Η πετρελαιοκηλίδα διδάσκει επικοινωνιακή διαχείριση κρίσης και κοινωνική ευθύνη.


Των  Γ. Σταμούλη και Ν.Διαμαντή
Προέδρου και Επιτίμου Προέδρου της ΕΑΠΣ




Ο Αμπέρ Καμύ  σε μια πράγματι εμπνευσμένη ρήση του σημείωνε: «δεν πρέπει να αποπληροφορούμε ούτε να υποπληροφορούμε. Ο κόσμος δεν είναι ούτε ρόδινος ούτε μαύρος. Είναι απλώς περίπλοκος». 

Τόσο οι Επιχειρησιακοί Φορείς παροχής υπηρεσιών όσο  και το σύνολο των φορέων της κεντρικής διακυβέρνησης και αυτοδιοίκησης, έχουν την υποχρέωση ενημέρωσης της κοινής γνώμης. 

Με αυτόν τον τρόπο, διασφαλίζεται η λογοδοσία, και η διαφάνεια, ενώ δημιουργείται κλίμα εμπιστοσύνης για τις δυνατότητες και την ετοιμότητα των στελεχών, ειδικότερα σε καταστάσεις κρίσης. 

Σε καταστάσεις κρίσης, αναπόφευκτα στην κοινή γνώμη και στο ευρύτερο περιβάλλον που λαμβάνει χώρα το περιστατικό το οποίο έχουμε κληθεί να διαχειριστούμε, επικρατεί πανικός, αναπαράγονται ανυπόστατες φήμες με αποτέλεσμα να ενισχύεται η αβεβαιότητα και η εκτεταμένη ανησυχία. 

Τόσο η κοινωνία, όσο και οι εμπλεκόμενοι με τον οιοδήποτε τρόπο σε μια κατάσταση κρίση, αναζητούν ουσιαστική ενημέρωση και καθοδήγηση από τις αρμόδιες Αρχές, την επίσημη πολιτεία.

Η αποτελεσματική επικοινωνιακή ενός Δημόσιου Φορέα διαχείρισης σε καταστάσεις κρίσης, αποσκοπεί την αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας, ενώ στοχεύει στη δημιουργία εμπιστοσύνης του πολίτη με το κράτος, αναδεικνύει τις δράσεις διαχείρισης, και προβάλλει την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Υπηρεσιών.

Το πρόσφατο δυστύχημα με την θαλάσσια ρύπανση στην Αττική, επαναφέρει για πολλοστή φορά τα ζητήματα διαχείρισης κρίσεων στο συνολικό της πλέγμα, επιχειρησιακό-πληροφοριακό-επικοινωνιακό-πολιτικό, κοινωνικό, θέτοντας για πολλοστή φορά το ζήτημα της ξεκάθαρης και επαγγελματικής  διαχείρισης με γνώμονα το  όφελος των πολιτών και της πατρίδας.

Μια διαχείρισης που η πολιτική θα αναλαμβάνει την ευθύνη που  της αναλογεί, και θα κρίνεται από την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων στον δικό της τομέα, περιοριζόμενη παράλληλα στις δράσεις και πρωτοβουλίες με πολιτικό πρόσημο.

Παρόμοιες κρίσεις από το παρελθόν παρέχουν πολύτιμα διδάγματα, που μάλλον παραμένουν σε ιστορικά ή εκπαιδευτικά βιβλία και ανασύρονται για μεταπτυχιακές μελέτες ή  δημοσιογραφική υποστήριξη.

Μάρτης του 1989.  To πετρελαιοφόρο Exxon Valdez της εταιρίας Exxon  στις Η.Π.Α. προσαράζει στο στενό του Prince William  στην Αλάσκα και 260.000 βαρέλια πετρέλαιο πέφτουν στο νερό.
Σε περισσότερα από 1.300 μίλια ακτογραμμής, διαταράσσονται οι  συνθήκες ζωής και διαβίωσης των ανθρώπων της περιοχής και σκοτώνονται εκατοντάδες χιλιάδες πουλιά και θαλάσσια ζώα.
Περισσότερα από 600.000 πουλιά, εκατομμύρια ψάρια και θαλάσσια ζώα βρήκαν ακαριαίο θάνατο, ενώ το φυσικό οικοσύστημα δεν έχει ακόμη ανακάμψει Η ζημιά για τον κλάδο της αλιείας έχει διαρκέσει πολλά χρόνια.  Η Exxon Mobil προκάλεσε μια από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην ιστορία της ανθρωπότητας καταστρέφοντας το περιβάλλον, την οικονομία μιας μεγάλης περιοχής, αφανίζοντας 32.000 ψαράδες αλλά και ολόκληρη την πόλη.

Το χρονολόγιο της διαχείρισης εξελίσσεται ως εξής:

  • Ο Γενικός Διευθυντής της εταιρίας μέχρι και έξι ημέρες μετά το συμβάν είναι εκτός δημοσιότητας.
  • Τη δέκατη ημέρα δημοσιεύεται στον τύπο ολοσέλιδη καταχώρηση της εταιρίας, με την οποία η εταιρία διαβεβαιώνει ότι έδρασε γρήγορα και ικανοποιητικά.
  • Τα ρεπορτάζ της πραγματικής κατάστασης, δείχνουν την εικόνα με το απλωμένο πετρέλαιο και περιγράφουν μάλλον μια πιο οκνηρή αντίδραση των υπευθύνων.
  • Μετά την πολυήμερη σιγή, ο Γενικός Διευθυντής δίνει συνέντευξη στην ενημερωτική εκπομπή της πρωινής ζώνης του CBS και στην ερώτηση πως θα καθαρίσουν το πετρέλαιο, απαντά ότι δεν ήταν δική του δουλειά να ξέρει τις τεχνικές λεπτομέρειες για τον καθαρισμό του Στενού.
  • Το επόμενο διάστημα η εταιρία προχώρησε με γρήγορα βήματα σε αναδιάταξη της δράσης της, διαθέτοντας άφθονους πόρους σχεδόν από όλη την Αμερική για να καθαρίσει την περιοχή.
  • Η εικόνα της εταιρίας είχε πλέον αρνητικό πρόσημο, οδηγώντας πολλούς πελάτες της προς ανταγωνστικούς οργανισμούς, ενώ αναταραχή σημειώθηκε και στο διευθυντικό επίπεδο της εταιρίας.
  • Με επίσης μεγάλη καθυστέρηση η εταιρία κατάρτισε επικοινωνιακό σχέδιο για να προβάλλει τις δράσεις της για την αποκατάσταση της ζημιάς.
Τέσσερα χρόνια αργότερα η δικαιοσύνη επιβάλλει στην εταιρία  πρόστιμα  900 εκατ. δολάρια για την ζημιά στο στενό και 100 εκατ. για τέσσερα ακόμα πρόστιμα.
Στο σχολιασμό της απόφασης, ο Γεν. Διευθυντής της εταιρίας,  θέλοντας προφανώς να καθησυχάσει τους μετόχους της εταιρίας,(των οποίων  επέκειτο η γενική συνέλευση), δήλωσε: "αυτά τα πρόστιμα δε θα έχουν ιδιαίτερες επιπτώσεις στα οικονομικά μας."
Ο δικαστής που πληροφορήθηκε τη δήλωση και μη έχοντας καθαρογράψει την απόφαση θεώρησε  ότι μάλλον οι αρχικές ποινές έστειλαν λάθος μήνυμα και εκλαμβάνοντάς το, ως έλλειψη μεταμέλειας, απέσυρε την απόφασή του και καθόρισε μεγαλύτερα ποσά.

Μερικά χρόνια αργότερα τον Απρίλιο του  2010   μια έκρηξη στην πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου της εταιρείας BP στον κόλπο του Μεξικού εξελίσσεται  σε μια από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές του πλανήτη.

 Η πρώτη αντίδραση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας  ήταν να ισχυριστεί ότι η εταιρεία δεν ευθυνόταν για το συμβάν, ενώ λίγο αργότερα δήλωνε ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της έκρηξης δεν θα ήταν μεγάλες. 
Μετά από μέρες και ενώ οι επιπτώσεις της έκρηξης ήταν πρώτη είδηση παγκοσμίως προκαλώντας αφόρητη πίεση στην BP, ο διευθυντής  σχολίαζε ότι "ήθελε πίσω την παλιά του ζωή".

Η δήλωση αυτή θεωρήθηκε ιδιαίτερα προκλητική, δεδομένου ότι ήδη έντεκα άνθρωποι είχαν χάσει τη δική τους ζωή. Ο Χέιγουορντ, αναγκάσθηκε σε παραίτηση και η BP πλήρωσε αμύθητα ποσά για αποκατάσταση του περιβάλλοντος και της φήμης της. 

Αντί οιουδήποτε άλλου επιλόγου αντιγράφουμε την εξαιρετική περιγραφή για το  θέμα του 
 Σύμβουλου Επικοινωνίας Θαλή  Κουτούπη: 

«Δυστυχώς το κατεστημένο σύστημα είναι έντονα εθισμένο στην παραπλάνηση, στη μισή αλήθεια, στο ψέμα, στην προπαγάνδα. Και όταν λέω κατεστημένο εννοώ και το πολιτικό και το οικονομικό και το επιχειρηματικό. Πρακτικές που βρίσκονται στον αντίποδα των αρχών της Διαχείρισης Κρίσεων. Η Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων είναι ένα πολύ δύσκολο "άθλημα", που απαιτεί λεβεντιά, εντιμότητα, ειλικρίνεια και την βαθιά πεποίθηση πως η αλήθεια είναι πάντοτε καλύτερη απ' το ψέμα. Ο λαός είναι έτοιμος και πρόθυμος να συγχωρήσει ένα λάθος που ομολογείται. Δε συγχωρεί, όμως, ποτέ την κοροϊδία! Όταν γίνεται ένα λάθος πρέπει πρώτος να βγεις να το ομολογήσεις και να το παραδεχτείς -πριν από τα ΜΜΕ- και να δεσμευτείς πως δεν πρόκειται να ξαναγίνει και τι μέτρα λαμβάνεις γι' αυτό.  Εδώ η εμπειρία δείχνει πως ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος αδυνατούν να αποδεχτούν και να εφαρμόσουν αυτή τη βασική αρχή της Διαχείρισης Κρίσεων»

Για το ζήτημα της επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων είναι αναρτημένο στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη της ΕΑΠΣ σχετικό εγχειρίδιο στην διεύθυνση 
http://www.eaps.gr/wp-content/uploads/2015/09/2015-09-01-ΜΜΕ.pdf


ΠΗΓΕΣ
Διαχείριση κρίσεων R.Heath
http://gnora.com/el/gnora-news/
http://www.lifo.gr/team/sansimera/56311
http://www.epirusday.gr/news/o-thalis-koutoupis-sto-view-master-dimitris-lampris 

Μια διαφορετική διαχείριση της ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ


ΡΕΝΑ ΔΟΥΡΟΥ : "Επιβάλλονται πλέον εκείνες οι μεταρρυθμίσεις που χωρίς δημοσιονομικό κόστος θα βάλουν τέλος σε αυτόν τον φαύλο κύκλο των προδιαγεγραμμένων καταστροφών, είτε πρόκειται για τη θαλάσσια ρύπανση είτε για τις πυρκαγιές". 



