά ήπια εικόνα εκδήλωσης φαινομένων φυσικών καταστροφών, αλλά σχετικά με την ασφαλιστική πραγματικότητα, προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι κίνδυνοι από τις καταστροφές, παραμένουν, αυτές γίνονται πιο σύνθετες και πιο δύσκολοι στην πρόβλεψη.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι ασφαλισμένες ζημιές από φυσικές καταστροφές στην Ευρώπη ανήλθαν το 2025 στα 4 δισ. δολάρια, μέγεθος χαμηλότερο από τον μέσο όρο της τελευταίας δεκαετίας που φθάνει τα 11,7 δισ. δολάρια. Ωστόσο επισημαίνεται ότι αυτή η εικόνα δεν οφείλεται στην μείωση της εκδήλωσης των κινδυνικών φαινομένων, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν έπληξαν περιοχές με υψηλή ασφαλιστική έκθεση.

Η δραστηριότητα των φυσικών κινδύνων παρέμεινε υψηλή, με έντονες χαλαζοπτώσεις στη Γαλλία, καταστροφικές πυρκαγιές σε Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα, αλλά και σοβαρές καταιγίδες σε πολλές περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης.

Ιδιαίτερα από τα φυσικά φαινόμενα, αυτό που προβληματίζει είναι οι λεγόμενες severe convective storms (SCS) — οι ισχυρές καταιγίδες που συνοδεύονται από χαλάζι, ανεμοστρόβιλους και έντονες βροχοπτώσεις. Η Swiss Re επισημαίνει ότι οι συγκεκριμένοι κίνδυνοι αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα αύξησης των ασφαλισμένων ζημιών στην Ευρώπη, με ετήσια αύξηση που υπολογίζεται μεταξύ 9% και 11% σε πραγματικούς όρους.

Η αύξηση αυτή δεν εξηγείται μόνο από την ανάπτυξη των πόλεων ή τη μεγαλύτερη ασφαλιστική διείσδυση, σημαντικός παράγοντας, σχεδόν το μισό, μπορεί να αποδοθεί στην οικονομική ανάπτυξη και στην αύξηση της έκθεσης. Το υπόλοιπο συνδέεται με μεταβολές στην ίδια τη φύση των φαινομένων, εντονότερες καταιγίδες, περισσότερες χαλαζοπτώσεις και αυξημένη ατμοσφαιρική αστάθεια λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Ειδικά για τη Νότια Ευρώπη, η πραγματικότητα είναι πιο κρίσιμη. Η αύξηση των θερμοκρασιών, οι παρατεταμένες ξηρασίες και η επέκταση των αστικών περιοχών δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον κινδύνου. Οι πρόσφατες πλημμύρες στην Ισπανία, που χαρακτηρίστηκαν ως οι πιο δαπανηρές ασφαλισμένες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της χώρας, αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως ο συνδυασμός της κλιματικής μεταβολής και της άναρχης δόμησης μπορούν να εκτινάξουν το κόστος των ζημιών.

Οι χειμερινές καταιγίδες εξακολουθούν να αποτελούν έναν «σιωπηλό» αλλά υπαρκτό κίνδυνο. Αν και τα τελευταία χρόνια η δραστηριότητά τους ήταν χαμηλότερη από τον ιστορικό μέσο όρο, φαινόμενα όπως η καταιγίδα Éowyn το 2025 υπενθύμισαν ότι ένα και μόνο επεισόδιο μπορεί να προκαλέσει ζημιές δισεκατομμυρίων. Η συγκεκριμένη καταιγίδα χαρακτηρίστηκε ως η ισχυρότερη των τελευταίων δεκαετιών για την Ιρλανδία.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο πιεστική για την ασφαλιστική αγορά. Η Swiss Re εκτιμά ότι οι ασφαλισμένες ζημιές από φυσικές καταστροφές ξεπέρασαν τα 107 δισ. δολάρια το 2025, ενώ μόνο το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς καταγράφηκαν ζημιές 80 δισ. δολαρίων, κυρίως λόγω πυρκαγιών και καταιγίδων.

Για τον ασφαλιστικό κλάδο, το μήνυμα είναι σαφές: η διαχείριση φυσικών καταστροφών περνά πλέον σε νέα εποχή. Τα παραδοσιακά μοντέλα τιμολόγησης και αποτίμησης κινδύνου δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τη μεταβλητότητα των φαινομένων. Η ανάγκη για επενδύσεις σε δεδομένα, climate analytics, πρόληψη και ανθεκτικές υποδομές γίνεται πλέον στρατηγική προτεραιότητα και όχι απλώς τεχνική επιλογή.

