Η πραγματική ζωή μας, ξεπερνά τα αρθμολαγνικά καταστρεπτικά μνημόνα

Του Γιάννη Σταμούλη Προέδρου του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ.


Τα συνεχόμενα δολοφονικά ΜΝΗΜΟΝΙΑ που επιβλήθηκαν στην πατρίδα μας, επί της ουσίας αποτελούν ένα υπολογιστικό σχεδίασμα των διεθνών αγορών, μία καινοφανή οικονομική θεωρία που καλείται ο ταλαίπωρος λαός, να εφαρμόσει, δίκην πειραματόζωου..
Επί της ουσίας είναι μια καινοφανή οικονομική θεωρία, που έρχεται να εφαρμοστεί στη ζωή μας.
Όμως κάθε θεωρία είναι ένα υπολογιστικό μοντέλο δεν είναι η ίδια η πραγματική ζωή.
Και επειδή οι εμπνευστές της θεωρίας των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ δεν το έχουν λάβει υπόψη τους, μετατρέπουν την εφαρμογή τους σε ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΕΙΑ ΚΛΙΝΗ.
Είναι ο ουσιαστικός ασύμμετρος κίνδυνος: "όταν επιχειρείται να εφαρμοστεί βιαίως ένα αντικοινωνικό οικονομικό μοντέλο σε μια κοινωνία."

Μπορεί τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ να διαθέτουν μια μαθηματική - λογιστική λογική, που να φαίνεται εξαιρετική στους δανειστές.
Οι μέθοδοι και οι τελικοί στόχοι τους είναι εξαιρετικά γοητευτικοί για τους "Οίκους Αξιολόγησης" και τα διεθνή οικονομικά διευθυντήρια,
Οι αριθμοί και τα νούμερα υπολογίζονται σε πολυτελή γραφεία, χωρίς την αίσθηση της αντιπροσώπευσης και της εφαρμογής στην πραγματική ζωή.
Οι αριθμουπολογισμοί των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ δεν έχουν λάβει υπόψη την αντανάκλαση τους στην καθημερινότητα και τη ζωή των ανθρώπινων ψυχών που εφαρμόζονται.
Αυτό που όμως λησμονείται από τους κατασκευαστές του ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ είναι ότι καταλύτης στην πραγματική ζωή είναι η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΘΕΛΗΣΗ.
Αυτή η ανθρώπινη θέληση, όταν γίνεται πλειοψηφούσα, μετατρέπεται σε κύμα ανατροπής.
Αυτή η λαϊκή θέληση η οποία μπορεί να βάλει φραγμό στην αριθμολαγνική πολιτική.

Άλλωστε ο Προκρούστης ηττήθηκε από τον Θησέα.
Η Ελληνική Κλασική Ιστορία είναι αλάνθαστη στην επανάληψή της.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΑΠΣ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ Γ.ΑΥΤΙΑ




Παρέμβαση του Προέδρου του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά στο SKAI 18-9-2016 για τις αναμενόμενες περικοπές στα μισθολογικά των ενστόλων

Για τα προβλήματα του Πυροσβεστικού Προσωπικού

Κείμενο του Προέδρου της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στο αφιέρωμα της THESNEWS της 17/9/2016 για τα προβλήματα του προσωπικού των Σωμάτων Ασφαλείας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΑΠΣ Γ.ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η συμμετοχή του Προέδρου του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στην εκπομπή της ΠΟΑΣΥ ¨Αστυνομία και Κοινωνία" της 3-9-2016 στο kontra με θέμα το μισθολόγιο των ενστόλων

Η υποβοηθούμενη ευζωία και ο απόλυτος σεβασμός της ζωής, Η οπτική του διασώστη.

                   Του Γιάννη Σταμούλη
Το 339 π.χ. στην κλασσική Αθήνα,  ο Σπεύσιππος έπαθε παράλυση των ποδιών του, ο Διογένης τον συμβούλευσε να αυτοκτονήσει. Δεν ζούμε με τα πόδια , αλλά με το νου απάντησε εκείνος .

Συναινώντας στο παραπάνω ο Επίκουρος δίδασκε:  Εκείνος που έχει κατανοήσει τα όρια της ζωής , γνωρίζει , πως εύκολα μπορεί να αποκτήσει αυτό που διώχνει τον πόνο της στέρησης και κάνει όλη τη ζωή τέλεια . 