Πριν ακριβώς τρεις μέρες για την τραγική επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, σημείωνα σε σχετική ανακοίνωση της ΕΑΠΣ,   "ότι  μπροστά στις νέες απειλές, της ασφάλειας και πολιτικής προστασίας, το σημερινό εθνικό θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης κρίσεων, απαιτεί μια αντίστοιχη δομή ώστε να καθίσταται επαρκώς αποτελεσματικός ο συντονισμός και η διαχείριση των διατιθέμενων πόρων. Τόσο οι επιχειρησιακοί φορείς, παροχής υπηρεσιών, άμυνας, ασφάλειας και πολιτικής προστασίας, όσο και οι κεντρικοί φορείς διακυβέρνησης, χρειάζεται να υπερβούν τα στενά όρια των επιμέρους αποστολών, κάνοντας γοργά βήματα προς την κατεύθυνση της διαφορετικότητας, της διακλαδικότητας και το σημαντικό της κοινής επιτελικής και επιχειρησιακής γλώσσας.
Η κοινή γλώσσα, ο κοινός σχεδιασμός και η κοινή επιχειρησιακή αντιμετώπιση των απειλών, φαίνεται ως ο επιχειρησιακός μονόδρομος. Τα αγαθά της άμυνας, ασφάλειας και πολιτικής προστασίας, πρέπει να διαθέτουν ένα ενιαίο στρατηγικό πλαίσιο, προστασίας, του έθνους, της πατρίδας και του πολίτη, ώστε το Κράτος – Πρόνοιας να είναι ένα βήμα μπροστά από τους εχθρούς του και τις δυνητικές επιθέσεις τους."

Τα παραπάνω, εύκολα θα μπορούσαν να διαπιστωθούν και στις φετινές δασικές πυρκαγιές, όπου η επανάληψη της μη υλοποίησης των παραπάνω, αποτέλεσε για μια ακόμη φορά την επιβεβαίωση του κανόνα.

Και ενώ σημειώναμε τις παραπάνω σκέψεις, μια άλλη μεγάλη κρίση έπληξε την ευρύτερη περιοχή της Αττικής με την μόλυνση της θάλασσας μας από την πετρελαιοκηλίδα του πλοίου στη Σαλαμίνα.

Μια καταστροφή με πολύπλευρες απώλειες που πέρα από τον επαγγελματισμό των συναδέλφων του Λ.Σ. έθεσε σε πρώτο πλάνο για΄άλλη μια φορά τον τρόπο που η Ελληνική Πολιτεία διαχειρίζεται μεγάλες κρίσεις.

Ταυτόσημες με τις δικές μου φτωχές διαπιστώσεις, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διάβασα σήμερα την τοποθέτηση της  Περιφερειάρχη Αττικής της Ρένας Δούρου, η οποία επικέντρωσε πέρα από τις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου συμβάντος  στην ουσία του προβλήματος που λέγεται διαχείριση κρίσεων στην πατρίδα μας. Συγκεκριμένα σημειώνει:

"Σήμερα, στην περίπτωση της οικολογικής καταστροφής του Σαρωνικού, όπως και στο άμεσο παρελθόν, στις περιπτώσεις αντιμετώπισης των πυρκαγιών ή του προσφυγικού / μεταναστευτικού φαινομένου, οι αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δήμαρχοι και περιφερειάρχες, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Χωρίς μέσα, με προβληματικές υποδομές και με ένα ελλιπές θεσμικό πλαίσιο, δρουν μέσα σε αντίξοες συνθήκες για να προστατεύσουν τους πολίτες και το περιβάλλον. Επιβάλλονται πλέον εκείνες οι μεταρρυθμίσεις που χωρίς δημοσιονομικό κόστος θα βάλουν τέλος σε αυτόν τον φαύλο κύκλο των προδιαγεγραμμένων καταστροφών, είτε πρόκειται για τη θαλάσσια ρύπανση είτε για τις πυρκαγιές".
Το περιστατικό και κυρίως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε μεγάλη ρύπανση σε μεγάλο μήκος των ακτών της Αττικής επιβάλλει σε όλους να επανασχεδιάσουν τα σχέδια πρόληψης, διαχείρισης και αποκατάστασης ανάλογων περιβαλλοντικών ατυχημάτων...."

Και πράγματι εκεί βρίσκεται η ουσία του προβλήματος, αν θέλουμε να είμαστε  αποτελεσματικοί στις απειλές που στοχεύουν την ασφάλεια και της πολιτικής προστασίας της χώρας.

Δυστυχώς η προίκα της εμπειρίας της διακλαδικότητας, συνέργειας, συνευθύνης και συνεργασίας των ημερών των Ο.Α. του 2004 είναι καταχωνιασμένα στα μυαλά όσων τα έζησαν τότε και στα σκονισμένα αρχεία ....

Ο Πυρομανής εμπρηστής. Στα χνάρια του Ηρόστρατου


Το 356 π.Χ. στην Έφεσο,  ο Ηρόστρατος, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς ένας σκλάβος σε πλούσια οικογένεια, αποφάσισε το όνομα του να γραφτεί στην ιστορία. Ο τρόπος που επέλεξε ήταν  να καταστρέψει τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, που ήταν ο πιο μεγαλοπρεπής ναός της αρχαιότητας και θεωρείτο ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου.
Η σκέψη του πραγματοποιήθηκε, ο  ναός τυλίχτηκε στις φλόγες και υπέστη μεγάλη καταστροφή. Στα πλαίσια αναζήτησης του υπαιτίου της φωτιάς, ο Ηρόστρατος ανακαλύφθηκε και παραδέχτηκε την πράξη του αιτιολογώντας, ότι ήθελε να αποκτήσει δόξα και το όνομά του να γραφτεί στην ιστορία.... 

Οι Εφέσιοι τον εκτέλεσαν και όρισαν επίσης  ποινή θανάτου σε όποιον αναφερθεί στο πρόσωπό του. Στη συνέχεια αφαίρεσαν το όνομά του από τα επίσημα έγγραφα της πόλης, ώστε να φαίνεται ότι δεν έζησε ποτέ. 
Όμως τελικά η επιθυμία του Ηρόστρατου πραγματοποιήθηκε, παρά τις απαγορεύσεις των Εφέσιων. Το όνομα του έμεινε στην ιστορία, έστω και με το μότο «Ξεχάστε τον Ηρόστρατο». Το όνομά του σήμερα χαρακτηρίζει όσους προβαίνουν σε εγκληματικές ενέργειες για να αποκτήσουν φήμη και δόξα... 

Από τον Ηρόστρατο μέχρι και σήμερα, πολλοί διάσημοι και άσημοι εμπρηστές, ακολούθησαν την ίδια πολυδαίδαλη, άρρωστη διαδρομή του πυρομανούς μυαλού τους και συνεχίζουν να  χρησιμοποιούν την  φωτιά με εγκληματικό τρόπο.

Η πυρομανία, όπως γράφει στην  εξαιρετική  του εργασία ο συνάδελφος Επιπυραγός Δ.Στούπας, εδώ και παρά πολλά χρόνια απασχόλησε την επιστημονική κοινότητα.

Το 1833 ο Γάλλος ψυχίατρος Marc εισάγει τον όρο "πυρομανία" περιγράφοντας τη σαν μία μορφή παρορμητικής μονομανίας. Τo 1845 o ψυχίατρος Esquirol ταξινομεί την πυρομανία σαν εκλογικευμένη μονομανία που προέρχεται από μια ακατανίκητη επιθυμία να κάψει κάποιος κάτι.

Το 1844 ο αμερικανός ψυχίατρος Ray  περιγράφει την πυρομανία ως μια "ξεχωριστή μορφή τρέλας".
Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Stekel  και Freud  αποδίδουν στην συμπεριφορά της πυρομανίας σεξουαλική βάση και μιλούν για αποδιοργανωμένη ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη με καθήλωση στο φαλλικό στάδιο. Είναι χαρακτηριστική η ρήση  του  Freud  ότι "η θερμότητα που εκλύει η φωτιά, προκαλεί την ίδια αίσθηση που συνοδεύει τη σεξουαλική διέγερση, ενώ η μορφή και κίνηση της φλόγας υποβάλλουν την εικόνα ενός φαλλού σε στύση".

«Η πυρομανία ανήκει στις διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, όπως η κλεπτομανία, και η χαρτοπαιξία» λέει ο Δημήτρης Σούρας, Διευθυντής του Ψυχιατρικού Τμήματος στο Νοσοκομείο Metropolitan. «Ο ασθενής βάζει φωτιές σκόπιμα για την ευχαρίστηση, την ηδονή που αντλεί από την πράξη. Τη στιγμή αμέσως πριν βάλει τη φωτιά νιώθει μια έντονη διέγερση συναισθημάτων, «φτιάχνεται», η αδρεναλίνη του ρέει, κοκκινίζει, νιώθει ότι κάτι πολύ σπουδαίο θα συμβεί. Είναι ένας ερεθισμός που μοιάζει πολύ με τη σεξουαλική διέγερση. Στη συνέχεια ελκύεται από τη θέα της φωτιάς, γοητεύεται από αυτήν, στη θέα της νιώθει ηδονή. Ο πυρομανής μπορεί να ικανοποιείται ακόμα κι από φωτιές που δεν έχει βάλει ο ίδιος. Η θέα της είναι που τον συναρπάζει».