Την ίδια στιγμή, διευρύνεται και το λεγόμενο protection gap — το κενό ανάμεσα στις οικονομικές ζημιές και σε ό,τι πραγματικά ασφαλίζεται. Αυτό σημαίνει ότι κυβερνήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες και κοινωνίες θα χρειαστεί να συνεργαστούν πιο στενά, ώστε η ασφάλιση να παραμείνει βιώσιμη σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων φυσικών κινδύνων.

Η ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή: οι φυσικές καταστροφές δεν αποτελούν πλέον έκτακτα γεγονότα, αλλά μόνιμο παράγοντα αναδιαμόρφωσης του επιχειρηματικού μοντέλου της ασφάλισης.

Και στην Ελλάδα;

Για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την μελέτη της Swiss Re Institute για το 2025, σημαντικό είναι να τα συνδυάσουμε και με τα στοιχεία που διαθέτουμε στη Ελλάδα.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (Ε.Α.Ε.Ε.), το 2025 καταγράφηκαν σημαντικά περιστατικά έντονων βροχοπτώσεων και πλημμυρών, δασικών πυρκαγιών και τοπικών ακραίων καιρικών φαινομένων, με σημαντικές επιπτώσεις σε κατοικίες, επιχειρήσεις και οχήματα.

Ειδικά για τις πλημμύρες και τις κακοκαιρίες της περιόδου 29 Μαρτίου – 2 Απριλίου, η αρχική εκτίμηση κατέγραψε 476 δηλωμένες ζημιές με αποζημιώσεις περίπου στα 7,2 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 6,9 εκατ. αφορούσαν ασφαλίσεις περιουσίας.

Οι δασικές πυρκαγιές προκάλεσαν ασφαλισμένες ζημιές περίπου 8,85 εκατ. ευρώ, για τον Ιούλιο και Αύγουστο.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την σχετική μελέτη της ΕΑΕΕ για την περίοδο 1993–2025 καταγράφηκαν 56.493 ασφαλισμένες ζημιές, 59 σοβαρά φυσικά καταστροφικά περιστατικά και συνολικές απαιτήσεις αποζημιώσεων 1,28 δισ. ευρώ σε σταθερές τιμές.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Insurance Daily 

Πυρκαγιές σε βιομηχανίες – βιοτεχνίες: Η πρόληψη σώζει από την καταστροφή

 Του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Το 2025, σημειώθηκαν 264 πυρκαγιές σε βιομηχανικούς – βιοτεχνικούς χώρους στη χώρα μας, ενώ την τελευταία πενταετία ο αριθμός του έφθασε τις 1.312 πυρκαγιές.

Οι συγκεκριμένοι χώροι, λόγω της φύσης των παραγωγικών διαδικασιών, της ευφλεξιμότητας ή και εκρηκτικότητας των πρώτων υλών τους, σε συνδυασμό με τον μηχανολογικό εξοπλισμό και των σύνθετων ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συστημάτων τους, εμφανίζουν μια εγγενή επικινδυνότητα, που την κατατάσσει στις πλέον σημαντικές απειλές της πολιτικής προστασίας.

Δυστυχώς, πολλές φορές, αυτές οι απειλές εξελίχθηκαν σε καταστροφικά συμβάντα, με τραγικά αποτελέσματα, σε απώλειες και τραυματισμούς συνανθρώπων μας.

Όλα αυτά τα τραγικά περιστατικά στους βιομηχανικούς – βιοτεχνικούς χώρους αναδεικνύουν την υποχρέωση των ιδιοκτητών – υπευθύνων σε μια ολιστική εφαρμογή τόσο των νομικών υποχρεώσεων για την πυροπροστασία και την ασφάλεια των εγκαταστάσεων, όσο και της λήψης επιπλέον μέτρων, που σαν «καλές πρακτικές» να έρχονται να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους που προκύπτουν από την καθημερινότητα.

Σε αυτή την ολιστική υλοποίηση πυροπροστασίας – ασφαλείας, πέρα από την εφαρμογή των προβλεπόμενων μέσων και μέτρων πυρασφαλείας (μόνιμο υδροδοτικό πυροσβεστικό δίκτυο, σύστημα ανίχνευσης, σύστημα αυτόματης κατάσβεσης, φορητά πυροσβεστικά κ.λπ.), πρέπει να συνυπάρχει και η ευλαβική τήρηση και μια σειράς από προληπτικά μέτρα, όπως:

• Επιμελής συντήρηση και τακτική επιθεώρηση και έλεγχος όλων των εγκαταστάσεων και συσκευών, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις κατασκευαστικές προδιαγραφές.
• Επιθεώρηση από υπεύθυνο υπάλληλο για επισήμανση και εξάλειψη τυχόν προϋποθέσεων εκδήλωσης πυρκαγιάς
• Έλεγχος για την αποφυγή τυχαίας ανάμειξης υλικών που μπορούν να προκαλέσουν εξώθερμη αντίδραση.