 Ο  Πλάτων για το ίδιο θέμα  αποφαίνεται ότι δεν είναι σωστό να ασκούμε βία πάνω στο σώμα μας, γιατί  "προφανώς αδικεί τον εαυτό του και την ψυχή του εκείνος που βιάζει τον εαυτό του θέτοντας πριν την ώρα του τέρμα στο βίο του, γιατί απλούστατα δεν δίνει περιθώρια χρόνου να βελτιωθεί ηθικά και να καθαρθεί από τις αμαρτίες. Η αυτοκτονία αναγκάζει τη ψυχή να καταλίπει βίαια το σώμα πριν καθαριστεί πλήρως από την κακία και έτσι δεν θα γίνει ποτέ δεκτή στον «καθαρόν από κακών τόπον», όπου οι φιλόσοφοι ζουν χωρίς τα σώματά τους. 
Με την αυτοκτονία θα αναγκασθεί η ψυχή να μεταβεί σε άλλο σώμα, κι έτσι να διαιωνισθεί η ταλαιπωρία της. 

Ο Αριστοτέλης, πάλι,  την αυτοκτονία, την θεωρεί περισσότερο ως πράξη δειλίας παρά ανδρεία λέγοντας: «το αποθνήσκειν φεύγοντα πενίαν ή έρωτα ή λυπηρόν ουκ ανδρείον, αλλά μάλλον δειλού. διατυπώνοντας την άποψη ότι "είναι έλλειψη ενεργητικότητας να αποφεύγει κάποιος τις δυσκολίες, γιατί οι πιο ανόητοι από τους ανθρώπους μη μπορώντας να αντισταθούν στις δυσκολίες προτιμάνε να αυτοκτονήσουν ". 

«Η αυτοκτονία είναι το μόνο φιλοσοφικό πρόβλημα», διακηρύσσει ο Καμύ στο Μύθο του Σίσυφου, καταλήγοντας πως η μοναδική λύση απέναντι στην εγγενώς παράλογη και χωρίς ελπίδα ζωή μας δεν είναι η αυτοκτονία, αλλά μία αενάως επαναστατημένη στάση.

Κατά την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία,η αυτοκτονία  θεωρείται   ως έγκλημα εναντίον της ιερότητας της ανθρώπινης ζωής και ως κλονισμό και απώλεια της πίστεως και της ελπίδας του αυτόχειρα προς τον Θεό. 
Και αυτό γιατί ο άνθρωπος τη ζωή δεν την έχει από τον εαυτό του, αλλά την έλαβε ως δώρο από τον Θεό και ως δώρο του Θεού οφείλει να την εκτιμά και ανάλογα με τον σκοπό της πρέπει να την μεταχειρίζεται.
 Κάθε ένας δε, ο οποίος οικειοθελώς καταστρέφει την ζωή του γιατί ακρίτως κρίνει ότι τη βρίσκει αφόρητη, οικειοποιείται δικαιώματα του Θεού και τα παραβιάζει μάλιστα κατάφορα, και ασεβεί προς τον Θεό, γι' αυτό και θεωρείται ασυγχώρητος.
Η ζωή, ως δώρο του Θεού, έχει συγκεκριμένο και υψηλό μάλιστα σκοπό, αφού ο Θεός τίποτε δεν έκαμε και δεν κάνει χωρίς σκοπό. Και είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, σύμφωνα προς τη χριστιανική διδασκαλία, η πνευματική τελείωση του ανθρώπου, δηλαδή, η αγιότητα, η όποια θα έχει ως τελική επιβράβευση τη Βασιλεία των Ουρανών.

Η αυτοκτονία, στην σύγχρονη μορφή της, βελτίωσε την ονοματική της απόδοση στην έκφραση «ευθανασία»,  διατυπώνοντας την νεοκοινωνική αντίληψη για «αξιοπρεπή θάνατο»,στηριζόμενο   στο «δικαίωμα θανάτου» που έχει κάθε άνθρωπος.

Την πραγματική απόδοση της 'ευθανασίας" την αποδίδουν εξίσου εξαιρετικά το επίγραμμα του Ισπανού ποιητή Μαρτιάλη, στις αρχές της πρώτης χιλιετίας: "
δεν είναι τρέλα να πεθαίνεις επειδή φοβάσαι μην πεθάνεις;"

Σε όλα τα παραπάνω σαφώς και καταλυτική είναι η στάση ζωής του Διασώστη-Πυροσβέστη, ο οποίος καλείται να επέμβει σε ένα φλεγόμενο κτίριο. 

Φτάνοντας οι πρώτες πληροφορίες μιλούν για εγκλωβισμένο άτομο, για το οποίο παράλληλα με την κατάσβεση, στήνεται ολόκληρη διασωστική επιχείρηση, στην οποία ο Πυροσβέστης - Διασώστης, με κίνδυνο της ζωής του απεγκλωβίζει σώο το άτομο, τραυματιζόμενος όμως σοβαρά ο ίδιος,

Το εγκλωβισμένο άτομο είχε προσπαθήσει να θέσει τέλος στη ζωή του, χωρίς επιτυχία προκαλώντας την φωτιά.
 Απεγλωβίστηκε σώο και καλά στην υγεία του. Μετά το ισχυρό σοκ ξεπέρασε την "ευθανασιακή του τάση" και έζησε αρκετά χρόνια.
Ο Πυροσβέστης - Διασώστης μετά από μερικές μέρες υπέκυψε στα τραύματά του...*

Η ζωή και η απώλειά της είναι εξαιρετικά πολύτιμη η μια και εξαιρετικά περίπλοκη η δεύτερη για να ενδύεται σε μια στιγμιαία απόφαση.