Για την πυρομανία ο ψυχίατρος  Δρ. Νικολάου,  σημειώνει χαρακτηριστικά  ότι το «θέμα  είναι ιδιαίτερα σύνθετο, τόσο ελλείψει ενδελεχών ερευνών και στατιστικών, όσο και λόγω μιας συννοσηρότητας με πολλές άλλες διαταραχές προσωπικότητας ή παιδικά τραύματα...Οι πυρομανείς κατά τη διάρκεια της κακόβουλης φωτιάς την οποία γεννούν, νιώθουν μια ιδιαίτερη ηδονή που μοιάζει με τη σεξουαλική διέγερση. Υπάρχει μια ακατανίκητη τάση να βάζουν φωτιές. Η αδρεναλίνη που αισθάνεται και η παρακολούθηση των αποτελεσμάτων της πράξης του, του προκαλούν μια ηδονή που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Ωστόσο, όπως και με κάθε διαταραχή, έτσι και με την πυρομανία υπάρχουν σημάδια αναγνώρισης από την παιδική ηλικία: «Έχει αρκετή σημασία να τονιστεί είναι πως αρκετές έρευνες που μελέτησαν καταδικασθέντες πυρομανείς, συνέκλιναν στο συμπέρασμα πως υπάρχει μια στατιστικά σημαντική υπερεκπροσώπηση αντικοινωνικών και βίαιων χαρακτηριστικών ήδη από την παιδική ηλικία - ιδιαιτέρως βίαιες πράξεις απέναντι σε ζώα και γενικότερα ένα προφίλ πλήρους απουσίας ενσυναίσθησης και συναισθηματικής εμπλοκής. Με απλά λόγια, ένα παιδάκι ή ένας έφηβος με ιδιαιτέρως βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε ανθρώπους και σε ζώα. Όσον αφορά τώρα τους πυρομανείς που είναι, κατά τα φαινόμενα, ποικιλοτρόπως ψυχικά ασθενείς, προγνωστικοί δείκτες μπορούν να αποτελέσουν στην πρώιμη εφηβεία, πέρα από την ιδιαιτέρως βίαιη αντικοινωνική συμπεριφορά, τον τραυματισμό και τη θανάτωση ζώων, το παράδοξο ενδιαφέρον και η ενασχόληση με μικροεμπρησμούς, μικροεστίες φωτιάς στο σπίτι, κατάχρηση ουσιών κ.ά. Με λίγα λόγια, ένα άτομο αντικοινωνικό, βίαιο, με εξαιρετικά χαμηλό αυτοέλεγχο και ανύπαρκτο κέντρο αναστολών», αναλύει ο ψυχίατρος.
Ο ψυχίατρος Δρ. Κουντούρης σημειώνει ότι η πυρομανία είναι από τις πιο σκληρές ασθένειες της προσωπικότητας, συμπτωματολογικά και ψυχοπαθολογικά. 
"Παθογνωμονικά, ο ασθενής καταλαμβάνεται, σε περιόδους στρες ή μεγάλης ψυχικής πίεσης, από την έντονη επιθυμία να βάλει φωτιά σε οτιδήποτε, προκειμένου να ανακουφιστεί από την μεγάλη εσωτερική πίεση, που του ασκείται.
Οι πυρομανείς έχουν σταθερά αντικείμενα προτίμησης, ενεργούν με στερεοτυπίες, δηλαδή, χρησιμοποιούν την ίδια τακτική, τους ίδιου τρόπους, τις ίδιες καταστάσεις, για να ανάψουν φωτιές, προκειμένου να ανακουφιστούν. Η επιθυμία τους να βάλουν φωτιά είναι πανίσχυρη και υπεράνω κάθε λογικής ή προσπάθειας συνεννόησης. 
Τους είναι αδύνατον να νικήσουν την επιθυμία τους και σκαρφίζονται οτιδήποτε προκειμένου να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Μια προσέγγιση και θεραπευτική προσπάθεια, έστω και ψυχοθεραπευτικού τύπου, είναι δυνατή μόνο μετά από φαρμακευτική χορήγηση κατευναστικών και αντιψυχωτικών φαρμάκων. Ακόμη και σε περιπτώσεις χρόνιας θεραπείας, οι ασθενείς αυτοί είναι άκρως επικίνδυνοι σε επιπλοκές και χρήζουν μακροχρόνιας ιατροφαρμακευτικής αγωγής και ψυχιατρικής προσέγγισης και υποστήριξης. "

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους πιο ειδεχθείς διάσημους εγκληματίες, μεταξύ των άλλων εγκλημάτων τους ήταν και ο  εμπρησμός.


Ο μανιακός δολοφόνος του Σακραμέντο, γνωστού ως «βρικόλακας του Σακραμέντο», από πολύ μικρή ηλικία μεταξύ των υπολοίπων διαστροφών του ήταν και πυρομανής.


Ο διαβόητος "Γιός του Σαμ" Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς,  που διέπραξε δεκάδες δολοφονίες  στη Νέα Υόρκη, κατ εντολή του γειτονικού του σκύλου, το 1976  μεταξύ των  άλλων εγκλημάτων του, αναπτύσσει μια τεράστια εμπρηστική δραστηριότητα.  Συνολικά ξεκίνησε 1.488 φωτιές και περιέγραφε κάθε μία λεπτομερώς στα ημερολόγιά του. Του άρεσε η στιγμή που φώναζε βοήθεια και έφτανε η πυροσβεστική. Ένιωθε ότι ο λόγος του είχε σημασία, ότι δεν ήταν πια μόνος.

  1. http://www.mixanitouxronou.gr/i-eonia-timoria-gia-ton-hrostrato-ton-empristi-pou-ekapse-ton-lampro-nao-tis-artemidos-gia-na-gini-diasimos-ton-ektelesan-ke-apagorefsan-kathe-anafora-sto-onoma-tou/
  2. «Πυρομανία και διαφορές της από : Α) την συμπεριφορά που εκδηλώνει κάποιος και 'βάζει' φωτιές και Β) από τους εμπρηστές» του Επιπυραγού Δ.Στούπα
  3. http://andrianos-firedepartment.blogspot.gr/2010/05/blog-post_31.html
  4. http://www.georgakopoulos.org/work/non-fiction-story/esquire-firestarters/
  5. https://www.vice.com/gr/article/kzz37y/enas-psyxiatros-mas-e3hgei-ti-symbainei-sto-myalo-twn-pyromanwn
  6. http://neurotalk.blogspot.gr/2008/12/blog-post_12.html
  7. https://www.briefingnews.gr/kosmos/o-vrikolakas-toy-sakramento-i-sokaristiki-istoria-toy-dolofonoy-poy-skorpise-ton-tromo-stis#sthash.7iME9ioX.dpbs
  8. http://news247.gr/eidiseis/mixani-tou-xronou/mhxanh-toy-xronoy-o-kata-syrrohn-dolofonos-poy-epairne-entoles-apo-ton-skulo-toy-geitona.4210865.html


Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΒΕΣΗΣ ΜΙΑΣ ΔΑΣΙΚΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ,

Λόγια καρδιάς από τον  συνάδελφο Αξιωματικό ε.α. Γιάννη Γαιτανίδη, αφυπηρετήσαντα μεν, υπηρετών διαρκώς και αδιαλείπτως την πυροσβεστική ιδέα.


Ο Αντιστράτηγος ε.α. Γιάννης Γαιτανίδης, εκτός από εξαιρετικός άνθρωπος, ενεργός πολίτης είναι ένας από τους αξιωματικούς που διακόνησε πραγματικά το Π.Σ. υπηρέτησε και εξακολουθεί να υπηρετεί την πυροσβεστική ιδέα. Τις μέρες αυτές που η πυροσβεστική μηχανή είναι στα max,  ο Γιάννης από καρδιάς και εξ εμπειρίας, αποτύπωσε με τον καλύτερο τρόπο την απλή καθημερινότητα του Αξιωματικού -Διοικητή του Πυροσβεστικού Σώματος σε μερικές αράδες. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο.. Γιάννη απλά σε ευχαριστούμε...


