Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τεχνητή νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τεχνητή νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στη Διαχείριση Κρίσεων, στην Εκτίμηση Ζημιών και τον προασφαλιστικό έλεγχο

Του ε.α Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη 



Σε ένα περιβάλλον όπου εκδηλώνονται όλο και συχνότερα δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμοί και μεγάλα τεχνολογικά ατυχήματα, η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) αναδεικνύεται σε καθοριστικό εργαλείο για τη διαχείριση κρίσεων. Η ικανότητά της να επεξεργάζεται μεγάλους όγκους δεδομένων, να αναγνωρίζει πρότυπα και να υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων σε συνθήκες αβεβαιότητας ενισχύει τόσο την επιχειρησιακή ανταπόκριση όσο και την αξιολόγηση των συνεπειών μιας καταστροφής.
Στην σύγχρονη όλο και πιο απαιτητική διαχείριση κρίσεων, μπορεί να αξιοποιηθεί η AI με εφαρμογές real-time streaming για τη συνεχή συλλογή και επεξεργασία δεδομένων σε πραγματικό χρόνο από αισθητήρες IoT, δορυφορικά συστήματα, κάμερες και τηλεμετρικές πηγές.
Παράλληλα, εξειδικευμένα προγνωστικά μοντέλα, όπως τα στατιστικά ARIMA και GARCH, τα νευρωνικά δίκτυα RNNs και οι αρχιτεκτονικές Transformers, μπορούν να αναλύουν χρονικά δεδομένα, να αναγνωρίζουν τάσεις και να υποστηρίζουν σενάρια εξέλιξης μιας κρίσης.
Η τεχνολογία της υπολογιστικής όρασης (Computer Vision) επιτρέπει την αυτοματοποιημένη ανάλυση εικόνων και βίντεο για την παρακολούθηση της έντασης και της εξέλιξης φαινομένων όπως οι πυρκαγιές ή οι πλημμύρες.
Μετά το συμβάν, η σύγκριση δορυφορικών εικόνων ή φωτογραφιών, «πριν και μετά» την καταστροφή επιτρέπει τον εντοπισμό ορατών μεταβολών σε κτίρια, υποδομές και εγκαταστάσεις, οι οποίες συνδέονται άμεσα με γεωγραφικές συντεταγμένες και χρονικές σημάνσεις.
Η συστηματική συγκέντρωση δεδομένων από διαδοχικά συμβάντα θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα διαχρονικό αρχείο κινδύνου, στο οποίο θα καταγράφονται προηγούμενες ζημιές, το ιστορικό της έκθεσης μιας περιοχής σε φυσικούς κινδύνους, οι μεταβολές σε εγκαταστάσεις και ακίνητα.
Οι τεχνολογικές αυτές εξελίξεις προφανώς θα αλλάξουν και τα εργαλεία που χρησιμοποιεί η ασφαλιστική αγορά.
Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (EIOPA), δημοσιευμένη το Φεβρουάριο του 2026, βασισμένη σε 347 ασφαλιστικές επιχειρήσεις από 25 χώρες, προκύπτει ότι το 65% χρησιμοποιεί ήδη παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη, κυρίως στην εξυπηρέτηση πελατών και τη διαχείριση ζημιών.
Η Swiss Re, επίσης αξιοποιεί τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης και τηλεπισκόπησης, συμπεριλαμβανομένων δορυφορικών εικόνων, για την ταχύτερη αξιολόγηση ζημιών μετά από φυσικές καταστροφές. Οι εφαρμογές αυτές επιτρέπουν την εκτίμηση της σοβαρότητας των ζημιών ανά ασφαλισμένο ακίνητο, την ιεράρχηση των επιτόπιων αυτοψιών και την αποτελεσματικότερη διαχείριση των ασφαλιστικών απαιτήσεων. Παράλληλα, η εταιρεία αξιοποιεί ψηφιακά μοντέλα περιουσιακών στοιχείων (Digital Twins) για τη διαχείριση και την ανάλυση της έκθεσης σε ασφαλιστικούς κινδύνους.