Άλλωστε από όταν ανοίγεις τα μάτια σου, το πρώτο που κάνεις είναι να κλαίς για το αναπόφευκτο του προσκαίρου και αγνώστου τέλους ανθρώπινου βίου


*Η περιγραφή είναι λογισμός σκέψης

Η υγειονομική θωράκιση απέναντι στις επιδημίες. Πόσο σοβαρά λαμβάνονται οι φωνές αγωνίας;





Στον απόηχο της συνήθης αντιπαράθεσης για τα πολύ σοβαρά ζητήματα, τέθηκε και το ζήτημα του   εντοπισμού  κρουσμάτων ελονοσίας στη χώρα μας.
Όπως γράφει η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ σύμφωνα με  τα επιδημιολογικά στοιχεία που συλλέγει το ΚΕΕΛΠΝΟ, από τις αρχές του έτους έως τα μέσα Αυγούστου είχαν δηλωθεί στο Κέντρο 65 κρούσματα ελονοσίας, εκ των οποίων τα 61 έχουν χαρακτηρισθεί εισαγόμενα – που σημαίνει ότι οι ασθενείς είχαν προσβληθεί σε χώρα του εξωτερικού. Από τα 61 εισαγόμενα κρούσματα ελονοσίας, τα 50 αφορούσαν σε μετανάστες από ενδημικές χώρες (43 από χώρες της Ινδικής χερσονήσου και επτά από χώρες της Αφρικής), και τα 11 κρούσματα αφορούσαν σε ταξιδιώτες που επέστρεψαν από ενδημική χώρα της Αφρικής. Από τα 50 κρούσματα σε μετανάστες, τα 8 καταγράφηκαν σε κέντρα φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών σε νησιά του Βορείου Αιγαίου.
Από την πλευρά του το  ΚΕΕΛΠΝΟ τονίζει  ότι «η εμφάνιση τέτοιων σποραδικών κρουσμάτων έχει παρατηρηθεί και στο παρελθόν και ως ένα βαθμό είναι αναμενόμενη, όπου συνδυάζεται η παρουσία των ικανών διαβιβαστών-κουνουπιών με αυξημένους πληθυσμούς ατόμων από ενδημικές χώρες».
Από τη  πλευρά του ο  Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών  επισημάνει ότι κατά τη φετινή χρονιά υπήρξε ολιγωρία στον στρατηγικό σχεδιασμό για την υλοποίηση των προγραμμάτων καταπολέμησης των κουνουπιών παρά το γεγονός ότι το Κέντρο Έλεγχου και Πρόληψης Νοσημάτων είχε προειδοποιήσει για το αυξημένο κίνδυνο λόγω των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών και είχε ζητήσει να ληφθούν έκτακτα μέτρα» όπως σημειώνει ο Πρόεδρος του  Γ. Πατούλης.(πηγή:http://www.iefimerida.gr/news/284340/poy-pianoyn-doyleia-oi-1720-poy-perasan-meso-asep-sto-dimosio-1998)

Το σίγουρο πάντως είναι ότι η οργανωμένη πολιτεία, θα πρέπει να λάβει υπόψη σοβαρά το φαινόμενο θωρακίζοντας από τις επιδημιολογικές απειλές τους πολίτες.