"Τί ειν΄ αυτό, που το λεν Πυροσβέστη, τι ειν΄ αυτό, τι ειν΄αυτό…

Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΒΕΣΗΣ ΜΙΑΣ ΔΑΣΙΚΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ, 
Είσαι επαγγελματίας Πυροσβέστης. Με αυξημένες ευθύνες και αρμοδιότητες, αφού μετά από 25 χρόνια στο Σώμα και Αξιωματικός, έχεις ανελιχθεί σε βαθμό που να διοικείς μια Πυροσβεστική Υπηρεσία σε επίπεδο Νομού, ας πούμε σε νησιωτικό σύμπλεγμα. Με δύναμη προσωπικού, ας πούμε, 200 ατόμων. Λογικά, έχεις οικογένεια, τα παιδιά στο Λύκειο ή στο Πανεπιστήμιο κι εσύ σε …κρίσιμη αλλά και πολύ παραγωγική ηλικία.
Πας λοιπόν το πρωί στο γραφείο για ανάληψη υπηρεσίας. Οφείλεις να παίρνεις συνεχώς μικρές και μεγάλες αποφάσεις, να δίνεις λύση σε ατελείωτα προβλήματα, να εμπνέεις το προσωπικό σου, να είσαι ο «πατερούλης», να μαλώνεις αυτούς που πρέπει και να επιβραβεύεις αυτούς που πρέπει, με τέτοιο τρόπο ώστε όλοι να δίνουν όσο μπορούν περισσότερο, τον καλύτερο εαυτό τους δηλαδή. Σε περιμένουν στοίβες τα έγγραφα που πρέπει να υπογράψεις. Και αφού αντιμετωπίσεις όλα τα τρέχοντα οφείλεις να πας το σύστημα κι ένα βήμα παραπάνω. Να οραματιστείς, να προβλέψεις, να σχεδιάσεις και βέβαια…να τα υλοποιήσεις. Όχι μόνος σου. Πάντα βέβαια με άξιους συνεργάτες αλλά είπαμε, εσύ θα μπαίνεις πάντοτε μπροστά.
Κι εκεί που ολοκληρώνεται ο τακτικός και ημερήσιος χρόνος εργασίας σου, κατά το απομεσήμερο, ηχούν τα κουδούνια του συναγερμού για έναρξη δασικής πυρκαγιάς. Αγωνιάς για περισσότερες και πιο συγκεκριμένες πληροφορίες. Πού ακριβώς, σε τι έκταση, αν έχει αέρα, αν κινδυνεύουν άνθρωποι, αν έφτασε κάποιο περιπολικό (πυροσβεστικό) όχημα, αν, αν, αν…
Και αφού τα πράγματα δείχνουν να σοβαρεύουν, ξεκινάς για τον τόπο του συμβάντος, για να συντονίσεις…
Καθ οδόν οι πληροφορίες μέσω ασυρμάτου και κινητών διαδέχονται η μία την άλλη. Είσαι ζωσμένος με δύο φορητούς ασυρμάτους (έναν για επικοινωνία με τις επίγειες και έναν με τις εναέριες δυνάμεις) καθώς και με δύο κινητά τηλέφωνα διαφορετικών εταιρειών. Οφείλεις διαρκώς να διατηρείς την ψυχραιμία σου, να σκέφτεσαι πώς θα εξελιχθεί εν δυνάμει το συμβάν για να πάρεις τις σωστές αποφάσεις και να μην σπαταλάς δυνάμεις. Και είναι τότε που ενημερώνεις τηλεφωνικά την ιεραρχία σου, τους αυτοδιοικητικούς άρχοντες, τις εθελοντικές ομάδες, τον στρατό, την δασική, ενώ πάντοτε ενημερώνεσαι κι εσύ συνεχώς για την εξέλιξη της πυρκαγιάς…
Και φθάνεις στο συμβάν. Και διαπιστώνεις ότι τα πράγματα είναι σοβαρά. Ο αέρας δυνατός, η καιόμενη έκταση πυκνό πευκοδάσος, ο καπνός να έχει σχηματίσει μανιτάρι κόσμος με αγροτικά να πηγαινοέρχεται στους αγροτοδασικούς δρόμους και πρέπει εσύ τώρα, αφού κάνεις αναγνώριση του χώρου (που σημαίνει να ελέγξεις περιμετρικά την πυρκαγιά) να καλέσεις ενισχύσεις σε επίγεια και εναέρια μέσα, να διατάξεις επιφυλακή του προσωπικού (δηλαδή να προσέλθουν περισσότεροι συνάδελφοι στην Υπηρεσία), να δώσεις εντολές, να κατευθύνεις σωστά τα οχήματα, να ενεργοποιήσεις τον όλο δασοπυροσβεστικό μηχανισμό, ο οποίος αποτελείται από πυροσβέστες (μονίμους, πενταετείς και συμβασιούχους), από στρατιωτικούς, από υδροφόρες τοπικής αυτοδιοίκησης, από εθελοντικές ομάδες, από εναέρια καθώς και τους κατοίκους που προστρέχουν να συνδράμουν. Παράλληλα, ενημερώνεις τηλεφωνικά όλη την ιεραρχία (ήτοι, Περιφερειάρχη, Στρατηγό, Κέντρο Επιχειρήσεων, Υπαρχηγό και Αρχηγό), δίνεις εντολές στις δυνάμεις σου δια ζώσης ή μέσω των δύο ασυρμάτων και των κινητών, τα οποία παρεμπιπτόντως εύχεσαι να έχουν σήμα, διότι υπάρχουν και σημεία «νεκρά» επικοινωνίας, οπότε…κάνεις τον σταυρό σου. Εννοείται ότι συνεχώς στα κινητά σε καλούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, αρκετοί δημοσιογράφοι, το τοπικό κέντρο επιχειρήσεων για οδηγίες-εντολές, πολιτικοί τοπικού βεληνεκούς, η οικογένειά σου και πλήθος άσχετοι….
Και όλα αυτά βεβαίως, εάν δεν σε εγκλωβίσει η πυρκαγιά και κινδυνέψεις σοβαρά,(όπως συνέβη πρόσφατα με την πυρκαγιά στο Σοφικό Κορινθίας, σύμφωνα με το ηχητικό ντοκουμέντο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο), εάν δεν απωλέσεις το πολυτιμότερο σου αγαθό, όπως συνέβη το 2011 στον Διοικητή της Π.Υ. Γυθείου, αείμνηστο, Πύραρχο Κ. Καστρή και εάν βεβαίως δεν απορρυθμιστούν ζωτικά σου όργανα από την όλη ένταση, όπως συνέβη πρόσφατα στην πυρκαγιά του Καλάμου, με τον Υποστράτηγο- συντονιστή της πυρκαγιάς. Παρεμπιπτόντως, ό,τι από τα παραπάνω συμβεί απορρυθμίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την όλη επιχείρηση κατάσβεσης. Όχι ότι συγκρίνονται μεταξύ τους ως γεγονότα αλλά εδώ περιγράφουμε την όλη επιχείρηση. Αφού λοιπόν επιβιώσεις όλων των ανωτέρω (ευτυχώς είναι η πλειονότητα των περιπτώσεων) προσπαθείς να συντονίσεις την επιχείρηση.
Υπόψη, ότι μιλάμε για ένα χαοτικό και δυναμικό φαινόμενο, όπως είναι η δασική πυρκαγιά, η οποία αλλάζει κατεύθυνση και πορεία απρόβλεπτα όπως ο άνεμος και εξαρτάται πολύ και από το ανάγλυφο του εδάφους.
Ζητάς ενισχύσεις, ζητάς μηχανήματα έργων (μπουλντόζες) για να ανοιχθεί δρόμος προσπέλασης των οχημάτων προς το μέτωπο. Μην λησμονάμε ότι είσαι σε νησί, οι δυνάμεις είναι ,πεπερασμένες και αν είναι να έρθουν ενισχύσεις από άλλες Υπηρεσίες, αυτές θα είναι μετά από ένα 24ωρο. Και συνεχίζεις…
Η ένταση στα όρια. Υπερδιέγερση συνεχής. Και να προσπαθείς να έχεις εικόνα όλης της πυρκαγιάς για να πάρεις τις σωστές αποφάσεις. Όλος ο μηχανισμός καταπονείται. Δυνάμεις έμψυχες και άψυχες δοκιμάζονται. Οχήματα χαλάνε. Αγώνας να επισκευασθούν επιτόπου. Δεν περισσεύει τίποτα και κανείς. Και να εύχεσαι βέβαια να μην συμβεί ταυτόχρονα κάτι άλλο οπουδήποτε στον τομέα ευθύνης σου…
Καταφθάνουν τα εναέρια. Τους ζητάς να ρίξουν βολές στο μέτωπο, να το ανακόψουν. Και σου λένε οι πιλότοι ότι «αδυνατούμε κύριε, έχει πυκνό καπνό και κινδυνεύουμε…». Και να βλέπεις το θεριό να προχωράει αφού το τρέφουν αέρας και καύσιμη ύλη. Και πάντοτε να σκέφτεσαι το επόμενο βήμα… Και να έχεις και την αγωνία μην πάθει κάποιος κάτι. Είσαι τραγικά μόνος. Οι αποφάσεις όλες δικές σου . Όχι ότι δεν μοιράζεσαι σκέψεις και ιδέες. Αλλά όλη η ευθύνη, νομικά, είναι πάνω σου. Οποιοσδήποτε, οπουδήποτε πάθει κάτι φέρεις την ευθύνη, αφού εσύ συντονίζεις. Είναι οι στιγμές που αφήνεις κομμάτια σου, χάνεις χρόνια ζωής, ασπρίζουν τα (…όποια) μαλλιά σου, γνωρίζεις ότι πρέπει να μείνεις εκεί, συγκροτημένος, ψύχραιμος, σοβαρός, επεξεργαζόμενος κάθε εισερχόμενη πληροφορία και …αποφασίζοντας. 
Τα κινητά μένουν από μπαταρία. Ο χρόνος έχει σταματήσει για σένα. Πίνεις μόνο νερό. Δεν χρειάζεσαι τίποτ΄ άλλο. Και η έκβαση της μάχης, αν πάει καλά, δίνει τεράστια χαρά και ικανοποίηση. Και «αγκαλιάζεις» τους πάντες. Και χαίρεσαι μαζί τους. Και «ενώνεσαι», ο κίνδυνος ενώνει τις ψυχές . Αυτό είναι ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό του επαγγέλματος μας. Αν όμως δεν πάει καλά η επιχείρηση, τότε θα έρθουν ενισχύσεις και θα έρθει και ανώτερος να συντονίσει αυτός…
Τώρα, σε θέμα χρόνου, το πιθανότερο είναι να μείνουν όλοι, όλη τη νύχτα εκεί. Τη νύχτα, συνήθως, κοπάζει ο άνεμος και είναι τότε που μας παρέχεται η δυνατότητα να «επιτεθούμε» στην φωτιά. Πάντοτε με κίνδυνο. Δεν βλέπεις πού πατάς και πού πηγαίνεις στο δάσος τη νύχτα. Και εύχεσαι να μη βάλει αέρα ξαφνικά. Ρισκάρεις. Και στρώνεις εγκαταστάσεις με σωλήνες για να πλησιάσεις και να κάνεις πλήρη κατάσβεση. Διότι μόνον έτσι θα σβήσει η φωτιά. Οι δασικές πυρκαγιές σβήνουν από τις επίγειες δυνάμεις. Τα εναέρια συμβάλουν στο να μειωθεί η ένταση του μετώπου ώστε να καταστεί δυνατή η προσέγγισή της…
Τους λένε Ήρωες.
 Δεν είναι ήρωες.
Κατά την ταπεινή μου άποψη.
Είναι επαγγελματίες.
Που καταθέτουν ψυχή, που μένουν πιστοί σε αξίες και όρκο, που ενώνονται, που συνεργάζονται και μεγαλουργούν.
Δεν είναι ήρωες.
Ούτε όμως απλοί επαγγελματίες.
Είναι κάτι άλλο, που δεν βρίσκω τη λέξη να το προσδιορίσω. Και τ΄ αφήνω έτσι , απροσδιόριστο. Είναι Πυροσβέστες, οι Πυροσβέστες της καρδιάς μας.
Καλή επιτυχία σε όλες τις επιχειρήσεις, σε όλους τους συναδέλφους.
Τρία χρόνια τώρα που έχω αφυπηρετήσει και δεν μπορώ να ελέγξω τα συναισθήματά μου όταν ενημερώνομαι για επιχειρήσεις.
Μάλλον δεν θα μπορέσω ποτέ.
Γι΄αυτό σας λέω.
Δεν είναι επάγγελμα αυτό.
Είναι Ιδέα."

10 χρόνια μετά την τραγωδία του 2007. Συνέντευξη Προέδρου ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1

Συνέντευξη του Προέδρου της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στο ράδιο PARAPOLITKA

Για τις ασύμμετρες πυρκαγιές. Διαφορές 2007-2017





Συνέντευξη Προέδρου ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στο liberal.gr

Είχαμε ενημερώσει από τον Μάιο τον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα για τις τεράστιες ελλείψεις του Πυροσβεστικού Σώματος. Το πόσο υποστελεχωμένο αυτό είναι, ότι τα εναέρια μέσα που πετούν, είναι πολύ λιγότερα απ’ όσα φαίνεται ότι διαθέτουμε, πως πάρα πολλά πυροσβεστικά οχήματα είναι καταπονημένα και ελαττωματικά και ότι δύσκολα θα μπορούσαμε να ανταποκριθούμε φέτος απέναντι σε μια μαζική εκδήλωση πυρκαγιών. Εκείνος είχε κουνήσει με κατανόηση το κεφάλι του, και μας είχε διαβεβαιώσει ότι η αντιπυρική περίοδος θα μας βρει και φέτος αρκετά προετοιμασμένους.

