Πυρκαγιές, σκαθάρια και κλιματική κρίση σκοτώνουν τις αιώνιες Σεκόβιες

Οι Σεκόβιες (sequoia), είναι τα περίφημα γιγαντιαία δέντρα, οι μεγαλύτεροι ίσως οργανισμοί του πλανήτη μας, με παρουσία πάνω από τρεις χιλιετίες.
Δυστυχώς και αυτοί οι υπεραιωνόβιοι φυτικοί γίγαντες, πλήττονται θανάσιμα από την κλιματική κρίση.

Στη Σιέρα Νεβάδα της Καλιφόρνια, 28 κολοσσιαίες σειρές έχουν πεθάνει από μια φαινομενικά θανατηφόρα αλληλεπίδραση μεταξύ σκαθαριών, ξηρασίας και πυρκαγιών από το 2014, σύμφωνα με μελέτη πάνω σε σχετική έρευνα της Υπηρεσίας του Εθνικού Πάρκου των Η.Π.Α.
\Οι επιθέσεις από σκαθάρια σε συνδυασμό με τις πυρκαγιές που σημειώθηκαν και την ισχυρή ξηρασία, κατέστρεψαν πολλές σειρές από αυτό το θαυμάσιο δέντρο στα εθνικά πάρκα των Η.Π.Α.

Σύμφωνα με μελέτη των αρχείων περισσοτέρων των 100 χρόνων, πριν την τελευταία περίοδο της ξηρασίας της Καλιφόρνιας ( 2012-16), τα δέντρα sequoia είτε πέθαναν πέφτοντας ή εξαιτίας ολοσχερούς καψίματιος, εξαιτίας πυρκαγιάς. 

Σήμερα πεθαίνουν όρθια, ξεκινώντας από την κορυφή προς τα κάτω, με μια αξιοσημείωτη παρουσία σκαθαριών στο φλοιό τους.

Σύμφωνα με τον δασικό μελετητή της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, Δρ Nathan Stephenson, εκφράζεται η ανησυχία ότι στο μέλλον το δέντρο θα δεχτεί περισσότερες επιθέσεις από τα σκαθάρια, ιδίως εάν η ξηρασία γίνεται εντονότερη και συχνότερη, ακολουθώντας τον επηρεασμό της κλιματικής αλλαγής.
Τα σχέδια έκτακτης ανάγκης για την κλιματική κρίση και για τους θανάτους των γιγάντιων δέντρων, από τις καταστροφικές πυρκαγιές εκκρεμούν ακόμα σύμφωνα με την Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων.

Μια από τις σκέψεις είναι να φυτευτούν σπορόφυτα σε σημεία ψηλότερα στην περίμετρο των πάρκων σεκόβια, ως προστασία των ορίων τους. 
Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι η πυρκαγιά αποτελεί φαινόμενο ζωτικής σημασίας για τα οικοσυστήματα στα βουνά της Σιέρα Νεβάδα, αφού είναι τρόπος καθαρισμός του δάσους, επιτρέποντας στα νέα φυτά να αναπτυχθούν.
Το δέντρο sequoia χρειάζεται μια παρουσία (ελεγχόμενης) πυρκαγιάς για να αναπαραχθεί. Οι επιχειρήσεις πυρόσβεσης όλα τα προηγούμενα χρόνια εμπόδισαν πολλά σημεία του δάσους από αυτή την βοήθεια για πάνω από ένα αιώνα.

Παράλληλα η συσσώρευση καυσίμων στο δάσος σημαίνει ότι όταν θα ξεσπάσει πυρκαγιά αυτή θα είναι πιο έντονη από όσο «πρέπει» σκοτώνοντας την sequoia

Ελεύθερη απόδοση από σχετικό άρθρο στο https://www.theguardian.com








Σύγχρονη αξιολόγηση προσωπικού. - Οι καινοτομίες στην διαδικασία αξιολόγησης και κρίσεων των Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος, που προβλέπονται στο νέο σχέδιο νόμου της ΓΓΠΠ

 Γιάννης Σταμούλης- Τάσος Παππάς.

Εθνικοί εκπρόσωποι στην Ομοσπονδία Αξιωματικών  Πυροσβεστικής της Ε.Ε.

Σε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έκδοση με τον τίτλο " Ο Ηγέτης των 360 μοιρών", ο συγγραφέας του J.Maxwel, αναλύει την σύγχρονη τάση στην αξιολόγηση στελεχών, καταρρίπτοντας τους μύθους που αφορούν την ηγεσία, εξερευνώντας τις δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει ένας ηγέτης και ερευνώντας τον τρόπο που θα οδηγηθεί στην επιτυχία ένας αποτελεσματικός ηγέτης.
Συνοπτικά σημειώνει:
ΗΓΗΘΕΙΤΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΠΑΝΩ ελαφρύνοντας το φορτίο του ηγέτη σας, δείχνοντας προθυμία να κάνετε αυτά που κάνουν οι άλλοι, μαθαίνοντας πότε να πιέζετε και πότε να υποχωρείτε, και άλλα.
ΗΓΗΘΕΙΤΕ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ συμπληρώνοντας τους συνηγέτες σας (χωρίς να τους ανταγωνίζεστε), αφήνοντας να επικρατήσει η καλύτερη ιδέα, και εφαρμόζοντας το βρόχο της ηγεσίας.
ΗΓΗΘΕΙΤΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ βαδίζοντας αργά... στους διαδρόμους, μεταφέροντας το όραμα, και ανταμείβοντας τα αποτελέσματα.

Ανατρέχοντας στα ευρωπαϊκό γίγνεσθαι τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα, παρατηρούμε ότι γίνεται μια σοβαρή προσέγγιση στην αξιολόγηση του προσωπικού και των στελεχών, για να επιτευχθεί η όσο το δυνατόν μέγιστη αντικειμενικοποίηση της κρίσης, ώστε να βελτιωθεί η ίδια ή απόδοση του επαγγελματικού φορές.

 Η  λεγόμενη "Αξιολόγηση 360 μοιρών, είναι η πλέον σύγχρονη τάση στην διαδικασία της αξιολόγησης, καθώς  έχει σχεδιαστεί για να συλλέγει ένα ευρύ φάσμα σχολίων σχετικά με την επίδοση ενός εργαζομένου, ταυτόχρονα από προϊστάμενους και υφιστάμενους. Η σφαιρική αυτή προσέγγιση σας δίνει τη δυνατότητα να μετρηθεί η αξία που προσθέτει κάθε στέλεχος στον επαγγελματικό οργανισμό, ώστε να γίνεται εύκολα αντιληπτό τα πεδία στα οποία θα πρέπει να υπάρξουν βελτιώσεις.

Στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο "Εθνικός Μηχανισμός Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων, Αναδιάρθρωση της ΓΓΠΠ, Αναβάθμιση Εθελοντισμού Πολιτικής Προστασίας, Αναδιοργάνωση του Πυροσβεστικού Σώματος και άλλες διατάξεις" επιχειρείται να εισαχθούν μερικές καινοτόμες δομές στο σύστημα αξιολόγησης των Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος, βασισμένες πάνω σε αυτή τη σύγχρονη φιλοσοφία της αξιολόγησης στελεχών.

Το όλο πλέγμα των προτεινόμενων ρυθμίσεων έρχεται να αγγίξει ένα θέμα, που παρέμεινε ανέγγιχτο για περίπου τρεις δεκαετίες, με τις πολιτικές ηγεσίες του Π.Σ. να αρνούνται να το ακουμπήσουν.
Η πρώτη καινοτομία του συστήματος βρίσκεται στο ότι η αξιολόγηση του Αξιωματικού, βασίζεται στην σύνθεση τριών επιμέρους αξιολογήσεων. 
Η πρώτη αξιολόγηση γίνεται από τον προϊστάμενο της οργανικής μονάδας στην οποία υπηρετεί ο αξιολογούμενος Αξιωματικός και προσμετράται στην τελική βαθμολογία σε ποσοστό 60% .
Η δεύτερη αξιολόγηση γίνεται από τον προϊστάμενο της αμέσως ανώτερης ιεραρχικά οργανικής μονάδας, ο οποίος αξιολογεί χωρίς να λαμβάνει γνώση των βαθμολογιών του προηγούμενου αξιολογητή και προσμετράται στην τελική βαθμολογία σε ποσοστό 30%.
Η τρίτη αξιολόγηση γίνεται από τους υφιστάμενους του αξιολογούμενου Αξιωματικού, (χωρίς ο αξιολογούμενος να γνωρίζει την ταυτότητα του υπαλλήλου που τον αξιολογεί) και προσμετράται στην τελική βαθμολογία σε ποσοστό 10%.
Μετά το πέρας της αξιολόγησης, ο αξιολογούμενος δύναται μέσω του συστήματος της προσωποποιημένης πληροφόρησης της Διεύθυνσης Επικοινωνιών και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης να λαμβάνει γνώση του γενικού χαρακτηρισμού της βαθμολογίας απόδοσής του, καθώς και όλων των επιμέρους στοιχείων της.
Επίσης σημαντικό είναι ότι προβλέπεται ότι Εκθέσεις Αξιολόγησης δεν συντάσσονται  κατά την περίπτωση που μεταξύ Αξιολογούμενου και Αξιολογητών υφίσταται δικαστική διαμάχη ή πειθαρχική εμπλοκή μεταξύ τους αλλά και από τους Αξιωματικούς που αποστρατεύονται για οποιονδήποτε λόγο. Στις περιπτώσεις αυτές, εφόσον κρίνεται αναγκαία η αξιολόγηση, ο Αρχηγός του Π.Σ. ορίζει τον Α΄ Αξιολογητή και Β΄ Αξιολογητή με διαταγή του.
Η δεύτερη καινοτομία  του συστήματος είναι ότι η αξιολόγηση γίνεται με ένα νέο πρότυπο έκθεσης αξιολόγησης, που αποτυπώνει την γενικότερη εικόνα του αξιολογούμενου Αξιωματικού, βασισμένη σε 4 τομείς:
  • Την επαγγελματική του ικανότητα, που βαθμολογείται 
α. Η Επαγγελματική Επάρκεια, ιδίως δε η δυνατότητα εφαρμογής των γνώσεων και της εμπειρίας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων.
β. Η άσκηση των ανατεθεισών αρμοδιοτήτων με βάση τον διενεργηθέντα επιχειρησιακό σχεδιασμό.
γ. Η ευελιξία προσαρμογής στις εκάστοτε μεταβαλλόμενες συνθήκες.
δ. Η εισήγηση και εφαρμογή σύγχρονων μορφών άσκησης του επιτελικού και επιχειρησιακού πυροσβεστικού έργου.
ε. Η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα.
στ. Το πνεύμα συνεργασίας προς τις αρχές και εξυπηρέτησης προς τους πολίτες.
ζ. Η εμφάνιση και η παράσταση.
  • Την διοικητική του ικανότητα που βαθμολογείται
α.Η ικανότητα καθοδήγησης, ενημέρωσης, παρακίνησης και αξιοποίησης των δεξιοτήτων του προσωπικού
β. Η ικανότητα λήψης αποτελεσματικών αποφάσεων.
γ. Η ικανότητα προγραμματισμού, οργάνωσης, συντονισμού και ελέγχου υπηρεσιών.
δ. Η ικανότητα ορθολογικής διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και πόρων.
ε. Η ικανότητα αντικειμενικής και αμερόληπτης αξιολόγησης του προσωπικού και του παραχθέντος έργου.
  • Την Συμπεριφορική του  Κατάσταση που βαθμολογείται 
α. Η πειθαρχικότητα.
β. Η ευσυνειδησία και η ακεραιότητα χαρακτήρα.
γ. Η επίγνωση καθήκοντος.

