
Σε μια εποχή γκρίζου μαύρου το βιβλίο της Ιωάννας, τραβάει ωραίες κόκκινες πινελιές υμνώντας τον έρωτα..
Η Ιωάννα, πέρα από την υπηρεσιακή της ιδιότητα, είναι ενεργός πολίτης, μέσα από την μετοχή της στην «Δράση Αστυνομικών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου».
Η λογοτεχνική της παρουσία, πέρα από την αυθύπαρκτη συνεισφορά στα ελληνικά γράμματα, δίνει και μια ιδιαίτερη διάσταση, στο κοινωνικό πρόσωπο του αστυνομικού οργανισμού.
Καλύτερος επίλογος για μια παρουσίαση γιαυτό το βιβλίο είναι μια φράση του, που συμπυκνώνει πολλές ανάσες μας: " Αγαπάμε πολλούς ανθρώπους και πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Κάθε αγάπη έχει διαφορετική μορφή. Κι αν κάποιες αγάπες είναι πιο δυνατές και υπερισχύουν των άλλων, δε σημαίνει πως οι υπόλοιπες παύουν να υπάρχουν. Το ν’ αγαπάς ένα πράγμα, όπως το χρήμα ή τη δόξα ή έναν άνθρωπο μόνο, δεν ήταν ποτέ η υγιής διαδικασία. Πάντοτε πίστευα πως τον άνθρωπο που αγαπά καθολικά πρέπει να τον φοβάσαι. Δεν ξέρει πώς είναι να μοιράζει και να μοιράζεται."