Παράλληλα, υποχρεωτική είναι και η κατάρτιση ενός άρτιου Σχεδίου Έκτακτης Ανάγκης (Σ.Ε.Α.), που να περιγράφει τις διαδικασίες αντιμετώπισης οποιασδήποτε απειλής, με κύριο στόχο τον περιορισμό της καταστροφής και την προστασία των ανθρώπων που βρίσκονται στην εγκατάσταση.

Η ηλικία των Πυροσβεστών

 

Νέες επιστημονικές μελέτες που θίγουν το κρίσιμο θέμα.

Ιωάννης Σταμούλης

ε.α. Αντιστράτηγος-Υπαρχηγός Π.Σ

 

Το ζήτημα του ηλικιακού ορίου,  παραμονής στη μάχιμη πυροσβεστική  υπηρεσία, αποτελεί ένα διαχρονικό θέμα, που συνήθως συγκρούονται από τη μια οι σκληρές και επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες του επαγγέλματος και από την άλλη οι ψυχρές λογιστικές όψεις του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος.

Να σημειώσουμε ότι πρόσφατα, η Ιρλανδία, με τη νομοθετική ρύθμιση « Courts, Civil Law, Criminal Law and Superannuation (Miscellaneous Provisions) Act 2024», αύξησε το όριο συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62, βασιζόμενοι στη έλλειψη προσωπικού, στις δυσκολίες  προσλήψεων, στην  ανάγκη αξιοποίησης της εμπειρίας παλαιότερων στελεχών, και λόγω της γενικότερης αύξησης του εργασιακού βίου στην Ευρώπη…

Η ιρλανδική κυβέρνηση παρουσίασε την αλλαγή ως μέτρο  εργασιακής «ευελιξίας», καθώς το μέτρο δεν έχει υποχρεωτικότητα.   Οι Ιρλανδοί Πυροσβέστες μπορούν να παραμένουν μέχρι τα 62, εφόσον το αιτηθούν και  μόνο εφόσον κρίνονται ιατρικά κατάλληλοι μέσω ειδικών ιατρικών αξιολογήσεων. Τα σωματεία τους είδαν το μέτρο με προβληματισμό εκφράζοντάς την ανησυχία τους, ότι αυτή η αύξηση παραμονής, θα αυξήσει τους τραυματισμούς, τα καρδιολογικά περιστατικά, και την επικινδυνότητα στις πυροσβεστικές επιχειρήσεις.

Το ίδιο διάστημα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας δύο επιστημονικές μελέτες που έρχονται να συνεισφέρουν στη δημόσια συζήτηση, θέτοντας την πλευρά εκείνη, σύμφωνα με την οποία ττο επάγγελμα του πυροσβέστη προκαλεί τεράστια σωματική και ψυχολογική φθορά, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 50 ετών.

Η πρώτη έρευνα, με τίτλο “The impact of raising the retirement age, occupational safety and health risks for firefighters” (2023), εξετάζει τις συνέπειες της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης στους πυροσβέστες και προειδοποιεί για σοβαρούς κινδύνους στην υγεία και την επιχειρησιακή ασφάλεια. Οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι όσο αυξάνεται η ηλικία των πυροσβεστών, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες καρδιαγγειακών επεισοδίων, μυοσκελετικών τραυματισμών και θερμικής εξάντλησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, μετά τα 50 χρόνια εμφανίζεται αισθητή μείωση της μυϊκής δύναμης, της αντοχής και της ταχύτητας αντίδρασης, στοιχεία απολύτως κρίσιμα σε επιχειρήσεις διάσωσης και κατάσβεσης πυρκαγιών. Παράλληλα, η συνεχής έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες, τοξικούς καπνούς, έντονο στρες και νυχτερινή εργασία επιβαρύνει σημαντικά τον οργανισμό.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η φυσική κατάσταση μπορεί να διατηρηθεί σε ικανοποιητικό επίπεδο με συστηματική άσκηση και υγιεινό τρόπο ζωής. Ωστόσο, τονίζουν ότι η βιολογική φθορά παραμένει αναπόφευκτη σε ένα τόσο απαιτητικό επάγγελμα.

Η δεύτερη μελέτη, είναι  του 2025 με τίτλο “Study on Lowering the Pensionable Age of Firefighters”. Η έρευνα εξετάζει αν οι πυροσβέστες μπορούν να παραμένουν επιχειρησιακά ενεργοί έως τα 65 έτη και καταλήγει σε μια σαφή πρόταση: μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 65 στα 60 χρόνια.

Οι ερευνητές χαρακτηρίζουν το πυροσβεστικό επάγγελμα ως εργασία «υψηλής φυσικής φθοράς» και υποστηρίζουν ότι η παραμονή σε πλήρως μάχιμες θέσεις μετά τα 60 αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο τόσο για τους ίδιους τους πυροσβέστες όσο και για την ασφάλεια των επιχειρήσεων.