  • Την  Ψυχική του Κατάσταση που βαθμολογείται
α. Η αποφασιστικότητα, η αυτοπεποίθηση και η ανάληψη πρωτοβουλιών.
β. Το θάρρος και η ανάληψη ευθυνών.
γ. Η ψυχραιμία και η αυτοκυριαρχία.
  • Την  Σωματική του Κατάσταση που βαθμολογείται:
α. Η γενική κατάσταση της υγείας και η αρτιμέλεια.
β. Η αντοχή κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας και η μη αποχή από αυτή για λόγους υγείας.


Η τρίτη καινοτομία του συστήματος βασίζεται  στον τρόπο βαθμολόγησης των προσόντων.  Κάθε επιμέρους ουσιαστικό προσόν αξιολογείται,  βάση μιας  διαβαθμισμένης κλίμακας, από το 5 έως το 1.
Το  5. σημαίνει Υψηλά Αποτελεσματική, το 4. Αποτελεσματική, το 3. Αποδεκτή, το 2. Χρήζει βελτίωσης, και το 1. Μη ικανοποιητική.
Το 5  αποτελεί τη βάση εκκίνηση και το σημαντικό είναι ότι οποιαδήποτε απομείωση από τη βάση εκκίνησης (αρνητική αξιολόγηση οποιουδήποτε επιμέρους ουσιαστικού προσόντος) απαιτεί ειδική, σαφή και εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση.
Η τελικής βαθμολογίας απόδοσης προκύπτει από το άθροισμα όλων των επιμέρους ουσιαστικών προσόντων, ανά κατηγορία, με μέγιστη δυνατή απόδοση αυτή του απόλυτου ακέραιου αριθμού σε μόρια 100 (Υψηλά Αποτελεσματική), επιμεριζόμενη ως εξής:
α. Υψηλά Αποτελεσματική από 100 μέχρι και 91.
β. Αποτελεσματική 90 μέχρι και 81.
γ. Αποδεκτή 80 μέχρι και 61.
δ. Χρήζει βελτίωσης από 60 μέχρι και 41.
ε. Μη ικανοποιητική 40 μέχρι και 1.
Επίσης σημαντικό είναι ότι για την εξαγωγή της τελικής βαθμολογίας απόδοσης, κατά το άθροισμα όλων των επιμέρους ουσιαστικών προσόντων ανά κατηγορία, γίνεται  απομείωση μορίων (απόδοσης)  για σοβαρές πειθαρχικές ποινές που τυχόν έχουν  επιβληθεί στον αξιολογούμενο αξιωματικό εντός της τελευταίας (προ της αξιολόγησης) δεκαετίας.

Η  τέταρτη καινοτομία του συστήματος, είναι ότι για πρώτη φορά  υπάρχει πρόβλεψη για "παράλληλη επετηρίδα"  στους Αξιωματικούς του Π.Σ. με  πρόβλεψη για Αξιωματικούς που τίθενται σε κατάσταση  Εκτός Οργανικών Θέσεων (Ε.Ο.Θ.) 
Σε αυτήν την κατάσταση τίθενται Αξιωματικοί στο βαθμό του Πυράρχου που για δύο φορές παραλείπονται κατά τις τακτικές κρίσεις για την επιλογή στο βαθμό του Αρχιπυράρχου, καθώς και όσοι ανεπιτυχώς ολοκληρώνουν την νεοσυσταθείσα ψυχοτεχνικής δοκιμασίας (test προσωπικότητας)
Οι συγκεκριμένοι Αξιωματικοί εκτελούν πλέον αμιγώς διοικητικά καθήκοντα, δεν επιστρέφουν στην πρότερη του κατάσταση και κρίνονται κάθε έτος μέχρι το έτος συμπληρώσεως της τεσσαρακονταετούς συντάξιμης υπηρεσίας τους, οπότε και αποστρατεύονται αυτοδικαίως. Με τη ρύθμιση αυτή επιχειρείται να προστατευτούν από την "άγουρη συνταξιοδότηση" οι εν λόγω Αξιωματικοί, αλλά από την άλλη επιβάλλεται και ένας φραγμός στις υπερπτήσεις προς  επιλογή Αξιωματικών, αφού η η προσπέραση σε μεγάλο αριθμό Αξιωματικών τους οδηγεί σε "περιορισμένη αξιοποίηση" για τον υπόλοιπο υπηρεσιακό τους βίο, με ότι αυτό σημαίνει για το συμφέρον της Υπηρεσίας.
Η πέμπτη καινοτομία του συστήματος είναι ότι  μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες, επιλύεται μια ουσιαστική και τυπική  αδυναμία όπου παραβιάζόταν η αρχή, του "ουδείς κριτής του εαυτού του πράξεων".  Συγκεκριμένα  ο Αρχηγός του Π.Σ. ο οποίος μετείχε στο Πρωτοβάθμιο Ανώτατο Συμβούλιο κρίσεων που επέλεγε τους Ανώτατους Αξιωματικούς του Π.Σ.  στις τακτικές κρίσεις, συμμετείχε και στο Δευτεροβάθμιο Ανώτατο Συμβούλιο: κρίσεων, που εξέταζε τις προσφυγές των "αδικούμενων" Αξιωματικών , εξετάζοντας ο ίδιος επί της ουσίας τις δικές του επιλογές. Με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, ο Αρχηγός πλέον μετέχει μόνο στο Πρωτοβάθμιο Ανώτατο Συμβούλιο, ενώ στο Δευτεροβάθμιο Ανώτατο Συμβούλιο, μετέχουν δύο Γενικοί Γραμματείς του Υπουργείου μας και ένας Αντιπρόεδρος του Ν.Σ.

Πολιτική Προστασία, βασικός βραχίονας της εθνικής ασφάλειας και πυλώνας εθνικής ισχύος.

                                               


Πριν 5 χρόνια σε ένα μικρό βιβλιαράκι μου, με τίτλο " Η απειλή της κλιματικής αλλαγής",βασισμένο σε σχετική με το θέμα διατριβή μου στην Σχολή Εθνικής Άμυνας, αναλύοντας το φαινόμενο ως απειλή της πολιτικής προστασίας, κατέληγα σε μια σειρά παρατηρήσεων σχετικά με το μοντέλο της πολιτικής προστασίας στην πατρίδα μας,
Συγκεκριμένα σημείωνα:
"  Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας θα πρέπει να μετατραπεί σε ένα πραγματικά διακλαδικό, συντονιστικό επιτελικό όργανο που να κατέχει επαρκώς τον συνολικό στρατηγικό σχεδιασμό όλων των δράσεων που σχετίζονται με τους φορείς που την συγκροτούν. Πρωταρχικό της μέλημα βέβαια θα πρέπει να αποτελέσει ο ξεκάθαρος ρόλος και αρμοδιότητα των εμπλεκομένων φορέων, χωρίς επικαλύψεις σε όλα τα επίπεδα δράσης (πρόληψη, αντιμετώπιση και αποκατάσταση). Σταθερή δράση της πρέπει είναι η ενημέρωση, ευαισθητοποίηση των πολιτών για μέτρα αυτοπροστασίας, καθώς η τόνωση του εθελοντισμού και η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών με συμβατές μεθόδους στην υποστήριξη των φορέων όταν έχει ήδη εκδηλωθεί η κρίση. Στον σχεδιασμό, πρέπει να είναι αισθητή η ενίσχυση της έρευνας και της επιστημονικής γνώσης καθώς και η διεπιστημονική προσέγγιση και υιοθέτηση της σε όλα τα επίπεδα εθνικό, περιφερειακό και τοπικό. Τα εκπονημένα σχέδια έκτακτης ανάγκης θα πρέπει να αποτελούν το σενάριο εξάσκησης των εμπλεκομένων υπηρεσιών, αλλά και των πολιτών, ώστε να διατηρείται σε υψηλό επίπεδο ο αποτελεσματικός συντονισμός και η ταχεία αντίδραση των επιχειρησιακών δυνάμεων. Στην καθ αυτό δράση των φορέων πρέπει να αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες καθώς και να ενταχθούν στην επιχειρησιακή  καθημερινότητα τα μοντέλα πρόγνωσης, καθώς και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης. Πέρα όμως από το σχεδιασμό σε κεντρικό επίπεδο, θα πρέπει να ενισχυθούν και οι δομές πολιτικής προστασίας σε τοπικό επίπεδο, ειδικά στα πλαίσια λειτουργίας των διευρυμένων Καλλικρατικών Δήμων και Περιφερειών. Δηλαδή θα πρέπει να διαδοθεί τεχνογνωσία, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση, πρόσβαση στη τοπική γνώση και στους τοπικούς πόρους και κινητοποίηση της τοπικής κοινωνίας. Ειδικότερα τα γραφεία Πολιτικής Προστασίας σε όλους τους Ο.Τ.Α θα πρέπει να είναι κατάλληλα στελεχωμένα και να υποστηρίζουν όλα τα στάδια αντιμετώπισης φυσικών κινδύνων, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού, της πρόληψης και αντιμετώπισης και να αποτελεί φυσική συνέχεια της δομής πολιτικής προστασίας σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο. Ζωτικής σημασίας επίσης είναι η δημιουργία Τοπικών Κέντρων Επιχειρήσεων, σε επίπεδο Δήμων καθώς και η ενεργοποίηση και αξιοποίηση των εθελοντικών ομάδων".