Τα λόγια είναι του Γιάννη Σταμούλη, προέδρου της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος που σε μια ανάπαυλα της επιχείρησης κατάσβεσης της πυρκαγιάς στον Κάλαμο, όπου και συμμετέχει, μίλησε στο Liberal για την σημερινή κατάσταση της υπηρεσίας και για τις ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας. 

Κάνει λόγο για ένα μικρό μόνο αριθμό ικανών επιχειρησιακά αεροσκαφών, και για ελικόπτερα που εντάχθηκαν μόλις πριν λίγες ημέρες στον σχεδιασμό, αποκαλύπτοντας ότι ο κ. Τόσκας απέδιδε τις καθυστερήσεις σε ενδο-υπηρεσιακό «σαμποτάζ». Χρεώνει στον υπουργό ότι δεν βρήκε καμία από τις εναλλακτικές λύσεις που είχε υποσχεθεί προκειμένου να αντισταθμίσει τα δεδομένα προβλήματα της Πυροσβεστικής, ενώ διαφωνεί με την στάση αρκετών μελών της κυβέρνησης που αναζητούν σε θεωρίες συνωμοσίας το άλλοθι για τις τεράστιες ελλείψεις του Σώματος.

«Στην Ελλάδα η πυροπροστασία θεωρείται μείζονος σημασίας πολιτικά θέμα από τον Ιούνιο έως και τον Οκτώβριο. Μετά τον Οκτώβριο οι πάντες παύουν να ασχολούνται, αφού ο αριθμός των πυρκαγιών ελαττώνεται, άρα και το πολιτικό κόστος. Έτσι, το ενδιαφέρον της ελληνικής πολιτείας για τις πυρκαγιές είναι αμιγώς εποχικό» όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Σταμούλης.
Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη

ΡΕΝΑ ΔΟΥΡΟΥ:Δυόμισι χρόνια με τίμησαν έμπειροι αξιωματικοί και μου έμαθαν τη σιγή ασυρμάτου. Όταν επιχειρούμε σιωπούμε

 

Στην χώρα της ακατάσχετης ανάλυσης και κριτικής από αρμοδίους και μη, γνωρίζοντες και μη,. Στη χώρα της απραξίας από του αρμοδίους και γνωρίζοντες.

Η πυρκαγιά της Αν.Αττικής ήταν η επανάληψη του έργου,τραγική ειρωνεία, 10 χρόνια μετά την καταστροφή του πύρινου 2007.

Οι πράξεις του έργου πανομοιότυπες, την ώρα της επιχείρησης κατάσβεσης, πήραν φωτιά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι κάμερες και η πολεμική μηχανή της θέσης-αντίθεσης, δήλωσης-αντιδήλωσης.

Την ώρα μιας δύσκολης επιχείρησης, από αυτές που κάνεις το σταυρό σου, γιατί δεν είναι απλά μια δασική πυρκαγιά, είναι μια δασική που τα σπίτια  είναι στο δάσος και το δάσος έχει σπίτια.

Είναι κυρίως μαι επιχείρηση διάσωσης, όπου έπρεπε να εκκενώσεις με ασφάλεια κατασκηνώσεις με εκατοντάδες παιδιά, να διασφαλίσεις  την ζωή χιλιάδων πολιτών, ενώ παράλληλα να επιχειρείς  στο κύριο μέτωπο της  πυρκαγιάς.

Ήταν συνειδητή απόφαση  των στελεχών της ΕΑΠΣ, παρά την πολιορκία από τα ΜΜΕ, να δηλώνουμε απλά λακωνικά όλες    αυτές τις μέρες ότι: ¨Τώρα έχουμε πόλεμο, ότι είχαμε να πούμε, το είπαμε αρχές Μαΐου, τώρα η σιγή ασυρμάτου υπερισχύει μέχρι να σβήσει και το τελευταίο κούτσουρο.

Στην ίδια γραμμή με μας, βρήκαμε συνταυτισμένη την Περιφερειάρχη Αττικής, τη Ρένα Δούρου, που παρότι βαθιά πολιτικό ον, ξεπέρασε την "πολιτική" και την ώρα της πολιτικής πυρκαγιάς, απεύθυνε από τον τόπο των επιχειρήσεων δραματική έκκληση με πολλαπλούς αποδέκτες: 

"Σταματήστε τα δελτία τύπου,  τα τιτιβίσματα, σεβαστείτε τους πολίτες που έχασαν περιουσίες και τους Πυροσβέστες που είναι άυπνοι" Παράλληλα  χρησιμοποίησε την φράση "κινδύνου μας", λέγοντας χαρακτηριστικά: Δυόμισι χρόνια με τίμησαν έμπειροι αξιωματικοί και μου έμαθαν τη σιγή ασυρμάτου, όταν επιχειρούμε σιωπούμε.

Και τουλάχιστον η Περιφέρεια Αττικής έκανε το καθήκον της, στέλνοντας την τεχνική βοήθεια που της ζητήθηκε και τα στελέχη της Πολιτικής Προστασίας της,με επικεφαλή την αεικίνητη Γιάννα Τσούπρα, στο πεδίο, όχι εκ του μακρόθεν.

Αυτή η διατύπωση της κ.Δούρου,  είναι η συμπύκνωση,  η δραματική αποτύπωση  του κακού ριζικού μας.  Προ του πολέμου, τον καιρό της ειρήνης, κάτι "γραφικοί -αντιπολιτευόμενοι καταραμένοι συνδικαλιστές" φωνάζουμε μόνοι μας, απευθυνόμενοι σε ώτα μη ακουόντων. Όταν ο πόλεμος φωτιάς,  ξεκίνησε ο υπερφωτισμός, άρχισαν οι  φωνές των ειδικών, οι οιμωγές και η υψηλή κριτική.

Για λίγο βέβαια, μέχρι τα πρωτοβρόχια. Μετά οι προβολείς θα κλείσουν και.. άντε ο κύκλος ξανά...

Μέχρι να ομονοήσουν άπαντες, ότι  οι δασικές πυρκαγιές είναι έγκλημα εθνικό.  Και όπως  σημειώνει η κ. Δούρου σε σημερινό κείμενο - παρέμβαση " η αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών έχει διπλό πρόσημο. Αφορά τόσο σε ένα σημαντικό περιβαλλοντικό διακύβευμα όσο και στην ίδια τη λειτουργία της δημόσιας Διοίκησης. Αφορά στο μέλλον του τόπου μας".

Αν δεν συγκλονιστεί πολιτεία και κοινωνία και το επόμενο καλοκαίρι το ίδιο έργο θα δούμε.

Και βέβαια να υπενθυμίσουμε ότι αυτήν την  ώρα, σε δεκάδες μέτωπα, σε όλη τη χώρα δίνεται η μάχη με τις φλόγες, όπως και στον τόπο της πυρκαγιάς στην Αν.Αττική, μετά από μία εβδομάδα σχεδόν συνεχίζεται η μάχη της φύλαξης, με δεκάδες συναδέλφους, να ανεβοκατεβαίνουν στα όρια καμένου - άκαυτου. 
Επιχείρηση εξόχως κοπιαστική, που δεν παρουσιάζει όμως δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. 

Συνεχίζουμε....


ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΓΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΑΣ

Του Προέδρου της ΕΑΠΣ Γ.Σταμούλη


Στιγμιαία ήρθαν στο μυαλό μου
Η ΕΙΚΟΝΑ των προσώπων των συναδέλφων όταν η φωτιά μας ξεπερνούσε,
Η ΕΙΚΟΝΑ την στιγμή που η φωτιά μου απόκλεισε την επικοινωνία από ένα πυροσβεστικό και την καρδιά που πέταξε μακριά μέχρι να το ξαναδούμε με σώους όλους τους συναδέλφους, 
Η ΕΙΚΟΝΑ των συναδέλφων που τραβούσαν σωλήνα μέσα στο πύρινο μέτωπο, 
Η ΕΙΚΟΝΑ από την κατάσβεση στο σπίτι μαζί με εθελοντές με την βοήθεια του ηλικιωμένου ιδιοκτήτη του, 
Η ΕΙΚΟΝΑ με το πεζοπόρο της ΕΜΑΚ όπου στην ανάπαυλα μιας κατάσβεσης ξάπλα σε μια γωνιά, φάγαμε το σάντουιτς με εξαιρετική διάθεση, 
Η ΕΙΚΟΝΑ του συναδέλφου που μέσα στα καμένα μας έσταξε μερικές σταγόνες στα καμμένα μάτια, Η ΕΙΚΟΝΑ των κουρασμένων πυρομαχητών, την εικόνα του συναδέλφου που κοίταγε τις κατεστραμμένες μπότες του, 
Η ΕΙΚΟΝΑ των 8 συναδέλφων που κατεβήκαμε αυτοκτονικά, νύχτα στο πουθενά να στήσουμε μια εγκατάσταση και η πικρή διάθεση του χιούμορ, την στιγμή που οι φλόγες μας πλησίασαν,
Η ΕΙΚΟΝΑ πολιτών που λέγαν μπράβο και μεταφέραν νερό, πρόχειρο φαγητό, ένα χαμόγελο, αλλά και Η ΕΙΚΟΝΑ των συμπολιτών μας νεοελλήνων, λίγων, που θέλαν ένα ή δύο πυροσβεστικά έξω από το πολυτελή κτίσμα τους, που βρέθηκε κάπως μέσα στο δάσος, 
Η ΕΙΚΟΝΑ του καμμένου που μας μαχαιρώνει την καρδιά, αλλά και Η ΕΙΚΟΝΑ του διασωσμένου ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΑΣΟΥΣ που μας γεμίζει αισιοδοξία και ικανοποίηση ότι κάναμε τη δουλειά μας, 
Η ΕΙΚΟΝΑ του Άρη που δεν είναι μαζί μας.
 Η αξία της αναγνώρισης του έργου τελικά μπορεί να μετριέται με νόμισμα ψυχής....που μάλλον δεν υπάρχει στο χρηματιστήριο αξιών.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ κ. Τόσκα, κατανοήσατε τώρα ότι οι πυρκαγιές δεν είναι απλό φαινόμενο.



Προς  Αν.Υπουργό  Εσωτερικών κ,Ν.Τόσκα

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ

Πριν περίπου ένα  μήνα,  μετά από μια από τις συνεχείς, σταθερές και διαχρονικές παρεμβάσεις της ΕΑΠΣ, για τα προβλήματα του Π.Σ. άνοιξε ένας επικοινωνιακός   κύκλος  αντιπαράθεσης μέχρι την πολύωρη συνάντηση μαζί σας, όπου φρονούμε  ότι από τα εκτεθέντα, δημιουργήθηκε θετικό  κλίμα επανεκκίνησης του απαραίτητου θεσμικού διαλόγου.