Η μελέτη αναφέρει ότι μετά τα 55 παρατηρείται σημαντική αύξηση:

• καρδιοαγγειακών προβλημάτων,
• χρόνιων τραυματισμών,
• μυοσκελετικών παθήσεων,
• αλλά και επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout).

Παράλληλα, τονίζεται ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πυροσβέστες διαθέτουν πολύτιμη εμπειρία, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί αποτελεσματικά στην εκπαίδευση νεότερων στελεχών, στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, στη διοίκηση συμβάντων και στην πρόληψη κινδύνων.

Και οι δύο μελέτες συγκλίνουν σε ένα βασικό συμπέρασμα: το ζήτημα δεν είναι απλώς συνταξιοδοτικό, αλλά βαθιά επιχειρησιακό και κοινωνικό. Η ηλικία από μόνη της ίσως δεν αρκεί ως μοναδικό κριτήριο, όμως η παραμονή σε βαριά μάχιμη υπηρεσία σε προχωρημένες ηλικίες απαιτεί αυστηρή ιατρική παρακολούθηση, συνεχή αξιολόγηση φυσικής κατάστασης και προσαρμογή ρόλων.

Οι ερευνητές προτείνουν:

• υποχρεωτικές ετήσιες ιατρικές εξετάσεις,
• ειδικά τεστ φυσικής καταλληλότητας μετά τα 50,
• σταδιακή αποχώρηση από βαριά επιχειρησιακά καθήκοντα,
• μεταφορά έμπειρων πυροσβεστών σε επιτελικές, διοικητικές ή εκπαιδευτικές θέσεις.

Οι διεθνείς έρευνες δείχνουν πλέον ξεκάθαρα ότι η εμπειρία των μεγαλύτερων σε ηλικία  πυροσβεστών είναι ανεκτίμητη, όμως η προστασία της υγείας τους και η ασφαλής λειτουργία των επιχειρήσεων απαιτούν ένα νέο, πιο ευέλικτο μοντέλο υπηρεσίας για τις μεγαλύτερες ηλικίες

Για τους διαπραγματευτές που αγνόησαν την κλασική στρατηγική σκέψη

 

Του Γιάννη Σταμούλη ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ.

Το νέο ebook για την εποχή της διαπραγμάτευσης των μνημονίων.

Έχουν περάσει αρκετά  χρόνια, από τότε που η χώρα μας έζησε μια πρωτοφανή οικονομική και όχι μόνο κρίση, όταν  οδηγήθηκε στην κηδεμονία της επιτροπείας του οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Στην ουσία είχε εμπλακεί σε έναν σε έναν από τους πλέον, σύγχρονης μορφής, πόλεμο.

Από τη μια πλευρά των εμπολέμων, η Τροϊκανή συμμαχία των διεθνών και ευρωπαίων δανειστών- αγορών και από την άλλη η μικρή μας χώρα και ο λαός της.

Ο νέος αυτός σύγχρονος πόλεμος, αντικειμενικό σκοπό είχε από την πλευρά των  «Θεσμών», να εξασφαλιστεί με κάθε τρόπο η απρόσκοπτη και ομαλή εξόφληση του ελληνικού χρέους, με την όσο δυνατόν καλύτερη γρηγορότερη και μεγαλύτερη κερδοφορία των δανειστών αλλά και των διεθνών πωλητών χρήματος και κερδοσκόπων των αγορών.

Από την άλλη πλευρά, η νέα τότε  κυβέρνηση, μετά το 2015, προσπαθούσε να καταργήσει τα μνημόνια με ένα νόμο, με ένα άρθρο και με την στρατηγική του τότε Υπουργού Οικονομικών, προσερχόταν στον «πόλεμο» με τα εργαλεία της νεοφυούς  θεωρίας των παιγνίων.

Η κατάληξη είναι γνωστή, η ελληνική «νεοφυής» στρατηγική προσέκρουσε στην κλασσική στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων και ηττήθηκε κατά κράτος.

Εκείνες τις ταραγμένες μέρες του 2015, υπό το βάρος της βαριάς κοινωνικής κρίσης και των μνημονιακών επιταγών, βλέπαμε καταστάσεις που στραγγάλιζαν καθημερινά το βιοτικό επίπεδο των νεοελλήνων και την αξιοπρέπειά τους.

Εικονογράφηση για το νέο σχολικό βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας για την Β΄ Γυμνασίου "Ομήρου Ιλιάδα"

 Με ιδιαίτερη χαρά φιλοτέχνησα τoν Δούρειο Ίππο" για το νέο σχολικό βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας για την Β΄ Γυμνασίου "Ομήρου, « Ιλιάδα », σε νεοελληνική απόδοση Ν. Καζαντζάκη - Ι.Θ. Κακριδή (πλήρης έκδοση) της Μ. Φουντοπούλου, εκδ. Ελληνική Γραφή.