Στο e-book, που συνέγραψα, με τίτλο"η απειλή της κλιματικής αλλαγής", έκδοσης του 2015,  μελετώντας το φαινόμενο, υπάρχει σχετική αναφορά για την επίδραση του φαινομένου και σε αυτόν τον τομέα. Σημείωνα χαρακτηριστικά:
Μια ιδιαίτερη επίσης σημαντική επίδραση των κλιματικών αλλαγών συντελείται και στην ανθρώπινη υγεία. 
Θα πρέπει βέβαια να επισημανθεί ότι τα στοιχεία δεν είναι επαρκή, μιας και δεν υπάρχουν ακόμα ολοκληρωμένες μακροχρόνιες επιδημιολογικές μελέτες και βέβαια υπάρχει και συνεισφορά άλλων παραγόντων που δεν σχετίζονται άμεσα με τη κλιματική αλλαγή, στην εμφάνιση διαφόρων ασθενειών. 
Γενικά πάντως μπορούμε να πούμε ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την εποχική εμφάνιση αλλεργιών και ενισχύει την έξαρση ασθενειών, όπως η μαλάρια και η χολέρα. 
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί τα προβλήματα αναπνευστικού που δημιουργούνται σε ανθρώπους μετά από μεγάλες πυρκαγιές, από τη μόλυνση του αέρα από τοξικά αέρια σε απόσταση ακόμα και αρκετών χιλιομέτρων από την εστία της πυρκαγιάς[1]
Σύμφωνα με την περιληπτική ανακοίνωση του διήμερου συνέδριου του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου των Επιδημιών (ECDC), η Eυρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια έκρηξη επιδημιών και ασθενειών, που μεταδίδονται από έντομα και τρωκτικά, εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, καθώς η Γηραιά Ήπειρος γίνεται όλο πιο ζεστή και υγρή. 
Επίσης ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ότι 400% έχει αυξηθεί o αριθμός των κρουσμάτων εγκεφαλίτιδας σε όλες τις ενδημικές περιοχές της Eυρώπης κατά τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ 70 χιλ. επιπλέον θανάτους ανέφεραν 12 ευρωπαϊκές χώρες μετά από το έντονο κύμα καύσωνα που χτύπησε το καλοκαίρι του 2003 ένα μεγάλο τμήμα της δυτικής Ευρώπης.[2]

[1] Intergovernmental Panel on Climate Change 2007 

[2] «Οι επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών στην υγεία» Τσιάκος Θεόδωρος. Ειδικός Παθολόγος, Ειδικός Τροπικής Λοιμωξιολογίας, Διδακτωρ Ιατρικης Παν/μιου Βιεννης. 10-11-2008 http://www.iatronet.gr

Οδοιπορικό στα ιερά προσκυνήματα του Κουβαρά

Επτά δασόφυτοι λόφοι των Μεσογείων, μεταξύ των ορεινών όγκων του Πανείου Όρους, της Μερέντας και του Ολύμπου Αττικής συγκροτούν τον όμορφο πευκόφυτο πνεύμονα του Κουβαρά.
Ένα μεγάλο μέρος του επέζησε  από τη μανία της πύρινης λαίλαπας και οι Πυροσβέστες, επαγγελματίες και εθελοντές  της Ανατολικής Αττικής, παλεύουν νυχθημερόν για να το κρατήσουν άπυρο και άφλεκτο.

Φρουροί του και υπερβατική του δύναμη, στέκουν διάσπαρτα ιερά προσκυνήματα υπομνήσεις συγκροτώντας ένα λατρευτικό οδοιπορικό.

Βγαίνοντας από το Μαρκόπουλο σε ένα μικρό λόφο, στον οικισμό Μπαθίστα σκαρφαλωμένος βρίσκεται ο ναός του Προφήτη Ηλία

Συνεχίζοντας την Λεωφόρο Πανοράματος για να μπεις στον κεντρικό πυρήνα του δάσους, στα αριστερά σου βλέπεις ένα μικρό παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, που σου υπενθυμίζει το παραθαλάσσιο της ευρύτερης περιοχής.

Μερικά μέτρα παρακάτω, αριστερά ανηφορίζει ένας μικρός δρόμος που σε οδηγεί στη Μονή  Τα Εισόδια Θεοτόκου", Μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννη Προδρόμου του Κυνηγού.
Λίγο πριν φτάσεις στη μονή, σε υποδέχεται ένα μικρό εκκλησάκι με θαυμάσια αυλή για να ξαποστάσεις.

Συνεχίζοντας την ανηφόρα κρυμμένη σχεδόν μέσα στο δάσος βρίσκεται η Μονή της Ευαγγελίστριας.

Το μοναστήρι επιβλητικό και σιωπηλό παρά την εγκατάληψή του, σημαίνει την παρουσία του και επιβάλλει την χάρη της Παναγιάς στους επισκέπτες.
Κατηφορίζοντας πάλι προς την Λεωφόρο Πανοράματος και συνεχίζοντας  τη διαδρομή προς τον Κουβαρά, λίγο πιό κάτω, στα αριστερά σε ένα μικρό χωμάτινο δρόμο,  βρίσκεις την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρα. Αντρική Μονή, ενεργή με αρκετούς μοναχούς.
Επιστρέφοντας στην Λ.Πανοράματος και προχωρώντας λίγο πιό κάτω, αυτή τη φορά στα δεξιά, σε ένα μικρό ανηφορικό δρομάκι βρίσκεται στο εκκλησάκι της Υπαπαντής.

Συνεχίζοντας τώρα στην Λ. Αυλακίου,στα αριστερά μας βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου του Κουβαρά.