Στη διάρκεια αυτής της επικοινωνιακής αντιπαράθεσης χρησιμοποιήθηκε και η γνωστή  αλλά όχι και τόσο  συμμετρική τακτική, της μεταφοράς  απόψεων από ¨κύκλους" , στελέχη  της  Κατεχάκη, τα οποία προφανώς μεταφέρουν ή έστω  αποδίδουν απόψεις σας.

Σε μια τέτοια, σε δημοσίευμα της εφημερίδας Βήματος,, μεταφέρθηκε άποψη στελεχών σας  που έθεταν με "απαξιωτικό τρόπο" ακόμα και το βιβλίο για τις 'πυρκαγιές του 2007" που συνέγραψε ο Πρόεδρος και ο  Επίτιμος  Πρόεδρος της ΕΑΠΣ.

Στο δημοσίευμα αναφερόταν χαρακτηριστικά :
Επιπλέον άλλα στελέχη του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης σημείωναν ότι «σημαντικά μέλη της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικής συμμετείχαν προσφάτως στην συγγραφή του αμφιλεγόμενου βιβλίου που συνέδεε τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 με σχέδιο υπονόμευσης του τότε Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή. Σε μία τυφλή συνωμοσιολογικού τύπου θεωρία…»

Βέβαια φρονούμε ότι κανείς από τα στελέχη αυτά του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης  δεν είχε παρευρεθεί στην παρουσίαση του βιβλίου, που είχε συνδιοργανώσει η ΕΑΠΣ, και μάλλον ουδείς από αυτούς μπήκε στον κόπο να το διαβάσει, έστω για να γνωρίζει τι ακριβώς θέλει να αποδομήσει.

Γιατί προφανώς αν το διάβαζε, θα ήξερε ότι το βιβλίο παρουσιάζει  από ανοικτές δημόσιες πηγές  τα στοιχεία εκείνα που συγκρότησαν το έγκλημα του 2007 και  καταλήγει  στο συμπέρασμα ότι:
"Η προσπάθεια προσέγγισης της ανεύρεσης των αιτιών και υπαίτιων των πυρκαγιών στη χώρα μας σαφώς και δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Οι μεγάλες και καταστρεπτικές πυρκαγιές που έχουν σημειωθεί στη χώρα μας και το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος αριθμός τους είναι «ορφανός» υπαιτίων, γεννά την ανάγκη μιας πολύπλευρης αντιεμπρηστικής πολιτικής. 
Αυτή θα περιλαμβάνει στη σφαίρα της το σύνολο των εγκληματολογικών πιθανοτήτων, θα εκτιμά κοινωνικές εκφάνσεις και μορφές κοινωνικών συγκρούσεων, θα μελετά ιστορικές συγκυρίες και θα λαμβάνει υπόψη γενικότερες εθνικές, πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις."

Ένα μήνα μετά, από μια  κάπως αυξημένη πυροσβεστική δραστηριότητα, διαβάζουμε συνέντευξή σας στο ράδιο 24/7  στις 11-8-2017, όπου δηλώνεται:
 
"Δημοσιογράφος: Το καταλαβαίνω. Να περάσουμε στις φωτιές που έχουμε εδώ στην Ελλάδα. Σας έχει προκαλέσει έτσι έναν προβληματισμό κάποια πυρκαγιά, ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι υπάρχουν προσπάθειες από εμπρηστές και για κάποιους λόγους;
Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Ναι, ναι και δεν κρύβω τα λόγια μου. Οι δύο πυρκαγιές στο άλσος Βεΐκου μέσα σε δέκα μέρες, πολύ κοντά στη δασωμένη, κατά κάποιο τρόπο, αστική περιοχή της Φιλοθέης και του Ψυχικού και η χθεσινή πυρκαγιά.
Χθες αντίστοιχη πυρκαγιά στην Καισαριανή πολύ κοντά στα σπίτια και κατεύθυνση τέτοια που οδηγούσε στην Κατεχάκη: Είναι πράγματα τα οποία μας προβληματίζουν και μια τρίτη βέβαια περίπτωση στο ρέμα της Χελιδονούς.
Αυτές οι πυρκαγιές γύρω από αστικές περιοχές μας προβληματίζουν για αυτό αυτές τις μέρες με εντολή δική μου έχουν απλωθεί περίπολοι της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής αλλά έχει εμπλακεί ακόμη και η Αντιτρομοκρατική για να βρει τυχόν στοιχεία…
Δημοσιογράφος: Η αντιτρομοκρατική στην προσπάθεια αυτή;
Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Ό,τι δυνατότητες έχουμε εμπλέκονται κύριε Βούλγαρη γιατί δεν πρέπει να αφήσουμε καμία δυνατότητα και κανένα περιθώριο σε αυτούς, οι οποίοι δεν προσπαθούν να πλήξουν ίσως την Κυβέρνηση αλλά προσπαθούν να πλήξουν την Χώρα, τον κόσμο. Ανεύθυνα άτομα, μπορεί και τρελοί -δεν ξέρω- σαν και αυτόν που πιάσαμε τις προηγούμενες μέρες…  (η υπογράμμιση είναι δική μας).

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ

Προφανώς ο πολιτικός ρεαλισμός και η εντρύφηση σας με την πραγματική πυροσβεστική πραγματικότητα, σας έδειξε ότι οι εκτιμήσεις των  στελεχών σας, όπως διατυπώθηκαν, αποτέλεσαν απλά μια άκομψη επικοινωνιακή επιλογή, αφού το έγκλημα του εμπρησμού είναι πολύπλευρο και σαφώς μπορεί  εύκολα να καταστεί σε ασύμμετρη απειλή λόγω των επιπτώσεων του στην Πατρίδα και τους Πολίτες της.

Επιπροσθέτως αν τα  προαναφερόμενα στελέχη σας, που χαρακτήρισαν "αμελετήτως"  με τον προαναφερόμενο  τρόπο το βιβλίο των επιτίμου και νυν Προέδρου της  ΕΑΠΣ , επιθυμούν, μπορούμε να τους αποστείλουμε  μερικά αντίτυπα "τιμής ένεκεν" για να εμπλουτίσουν με συγκεκριμένα πραγματικά στοιχεία την πυροσβεστική τους ενημέρωση.







Ζάκυνθος. η αυξομειούμενη συμμετρία του πύρινου κύκλου




Η καυτή πνοή της πύρινης επέλασης είναι γνωστή στο πανέμορφο νησί του Ιονίου. Μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς που έπληξαν το νησί στις 9 Αυγούστου 1953, μια καταστροφική πυρκαγιά που διήρκεσε μέρες ολοκλήρωσε την καταστροφή,

Αυτή ή καταστροφική μανία της πυρκαγιάς, τα τελευταία χρόνια, χτυπάει τον δασικό πλούτο του νησιού σε ένα πύρινο κύκλο.

Παρατηρώντας τα στοιχεία, βλέπουμε ότι την πλέον πύρινη χρονιά του 2007 στο νησί σημειώνονται 139 δασικές πυρκαγιές που συνολικά καίνε 5348 στρέμματα,
Το 2008 σε ελαφρώς λιγότερο αριθμό πυρκαγιών (111) καίγονται  περίπου  οι ίδιες εκτάσεις κατά κάτι αυξημένες 5385  στρέμματα.
Το 2009 ενώ ο αριθμός των πυρκαγιών μειώνεται σε 91 οι καμένες εκτάσεις σχεδόν διπλασιάζονται σε 11931 στρέμματα,
Η επόμενη χρονιά 2010,  ενώ ο αριθμός των πυρκαγιών είναι σχετικά ο ίδιος (107) , οι καμένες εκτάσεις μειώνονται εξαιρετικά  (299 στρέμματα)
Τα επόμενα χρόνια, 2011 και 2012  με σχεδόν τον ίδιο αριθμό πυρκαγιών  (111 και 107) εκτινάσσονται στα ύψη ο αριθμοί της καταστροφής (3992 και 3480 στρέμματα)
Την επόμενη διετία  2013 και 2014 σημειώνονται  121 και 73 δασικές πυρκαγιές  που καίνε 409 και 374 στρέμματα,  αντίστοιχα, πολύ πιο κάτω από τις καταστροφές της προηγούμενης  διετίας,
Η τελευταία διετία, 2015 και 2016 ο αριθμός των πυρκαγιών  κρατείται χαμηλός  98 και 82 αντίστοιχα, ενώ τα καμένα στρέμματα  αυξάνονται αισθητά 915 και 901.


.

Mάριος Χάκκας. Ο συγγραφέας που δεν γέρασε...


Των Γ, Σταμούλη και Ν.Διαμαντή





"Γι αυτό και γράφουν νερόβραστα ποιήματα, πιπιλίζουν ονόματα με θαυμασμό και προσπαθούν να μοιάσουν κάποια πρότυπα τους χωρίς να περάσουν μέσα απ’ τη φωτιά και την κόλαση που προϋποθέτει το ποίημα. Εμ, δε γίνεται."
                                                          





Το 1931 στην Μακρακώμη, στη Δυτική Φθιώτιδα, άνοιξε τα μάτια του ο Μάριος Χάκκας, ένας από τους συγγραφείς που συνέθεσαν τον καμβά της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Πολύ μικρός, μετεγκαταστάθηκε στην Καισαριανή για να ξεκινήσει το σύντομο αλλά συναρπαστικό ταξίδι του.
Το 1950, ως σπουδαστής της Σχολής Σαμαρειτών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, πηγαίνει εθελοντής στη Γυάρο, για να περιθάλψει τους κρατούμενους. 
Το 1952 αρχίζει να φοιτά στην Πάντειο, ενώ δραστηριοποιείται πολιτικά από τις τάξεις της ΕΔΑ, αναλαμβάνοντας τη δημιουργία της ΦΕΝ (Φιλοπρόοδου Ένωσης Νέων) μίας οργάνωσης με πολιτιστικές δραστηριότητες και όχι μόνο.  Οι σπουδές του θα διακοπούν, καθότι συλλαμβάνεται (για συμμετοχή σε οργανώσεις ανατρεπτικού χαρακτήρα} και συνεχίζει τις σπουδές του για 4 χρόνια στη φυλακή (Καλαμάτα και Αίγινα) όπου μαθαίνει ξένες γλώσσες και αρχίζει να γράφει ποιήματα και διηγήματα.
Περατώνοντας τις "επιμορφωτικές του σπουδές" έγινε πάλι υπεύθυνος της ΦΕΝ, η οποία διοργάνωσε πλήθος εκδηλώσεων. Ανάμεσα τους και εκθέσεις ζωγραφικής που μια από αυτές ήταν του Τάκη Σιδέρη του ζωγράφου που δέθηκε άρρηκτα με το έργο του Χάκκα εικονογραφώντας τα βιβλία του. Το 1965 με αυτοέκδοση βγάζει το πρώτο του βιβλίο,  μια ποιητική συλλογή με τίτλο “Όμορφο καλοκαίρι”. 