Προστασία των κατοικιών από πυρκαγιά (α΄μέρος)

 

Του ε.α. Αντιστρατήγου  Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

(αναδημοσίευση από το περιοδικό Ασφαλιστική Αγορά)

Τα προβλεπόμενα μέτρα παθητικής και ενεργητικής πυροπροστασίας

Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι πυρκαγιές που εκδηλώνονται σε χώρους κατοικιών αποτελούν το 11,6% του συνολικού αριθμού των αστικών πυρκαγιών. Το 2024 εκδηλώθηκαν συνολικά 3.766 πυρκαγιές σε κτήρια κατοικιών. Από αυτές, το 43,77% ήταν σε διαμερίσματα, το 32,81% σε μονοκατοικίες, το 15,37% σε διπλοκατοικίες, το 5,49% σε ακατοίκητα οικήματα και το υπόλοιπο (περί τα 2%) σε οικοδομές, τροχόσπιτα, σκηνές.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, οι πυρκαγιές σε κατοικίες αποτελούν έναν μεγάλο κίνδυνο στην καθημερινότητά μας, με ιδιαίτερα δυσμενή κατάληξη, τόσο σε ανθρώπινες απώλειες όσο και σε υλικές ζημιές. Οι περισσότερες από αυτές οφείλονται ξεκάθαρα στον συνδυασμό ελλιπών μέτρων πρόληψης και αμέλειας.

Στις συνηθισμένες αιτίες αυτών των πυρκαγιών περιλαμβάνονται: η απροσεξία κατά το μαγείρεμα ή η εγκατάλειψη του σκεύους σε αναμμένη κουζίνα, σε συνδυασμό με το μη καθαρισμένο φίλτρο του απορροφητήρα· τα βραχυκυκλώματα, τα υπερφορτωμένα πολύπριζα, τα φθαρμένα ηλεκτρικά καλώδια· η κακή χρήση φορητών θερμαντικών μέσων, η χρήση γυμνής φλόγας (κεριά – καντήλια), η επαφή εύφλεκτων υγρών με γυμνή φλόγα ή πυρακτωμένες επιφάνειες και το κάπνισμα. Μια ξεχωριστή «εποχική αιτία» αποτελεί ο χριστουγεννιάτικος ή εορταστικός στολισμός, με τη σύνθεση εύφλεκτων υλικών και ακατάλληλων φωτιστικών διακόσμων.

Πυροσβεστικό Μουσείο, 19 χρόνια διαδρομής στη διαφύλαξη και προβολή της πυροσβεστικής ιστορίας.

 

Του ε.α. Αντιστράτηγου Γιάννη Σταμούλη

Σαν σήμερα πριν 19 χρόνια, ξεκινά την λειτουργία του, το Πυροσβεστικό Μουσείο του Πυροσβεστικού Σώματος στην Παλλήνη Αττικής.

Μοναδικό στο είδος του, προχώρησε στη συγκέντρωση, διαφύλαξη και κατάλληλη έκθεση στο κοινό των πυροσβεστικών συλλογών, κειμηλίων, μέσων, μηχανολογικού και υλικοτεχνικού εξοπλισμού και άλλων αντικειμένων ιστορικής αξίας, καθώς και συγγραμμάτων πυροσβεστικού ενδιαφέροντος ή που έχουν σχέση με την πυροσβεστική ιστορία, Παράλληλα ξεκίνησε τη συγκέντρωση και διατήρηση υλικού για το Ειδικό ιστορικό πυροσβεστικό αρχείο, καθώς και βιβλία για την Πυροσβεστική Βιβλιοθήκη.

Αυτή η επέτειος της ζωής του Πυροσβεστικού Μουσείου, συμπίπτει με την Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2026, όπου το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) έχει επιλέξει το θέμα “Τα μουσεία ενώνουν τον κόσμο” (Museums Uniting a Divided World), εστιάζοντας στη «δύναμη των μουσείων να λειτουργούν ως γέφυρες που ενισχύουν τον διάλογο και την αλληλεγγύη». Με το μήνυμα αυτό, επιδιώκει να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων ως χώρων «που δεν εξαλείφουν τις διαφορές, αλλά δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε αυτές να γίνονται κατανοητές και να αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Τα μουσεία ενισχύουν τη σύνδεση μεταξύ γενεών, κοινοτήτων και χωρών, προάγοντας τη διαφορετικότητα, τη βιωσιμότητα και την αμοιβαία εμπιστοσύνη».