 Σήμερα  5 χρόνια μετά, βρίσκεται υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου, που προχωρεί σε μια σειρά από τομές στο μοντέλο της Πολιτικής Προστασίας στην πατρίδα μας, συμπεριλαμβάνοντας την πλειονότητα των αυτονόητων, βέβαια διαπιστώσεων, θέτοντας σε προτεραιότητα πλέον για την χώρα μας ένα ΕΘΝΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΙΝΔΥΝΩΝ.

Η πρόβλεψη ενός Εθνικού Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων και Διαχείρισης Κρίσεων, που αναλαμβάνει τον ολιστικό συντονισμό των δράσεων πολιτικής προστασίας, ενός Επιχειρησιακού Ταμείου Πρόληψης και Αντιμετώπισης Κινδύνων και μιας  Επιτελικής Δομή ΕΣΠΑ, που θα διαχειρίζονται ανεξάρτητα  χρηματοδοτήσεις για το σύνολο των δράσεων της πολιτικής προστασίας, καθώς και η σύσταση μιας Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών,  που θα ασκεί σε μια οργανική ενότητα την οικονομική διαχείριση της ΓΓΠΠ και του Π.Σ. συστήνουν μια ολοκληρωμένη  διοικητική και επιχειρησιακή  οντότητα στον  κεντρικό μηχανισμό της πολιτικής προστασίας,

Η ίδρυση της Εθνικής Σχολής Διαχείρισης Κρίσεων και αντιμετώπισης Κινδύνων θέτει σε μια εκπαιδευτική συνοχή της εκπαίδευση της πολιτικής προστασίας στη χώρα, σε  όλα τα επίπεδα γνώσης, επαγγελματική κατάρτισης - μετεκπαίδευσης- εξειδίκευσης - πιστοποίησης - ενημέρωσης. 

Με την σύσταση του Κέντρου Μελετών Διαχείρισης Κρίσεων, για πρώτη φορά σε επιστημονικό, ερευνητικό, επίπεδο, αναγνωρίζεται η σημαντικότητα της ολοκληρωμένης και σοβαρής επεξεργασίας και μελέτης των τομέων πολιτικής προστασίας. Τέλος η ολοκληρωμένη ρύθμιση για την λειτουργία εθελοντών και εθελοντικών οργανώσεων του τομέα πολιτικής προστασίας, αναβαθμίζει την ουσιαστική προσφορά των "Ενεργών Πολιτών" σε ουσιαστική και συγκροτημένα τοποθετημένη στο επιχειρησιακό πλαίσιο.

Η ανάδειξη της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας σε ένα ολοκληρωμένο μηχανισμό συντονισμού, με κάθετη δομή που διατρέχει από την κεντρική διακυβέρνηση μέχρι την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, με έναν ισχυρό επικεφαλή που έχει λόγο, μέσα και μηχανισμό, θέτει πλέον τα ζητήματα πολιτικής προστασίας, εκεί που τους αρμόζουν, στην προτεραιότητα του Κράτους Πρόνοιας.

Μια προτεραιότητα, που ήδη έχει τεθεί από την Ευρωπαϊκή ¨Ένωση  η οποία  θέτει την πρόληψη των καταστροφών και τη μείωση των κινδύνων στο επίκεντρο της διαχείρισης του κινδύνου καταστροφών προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη να αναπτύξουν πολιτικές για την καλύτερη πρόληψη, προετοιμασία και αντιμετώπιση καταστροφών.

Οι καταστροφές που σημειώνονται γύρω μας, η κλιματική κρίση που είναι πλέον εδώ,  δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού.

Και όπως πάλι εξηγεί περιεκτικά η Ε.Ε. στον διαδικτυακό της τόπο για την πολιτική προστασία:
Οι κλιματικές αλλαγές, η αύξηση του πληθυσμού και η αστικοποίηση θα ενισχύσουν τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών συνθηκών με τις επακόλουθες απώλειες ζωών.
Εκτός από το τραγικό ανθρώπινο κόστος, οι ακραίες καιρικές συνθήκες προκάλεσαν μεγάλες ζημιές. μεταξύ 1980 και 2016, οι ζημίες κοστίζουν τα κράτη μέλη της ΕΕ περισσότερα από 410 δισεκατομμύρια ευρώ, εξαιρουμένων των ζημιών που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά ή 
τα οικοσυστήματα.

Οι απειλές που καλείται να διαχειριστεί η πολιτική προστασία και κυρίως τις καταστροφές εξαιτίας τους που καλούνται να διαχειριστούν οι επιχειρησιακοί φορείς της συνιστούν στην ουσία απειλές για την ίδια την εθνική ασφάλεια της χώρας.
  Η πρόσφατη εμπειρία, έδειξε ξεκάθαρα, την πολυπλοκότητα του ζητήματος.
 Μια καταστρεπτική δασική πυρκαγιά, πέρα από τις  τυχόν ανθρώπινες απώλειες ή τις ζημιές στο περιβάλλον, μεταφέρει ένα συλλογικό τρόμο που διαχέεται στην ευρύτερη κοινωνική ζωή, επιδρά καταλυτικά στην οικονομία και μπορεί με ιδιαίτερη ευκολία να επηρεάσει εξίσου καταλυτικά την πολιτική ζωή με  ασύμμετρο τρόπο. (πυρκαγιές 2007,2018).
Και σε αυτό το επίπεδο η επίσης πολύπλευρη προσέγγιση δεν ανιχνεύει μόνο τις καθαρά φυσικές καταστροφές, αλλά και τις ανθρωπογενείς αντίστοιχες, όπου πέρα από το φυσικό, το τυχαίο, εμπεριέχεται και το νοσηρό της ανθρώπινης εγκληματικότητας, με το σύνολο των κινήτρων αυτής.
Υπό αυτή την οπτική δεν χρειάζεται νομίζω να πειστεί πλέον κανείς για την κινδυνική αλυσίδα.
Μια απειλή πολιτικής προστασίας, μπορεί εύκολα να αναχθεί σε γενικευμένη απειλή εθνικής ασφάλειας, η οποία λόγω μη επαρκής διαχείρισης να  δημιουργήσει τρώση της ίδιας της εθνικής ισχύος της πατρίδας.
Δεν ήταν προφανώς υπερβολή η δημιουργία "αντιτρομοκρατικού τμήματος" από την FDNY, την Πυροσβεστική Υπηρεσία της Νέας Υόρκης, μετά την τραγωδία την δίδυμων πύργων..... (*)
(*)https://www.eaps.gr/wp-content/uploads/2015/09/2015-09-11-APEILES.pdf

Κλιματική κρίση, Οι καιρικές διακυμάνσεις του Δεκεμβρίου στην Αττική.

Σε  μια έκθεση  του 2010 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος,επισημαίνονταν  ότι  «υπάρχουν στοιχεία που συνηγορούν στο ότι η κλιματική αλλαγή συνεισφέρει στη συχνότητα και στην ένταση των φυσικών απειλών, υπολογίζοντας ότι αυτή η επίδραση θα ενταθεί στο μέλλον».

Στην δεκαετία που πέρασε, το κλίμα στην πατρίδα μας, έδειξε ιδιαίτερες διακυμάνσεις, αλλά το τραγικότερο, συντέλεσε,με εξάρσεις ακραίας μορφής, σε  φονικές καταστροφές, πρωτοφανούς αγριότητας. 

Παρατηρώντας, τα στοιχεία από τα ανοικτά δεδομένα των μετεωρολογικών κόμβων, π.χ. στην Αττική, με μια ματιά φαίνεται το "ακανόνιστο" της κλιματικής αλληλουχίας.

Βλέποντας τα στατιστικά στοιχεία για το κέντρο της Αθήνας, διαπιστώνουμε ότι για τον παραδοσιακά "παγωμένο Δεκέμβριο" η απόλυτη μέγιστη θερμοκρασία  
το 2010  ήταν 23,1
το 2014 ήταν 22,6
το 2017 ήταν 21,7
το 2012  ήταν 20,5.
Αντίστοιχα η μέση ελάχιστη θερμοκρασία  
το 2016 ήταν 5,9
το 2015 ήταν 7,1
το 2015 ήταν 7,7
το 2018 ήταν 7,9
το 2010 ήταν 10,7 βαθμούς Κελσίου.