 Τον επόμενο χρόνο γράφει το πρώτο του βιβλίο με διηγήματα  με τίτλο  “Ο τυφεκιοφόρος του εχθρού”. ενώ παράλληλα αρχίζει η προσωπική του μάχη του με τον καρκίνο. Στο βιβλίο  αυτό ο Χάκκας   με σαρκαστική και σατιρική διάθεση αγγίζει τι αλλοτριώνει τον άνθρωπο και πως το παρασέρνουν σε μια παραμορφωτική πραγματικότητα.







Το 1970  γράφει το  “Ο μπιντές και άλλες ιστορίες”, το οποίο είναι και το χαρακτηριστικότερό του.  Με επίκεντρο την αγαπημένη του πόλη, την Καισαριανή, ο Χάκκας τέμνει την μικροααστική ελληνική κοινωνία στις απαρχές της χούντας. Με σαρκασμό και σχεδόν παραληρηματικά, συγγράφει αυτοβιογραφούμενος, χαρίζοντας ένα εξαιρετικά διαχρονικό κείμενο.






Το 1972  μόλις το  τρίτο του βιβλίο  με τίτλο «Το κοινόβιο» κυκλοφορεί, περνά στην αιωνιότητα των δημιουργών, χάνοντας την μάχη με τον καρκίνο. Ήταν 41 ετών. Στο  τελευταίο αυτό δημιούργημα του, στις γραμμές των "διηγημάτων" ανασαίνει ο ίδιος και η ψυχή του με την προσωπική του μάχη που δίνει απέναντι στον καρκίνο.  Σπαρακτικό το απόσπασμα "Μου είπαν πως θα με κάνουν καλά, τρόπος του λέγειν, θα μπορώ ν’ αναπνέω, θα κουνάω τα χέρια μου, πού και πού θα πηγαίνω κανένα περίπατο, αρκεί φυσικά να μη σπαταλιέμαι, και κυρίως στο γράψιμο. (..) Τους εξήγησα ότι δεν πρόκειται, δε θέλω χάρη καμιά, αλλά επειδή ξεκίνησα να γράφω λίγο μεγάλος, τριαντάρης και βάλε, κι επειδή όπως φαίνεται δεν μπορώ να πάω πέρα από τα σαράντα, μ’ άλλα λόγια δεν προλαβαίνω κι έχω πέντε δέκα εικόνες στο μυαλό μου, να μην πάνε χαμένες, κάτι παράξενες σκέψεις που ίσως δεν τις κάνει άλλος μετά από μένα, ίσα ίσα ένα βιβλιαράκι ακόμα, όχι μεγάλο πολύ, λίγο πιο χοντρό από το προηγούμενο, όλο κι όλο δυο δάχτυλα πάχος."

Ο Χάκκας, έγραψε λίγο, έζησε λίγο, και όπως γράφει ο Γιώργος Δομιανός  "Το κουστούμι που μας άφησε ο Μάριος Χάκκας δεν ήταν καθόλου φθαρμένο. Μονάχα 41 ετών κουστούμι. Ένα σχεδόν καινούριο κουστούμι. Και αν ψάξεις στις τσέπες μπορεί να μην βρεις καθόλου έργο. Μα καθώς τα χέρια σου θα τριγυρνάν μέσα στο γκρι ύφασμα θα νοιώσεις μέσα από την μπορντό φόδρα κάτι να προεξέχει. Με μεγάλη προσοχή θα την ξηλώσεις από την ραφή και θα βγάλεις από μέσα διπλωμένες σελίδες με ελεύθερες πολιορκημένες λέξεις. Λέξεις που πολλές δεν έχεις ξανακούσει μα νομίζεις πως τις ξέρεις."

Ο Χάκκας είχε  πλήρη την συναίσθηση της κοινωνικής πραγματικότητας που διαμορφώθηκε από τον πόλεμο, τον εμφύλιο  σε μια Ελλάδα που μετρούσε πληγές.  Έβλεπε την πολιτική με το π μικρό, πως συνθλίβει και γι αυτό στο τελευταίο του γραπτό σπαραχτικά σημείωνε

"Δε μου αρέσουνε οι τέλειες κοινωνίες, οι αισθητικές κι οι αρμονίες. Όλα να πάσχουνε κάπου, σώματα, σύμπαν κι ομάδες κατά γκρεμού, κι επιπλέον καμιά όρεξη για νέο στήσιμο. Αντίθετα, μανία για περισσότερα χαλάσματα γύρω. Έτσι κι αλλιώς κι αυτοί που λένε πως σιάχνουνε, κυβερνήσεις, παπάδες, μυστήρια, περισσότερο όλεθρο σκορπίζουνε τριγύρω τους."


Παραπομπές
http://anagnosi.blogspot.gr/2008/10/blog-post_27.html
http://thecricket.gr/2015/02/marios-hakkas/
http://www.kedros.gr/main.php?manufacturers_id=279

Πυρκαγιά στα υψηλά κτίρια (προδημοσίευση έκδοσης)

Των Γ. Σταμούλη και Ν.Διαμαντή

23.2.1991. Επιχείρηση κατάσβεσης  πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στον 22ο όροφο του  38 ορόφων ουρανοξύστη (One Meridian Plaza) στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ(1)

Έγραφε ο R.F.Mendes, Διοικητής προσωπικού και επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Νέας Υόρκης: "Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου του μέσου αμερικάνου, η αστυφιλία και η καταπληκτική  οικονομική πρόοδος συντέλεσαν στη δημιουργία τεράστιων προβλημάτων. Το μικρό κατάστημα  με τα παγωτά του H. Johnson, από ένα μαγαζί στον εθνικό δρόμο της Ν.Υόρκης, έγινε ένα κτίριο από αλουμίνιο και γυαλί με 25 ορόφους που το χρησιμοποιούν  καθημερινά περισσότεροι από 1000 τουρίστες που τρώνε, πίνουν και ονειρεύονται σα να μην υπάρχει αύριο. Και  ίσως για πολλούς από αυτούς να μην υπάρξει αύριο, αν εκδηλωθεί μια φωτιά σε ένα τέτοιο κτίριο, μια που το πλησιέστερο πυροσβεστικό τμήμα είναι σε απόσταση 75km και το κτίριο δεν διαθέτει καμιά απολύτως πυροπροστασία."

Γι αυτή τη επικινδυνότητα των   πυρκαγιών σε υψηλά κτίρια, ο Charles W.Bahme,  Υπαρχηγός της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Λος Άντζελες σημείωνε: "Τα υψηλά κτίρια δεν προσφέρονται για γρήγορη εκκένωση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και στα οποία η πυρκαγιά πρέπει να καταπολεμηθεί από μέσα. Από το 1970 η πυρκαγιά είναι υπεύθυνη για την απώλεια πολλών ζωών σε ψηλά κτίρια, παρόλο που τα κτίρια αυτά ήταν σύγχρονης κατασκευής...Γιατί έγινε αυτό; Υπάρχουν πολλοί λόγοι  που εξηγούν γιατί χάθηκαν τόσες ζωές σε κτίρια που ήταν ανθεκτικά στην πυρκαγιά που είχαν κλειστά  κλιμακοστάσια  και δεν διάθεταν μεγάλες επιφάνειες  ή πολλά καύσιμα υλικά.

Το ζήτημα των πυρκαγιών σε υψηλά κτίρια ήρθε στο προσκήνιο με δραματικό τρόπο μετά τα τραγικά γεγονότα, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά στον πύργο Γκρένφελ του Λονδίνου.
Η αντιμετώπιση τέτοιων πυρκαγιών έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τις δυνάμεις πυρόσβεσης - διάσωσης και πολιτικής προστασίας σε όλο τον κόσμο.
Μια πρώτη τέτοια καταστρεπτική πυρκαγιά εκδηλώνεται σε ένα όχι και τόσο υψηλό κτίριο διαμερισμάτων, για τα σημερινά δεδομένα, στον τελευταίο- 11ο όροφο, όπου στεγάζεται εστιατόριο, στο Montgomery της Alabama στις 7 Φεβρουαρίου 1967. 25 πελάτες του εστιατορίου  σκοτώθηκαν όταν αποκλείστηκαν από την οδό διαφυγής τους προς το κεντρικό κλιμακοστάσιο του κτιρίου.


Στις 5 Αυγούστου 1970 σε ένα 50 ορόφων κτίριο το "Plaza" στη Νέα Υόρκη, εκδηλώνεται πυρκαγιά στον 33ο όροφο, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι δύο φύλακες του κτιρίου.
Στις 24 Φεβρουαρίου 1972 στο 31 ορόφων, κτίριο "Andraus", στο Sao Paulo στην Βραζιλία, ξεσπά πυρκαγιά στον 3ο όροφο του κτιρίου. Η φωτιά ταχύτατα επεκτάθηκε μέχρι και τον τελευταίο. από τους εκατοντάδες ανθρώπους που βρίσκονταν στο κτίριο, 350 απομακρύνθηκαν με ελικόπτερα από την οροφή, 100 άτομα διασώθηκαν από τον 14ο όροφο με κλίμακες, ενώ 16 άτομα έχασαν τη ζωή τους πηδώντας από το κτίριο.


Την 1η Φεβρουαρίου 1974 στο 25 ορόφων κτίριο με την επωνυμία Joelma, στο Sao Paulo στην Βραζιλία, εκδηλώνεται πυρκαγιά στον στον 11ο όροφο. Οι πρώτοι δέκα όροφοι ήταν σταθμοί αυτοκινήτων, οι υπόλοιποι υπερκείμενοι όροφοι, κυρίως γραφεία και το μεγαλύτερο μέρος η ενιαία τραπεζική εταιρεία,  Banco Crefisul S / A. Η φωτιά εξαπλώθηκε σε όλο το κτίριο ταχύτατα. Οι πυροσβεστικές δυνάμεις κατάφεραν να απομακρύνουν περί τους  300 εργαζόμενους.
Μια πολύ μεγάλη  ομάδα ατόμων κατέφυγε στην οροφή, αλλά αυτή τη φορά δεν κατορθώθηκε να προσεγγίσει ελικόπτερο,
Δεκάδες άλλα άτομα εγκλωβίστηκαν στην προσπάθεια να διαφύγουν από τις κλίμακες, ενώ 13 βρήκαν φρικτό θάνατο σε ανελκυστήρα. Ο τραγικός απολογισμός  179 νεκροί.