Για μένα προσωπική είναι ξεχωριστή τιμή, ότι συνέγραψα την πρώτη έντυπη έκδοση του, "η πυροπροστασία στην Ελλάδα, 1821-1930" και τις δύο πρώτες ηλεκτρονικές του εκδόσεις ,"η συνοπτική ιστορία του Πυροσβεστικού Σώματος 1833-2003" και "βιβλιογραφικός κατάλογος Πυροσβεστικής Βιβλιοθήκης"

Εικονογράφηση για το νέο σχολικό βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας για την Α΄ Γυμνασίου "Ομήρου Οδύσσεια"

 Με ιδιαίτερη χαρά φιλοτέχνησα την σχεδία του Οδυσσέα για το νέο σχολικό βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας για την Α΄ Γυμνασίου "Ομήρου Οδύσσεια", σε νεοελληνική απόδοση Ζ. Σίδερη (πλήρης έκδοση) της Μ. Φουντοπούλου, εκδ. Ελληνική Γραφή.

Η διαδρομή των σύγχρονων Πυροσβεστικών Αγώνων στην Ελλάδα.

 

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Η πρωτοβουλία από κοινού της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος και της Αθλητικής Ένωσης   Πυροσβεστών  Ελλάδος, να διοργανώσουν στις 16 Μάϊου 2026, το ΠΥΡΑΘΛΟΝ, μια αναβίωση των πυροσβεστικών αγώνων, έφερε τη μνήμη μας, 26 χρόνια πριν, στις 19 Απριλίου 2000.  Τότε με  πρωτοβουλία της Σχολής Πυροσβεστών Βιλίων, διοργανώθηκαν στο δημοτικό στάδιο της πόλης,  οι   πρώτοι πυροσβεστικοί αγώνες της Πυροσβεστικής Ακαδημίας με αθλητές τους Δοκίμους Πυροσβέστες της 66ης εκπαιδευτικής σειράς.

Τα αθλήματα ήταν από τα παραδοσιακά των πυροσβεστικών αγώνων:

Αγώνας ταχύτητας 100 μέτρων με πυροσβεστικά εμπόδια. 

Οι αθλητές πρέπει να περάσουν πρώτα πάνω από ξύλινο εμπόδιο ύψους 2 μέτρων, στην συνέχεια με δύο σωλήνες των 45 χιλ. πρέπει να περπατήσουν σε ξύλινη δοκό και ενώ θα βρίσκονται ακόμη πάνω σε αυτή θα τις εκτυλίξουν. Όταν περάσουν τη δοκό θα συνεχίσουν την εγκατάσταση και αφού ολοκληρωθεί οι διαγωνιζόμενοι τερματίζουν με τον αυλό στο χέρι.

Οι υποχρεώσεις των Δήμων για τις εργασίες προληπτικής δασοπροστασίας.

 

Η πρωτομαγιά φέρνει μαζί της και την έναρξη της πανεθνικής προσπάθειας της αντιπυρικής περιόδου. Με το νέο θεσμικό κείμενο της ΚΥΑ 1157/24/4/2026 υπάρχουν υποχρεώσεις για πολίτες, και αρμόδιες υπηρεσίες. Ένα σημαντικό κομμάτι υποχρεώσεων έχουν οι Δήμοι όλης της χώρας Σχηματικά, παραπάνω περιγράφεται ο κατάλογος των υποχρεώσεων του

H 3η Διεθνής Έκθεση Πολιτικής Προστασίας INTERAIGIS 2026

Η 3η Διεθνής έκθεση InterAigis 26, ανοίγει τις πύλες της, την Πέμπτη 23 Απριλίου στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 25 Απριλίου.

Η έκθεση είναι σημείο συνάντησης  για την καινοτομία, την τεχνολογία και το μέλλον της Πολιτικής Προστασίας. 

Οι εκθέτες της παρουσιάζουν  σύγχρονο εξοπλισμό, νέες τεχνολογίες, καινοτόμες λύσεις και υπηρεσίες που απαντούν στις πραγματικές ανάγκες της πρόληψης, της επέμβασης και της διαχείρισης κρίσεων.

Απευθύνεται στους επαγγελματίες και φορείς παροχής υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, εθελοντές και  στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κάθε ενδιαφερόμενο επισκέπτη  που θέλει να γνωρίσει από κοντά τις εξελίξεις στους τομείς της Πολιτικής Προστασίας, της Πυρασφάλειας, της Ασφάλειας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η έκθεση τελεί υπό   την Αιγίδα του  Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας & της ΚΕΔΕ, με την επιστημονική Υποστήριξη της  Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος

                                                                   Η είσοδος είναι δωρεάν.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της έκθεσης interaigis.gr – Διεθνής Έκθεση Πολιτικής Προστασίας Ασφάλειας Πυρασφάλειας & Ειδικού Εξοπλισμού ΟΤΑ

Οι επικίνδυνες πυρκαγιές κατοικιών

Τα τελευταία θανατηφόρα συμβάντα, μετά από πυρκαγιές σε κατοικίες, επιβάλει την προσοχή μας και την λήψη τόσο προληπτικών μέτρων όσο και μέσων πυροπροστασίας. Το σπίτι μας, η ζωή μας. #safehome

 

Παρουσίαση του βιβλίου "Στρατηγική Πυροσβεστολογία" στο περιοδικό της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος

 

Πέντε χρόνια χωρίς τον Γιώργο Καραϊβάζ

Του Γιάννη Σταμούλη

Επίτιμου Προέδρου ΕΑΠΣ.