Η ίδια "ποικιλία" προκύπτει και από τα στοιχεία του μετεωρ. σταθμού Αχαρνών για τη θερμοκρασία των ημερών των Χριστουγέννων και της παραμονής πρωτοχρονιάς στην δεκαετία.
Την ημέρα των Χριστουγέννων 
το 2010 η θερμοκρασία ήταν 22,3
το 2015 ήταν 18
 το 2012 ήταν 17,6
 το 2017 ήταν 17,1
το 2011 ήταν 8,2
 το 2018 ήταν 13,6
 και φέτος 12,5.
Την ημέρα της παραμονής της πρωτοχρονιάς,
το 2010 η θερμοκρασία ήταν 15,7
 το 2011 ήταν 14,9
το 2018 ήταν 10
 το 2016 ήταν 4,9
 το 2014 ήταν 4
 το 2015 ήταν 3,1.
Από τα στοιχεία του ίδιου σταθμού, προκύπτει ότι η μεγαλύτερη απολύτως μεγίστη θερμοκρασία σημειώθηκε στις 2/12/2010 και ήταν 24,2 oC , ενώ η μικρότερη απολύτως ελάχιστη θερμοκρασία  σημειώθηκε στις 31/12/2015 και ήταν -0,8 οC.
Η μέγιστη τιμή υγρασίας σημειώθηκε στις 5/12/2011 και ήταν 100 %, ενώ η ελάχιστη τιμή υγρασίας σημειώθηκε στις 8/12/22013 και ήταν 33%.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η διακύμανση της βροχόπτωσης για τον τελευταίο μήνα του έτους στην δεκαετία. Από τον μετ. σταθμό Λυκόβρυσης, προκύπτει  ότι ο μέσος όρος σε χιλιοστά, το  2012 ήταν 192,1
το 2014 ήταν 170,3
το 2011 ήταν 94
το 2013 ήταν 58
το 2016 ήταν 22
και το 2013 ήταν 04,2.
Η κλιματική αλλαγή σύντομα θα κάνει τα  φυλλώματα  στα δέντρα καφετιά το φθινόπωρο και θα βλέπουμε  διαφορετικά τις σχολές ζωγραφικής  που για γενιές ολόκληρες προσπαθούσαν να αποδώσουν  τα πάλαι ποτέ κόκκινα  και πορτοκαλί χρώματα τους που θαυμάζαμε από τα παράθυρά μας ενώ οδηγούσαμε, σημειώνει  ο D.W.Wells στο βιβλίο του  με τον προκλητικό τίτλο ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΗ ΓΗ, Μια ιστορία του μέλλοντος.

Η ψυχική φόρτιση του πυροσβέστη- διασώστη, στο καθήκον τις μέρες των γιορτών.

 Πολλές φορές πίσω από τη λάμψη των γιορτών,  υπάρχει η τραγική στιγμή της καταστροφής.

                                      Του Γιάννη Σταμούλη 





Φώτα, στολισμός, χαρά, αργίες, λαμπερές μέρες, φωτεινές νύχτες. Οι ημέρες των εορτών που δίνουν μια διαφορετική διάσταση στην καθημερινότητα, που αλλάζουν διάθεση  και όψη  στο γύρω μας.
Για τους ανθρώπους που αυτές τις μέρες βρίσκονται στο "καθήκον" που εργάζονται,σαφώς και έχουν λεχθεί και λέγονται πολλά. Άλλωστε πλέον το θέμα είναι από τα αγαπημένα   των media,  μιας και έχει την "συμπάθεια" της κοινής γνώμης... "οι άνθρωποι που εργάζονται όταν οι πολλοί εορτάζουν".

Και σε αυτούς βέβαια συμπεριλαμβάνονται, εκτός από τους " ενστόλους" και όλοι οι εργαζόμενοι της εστίασης, τουρισμού, παροχών υπηρεσίας, μεταφορών κλπ.
Και βέβαια όλοι οι εργαζόμενοι τις μέρες των εορτών, περνούν μια μικρή μελαγχολία, η οποία στη ροή της απασχόλησης, αλλά και της αποκατάστασης μετά το σχόλασμα, απορροφάται.

Στον τομέα της παροχής υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Οι Πυροσβέστες, Αστυνομικοί, Λιμενικοί, στρατιωτικοί, Διασώστες, αλλά και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, έρχονται πολλές φορές και αυτές τις μέρες με το φρικιαστικό πρόσωπο της καταστροφής και κυρίως με τις συνέπειές της.  Ο θάνατος, ο τραυματισμός, η καταστροφή της περιουσίας, η θλίψη, η οδύνη, ο τρόμος.


Και αυτές τις λαμπερές μέρες, πίσω από τα πολύχρωμα φώτα των πόλεων, τους στολισμούς και τα χαμόγελα των συνεστιάσεων έρχονται σε επαφή με τον όλεθρο, τον πόνο της απώλειας και την αγωνία της διάσωσης.

Τις μέρες αυτές τις γιορτινές, το αίσθημα του εργαζόμενου των φορέων αυτών είναι ακόμα πιο περίπλοκο, πιο έντονο.  Η εναλλαγή από την κατάσταση της φωτεινής και εορταστικής  μέρας, στην σκοτεινή και τρομακτική συνθήκη ενός δύσκολου περιστατικού, είναι μια περίπλοκη κατάσταση, που  απαιτεί πέρα από τον επαγγελματισμό και την ψυχική ευρωστία και μόνωση.

Άλλωστε το συναίσθημα που αντιμετωπίζει το προσωπικό έκτακτης ανάγκης είναι συγκλονιστικό, ανεξάρτητα της εορταστικής περιόδου.

Ο χειρισμός περιστατικού, που ενέχει την απώλεια ζωής, γίνεται υπό συνθήκες έντασης έως και έντονου στρες.
Η αιφνίδια έκθεση στον κίνδυνο, η επαφή με την βιαιότητα  του θανάτου, η θέα του πτώματος, ο πόνος των  επιζώντων - οικείων, η πίεση του χρόνου, η ευθύνη για την διαχείριση του περιστατικού, διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα βεβαρημένο περιβάλλον.
Εργασιακό περιβάλλον που ανάλογα με το βαθμό  "μόνωσης" του καθενός, προκαλεί συναισθηματική φόρτιση, ελαφριά ή βαρύτερη, έως και μετατραυματικό στρες.( 1)

Μελέτες σε επαγγελματίες διάσωσης αναφέρουν αυξημένα ποσοστά καρδιαγγειακών επεισοδίων, υψηλότερα ποσοστά διαζυγίων, αυξημένα επίπεδα αλκοολισμού και αυτοκτονιών σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, καθώς αρκετές φορές χάνουν τον έλεγχο των συναισθημάτων τους. Επίσης τα συμπεράσματα των μελετών αυτών  επιβεβαιώνουν ότι οι «πρώτοι ανταποκρινόμενοι» σε συμβάντα (πυροσβέστες, πληρώματα ασθενοφόρων και αστυνομικοί)   είναι «ομάδες υψηλής επικινδυνότητας» ψυχολογικών επιπτώσεων.(2)

Παρά το λαμπερό κλίμα των εορτών δυστυχώς  πάντα η καταστροφή ανατρέπει αυτήν ακριβώς την ασφάλεια και εμπιστοσύνη που έχει ο άνθρωπος στον εαυτό του και στον κόσμο που τον περιβάλλει. Το καταστροφικό γεγονός σφραγίζει ανεξίτηλα την ψυχή των ανθρώπων που το βιώνουν και συνταράσσει τα θεμέλια της κοινωνίας που πλήττει.(3)

Πηγές
(1)Διαχείριση κρίσεων από μαζικές καταστροφές - ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις.  Ν.Διαμαντής Γ.Σταμούλης.
(2)Διαταραχή μετατραυματικού stress σε πυροσβέστες και πληρώματα ασθενοφόρων μετά από μαζικές απώλειες υγείας Φ. Κατσαβούνη, Ε. Μπεμπέτσος
(3)Εισήγηση  πρόεδρου του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ε.Βελέντζα-Ζυρούδη

Ψυχολογικές και Κοινωνικές διαστάσεις των καταστροφών

 Των Γιάννη Σταμούλη και Νίκου Διαμαντή

Τα τραγικά γεγονότα που ακολούθησαν τον καταστροφικό σεισμό στην γειτονική Αλβανία, έφεραν στην επικαιρότητα, τα ζητήματα διαχείρισης κρίσης, μετά από μεγάλες καταστροφές. Και την στιγμή που οι επιχειρήσεις διάσωσης σταματούν σιγά-σιγά, ξεκινούν τα μεγάλα επίσης ζητήματα διαχείρισης του  συλλογικού πόνου, των απωλειών και των τραυμάτων της κοινωνίας που επλήγη.

Το σύνολο των ανθρώπων της κοινωνίας που δοκιμάστηκε, δύναται να εκτεθεί τραυματικά από τις εμπειρίες μιας καταστροφής. Βέβαια αυτό το μετα-τραυματικό στρες που ακολουθεί μια μεγάλη καταστροφή, επηρεάζει με ποικίλο τρόπο τα άτομα που εκτέθηκαν. Οι συνήθεις κοινές και κύριες αντιδράσεις είναι το σοκ και η άρνηση, οι οποίες αποτελούν παράλληλα και μηχανισμούς προστασίας. 

Με το σοκ, διαταράσσεται ξαφνικά και με έντονο τρόπο η συναισθηματική κατάσταση του ατόμου, δημιουργώντας του αισθήματα έκπληξης και σαστιμάρας, ενώ με την άρνηση δεν αναγνωρίζεται η ένταση του γεγονότος. 
Με την υποχώρηση του αρχικού σοκ οι αντιδράσεις γίνονται πιο έντονες. Παρουσιάζεται ευερεθιστικότητα, υπερκινητικότητα, νευρικότητα, άγχος ή και κατάθλιψη. 
Η ανάμνηση του γεγονότος, επανέρχεται στο μυαλό και μπορεί να δημιουργήσει περίεργες σωματικές αντιδράσεις, όπως ταχυκαρδίες, εφίδρωση, πονοκέφαλο, ναυτία ή και πόνο στο στήθος, δυσκολία νοητικής συγκέντρωσης, συναισθήματα ενοχής, απόρριψης και ταπείνωσης, εφιάλτες, ή διαταραχές στον ύπνο και στο φαγητό. 