Μερικά μέτρα παρακάτω, παίρνουμε την οδό Δημοκρατίας και  αρκετά πιό κάτω βρίσκουμε την διασταύρωση με την οδό Αγίου Αντωνίου, όπου συναντάμε το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου.


Ανηφορίζοντας προς το χωριό του Κουβαρά βρίσκεις το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη

Μέσα στο χωριό, δεσπόζει η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, με τα νερά να τρέχουν δίπλα του σε μικρό καταρράκτη. 
Κατηφορίζοντας προς την Λ.Λαυρίου συναντάμε δύο μικρά ξωκλήσια τον Άγιο Στυλιανό 

και τον Άγιο Γεώργιο

Σε κοντινή απόσταση   βρίσκεται και το Μετόχι της Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους

Στην ίδια περιοχή σε ένα μικρό ύψωμα βρίσκονται δύο μοναστήρια,
Το ένα γυναικείο, είναι η Ιερά Μονή Αγίου Σωφρόνιου,

Και το άλλο αντρικό, λίγα μέτρα πιο κάτω η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου


Το τραγούδι του εμπρησμού, ενός εγκλήματος που δεν μπορεί να είναι τέλειο.



Οι Silverstein, είναι ένα καναδικό Metalcore/Hardcore μουσικό συγκρότημα. Σε ένα κομμάτι τους με τίτλο "  I Am The Arsonist " (είμαι ο Εμπρηστής), γίνονται η "τραγουδιστική"  φωνή του εμπρηστή. Μέσα από την καταιγιστική μουσική του είδους, τραγουδούν:


"Κάψε. Βενζίνη και φωτιά είναι ο τέλειος συνδυασμός.  Άναψέ το, Κάψ'το, Καίγοντας τον εθισμό μου. Θα δουν την φωτιά σου μέσα από τον σκοτεινό νυχτερινό ουρανό Ελπίζω του σπιτιού σου όταν φτάσω.Εάν υπάρχει πυρά στην μετά ζωή,Θα είμαι εκεί ξανά για να ανάψω το σπίρτο."
Ο ήρωας του  κομματιού, βγάζει το πάθος του μέσα από την αποτρόπαια πράξη του εμπρησμού, ήσυχος ότι η ικανοποίηση του θα μείνει ανεξιχνίαστη:
"Θα υποπτευτούν, αλλά ποτέ δεν θα αποδείξουν ότι ήμουν εκεί. Στη μοίρα μου, νιώθω την οργή της αδρεναλίνης."
Το τραγούδι βέβαια τελειώνει, αλλά το υπερβατικό της τέχνης δεν περιγράφει όλη την αλήθεια που επακολουθεί αυτού του   "ευαίσθητου εμπρηστή"
Το τραγούδι δεν πληροφορεί τον εμπρηστή ότι δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα, δεν μιλάει για την ομιλούσα πυρκαγιά, που αφήνει σημάδια πίσω της, που στα χέρια του καλού πυροσβέστη ερευνητή, θα του περιγράψει σιγά σιγά το πως, πότε και τελικά ποιος είναι ο εμπρηστής.

Γράφει επίσης ποιητικά, αλλά με έναν άλλο ρυθμό, η γνωστή ερευνήτρια - δημοσιογράφος Α.Νικολούλη: "δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα για έναν προσεκτικό και μεθοδικό ερευνητή".

Στο ίδιο πνεύμα, η δημιουργός του πρώτου ελληνικού blog, με το όνομα «Έγκλημα και Τιμωρία» Νίνα Κουλετάκη,  χαρακτηριστικά δηλώνει για το αν υπάρχει τέλειο έγκλημα: "Αν υπολογίσουμε τα ανεξιχνίαστα εγκλήματα παγκοσμίως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει. Θεωρώ, βέβαια, ότι η συντριπτική τους πλειοψηφία οφείλεται σε εύνοια της τύχης για τον δολοφόνο και όχι στην ευφυΐα του".

Έτσι και ο  εμπρηστής,  μπορεί να βασιστεί για λίγο στην τύχη του, αλλά η φωτιά αγαπάει τον Πυροσβέστη περισσότερο από τον εμπρηστή.

Έγραφε πριν 66 χρόνια ο δάσκαλος μας Ηλίας Μπέτσιος: "οι τόποι  πυρκαγιάς δεν είναι πάντα βιβλία με επτά σφραγίδας, πολύ συχνά επί των καπνιζόντων λειψάνων της πυρκαγιάς πολλά είναι δυνατόν να  αναγνωστούν. "

ΝΕΟ E-BOOK. Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΕ ΑΜΥΝΑ



Μια μικρή ανατομή για τη νέα μέρα στην Ευρώπη που βιώνει τον τρόμο και την οδύνη από τα τυφλά τρομοκρατικά κτυπήματα, μετά το τελευταίο πολύνεκρο δολοφονικό συμβάν στην Γαλλία.
Για να κατανοήσουμε το νέο περιβάλλον τρωτότητας που διαμορφώνεται συγκροτώντας νέες συνθήκες απειλών και διακινδύνευσης, τόσο στην πατρίδα, όσο και στην ευρωπαϊκή γειτονιά μας. 