Πέντε χρόνια πριν, μια τέτοια μέρα, η ζωή του εξαίρετου δημοσιογράφου  Γιώργου Καραϊβάζ κόβεται απότομα από εγκληματικά χέρια που ακόμη μέχρι και σήμερα δεν έχουν συλληφθεί.

Ένα στυγερό έγκλημα που όπως σημειώνει σήμερα με ανακοίνωσή της η ΕΣΗΕΑ "Όσο παραμένει ανεξιχνίαστη η δολοφονία Καραϊβάζ, θα αποτελεί αγκάθι στη νομιμότητα και το Κράτος Δικαίου."

Και θα συμπληρώσω, ένα αγκάθι κυρίως για την φαμίλια του, αλλά και για όσους τον γνωρίσαμε.

Με το Γιώργο γνωριστήκαμε κάπου αρχές του 2000, στην αρχή του συνδικαλιστικού μου βίου, και συνεχίσαμε με ειλικρινή φιλία για πάνω από δύο δεκαετίες, μέχρι που τα εγκληματικά χέρια τον πήραν από κοντά μας.

Μαχητικός δημοσιογράφος, ακέραιος άνθρωπος, κοινωνικά ευαίσθητος  και φίλος που η γνώμη του ήταν ουσιαστική όταν χρειαζόταν.

Στην διάρκεια των ετών της συνδικαλιστικής μου πορείας, ο Γιώργος ήταν πάντα δίπλα, ο πρώτος που θα διάβαζε τις ανακοινώσεις του σωματείου και θα τις αναρτούσε  στο μαχητικό Bloko του.

Η συζήτηση μαζί του απολαυστική, κοφτερό μυαλό, ιδιαίτερο χιούμορ, ιδιαίτερη συναίσθηση. Δε "μάσησε " ποτέ, μας στήριξε στους αγώνες μας, ειδικά όταν το χάλκεον χέρι της εξουσίας έστεκε απειλητικά πάνω μας. "Κύριε Πρόεδρε....αυτά έχουν τα υψηλά αξιώματα", όπως σημείωνε. 

Ο Γιώργος με μια εξαιρετική αρχοντιά αντιμετώπιζε το δύσκολο χώρο της "ασφάλειας", δεν ήταν λίγες οι φορές που κάναμε πλάκα, για τους τυχόν εντεταλμένους ωτακουστές μας...."καλό είναι, όπως λέγαμε, έχουμε και κάποιους να μας ακούν και να μας προσέχουν..."

Το θλιβερό άγγελμα, μου το έδωσε εν πλώ για Σάμο, μια κοινή φίλη και συνάδελφος, που και η ίδια είναι πλέον  κοντά του....Δεν μπορούσα να το συλλάβω, ο Γιώργος μου φαινόταν άτρωτος, άλλωστε δε νομίζω ότι τον έχω εικόνα ως απόντα. 

Πιστεύω ότι θα μου απαντήσει....και με τον εκλεκτό τρόπο  του, θα συνομιλήσουμε....

Η ελληνική πολιτεία, οφείλει την εξιχνίαση του στυγερού εγκλήματός του, πρωτίστων στην οικογένειά του, αλλά και σε όλη την κοινωνία.

Γιώργο μας λείπεις.

Τα πρόσωπα του εμπρησμού. Ένα σκοτεινό ταξίδι στις εγκληματικές υποθέσεις φονικών πυρκαγιών.

 Στο βιβλίο αυτό, από ανοικτές πηγές, φωτίζουμε το έγκλημα και τον δράστη του εμπρησμού, δείχνοντας πόσο πολύπλευρο είναι το δολοφονικό όργανο της πυρκαγιάς στα χέρια του δράστη. Πάθη, συμφέροντα, διαταραχές, ιδεολογία, πολιτική, ή και συνδυασμός αυτών χρησιμοποίησαν την ανεξέλεγκτη πορεία της φωτιάς ως καταστρεπτικό και πολλές φορές δολοφονικό έργο. 

Σε μια χρονική συγκυρία, όπου οι καταστροφές από τις πυρκαγιές, τείνουν να γίνουν «κανονικότητα» μαζί με την παραφιλολογία περί των υπαιτίων της, κάνουμε μια επιλεκτική παρουσίαση μορφών που πράγματι συγκλόνισαν με το καταστρεπτικό τους πύρινο έργο. 