Ως προς τις διαπροσωπικές σχέσεις, μπορεί να οδηγήσει ανάλογα σε επιθετικότητα, απομόνωση, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έχει παρατηρηθεί και ροπή προς την κατανάλωση οινοπνευματωδών ή και ναρκωτικών. Γενικά, αυτά τα συναισθήματα δεν διαρκούν πολύ, αλλά είναι σύνηθες η αίσθηση της απογοήτευσης και της πίκρας για αρκετούς μήνες μετά το γεγονός. 

Η πιο επώδυνη όμως συναισθηματική κατάσταση γίνεται μετά από την απώλεια οικείου ατόμου. Ο θάνατος ειδικά ως αποτέλεσμα τραυματικής ή καταστροφικής απώλειας προκαλεί φαινόμενα αντίδρασης στρες και πένθους, που μπορεί να διαρκέσουν για μεγάλο διάστημα ή και να επανεμφανίζονται για μεγάλα διαστήματα. 
Η αίσθηση της απώλειας, προκαλεί στα άτομα που πενθούν υπερδιέγερση, ειδικά την πρώτη στιγμή, που τα πράγματα μπορεί να είναι ρευστά ή αβέβαια και ειδικά αν δεν υπάρχει επιβεβαίωση της θλιβερής είδησης, η ταυτοποίηση της ταυτότητας του θύματος. 
Ειδικά σε αυτή την περίπτωση μπορεί να υπάρχουν παρακινδυνευμένες προσπάθειες έρευνας ή επιχειρήσεις διάσωσης προκειμένου να βρεθεί το άτομο. 
Επίσης έχει παρατηρηθεί η εκδήλωση θυμού ή οργής προς τους υπαίτιους της καταστροφής, ή σε αυτούς που θεωρούν υπεύθυνους, ακόμα και προς τα συνεργεία διάσωσης ή άλλες κρατικές αρχές αρωγής που σπεύδουν στην περιοχή.

Τα παιδιά που θα εκτεθούν σε εμπειρίες καταστροφών ή μαζικών ατυχημάτων μπορεί να αναστατωθούν και να εκδηλώσουν υπερβολικά συναισθήματα μετά από μια καταστροφή. Η εκδήλωση συνδέεται με την σοβαρότητα του γεγονότος, την επανάληψή του, την αμεσότητα της επαφής με το γεγονός και την σχέση με τα θύματά του. 
Αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές και συνήθως δεν διαρκούν πολύ.

 Γενικώς, έχουν παρατηρηθεί τα παρακάτω συμπτώματα: 
 υπερβολικός φόβος για το σκοτάδι, τον αποχωρισμό ή τη μοναξιά, προσκόλληση στους γονείς, φόβο για τους ξένους, ανησυχία, αύξηση ανώριμης συμπεριφοράς, άρνηση να πάνε σχολείο, αλλαγή στην συμπεριφορά τους στο φαγητό και τον ύπνο, τάση για επιθετικότητα, ούρηση στο κρεβάτι ή πιπίλισμα του δάχτυλου, έμμονοι εφιάλτες, πονοκέφαλοι ή άλλα παράπονα.

Γενικά παρατηρείται η κινητοποίηση μηχανισμών άμυνας κυρίως άρνησης σε κάθε συζήτηση αναφορικά με το γεγονός. Ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα, αποτελεί η αντίδραση των παιδιών στο γεγονός του θανάτου προσώπου της οικογένειας. 
Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας το αντιμετωπίζουν σαν ένα γεγονός προσωρινό και αναστρέψιμο, ενώ τα μεγαλύτερα το αντιμετωπίζουν με παρόμοιο με των ενηλίκων τρόπο, ξορκίζοντας το πολλές φορές, πιστεύοντας ότι είναι κάτι που δεν τους αγγίζει και δεν θα συμβεί στα ίδια ή σε άλλους οικείους τους. 
Μια συνηθισμένη συναισθηματική εκδήλωση είναι αυτή του θυμού, πολλές φορές για τον ίδιο τον θανόντα, ειδικά αν ήταν για το παιδί ιδιαίτερα αγαπημένος και ουσιαστικό στήριγμα για την ύπαρξή του, αλλά και προς τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του. 
Ιδιαίτερα μετά το θάνατο γονιού, παρατηρείται ηλικιακή παλινδρόμηση του παιδιού, και απαίτηση για περισσότερη στοργή και προσοχή.
 Ειδικά σε μικρότερα παιδιά, μπορεί να παρουσιαστεί η πίστη ότι τα ίδια είναι υπαίτια για το κακό, ειδικά αν είχαν σε τυχαία στιγμή ευχηθεί πάνω στο θυμό τους, το θάνατο του ατόμου που έχει πεθάνει.
Είναι πάντως εντός των φυσιολογικών πλαισίων, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, τα παιδιά να εκφράζουν συναισθήματα λύπης.

Το ψυχοκοινωνικό κόστος των καταστροφών είναι πολλαπλάσιο των υλικών ζημιών, ενώ η ψυχοκοινωνική παρέμβαση μετά την καταστροφή, αν οργανωθεί με σωστό τρόπο, προστατεύει την ψυχική υγεία των πολιτών, μειώνει το μέγεθος των παθολογικών εκδηλώσεων του ψυχικού τραύματος και αυξάνει την ανθεκτικότητα στον ψυχικό τραυματισμό. 
Με όλα αυτά η αρωγή των φορέων ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στις μαζικές καταστροφές αποδεικνύεται μείζονος σημασίας για την αποκατάσταση της ψυχικής υγείας των πληγέντων και την ομαλοποίηση της καθημερινότητας και η ψυχοκοινωνική παρέμβαση θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται σε κάθε σχέδιο έκτακτης ανάγκης. 

(Το κείμενο περιλαμβάνεται στο βιβλίο των Ν.Διαμαντή -Γ.Σταμούλη  με τίτλο "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ ΑΠΟ ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ - ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ" Εκδόσεις ΑΛΕΞΙΠΥΡΟ 2013

Οι φωτογραφίες του κειμένου προέρχονται από την ιστοσελίδα https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/198827/seismos-alvania-kalytera-na-eixa-pethanei-ego-ta-prosopa-tis-tragodias

ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΟΡΩΝ

                   ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΟΡΑ 
ΑΡΜΕΝΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ-ΑΙΓΥΠΤΟΣ-ΑΛΓΕΡΙΑ-ΙΡΑΝ-ΜΑΡΟΚΟ
                                           



Επιμέλεια Γιάννης Σταμούλης -Τάσος Παππάς

Στην ιστορική διαδρομή του Πυροσβεστικού Σώματος, σημαντικές στιγμές αποτελούν οι αποστολές τμημάτων σε άλλες χώρες που δοκιμάστηκαν από μεγάλες καταστροφές, κυρίως μετά από μεγάλους και καταστρεπτικούς σεισμούς.
Δύσκολες στιγμές που οι εθνικοί πόροι της χώρας που δέχτηκε τη μανία της φύσης, δεν επαρκούν για την διαχείριση της κρίσης και η βοήθεια εκτός συνόρων  είναι αναγκαία.

Η πρώτη οργανωμένη αποστολή συνδρομής από το Ελληνικό Πυροσβεστικό Σώμα στο εξωτερικό, έγινε το 1988. Στις 13 Δεκεμβρίου, μια ομάδα από 21 Πυροσβέστες και ένα διασωστικό σκύλο, μεταβαίνουν στο Λενινακάν της Αρμενίας, που έχει πληγεί. από καταστρεπτικό σεισμό.Οι Έλληνες Πυροσβέστες παρέμειναν  5 ημέρες στον τόπο της καταστροφής, ανασύροντας νεκρούς από τα ερείπια και παρέχοντας  βοήθειά  στους δοκιμαζόμενους κατοίκους υπό δύσκολες καιρικές συνθήκες, με συνεχή χιονόπτωση και θερμοκρασία που έφτανε τους -35οC.

ΑΡΜΕΝΙΑ 1988

Στις 15 Μαρτίου του 1992, τμήμα με 24 Πυροσβέστες Τμήμα αποτελούμενο από 24 άνδρες,μεταβαίνει  στην πόλη Ερζιτζάν της Τουρκίας που είχε πληγεί από καταστροφικό σεισμό. Η ελληνική αποστολή παρέμεινε επί 6 ημέρες στον τόπο του σεισμού μοιράζοντας ανθρωπιστική βοήθεια στους δοκιμαζόμενους κατοίκους της περιοχής,  κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες, με θερμοκρασία που το βράδυ έφτανε τους -26οC.

ΤΟΥΡΚΊΑ 1992

Την ίδια χρονιά (1992), στις 14 Οκτωβρίου,  ομάδα  6 Πυροσβεστών μεταβαίνει ως συνδρομή στο  Κάιρο της Αιγύπτου που είχε πληγεί από καταστροφικό σεισμό.

Η αποστολή παρέμεινε επί 5 ημέρες στον τόπο του σεισμού και διακρίθηκε, όταν μετά  από πολύωρες προσπάθειες, ανέσυρε  ένα ζωντανό άτομο από τα ερείπια πολυκατοικίας που είχε καταρρεύσει.




ΑΙΓΥΠΤΟΣ 1992


Στις 2 Οκτωβρίου του 1995, τμήμα από 15 Πυροσβέστες αναχωρούν για την  πόλη Ντινάρ της Τουρκίας που είχε πληγεί από καταστροφικό σεισμό.Η ελληνική  αποστολή παρέμεινε επί 5 ημέρες στον τόπο του σεισμού, ανασύροντας νεκρούς και προσφέροντας την βοήθειά της στους δοκιμαζόμενους κατοίκους της περιοχής.

ΤΟΥΡΚΙΑ 1995

Στις 17 Αυγούστου 1999, τμήμα της ΕΜΑΚ, από 23 Πυροσβέστες και 2 διασωστικούς σκύλους, αναχωρεί από το αεροδρόμιο της Ελευσίνας με C-130 με προορισμό την πόλη Ισμίτ της Τουρκίας που είχε πληγεί από καταστροφικό σεισμό με επίκεντρο την Νικομήδεια. 