Στις 4 Μαΐου 1988 ξεσπά πυρκαγιά στον 12ο όροφο του  ουρανοξύστη 62 ορόφων της Διεθνούς Τράπεζας στο Λος Άντζελες. Μετά από 3 1/2 ώρες η  πυρκαγιά θα ελεγχθεί προκαλώντας 200 εκατομμύρια δολάρια ζημιές.

Στις  23 Φερουαρίου 1991 ξεσπά πυρκαγιά στον  ουρανοξύστης 38 ορόφων, "One Meridian Plaza"  στη Φιλαδέλφεια.  Η πυρκαγιά ξεκίνησε στον 22ο όροφο και χρειάστηκε 18 ώρες, για να ελεγχθεί, προκαλώντας ζημιές  100 εκατομμύρια δολάρια.

Πέρα από τις δυσκολίες πυρόσβεσης και διάσωσης, όπως σημειώνει ο Charles W.Bahme, Υπαρχηγός της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Λος Άντζελες: " Η υιοθέτηση σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και εφαρμογής τρόπων εκκενώσεως και οι απαιτούμενες περιοδικές δοκιμές, μπορεί να αποδειχθούν πολύ χρήσιμα μέτρα για να αποφευχθεί η σύγχιση και οι απώλειες ζημιών σε περίπτωση πυρκαγιάς σε ψηλά κτίρια."

10 ΧΡΟΝΙΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 2007-2017

Ένα από τα "θεσμικά αιτήματα" για τα εσωτερικά του Πυροσβεστικού Σώματος αποτελούσε η διαφύλαξη της πυροσβεστικής ιστορίας και η ίδρυση Πυροσβεστικού Μουσείου.
 Το 2002 σε  ένα  μου άρθρο  στο περιοδικό της ΕΑΠΣ, "Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι" γράφω για την  ανάγκη διαφύλαξης της Πυροσβεστικής Ιστορίας στη χώρα,  και την ανάγκη ίδρυσης Πυροσβεστικού Μουσείου.

Από τότε ξεκινάει μια προσπάθεια μερικών ανθρώπων στον Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος, καταρχήν να διαφυλάξουμε όσα ιστορικά ντοκουμέντα μπορούσαμε στο Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Α.Π.Σ.

Η προσπάθεια θα περάσει πολλά κύματα, μέχρι να πεισθεί η ηγεσία να αντιμετωπίσει το θέμα, θεσμικά και ουσιαστικά και με την προσπάθεια πάλι μιας μικρή ομάδας ανθρώπων στις 18 Μαΐου του 2007, τελικά το Πυροσβεστικό Μουσείο να γίνει πραγματικότητα σε πυροσβεστικό κτίριο στην Παλλήνη Αττικής.

Την ίδια χρονιά γράφω ένα άρθρο παρουσίαση για το Μουσείο στο περιοδικό του Πυροσβεστικού Σώματος, "Πυροσβεστική Επιθεώρηση"


Την ίδια εποχή, παρουσιάζω το νεότευκτο μουσείο σε άρθρο και στο περιοδικό της ΕΑΠΣ "Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι"




Το Πυροσβεστικό Μουσείο, στην πορεία του εξελίσσεται πραγματικά σε κιβωτό της πυροσβεστικής ιστορίας και σε κόμβο ενημέρωσης κυρίως για νέα παιδιά, που κατά χιλιάδες επισκέπτονται κάθε χρόνο τις εγκαταστάσεις του.

Είχα την τιμή να υπηρετήσω ως  Προϊστάμενός του και να προσπαθήσω να εντρυφήσω στην πυροσβεστική ιστορία και προσπαθήσω να εμπλουτίσω και να αναδείξω μαζί με τους συναδέλφους τα εκθέματά του.

Το 2011 το ΑΠΕ -ΜΠΕ, κινηματογραφεί ένα αφιέρωμα στο Μουσείο και δίνω μια συνέντευξη για το μουσείο και την πυροσβεστική ιστορία.
Από την μελέτη πειστηρίων και αρχείων τα επόμενα χρόνια, έγραψα μια σειρά από άρθρα ιστορικού περιεχομένου που δημοσιεύτηκαν  στην Πυροσβεστική Επιθεώρηση 
Το χρονικό των τελευταίων μεγάλων σεισμών στη χώρα μας. τεύχος 95-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2002 
Η πρώτη ελληνική πυροσβεστική στολή. τεύχος 98-Μάρτιος-Απρίλιος 2003 
Η οργάνωση πυροπροστασίας και πυρόσβεσης στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος. τεύχος 101-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2003 
Λόχοι Σκαπανέων-Ημίταγμα Μηχανικού. τεύχος 102-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2003 
Λόχος Πυροσβεστών. τεύχος 103-Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2004 
Η Διλοχία Σκαπανέων και Πυροσβεστών. τεύχος 104-Μάρτιος-Απρίλιος 2004 
Η Οδός Μουρούζη . τεύχος 105-Μάιος-Ιούνιος 2004 
Η Πυρασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 1986. τεύχος 106-Ιούλιος-Αύγουστος 2004 
1909: Η μεγάλη πυρκαγιά των ανακτόρων. τεύχος 107-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος2004 
Η Μοίρα Πυροσβεστών. τεύχος 108-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2004 
Η καταστροφική πυρκαγιά του Χημείου (1811). τεύχος 109-Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2005 
Η μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης το 1917. τεύχος 111-Μάιος-Ιούνιος 2005 
Η μεγάλη πυρκαγιά των Βασιλικών Στάβλων. τεύχος 112-Ιούλιος-Αύγουστος 2005 
Το Μουσείο του Πυροσβεστικού Σώματος. τεύχος 112-Ιούλιος-Αύγουστος 2005 
Τα πρώτα βενζινοκίνητα πυροσβεστικά οχήματα στην Ελλάδα .τεύχος 113-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2005 
H βιβλιογραφία του Πυροσβεστικού Σώματος .τεύχος 114-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2005 
Πυροσβεστικές καρφίτσες πέτου.τεύχος 115-Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2006 
Οι μεγάλες καταστρεπτικές πυρκαγιές του 1924-1925. τεύχος 116 -Μάρτιος - Απρίλιος 2006 
Το Πρώτο Ανεξάρτητο Στρατιωτικό Πυροσβεστικό Σώμα.Το Ν.Δ. της 26 Απριλίου 1926 τεύχος 117 -Μάιος - Ιούνιος 2006 
Οι μεγάλες πυρκαγιές του 1928-1929-Αναταραχή στην οικονομική-Ασφαλιστική αγορά της χώρας.τεύχος 118 - Ιούλιος-Αύγουστος 2006 
Συνέδριο CTIF γιά τα πυροσβεστικά Μουσεία και τα ιστορικά Αρχεία, τεύχος 119 Σεπτέμβριος-/Οκτώβριος 2006 
Πυροσβεστικό Γραμματόσημο,τεύχος 121 / Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2007 
Tο Μουσείο του Πυροσβεστικού Σώματος, τεύχος 123/Μαίος-Ιούνιος 2007 
15η συνεδρίαση της επιτροπής της CTIF γιά τα πυροσβεστικά μουσεία και την πυροσβεστική ιστορία.τεύχος 124 Ιούλιος/Αύγουστος 2007 
Η προπαρασκευή του Π.Σ. στην πολιτική άμυνα της χώρας γιά τον πόλεμο του '40. τεύχος 125 Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2007 
ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ Β΄ΤΑΞΗΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΟΥΛΙΟΣ-Ο πρώτος ήρωας του Ελληνικού Πυροσβεστικού Σώματος.τεύχος 126 Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2007 
Πυροσβεστικό Σώμα και εορτασμός της 25ης Μαρτίου.τεύχος 128.Μάρτιος-Απρίλιος 2008 
Αναμνηστικό Μετάλιο της Γενικής Τράπεζας γιά τα 50 χρόνια από την ίδρυση του Πυροσβεστικού Σώματος.τεύχος 129.Μάιος-Ιούνιος 2008 
O 'Υμνος του Πυροσβέστου. τεύχος 130-Ιούλιος -Αύγουστος 2008 
Το ελληνικό πυροσβεστικό κράνος.τεύχος 131-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2008 
Tρεις Παίδες εν καμίνω-Μιά ιστορική προσέγγιση της ακολουθίας των προστατών του Πυροσβεστικού Σώματος, τεύχος 132- Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2008 
Έκθεση Φωτογραφίας <ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΟΧΗΜΑ 1920-1980>, τεύχος 133-Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2009 
Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ,τεύχος 134-Μάρτιος-Απρίλιος 2009 
To αρχείο εντύπων της Πυροσβεστικής Βιβλιοθήκης, τεύχος 136- Ιούλιος-Αύγουστος 2009 
Πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες του Πυροσβεστικού Σώματος,τεύχος 137- Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2009 
Το πυροσβεστικό παιχνίδι,τεύχος 138, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2009
Αφιέρωμα μνήμης- Κωσταντίνος Γκίκας, τεύχος 141, Μαίος-Ιούνιος 2010
Η βιβλιοθήκη του Πυροσβεστικού Μουσείου, τεύχος 143,Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2010
Παναγιώτης Ποτουρίδης: Ένας Αρχηγός - Ηγέτης του Πυροσβεστικού Σώματος, τεύχος 153,Μαίος-Ιούνιος 2012
Καταγράφοντας τη βιβλιογραφία σχετικά με τις δασικές πυρκαγιές, τεύχος 154,Ιούλιος-Αύγουστος 2012
Ο Επίτιμος Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Δημήτριος Ξιφαράς, τεύχος 156, Νοέμβριος/Δεκέμβριος 2012
Αντιπύραρχος ε.α. Ξιξής Νικόλαος του Γεωργίου, ετών 93,  τεύχος 158,Μάρτιος-Απρίλιος 2013
 Ο ιστορικός κύκλος της καταστροφής στο Τέξας,τεύχος 158,Μάρτιος-Απρίλιος 2013
18 Μαίου 2013 - Εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας των Μουσείων, τεύχος 159,Μαίος-Ιούνιος 2013 

Επίσης συνέγραψα μια σειρά από βιβλία ιστορικού περιεχομένου, έκδοσης Πυροσβεστικού Μουσείου και της ΕΑΠΣ.