Διαβάστε -κατεβάστε το ελεύθερα

http://www.eaps.gr/…/20…/07/2016-07-22-ASFALEIA-SE-AMYNA.pdf

Μόνοι μας τιμήσαμε τους νεκρούς μας ΗΡΩΕΣ

Απουσία της πολιτικής ηγεσίας μας, τιμήσαμε τους ήρωές μας στον Καρέα. Και πάντα στο μυαλό μας η ευχή να είναι οι τελευταίοι που χάνουν τη ζωή τους πάνω στο καθήκον. ΣΕ ΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟ ΟΥΤΕ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΌ

"ΟΤΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η..."ΜΠΟΡΑ" ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΞΕΧΝΟΥΝ"!

Συνέντευξη του Προέδρου του Δ.Σ, της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη στο Γιώργο Κοντονή στον Ραδιοφωνικό Σταθμό ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ94FM του Δήμου Ηρακλείου Αττικής



"Ετσι ξεκίνησε την κουβέντα μας σήμερα στην εκπομπή ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ που μεταδίδεται κάθε Παρασκευή μία με δύο, απο τόν Ραδιοφωνικό Σταθμό ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ94FM του Δήμου Ηρακλείου Αττικής, ο πρόεδρος των Ελλήνων Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος Πύραρχος Γιάννης Σταμούλης.
"Πως είναι δυνατόν με σχισμένα παπούτσια και κουρελιασμένα ρούχα, να αποδώσει ενας Πυροσβέστης..."! Τόνισε με παράπονο ο κ. Σταμούλης που συνέχισε γεμάτος υπερηφάνεια για τούς συναδέλφους του. 
"Παρ'ολα αυτά ΟΛΟΙ οι Πυροσβέστες τα δίνουν ΟΛΑ, τα πάντα προκειμενου να σβήσουν την φωτιά, αψηφώντας ακόμα και για την ίδια τους τήν ζωή..."!
Και πραγματικά ετσι ειναι.
Ο Γιάννης Σταμούλης εχει απόλυτα δίκιο.
Άλλωστε η στήλη, τό μνημείο που υπαρχει στό Χαλάνδρι ΔΕΝ χωράει αλλα ονόματα απο τούς "πεσόντες σε ώρα καθήκοντος" Πυροσβέστες.
Και η πολιτεία;
Τι κάνει η πολιτεία ρώτησα με αγανάκτηση τόν καλεσμένο μου, τόν πρόεδρο των Ελλήνων Αξιωματικών Γιάννη Σταμούλη.
"Μά μόλις τελειώσει η επικίνδυνη περίοδος, η "μπόρα", ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΞΕΧΝΟΥΝ..."!!!
Αλλα, οπως μου είπε με παράπονο ο κ. Σταμούλης,
"Δεν ειναι μόνο αυτό. Ενώ έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη κι'επικίνδυνη φωτιά και παλεύουμε με τίς φλόγες θυσιάζοντας πολλές φορές την ζωή μας, η Κυβερνηση ΔΕΝ δίνει σημασία στα εργαλεία τής δουλειά μας. 
Τα αυτοκίνητα ΔΕΝ κινούνται. Δεν υπάρχουν ανταλλακτικά για να διορθωθούν οι βλάβες! 
Τα αεροπλάνα τα περισσότερα ειναι καθηλωμένα στο έδαφος απο βλάβη και οι πιλότοι-πυροσβέστες αγωνίζονται με τόν κίνδυνο μήπως και κάποιο αεροπλάνο πάθει κάτι την ώρα που πετάει! 
Εμείς κάνουμε τόν σταυρό μας να μήν έχουμε δύο ή τρείς φωτιές μαζί γιατί τότε τα αεροπλάνα δεν θα μπορέσουν να κάνουν τίποτα..."!!!
Κι'ενω αυτά συμβαίνουν, η Κυβέρνηση ΔΕΝ δίνει καμία σημασία στούς Πυροσβέστες και ούτε τούς προσφέρει μπότες και ρούχα για τήν δουλειά τους...
Ομως οι Πυροσβέστες μας ΤΑ ΔΙΝΟΥΝ ΟΛΑ, κερδίζουν τίς μάχες με τίς φωτιές, σώζουν ζωές και περιουσίες, ΧΑΡΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΤΟΥΣ!
Και οι Ελληνες πολίτες που ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ, τους θαυμάζουν και τούς ευχαριστούν...