Ο σεισμός είχε κυριολεκτικά ισοπεδώσει την περιοχή, με εκατόμβη νεκρών και αγνοουμένων. Η ελληνική αποστολή παρέμεινε επί 7 ημέρες στον τόπο του σεισμού, με σημαντικότερη στιγμή, την ανάσυρση και διάσωση του εννιάχρονου Γκιουβέντς, μετά από πολύωρες προσπάθειες.


ΤΟΥΡΚΙΑ 1999

Τρεις μήνες μετά,την  ίδια χρονιά, (13 Νοεμβρίου 1999) μια νέα αποστολή της ΕΜΑΚ  αποτελούμενη από 25 Πυροσβέστες  και 2 διασωστικούς σκύλους, φθάνει  την πόλη Ντούζε της Τουρκίας που είχε πληγεί από καταστρεπτικό  σεισμό. 
Η αποστολή παρέμεινε επί 4 ημέρες στον τόπο του σεισμού ανασύροντας 4 νεκρούς και μοιράζοντας ανθρωπιστική βοήθεια στους  κατοίκους της περιοχής.

ΤΟΥΡΚΙΑ 1999

23 Μαίου του 2003, αποστολή της ΕΜΑΚ με 20 Πυροσβέστες  και 2 διασωστικούς σκύλους, φθάνουν την πόλη Μπουρμεντές της Αλγερίας που είχε πληγεί από καταστροφικό σεισμό, ο οποίος έχει δημιουργήσει εκτεταμένες καταστροφές. Η αποστολή παρέμεινε επί 4 ημέρες στον τόπο του σεισμού ανασύροντας νεκρούς και προσφέροντας βοήθειά  στους κατοίκους, κάτω από εξαιρετικά  δύσκολες καιρικές συνθήκες.

ΑΛΓΕΡΙΑ 2003

27 Δεκεμβρίου 2003, τμήμα  της ΕΜΑΚ αποτελούμενο από 21 Πυροσβέστες  και 2 διασωστικούς σκύλους,μεταβαίνει στην πόλη Μπάμ του Ιράν που είχε πληγεί από καταστροφικό σεισμό.Η αποστολή παρέμεινε επί 5 ημέρες στο τόπο του σεισμού ανασύροντας νεκρούς και μοιράζοντας ανθρωπιστική βοήθεια που είχε μεταφερθεί στο Ιράν από την Ελλάδα με C-130.

ΙΡΑΝ 2003

25 Φεβρουαρίου 2004, ομάδα   της ΕΜΑΚ με 22 Πυροσβέστες  και 2 διασωστικoύς σκύλους, αποστέλλεται στην πόλη Αλ-Χοσέιμα του Μαρόκο που είχε πληγεί από σεισμό.
Η αποστολή παρέμεινε επί 4 ημέρες στο τόπο του σεισμού μοιράζοντας ανθρωπιστική βοήθεια στους  κατοίκους της περιοχή
ς.

ΜΑΡΟΚΟ 2004


30 Δεκεμβρίου 2014, ομάδα της ΕΜΑΚ, Τμήμα αποτελούμενη από 24 Πυροσβέστες, επιχειρεί στην πόλη περιοχή Κάο Λακ της Ταϊλάνδης που είχε πληγεί από καταστροφικό τσουνάμι ύστερα από ισχυρότατο σεισμό.
Το τσουνάμι είχε κυριολεκτικά ισοπεδώσει τα πάντα σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου από την ακτή με υπερβολικά μεγάλο αριθμό από  νεκρούς και αγνοούμενους. Η αποστολή παρέμεινε επί 15 ημέρες στην περιοχή προσφέροντας κάθε είδους βοήθεια στους δοκιμαζόμενους κατοίκους της περιοχής.

ΤΑΪΛΆΝΔΗ 2014


Οι αποστολές του Πυροσβεστικού Σώματος, εκτός συνόρων, σε χώρες γειτονικές, αλλά και πιο μακρινές, υπηρετούν με πραγματικό τρόπο την αλληλεγγύη και τον ουμανισμό, είναι άλλωστε το συστατικό του διεθνούς πυροσβεστικού ιδεώδους, που αναγνωρίζει την αξία της ζωής και μάχεται για αυτή χωρίς διακρίσεις και σύνορα.

Άλλωστε όπως διατυπώνει η ελληνική θυμοσοφία, η λύπη που μοιράζεται, είναι μισή λύπη.




ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1944

ΜΑΧΕΣ  ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ  ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ  ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ



                        Του Γιάννη Σταμούλη


Μέσα Οκτωβρίου 1944, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αποχωρούν από την Αθήνα, σπέρνοντας την καταστροφή ακόμα και την στερνή αυτή ώρα δείχνοντας για ακόμη μια φορά το αποτρόπαιο πρόσωπο τους.

Στο δρόμο τους καταστρέφουν, πυρπολούν, ανατινάζουν καταστρέφουν.


Η καταστροφική αποχώρηση ξεκινά με την ανατίναξη αποθήκης πυρομαχικών στο Χολαργό στις 22 Σεπτεμβρίου, με εμπρησμό 5 κατοικιών στη Ν. Σμύρνη στις 29 Σεπτεμβρίου, σε κατοικία στον Αγ.Ιωάννη Βουλιαγμένης στις 3 Οκτωβρίου, με ανατίναξη εργοστασίου πυρομαχικών (Μαλτσινιώτη) στις 4 Οκτωβρίου.
Οι Πυροσβέστες την ώρα της "εθνικής ανάστασης της απελευθέρωσης", καλούνται να δώσουν μια ακόμα μάχη προστατεύοντας την ταλαιπωρημένη και δυστυχισμένη από την σκληρή κατοχή Πρωτεύουσα και το λιμάνι της.
Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες των Αξιωματικών-επικεφαλής των πυροσβεστικών μονάδων που επεμβαίνουν.
Στις 10 Οκτωβρίου 1944 ο Σταθμάρχης Α΄ του Πυροσβεστικού Σώματος, Στυλιανός Γαρυφαλάκης αναφέρει:
"..περί ώρα 13.28 ειδοποιηθείσα η Υπηρεσία ημών ότι εξερράγη πυρκαϊά επί της Ιερά Οδού, (Ασύρματον Βοτανικού) έσπευσα πάραυτα μετά των δύο οχημάτων Federal επί τόπου και διεπίστωσα ότι ολόκληρον το συγκρότημα μετά των εγκαταστάσεων εκαίετο συνεπεία εκρήξεων και εμπρησμού. Λόγω του έδει να προσβληθούν τέσσερα κεχωρισμένα συγκροτήματα άτινα εκαίγοντο ταυτοχρόνως, διέθεσα τα ημετέρα οχήματα εις τα πλέον επικύνδινα σημεία και εκάλεσα ενίσχυσιν..."

Την ίδια ημέρα με άλλη αναφορά του περιγράφει:

"περί ώρα 22.50 ειδοποιηθείσα η Υπηρεσία ημών προφορικώς ότι κατά τον επισυμβάντα βομβαρδισμό πλησίον της πλατείας Αττικής και επί των οδών Αταλάντης και Λυσσάνδρου κατέρρευσαν πλείστα οικοδομήματα, άτινα κατεπλάκωσαν άτομα και ότι υπήρχαν πολλοί νεκροί και τραυματίαι, έσπευσα επό τόπου πάραυτα μετά των 2 οχημάτων ... και επελήφθην του έργου της διασώσεως των υπό των ερειπίων καταπλακωμένων ατόμων. Άμα τη αφίξει μας διαπιστώθη ότι επί της οδού Λυσσάνδρου ευρίσκοντο υπό τα ερείπια άτομα και προέβην εις το έργον της διασώσεως... Κατόπιν μετέβημεν επί της οδού Αταλάντης προς διάσωσιν έτερων ατόμων. Εν τη προσόψει ότι υπήρχον πολλοί νεκροί και τραυματίαι και επειδή η μεταφορά τούτων ήτο λίαν δυσχερής δια των υδροφόρων βυτίων, εκλήθη το υπ.αριθ. 145 σκαπανικόν όχημα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Πειραιώς, όπερ διενυκτέρευε εις τον Β΄Σταθμόν Βάθης, το οποίον ανέλαβεν την μεταφοράν των ατόμων εις τον Σταθμόν Α' Βοηθειών,"

Στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ημέρα, εκτός από την είδηση της πυρκαγιάς στον Βοτανικό, αναφέρεται "από της πρωίας της χθες το Κορωπί φλέγεται. Ως εγνώσθη, το επυρπόλησαν οι Γερμανοί εις αντίποινα δια τον φόνον 2 στρατιωτών."
Η ίδια εφημερίδα στο φύλλο της 12-10-2014 γράφει: "από χθες το απόγευμα ήρχισαν οι Γερμανοί να ανατινάσουν τας λιμενικάς εγκαταστάσεις του Πειραιώς ή δε καταστροφή έλαβε διαστάσεις ανευ προηγουμένου... Περί την 6ην εσπερινή ήρχισεν  η ανατίναξη  του κτιρίου  της Ναυτικών Δοκίμων και ολοκλήρου της περιοχής... εν συνεχεία οι κακούργοι έθεσαν πυρ εις  τας πετρελαιοαποθήκας της Σόκομπελ, Σόχανυ και Σέλλ. Τεράστιαι φλόγες ανεπήδσαν και εκύκλωσαν ολόκληρο τον εν μέσω ερειπίων ευρισκόμενον λιμένα.

Στις 13 Οκτωβρίου 1944 ο Σταθμάρχης Β΄ του Πυροσβεστικού Σώματος, Παναγιώτης Σκουλαρίκος αναφέρει:

"...περί ώραν 5ην πρωινή ειδοποιήθη η Υπηρεσία ημών ότι συνεπέια εμπρησμού παρά των ανδρών του Γερμανικού Στρατού κατοχής εξερράγη πυρκαγιά εις τον αερολιμένα Π.Φαλήρου... εύρον εκεί μέγα μέρος του αερολιμένος πυρπολημένον. Πάραυτα επελήφην του έργου της κατασβέσεως...κατά τη διάρκεια της κατασβέσεως εις έτερον υπόστεγον, πλησίον του φλεγομένου εξερράγη βόμβα βραδυφλεγής πλην όμως ουδείς εκ των υπαλλήλων ημών ετραυματίσθη. Άπαντες οι μετέσχοντες της πυρκαγιάς ταύτης διετήρουν την ψυχραιμίαν των και ειργάσθησαν μετά ζήλου και αφαντάστου προθυμίας."