 Προσπαθούμε με αυτόν τον τρόπο, να δώσουμε πρόσωπο στον «εμπρηστή» που όπως έγραφε δεκαετίες πριν, το 1950, ένας πολυγραφότατος Αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, ο Ηλίας Μπέτσιος: «Ο εμπρηστής κατά γενικήν αντίληψην είναι κακούργος» και ότι «ο άνθρωπος του λαού δεν δύναται συχνά να εννοήση ότι ο εμπρηστής είναι εγκληματίας, επιζήμιος εις τον λαόν, ότι προς το συμφέρον της ολότητας πρέπει να τιμωρήται και ότι ουχί η ασφάλεια, αλλά η ολότης πληρώνει την ζημίαν». 

Από τις φωτιές των μαγισσών μέχρι τους εμπρηστές των δασών, από τον τελετουργικό εμπρησμό μέχρι την ψυχοπαθολογία του πυρομανή, ο εμπρησμός είναι ένα ιδιαίτερα επαχθές έγκλημα, μια βουβή πράξη που καταλήγει σε ένα ιδιαίτερα θορυβώδες φρικιαστικό θέαμα. 

Ο εμπρηστής συχνά παρακολουθεί τη φωτιά που άναψε, μένει κοντά, τρέφεται από το ίδιο του το έργο. Στην ψυχολογία των διεστραμμένων εμπρηστών, στην εικόνα των φλογών που μεγαλώνουν, ο δράστης βλέπει τη δύναμη, τον έλεγχο, την απόλαυση της καταστροφής. 

 Σε πολλές περιπτώσεις, μετά το έγκλημα, επιστρέφει στο σημείο του εμπρησμού, ανακατεύεται με το πλήθος, που τρομαγμένο παρακολουθεί, μερικές φορές συμμετέχει στις επιχειρήσεις κατάσβεσης. 

 Τα πρόσωπα που παρελαύνουν στις σελίδες του βιβλίου, από τα μυθικά μέχρι τα πραγματικά, έσπειραν θάνατο, φόβο, δημιούργησαν συλλογικό τραύμα στην κοινωνία. 

 Κάποια από αυτά χάραξαν την εγκληματολογική μνήμη, άλλωστε οι πυρκαγιές είναι σημαντικό σύμβολο της κοινωνικής ευθραυστότητας. Μέσα από την βιογραφική ανάγνωση των προσώπων, διακρίνουμε λίγο την ψυχολογική τους σκιά. 

 Σε πολλούς από αυτούς μελετώντας τη ζωή τους, πίσω από την ίδια την εγκληματική τους διαταραχή, διακρίνουμε ότι είναι εσωτερικά ασταθείς, και ψυχικά αδύναμοι να ισορροπήσουν στο θυμό τους ή την απόρριψη που υπέστησαν. 

 Μέσα από την κάλυψη των φλογών εκδικούνται, καθαίρονται και ορθώνουν λίγο το ανάστημά τους.

 Σε μερικούς άλλους, τους κατά συρροή εμπρηστές, διακρίνουμε ότι μέσα στην φρενίτιδα του μυαλού τους, είχαν σχέδιο και μεθοδικότητα. Αυτοί οι “serial arsonists” παρακολουθούν, προετοιμάζουν σενάριο, μελετούν τα μοτίβα του ανέμου, γνωρίζουν τη συμπεριφορά της φωτιάς, όπως και οι πυροσβέστες που θα κληθούν να τη σβήσουν. 

 Τα πρόσωπα του εμπρησμού, είναι εκδικητικά, μυστικιστικά, άλλοτε είναι κοινωνικά αποκλεισμένα, άλλοτε επαγγελματίες της φωτιάς, άλλοτε κερδοσκόποι, άλλοτε άρρωστοι πυρομανείς.

 Βλέπουν με διαφορετικό βλέμμα τις φλόγες που κατατρώγουν τα πάντα στο πέρασμά τους. 

Κάθε μία από αυτές τις μικρές ιστορίες είναι μια αφήγηση ενός εγκλήματος που από τις στάχτες του διακρίνονται τόσο ο εμπρηστής όσο και η κοινωνία που τον ανέθρεψε και πολλές φορές ήταν ο επιταχυντής για την πράξη του. 

Κάθε ιστορία είναι μια πυρκαγιά, κατατρώει ότι βρίσκει γύρω της, αλλά αφήνει ίχνη, που μιλάνε ξεκάθαρα για το έγκλημα, τον υπαίτιο και τα αίτια που του όπλισαν το καταστρεπτικό χέρι του.

Το βιβλίο είναι των εκδόσεων "Γρηγόρη", διατίθεται από τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και στο τηλ.(210 2116606).