Γιώργος Κοντονής http://kontonis.blogspot.gr

Το εκ προθέσεως έγκλημα του εξ αμελείας εμπρησμού

Πριν τρία χρόνια σε ένα κείμενο για τις καταστρεπτικές δασικές πυρκαγιές με τίτλο
Ο «δόλος» του εμπρησμού στη χώρα μας.  
σημείωνα:

ήμερα όμως μετά από  τόσες καταστροφές σε αυτή τη χώρα, μετά από τόση δημόσια συζήτηση, μετά από τέτοια προβολή και ενασχόληση της κοινής γνώμης με τις πυρκαγιές μπορεί να ισχύουν οι παραπάνω κατηγορίες αμελείας:

"Ποιος άραγε κάτοικος αυτής της χώρας μπορεί να μην είδε, να μην άκουσε, να μην πληροφορήθηκε για τους κινδύνους της πυρκαγιάς, για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πυρκαγιάς.
Νομίζω πλέον ότι στο απεχθές αυτό έγκλημα του εμπρησμού, αυτή η «ενσυνείδητη αμέλεια» στην πλειονότητά της συνταυτίζεται και προσεγγίζει τον «ενδεχόμενο δόλο» καθώς νομίζω ότι στην πλειονότητά τους αυτοί οι «αμελείς εμπρηστές» γνωρίζουν ότι από την αμέλειά του μπορεί να έλθει το καταστρεπτικό «αξιόποινο αποτέλεσμα»
Γιατί αυτός που το αυγουστιάτικο μεσημέρι με τον αέρα να φυσάει στ αυτιά του, αποφασίζει είτε να κάψει τα ξερόκλαδα του, είτε να κάψει τα σκουπίδια του, είτε να κάνει υπαίθριο μπάρμπεκιου στα πεύκα, είτε να κάνει θερμές εργασίες με τροχό, κόλληση στο ύπαιθρο, η να κυκλοφορήσει με το σπινθηροβόλο όχημά του στην ύπαιθρο, γνωρίζει πλέον σοβαρά και με σιγουριά ότι από την πράξη του ενδέχεται να παραχθούν καταστροφές. Απλά «εγκληματικά»αδιαφορεί."

Δυστυχώς το έργο επαναλαμβάνεται με τραγικό τρόπο.  Από την εγκληματική αμέλεια κάποιων, ξεκινάει μια πύρινη τραγωδία που καταστρέφει τον πολύτιμο εθνικό φυσικό πλούτο, απειλεί  το κυριότερο ανθρώπινες ζωές και περιουσίες.

Όπως έγραφα και τότε μάλλον ήρθε η στιγμή να  τεθεί σε δημόσιο διάλογο το  νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το επαχθές έγκλημα του ΕΜΠΡΗΣΜΟΥ και κυρίως αυτού που γίνεται από ΑΜΕΛΕΙΑ.

Σήμερα ο ποινικός νομοθέτης προβλέπει ότι  Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβλήθηκε από το δράστη η κατ' αντικειμενική κρίση επιβαλλόμενη προσοχή, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλλει, με βάση τους νομικούς κανόνες, τη συνήθεια που επικρατεί στις συναλλαγές, την κοινή πείρα και τη λογική, αλλά και τις δυνατότητές του, που προσδιορίζονται από τις προσωπικές του περιστάσεις και ικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα.

Στο έγκλημα του εμπρησμού, θα πρέπει να επισημανθεί ότι κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, γνωρίζει πλέον πολύ καλά ότι εκτελώντας θερμές εργασίες στην ύπαιθρο, ή χρησιμοποιώντας γυμνή φλόγα  μεσοκαλόκαιρα, έχει τεράστιες πιθανότητες να προκαλέσει πυρκαγιά με ανυπολόγιστες και απρόβλεπτες συνέπειες. Με άλλα λόγια  γνωρίζει ένας άνθρωπος με αυτά τα δεδομένα που περιγράφει ο νόμος ότι ενέχει ο κίνδυνος να προκαλέσει πυρκαγιά. Αυτό απομακρύνει την "αμέλεια και προσεγγίζει την πρόθεση".
 
Ο Ποινικός νομοθέτης ειδικά για τις περιπτώσεις του εξ αμελείας εμπρησμού, με ειδική ρύθμιση, θέλοντας τον εξ αμελείας εμπρηστή να μην εξαφανιστεί μετά το έγκλημά του, αλλά να συνδράμει άμεσα στην κατάσβεση, προβλέπει ότι αν ο "αμελής" δράστης" προβεί σε πλήρη καταστολή - κατάσβεση της πυρκαγιάς είτε με δικές του προσωπικές ενέργειες είτε με γρήγορη αναγγελία προς την αρμόδια αρχή, αποκτά  προσωπικό λόγο απαλλαγής από την ποινή.