Την επόμενη μέρα, 14-10-1944 , η εφημερίδα  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, έχει ως  κεντρικό τίτλο: "ΣΥΝΕΧΙΣΘΗ ΚΑΘ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣ Ο  ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ  ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ ΟΙ ΟΥΝΝΟΙ, ΦΕΥΓΟΝΤΕΣ ΠΡΟΕΒΗΣΑΝ ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ "



Όπως  έγραφε χαρακτηριστικά το 1950, σε μια επετειακή έκδοση του Πυροσβεστικού Σώματος, ο Αξιωματικός του Π.Σ.  Αντ. Τσιρογιάννης (Διοικητής Α'): " Το Πυροσβεστικό Σώμα (στην κατοχή) αγωνίστηκε κάθε μέρα και κάθε νύχτα για να κρατήσει ότι ήτανε και ότι έπρεπε να μείνει ανάμεσα στα ερείπια, ενώ σύγχρονα οι 'άνδρες του γυμνοί και νηστικοί σχεδόν αντιμετώπιζαν όλη τη φρίκη της θλιβεράς περιόδου των βομβαρδισμών και της μεγάλης καταστροφής". 



1912. Η πρώτη προμήθεια πυροσβεστικών οχημάτων στην Ελλάδα.

                                                                                                               Του Γιάννη Σταμούλη

Τον Σεπτέμβριο του 1912 στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δημοσιεύεται Βασιλικό Διάταγμα  όπου κυρώνει την σύμβαση του Υπουργού Στρατιωτικών της Ελλάδος και του  αγγλικού εργοστασίου DENNIS BROS LTD για την προμήθεια  μιας αυτοκινήτου πυροσβεστικής αντλίας  αντί του ποσού των 916 λιρών καθώς και δύο αυτοκινήτων βυτίων  αντί του ποσού των 1710 λιρών.
Η παραλαβή της αντλίας ορίζεται σε 4 μήνες και των βυτίων σε 3 μήνες από την ημέρα της υπογραφής της σύμβασης. επίσης ορίζεται ότι στην πλευρά των βυτίων θα αναγράφεται με μεγάλα γράμματα "ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ".


Στο φύλλο της 10ης Μαίου του 1913 της εφημερίδας "ΕΜΠΡΟΣ" δημοσιεύεται  φωτογραφία της νέας αυτοκίνητου πυροσβεστικής αντλίας. Η λεζάντα αναφέρει: είναι απλούστατη και δυνάμεως 60 ίππων, εκσφενδονίζει ύδωρ σε 25-30 μέτρων, εξαντλούσα 1200 οκάδες ύδατος ανά λεπτόν της ώρας.

Επίσης δημοσιεύεται άλλη μια φωτογραφία  που απεικονίζει δύο πυροσβέστες με τις σωλήνες  και τους αυλούς. Στο κείμενο της η εφημερίδα μεταξύ των άλλων σημειώνει:"η νέα ατμοκίνητος αντλία του Πυροσβεστικού Λόχου έκαμε νέες δοκιμές χθες το απόγευμα- εις την Αθήνα αυτή τη φορά εις τον κήπο του Κλαυθμώνος.- ετροφοδοτείτο από το παραπλεύρως ανακαλυφθέν παλαιό υδραγωγείο. Κόσμος και κοσμάκης είχε συρεύσει εκεί και εχάζευεν. Η νέα αντλία ηργάσθη θαυμάσια. Το ύδωρ με τους δύο αυλούς του το εκσφενδόνιζε εις ύψος 20-25 μέτρων. Δια να λάβει κανείς ιδέα της ορμής του αρκεί να σημειωθεί ότι ψεκάδες του εκσφεντονίζοντος εις τον κήπο του Κλαυθμώνος ύδατος εράντιζε τους διαβάτες της οδού Σταδίου και Κοραή. Δύο τόνους νερού καταναλίσκει κάθε πρώτον λεπτόν  της ώρας. Να ίδωμε όμως που θα ευρίσκεται τόσον νερό εν ώρα μεγάλης ανάγκης;".

Η ίδια εφημερίδα στο φύλλο της 15 Μάη δημοσιεύει φωτογραφία ενός από τα νέα υδροφόρα οχήματα, σημειώνοντας "τα νέα αυτοκίνητα τεραστίας χωρητικότητας θα ακολουθούν την αυτοκίνητον επίσης αντλία ευθύς ως ειδοποιηθεί ο λόχος ότι εξερράγη πυρκαϊά."





Για την κλιματική αλλαγή ως απειλή της πολιτικής προστασίας

                                                                                                   Του Γιάννη Σταμούλη
Για την κλιματική αλλαγή ως απειλή της πολιτικής προστασίας μελετώ και γράφω από το 2010. Τότε ξεκίνησα αναπτύσσοντας το ως εργασία στην Σχολή Εθνικής Ασφαλείας, υπό την επίβλεψη του Δρ. Θάνου Ντόκου, Γενικού Διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ. 

Το 2013 τη συγκεκριμένη εργασία επικαιροποιημένη εκδόθηκε σε e-book από το www.yantzi.gr. Στα τέλη του 2014, το εμπλούτισα, σχετικά με τα νεότερα για την αντιμετώπιση του φαινομένου, και επανεκδόθηκε ως e-book της ΕΑΠΣ. Το 2015 έγινε ακόμα μια επικαιροποίηση της έκδοσης, με μια εισαγωγή του κείμενο του Γεωλόγου (B.Sc.) – Περιβαλλοντολόγου(M.Sc.) Αργύρη Αργυρίου που περιγράφει αναλυτικά το φαινόμενο και προστίθενται νεότερα στοιχεία και μελέτες.




Το βιβλιαράκι βρίσκεται στη διεύθυνση







Στην τελευταία αυτή έκδοση το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο τα κοσμούν α δύο θαυμάσια ξυλόγλυπτα του Σπύρου Ντασιώτη από το μεγάλο έργο του «Πάρκο των Ψυχών», που βρίσκεται στην Πάρνηθα, θυμίζοντας την πύρινη καταστροφή που σάρωσε μεγάλο μέρος του δασικού της πλούτου και από τον κύκλο έργων του με τίτλο «Κρίση - Καταστροφή»
Το φαινόμενο ήρθε και παραμένει και όπως έλεγε ο Απ.Παύλος: τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα, ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα, ἐπ᾿ ἐλπίδι.. διότι γνωρίζομεν, ότι όλη η κτίσις μαζή στενάζει και πονεί πολύ μέχρι σήμερον.

Ένα ιστορικό πυροσβεστικό όχημα, μια πυροσβεστική πορεία δεκαετιών.

Του Γιάννη Σταμούλη

Στα πλαίσια της 84ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, στο Πληροφοριακό Κέντρο του Πυροσβεστικού Σώματος, παρουσιάστηκε, ένα από τα ιστορικά οχήματα του Π.Σ. το  κλιμακοφόρο Magirus Deutz, προμήθειας 1939.  
Το ιστορικό και εμβληματικό όχημα του Πυροσβεστικού Σώματος, με αριθμό κυκλοφορίας  Π.Σ.57,  είχε αποσυρθεί στις αποθήκες του 6ου Πυροσβεστικού Σταθμού στη Σίνδο Θεσσαλονίκης και εδώ και μήνες μια ομάδα συναδέλφων (οι Πυρονόμοι Στάικος Ηρακλής, Γουρτζιλίδης Γεώργιος και ο Αρχιπυροσβέστης Κυνηγόπουλος Λεωνίδας) ανέλαβαν την αποκατάσταση του.




Είναι το δεύτερο της σειράς που διασώζεται από την φθορά του χρόνου. 

Το πρώτο είναι το "αδερφάκι του" με αριθμό κυκλοφορίας Π.Σ. 56, που οι συνάδελφοι της Δ.Π.Υ. Ιωαννίνων, είχαν την πρόνοια να το διαφυλάξουν επί πολλά χρόνια σε στεγασμένο χώρο, έτσι ώστε το 2006 να πάρει το δρόμο προς την Αθήνα και να αποτελέσει ένα από τα πρώτα και πολύτιμα εκθέματα του νέου τότε Πυροσβεστικού Μουσείου. 

Το συγκεκριμένο όχημα είναι στην κυριολεξία αυθεντικό κλασσικό ιστορικό πυροσβεστικό όχημα, καθότι είναι στο σύνολό του, με τα εξαρτήματα, ανταλλακτικά και παρελκόμενα, όπως παραλήφθηκε.










Η σημαντικότητα του συγκεκριμένου οχήματος, το οδήγησε στο εξώφυλλο του επετειακού ημερολογίου, που εξέδωσε το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος για το έτος 2007, με τον τίτλο "¨Ενα μουσείο γεννιέται", αφιερωμένο στο νεοϊδρυθέν μοναδικό Μουσείο του Πυροσβεστικού Σώματος.

Η προμήθεια των συγκεκριμένων οχημάτων έχει ιδιαίτερη ιστορική σημασία. 

Τον Ιανουάριο του 1937  σε έγγραφό της,  η τότε  Επιθεώρηση Αντιαεροπορικής Άμυνας της χώρας, υποβάλλει σχετικό έγγραφο προς την Διεύθυνση Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Υφυπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας, με σκοπό να επισημάνει την επιτακτική ανάγκη της ενίσχυσης της Κρατικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας με αντιαρεπορική άμυνα των κυριοτέρων πόλεων της χώρας.  

Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι «επί πλέον ληφθή υπόψη ότι εις την Ελλάδα το κλίμα είναι γενικώς ευνοικόν δια την ανάπτυξιν του πυρός, ιδία κατά την θερινή εποχή, και ότι εις την χώρα μας η ξυλεία χρησιμοποιείται υπέρ παν άλλο υλικόν εις τας οικοδομικάς κατασκευάς, θα συνεχισθή το λίαν ανησυχαστικόν συμπέρασμα ότι εις περίπτωσιν πολέμου αι πόλεις μας κινδυνεύουν να καταστραφώσι δια του πυρός» 

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος  προτείνεται μεταξύ των άλλων η Ε.Α.Α. προτείνει: οργάνωσις Κρατικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας δυναμένη αφ ενός να παράσχη στελέχη ως και τινά μέσαν εις τα Τμήματα Πυροσβεστικής Υπηρεσίας(κατά Αστυνομικόν Τμήμα), αφετέρου, και κυρίως να παλαίση δια μέσων συγχρονισμένων και αριθμητικώς επαρκών κατά των πυρκαιών οι οποίαι έλαβον σοβαράς διαστάσεις. Ο συντάκτης του εγγράφου Υποστράτηγος Κ. Μπακόπουλος,  προτείνει ότι θα πρέπει να αναγραφεί στον προϋπολογισμό του Υφυπουργείου Δημόσιας Ασφαλείας, χρηματικό ποσό, για την ενίσχυση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και επίσης ότι θα πρέπει να ζητηθεί από το Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας να περιληφθεί η Π.Υ. στον πολεμικό εφοδιασμό της χώρας. Το έγγραφο καταλήγει ότι ως επείγοντα άμεσα μέτρα θα πρέπει να εφοδιαστεί με μέσα η Π.Υ. των πόλεων Αθηνών, Πειραιώς, Θεσσαλονίκης και Καβάλας, να οργανωθεί σε πρώτο χρόνο Π.Υ. στις Σέρρες, Δράμα, Ξάνθη, Κομοτηνή και Βόλο και σε δεύτερο στάδιο στην Αλεξανδρούπολη, Φλώρινα, Νάουσα, Έδεσσα και Κοζάνη. 

 Στο τέλος του ίδιου μήνα  ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Π. Καραπατέας υποβάλλει στο Υφυπουργείο Δημόσιας Ασφαλείας, έκθεση Τεχνικής Επιτροπής, που συστάθηκε «για την μελέτη και σύνταξιν των όρων ους δέον να πληρώσι τα πυροσβεστικά οχήματα των υπ όψιν υμών ανεφοδιασμού του Πυροσβεστικού Σώματος». Στην έκθεση ο Αρχηγός, επαναδιατυπώνει το αίτημα για την ταχύτερη και ολοκληρωτική ανανέωση των οχημάτων και μέσων του Σώματος, καθόσον, όπως σημειώνει, «περαιτέρω παραμονή εις τον υπάρχοντα σήμερον πυροσβεστικόν ημών εξοπλισμόν εγκλείει τους σοβαρότερους κινδύνους δια την ασφάλειαν των πόλεων, εις ας είμεθα εγκατεστημένοι και εις περίπτωσιν έτη της ειρηνικής εξελίξεως των εξωτερικών πραγμάτων της χώρας ημών». Η επιτροπή που συνέταξε την έκθεση, αποτελούμενη από τον Αρχηγό του Π.Σ., τον καθηγητή του Ε.Μ. Πολυτεχνείου Α. Μέλεγκοβιτς, τον Αρχιμηχανικό Α΄- Μηχανολόγο Χ. Βοσυνιώτη και τον Μηχανολόγο Ηλεκτρολόγο Κ.Λαγανά, έλαβε μεταξύ των άλλων, υπόψη της τον «νέον υπεισελθόντα παράγοντα, ήτοι την νέαν του Πυροσβεστικού Σώματος αποστολή ως βασικού πυρήνος της Παθητικής της Χώρας Αεραμύνης, καθ΄ην η εν ώρα πολέμου πολυπλεύρως κατά του πυρός πάλη των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών δημιουργεί δι αυτάς νέους, ιδίους και επιστημονικότερους τομείς ενέργειας» 

 Τρεις μέρες μετά, με κοινό έγγραφο του Αρχηγείου του Π.Σ. και της Διεύθυνσης Αντιαεροπορικής Αμύνης, αποστέλλεται στο Γενικό Επιτελείο Στρατού και στο Υπουργείο Οικονομικών, αναλυτικός πίνακας, με τις ανάγκες του Π.Σ. σε εξοπλισμό «κατά τάξιν επείγοντος» και πίνακας «με τα κατά την 31/3/1937 κεφάλαια του Ταμείου Πυροσβεστικής Υπηρεσίας ως και τας αναληφθείσας μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου 1937» 

Τελικά  τον Ιούλιο του  1939 γίνεται η παραλαβή της πρώτης μεγάλης προμήθειας πυροσβεστικού εξοπλισμού, 40 οχήματα αντλιοφόρα, 45 πυροσβεστικά αυτοκίνητα άλλων τύπων, 6 υγειονομικά,  6 λεωφορεία και  4 κλίμακες  αυτοκινούμενες.

25 Μαρτίου 1940 Τα  νέα κλιμακοφόρα Μagirus,  και τα υπόλοιπα νεοαποκτειθέντα πυροσβεστικά οχήματα παρευλάνουν μπροστά από την εξέδρα των επισήμων στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Η αυτοκινούμενη κλίμακα Magirus,  χαρακτηρίστηκε ως απόκτημα για το Πυροσβεστικό Σώμα, γιατί αντικατέστησε την ζεύξιμη κλίμακα των τριών ή περισσοτέρων κλιμακίων, που ήταν δύσκολο στον χειρισμό και την χρήση εξαιτίας του βάρους της. Όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται στην Ιστορία του Π.Σ. έκδοση 1980: "Η μηχανική κλίμακα Magirus αποτελείται από 4 κλιμάκια που ανυψώνονται με μηχανισμό και στη μεγαλύτερη ανάπτυξη φθάνουν τα 26 μέτρα. Η κλίμακα είναι μόνιμα ενσωματωμένη στο αυτοκίνητο και έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσεται προς όλες τις κατευθύνσεις και να μετακινείται, όταν δεν στηρίζεται  το άνω άκρο της σε τοίχο και το όχημα μένει αμετακίνητο. Με τις κλίμακες αυτές γίνεται διάσωση ανθρώπων  που κινδυνεύουν σε πολυώροφα  κτίρια  καθώς και την προσβολή της φωτιάς σε παρόμοια κτίρια  από αυλοφόρο που ανεβαίνει σε  αυτήν, κυρίως σε περιπτώσεις  που το κλιμακοστάσιο των κτιρίων αυτών  έχει αποκλεισθεί και πρέπει να γίνει ταυτόχρονη κατάσβεση σε διαφορετικούς ορόφους."



Πηγές:1. Ιστορία του Πυροσβεστικού Σώματος. Α.Π.Σ. Αθήνα 1980
           2. Οι Πυροσβέστες στο έπος του 1940. Γιάννης Σταμούλης. Αθήνα 2014

Και η πραγματική οικονομία στο στόχαστρο της κλιματικής αλλαγής.

Μέσα στο  νέο εφιαλτικό τοπίο που περιγράφεται από τις επιδράσεις της κλιματικής αλλαγή, αναδεικνύεται  άλλη μιά, αυτή του επηρεασμού της "πραγματικής οικονομίας" 
Αυτή η πτυχή του παγκόσμιου  προβλήματος, σαφώς και πρέπει να μελετηθεί σε ένα βάθος χρόνου, καθώς και οι επιδράσεις της κλιματικής αλλαγής, κυρίως με την εκδήλωση ακραίων καιρικών φαινομένων καταστρέφουν υποδομές και την ίδια την αλυσίδα στην παραγωγική διαδικασία σε γεωργία, κτηνοτροφία, ενέργεια, βιομηχανία, τουρισμό μετακινήσεις.
Δευτερογενώς τα σενάρια μιλούν για κλιματική μετανάστευση, κοινωνικές ανακατατάξεις με ευθείες συνέπειες στην οικονομική και πολιτική σταθερότητα.
Μια από τις πλέον χαρακτηριστικές  έρευνες για την ανάλυση των οικονομικών απωλειών,το 2006,  η έκθεση Stern, σημειώνει ότι η έγκαιρη δράση για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα απαιτούσε μόλις 1-2% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ το κόστος από τις συνέπειες της αδράνειας θα μπορούσαν να ανέλθουν στο 20% του ΑΕΠ.
Μεταγενέστερες έρευνες  δείχνουν ότι  ο κόσμος της επιχειρηματικότητας, δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για  μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για τη μείωση των εκπομπών αερίων και την προστασία του περιβάλλοντος. 
Σύμφωνα με την έρευνα Climate Vulnerability Monitor: A Guide to the Cold Calculus of A Hot Planet που διεξήγαγε ο οργανισμός DARA το 2012, η κλιματική αλλαγή (σε συνδυασμό με άλλες επιβλαβείς επιπτώσεις της χρήσης άνθρακα) προκαλεί ήδη απώλειες της τάξης του 1,6% του παγκόσμιου ΑΕΠ, κάτι που μεταφράζεται σε 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και ανθρώπινο κόστος 400.000 ζωών. Μέχρι το 2030 εκτιμάται ότι το ποσοστό αυτό θα ανέλθει στο 3,2% του παγκόσμιου ΑΕΠ. 250 εκατομμύρια άνθρωποι επηρεάζονται από την άνοδο της στάθμης των υδάτων, 30 εκατομμύρια από τα ακραία καιρικά φαινόμενα –ιδιαιτέρως από πλημμύρες- , 25 εκατομμύρια από το λιώσιμο των πάγων και 5 εκατομμύρια από την ερημοποίηση. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το κόστος της αδράνειας σε ανθρώπινες ζωές υπολογίζεται στα 100.000.000 έως το τέλος της επόμενης δεκαετίας.*



https://www.voria.gr/images/thumbs_medium//2016-11/EiPTuL3lWZ7VnrT2pQID.jpg