Του επιτίμου Προέδρου ΕΑΠΣ ε.α Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη
Εν μέσω της αντιπυρικής περιόδου, για άλλη μια φορά η επιχειρησιακή δυνατότητα του Πυροσβεστικού Σώματος δοκιμάζεται.. Μια τυπική μέρα του Ιουλίου, χρειάστηκε να αντιμετωπίσει 30-50 δασικές πυρκαγιές, μια κατάρρευση πολυκατοικίας, μια μεγάλη βιομηχανική πυρκαγιά, μία τρομοκρατική επίθεση και… ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο εγκληματικός νους του αμελή ή του εκ προθέσεως εγκληματία.
Στη μάχη πλέον για την διασφάλιση της πολιτικής προστασίας, εκτός από τον εξοπλισμό, που σιγά σιγά εκσυγχρονίζεται σε μεγάλο βαθμό, ο βασικός συντελεστής της επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας είναι ο Πυροσβέστης.
Και εδώ δεν μπορείς να έχεις εκπτώσεις ούτε από τον αναγκαίο αριθμό που έχει προκύψει από επιτελικές μελέτες, ούτε από την ταυτότητα του, που δεν μπορεί να είναι άλλη από την ομοιογένειά του σε εργασιακές δυνατότητες, εργασιακά δικαιώματα, εξοπλισμό και εκπαίδευση.
Για χρόνια το Πυροσβεστικό Σώμα, ταλανίστηκε από προχειρογραφίες πολιτικών επιλογών, το προσωπικό διχοτομήθηκε (μόνιμοι -εποχικοί), τριχοτομήθηκε (μόνιμοι-εποχικοί-Π.Π.Υ), πέρασε ένα διάστημα με την σταδιακή μονιμοποίηση των Π.Π.Υ. όπου ξαναδιχοτομήθηκε, για να φτάσει πάλι σήμερα να είναι σε κατάσταση τετραχοχοτόμησης με μόνιμους-εποχικούς και Πυροσβέστες 5ετους και 7ετούς θητείας.
Σήμερα όμως κάτι έχει αλλάξει, η αντιπυρική διαρκεί ουσιαστικά όλο το έτος, η κλιματική κρίση αυξάνει τη διάρκεια, την ένταση και τη συχνότητα των πυρκαγιών. Οι καταστροφές είτε φυσικές είτε ανθρωπογενείς εκδηλώνονται με σφοδρότητα, υπό το βάρος μάλιστα και μεγάλων γεωπολιτικών εντάσεων στην «γειτονιά μας». Οι απειλές της πολιτικής προστασίας της πατρίδας εντείνονται.
Η πλήρη ομογενοποίηση του προσωπικού είναι μονόδρομος. Η υφιστάμενη εργασιακή ανισότητα, στην ουσία πλήττει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα του προσωπικού. Ο Πυροσβέστης πρέπει να είναι ένας και επαγγελματίας. Με πλήρεις εργασιακές δυνατότητες και δικαιώματα, πλήρες εξοπλισμό και συνεχής εκπαίδευση και μετεκπαίδευση.
Σε αυτό το σχεδιασμό δεν περισσεύει κανένας και το κόστος της ανομοιογένειας του προσωπικού είναι πολλαπλά μεγαλύτερο από ότι νόμιζαν στο παρελθόν οι διαχειριστές του μνημονίου στη χώρα.
Η άμεση ένταξη στο μόνιμο προσωπικό του επί θητεία προσωπικού και του εποχικού προσωπικού, ως πολιτική επιλογή, θα κάνει τη διαφορά, θα απαλλάξει τον πυροσβεστικό μηχανισμό από χρόνιες διοικητικές και επιχειρησιακές παθογένειες.
Να θυμίσουμε το γνωστό περιστατικό, που πυροσβεστικό όχημα με έναν μόνιμο, έναν εποχικό και ένα Π.Π.Υ. δεν μπορούσε να φθάσει στον τελικό προορισμό του λόγω διαφορετικών καθεστώτων ωραρίου και αποζημιώσεων, αλλά και αν έφθανε αν η φύση του συμβάντος ήταν πολύπλοκη δεν μπορούσαν να επέμβουν και οι τρεις, λόγω διαφορετικού εξοπλισμού, διαφορετικής εκπαίδευσης και διαφορετικού προστατευτικού εξοπλισμού….(δεν είναι ανέκδοτο).
Οι όποιες ενστάσεις για τυχόν τεχνικές λεπτομέρειες θα λυθούν με λίγη καλή θέληση και σοβαρή πολιτική πρωτοβουλία. και θα δοθεί τέλος στην οδύσσεια του πυροσβεστικού προσωπικού.