Ένα σημαντικό εργαλείο για τον έλεγχο ασφαλιστικών απαιτήσεων είναι η ανίχνευση ανωμαλιών (Anomaly Detection), η οποία εντοπίζει αποκλίσεις από τα συνήθη πρότυπα δεδομένων και επισημαίνει περιπτώσεις που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Στην αποτίμηση ζημιών, τέτοιες αποκλίσεις μπορεί να σχετίζονται με ασυνήθιστες απαιτήσεις, ασυμφωνίες στα δηλωθέντα στοιχεία ή ενδείξεις πιθανής ασφαλιστικής απάτης, χωρίς να αποτελούν από μόνες τους απόδειξη παρατυπίας.
Παράλληλα, τα Bayesian Networks επιτρέπουν τη μοντελοποίηση των σχέσεων μεταξύ διαφορετικών παραμέτρων και την εκτίμηση της πιθανότητας ενός συμβάντος με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία. Καθώς προκύπτουν νέες πληροφορίες, οι πιθανολογούμενες εκτιμήσεις μπορούν να επικαιροποιούνται, υποστηρίζοντας την αξιολόγηση σύνθετων ασφαλιστικών απαιτήσεων.
Συμπληρωματικά, η Ασαφής Λογική (Fuzzy Logic) μπορεί να αξιοποιηθεί σε περιπτώσεις όπου τα δεδομένα είναι ατελή, αβέβαια ή δεν επιτρέπουν σαφή κατάταξη σε δύο μόνο κατηγορίες. Με τον τρόπο αυτό, τα υπολογιστικά μοντέλα μπορούν να αποδίδουν βαθμούς συμμετοχής ή εμπιστοσύνης και να υποστηρίζουν την αξιολόγηση περιπτώσεων που απαιτούν περαιτέρω τεχνικό έλεγχο.
Η συνδυαστική αξιοποίηση τέτοιων μεθόδων μπορεί να ενισχύσει την ιεράρχηση των ασφαλιστικών απαιτήσεων, την επιλογή περιπτώσεων για λεπτομερέστερη πραγματογνωμοσύνη και την αποτελεσματικότερη κατανομή των ελεγκτικών πόρων. Οι τελικές αποφάσεις, ωστόσο, απαιτούν αξιολόγηση των ευρημάτων στο πλαίσιο των πραγματικών περιστατικών και των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων.
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η υιοθέτηση αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης στον ασφαλιστικό κλάδο προϋποθέτει ένα κατάλληλο πλαίσιο διακυβέρνησης και διαχείρισης κινδύνων.
Η EIOPA διευκρινίζει πώς στη χρήση συστημάτων AI, εφαρμόζονται οι υφιστάμενες ασφαλιστικές διατάξεις, ιδίως της Solvency II και της DORA, λαμβάνοντας υπόψη και το ευρωπαϊκό πλαίσιο του AI Act. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαφάνεια και την εξηγησιμότητα των αποτελεσμάτων, στην
ποιότητα των δεδομένων, στην τεκμηρίωση και στην ανθρώπινη εποπτεία.
Η εξηγησιμότητα είναι κρίσιμη, καθώς βοηθά τους ασφαλιστές και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς να κατανοούν τη βάση των αλγοριθμικών εκτιμήσεων και να εντοπίζουν πιθανά σφάλματα ή μεροληψίες.
Η αξιοποίηση της AI προϋποθέτει εξασφάλιση της ποιότητας των δεδομένων, προστασία προσωπικών δεδομένων, διαφάνεια και συνεχή έλεγχο, καθώς η λανθασμένη πληροφορία μπορεί να οδηγήσει σε παραπλανητικές εκτιμήσεις.
Για τον λόγο αυτό, οι αλγοριθμικές προβλέψεις πρέπει πάντα να αξιολογούνται από ειδικούς πραγματογνώμονες διατηρώντας σαφή διάκριση μεταξύ των πραγματικών γεγονότων και των εκτιμήσεων του μοντέλου (Human-in-the-loop).
Σε κάθε περίπτωση τα εργαλεία της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι η πρόκληση του μέλλοντος που με την κατάλληλη ανθρώπινη εξειδικευμένη εποπτεία θα δώσει μια νέα αποτελεσματική μορφή στη διαχείριση κρίσεων όσο και στην ασφαλιστική αγορά, με την τεκμηριωμένη καταγραφή ζημιών και τον προασφαλιστικό έλεγχο, προσφέροντας ουσιαστικό όφελος στην πρόληψη, την αξιολόγηση κινδύνων και τη λήψη αποφάσεων.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο ένθετο Οδηγός Ασφάλισης της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.