Και βέβαια σοφά ο νομοθέτης έχει εισάγει την συγκεκριμένη διάταξη για να δώσει το κίνητρο στο δράστη να ενεργήσει άμεσα θεραπευτικά, παράλληλα όμως, μετά από τόσες εγκληματικές αμέλειες πρέπει να επανεξεταστεί γιατί η πραγματικότητα διαμορφώνεται διαφορετικά.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα- ερώτημα που μου απεύθυνε καλός φίλος:

"Μεσημέρι καλοκαιριού, σε  πευκόδασος ελληνικού νησιού. Ο αέρας ισχυρότατος και η ζέστη σχεδόν ανυπόφορη. Σε αγρόκτημα εφαπτόμενο  με το πευκόδασος (μερικά πεύκα είναι και εντός του), ο ιδιοκτήτης αποφασίζει να  επισκευάσει κομμάτι της μεταλλικής περίφραξης, χρησιμοποιώντας και τροχό κοπής μετάλλων και  συσκευή ηλεκτροσυγκόλλησης. Οι δύο εκ των τεσσάρων οικείων της παρέας, σπεύδουν να τον αποτρέψουν, επισημαίνοντας του τον κίνδυνο της πυρκαγιάς. Ο  ίδιος επιμένει λέγοντας  ότι γνωρίζει καλά τον χειρισμό των συσκευών, ότι κοντά στο σημείο  της εργασίας θα έχει το λάστιχο του ποτίσματος και ότι γνωρίζει από κατάσβεση, γιατί όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία του (προ 35 ετών) είχε κάνει υπηρεσίες στο άγημα πυρκαγιάς. Ο ιδιοκτήτης ξεκινάει τις εργασίες του  χρησιμοποιώντας τον τροχό κοπής και στα πρώτα λεπτά εργασίας, προκαλεί πυρκαγιά στα ξερά χόρτα του αγροκτήματος, η οποία άμεσα  φεύγει από το αγρόκτημα και περνάει στο δάσος. Ο ιδιοκτήτης  σε κατάσταση πανικού, και ξεχνώντας την στρατιωτική πυροσβεστική του εμπειρία, τρέχοντας εγκαταλείπει το σημείο πηγαίνοντας προς το σπίτι του αγροκτήματος για να ειδοποιήσει τηλεφωνικά την Πυροσβεστική.
Η φωτιά μπαίνει στο δάσος καίγοντας δη τα πρώτα πεύκα. Ευτυχώς κοντά στο σημείο υπάρχει πυροσβεστικό όχημα που περιπολεί που σπεύδει και ελέγχει το συμβάν."

Ο καλός μου φίλος κατέληξε άραγε ρωτώντας "είναι αυτό εμπρησμός από αμέλεια που μάλιστα θα πρέπει να τύχει και του ευεργετήματος της απαλλαγής από την ποινή.

ΑΠΟΡΙΑ ΨΑΛΤΟΥ ΒΗΞ

Θα ολοκληρώσω με αυτό που έκλεινα το αντίστοιχο κείμενο προ τριετίας:
Η ελληνική κοινωνία  πρέπει να  αποδεκτεί ότι  οι εμπρηστές  είναι  «κακούργοι» όπως έλεγε ο εκλεκτός  συνάδελφος Ηλίας Μπέτσιος το 1960, ο οποίος χαρακτηριστικά σημείωνε:
«Ο άνθρωπος του λαού δεν δύναται συχνά να εννοήση ότι ο εμπρηστής είναι εγκληματίας, επιζήμιος εις τον λαόν, ότι προς το συμφέρον της ολότητας πρέπει να τιμωρήται και ότι ουχί η ασφάλεια, αλλά η ολότης πληρώνει την ζημίαν»



Ο συμπτωματικός κύκλος μιας πύρινης επανάληψης

Στεφάνη 2007-2016



2007, 27 Ιουνίου, αργά το απόγευμα εκδηλώθηκε πυρκαγιά νότια της Στεφάνης, στα Δερβενοχώρια.

Η έναρξη της πυρκαγιάς αποτέλεσε την αρχή μιας πύρινης λαίλαπας, που παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστικών, έφθασε στον κεντρικό πυρήνα της Πάρνηθας κατακαίγοντας το αττικό μέρος του.

Το αμέσως προηγούμενο διάστημα είχαν προηγηθεί εκατοντάδες πυρκαγιές σε όλη την χώρα ενώ μερικές από αυτές είχαν σημειωθεί σε κοντινά σημεία με τη Στεφάνη. (Καραούλι Αττικής, κοντά στην Οινόη).

Παράλληλα από τις αρχές Ιουνίου στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής είχαν σημειωθεί εμπρηστικές επιθέσεις σε πάνω από 40 αυτοκίνητα, και σε τραπεζικά υποκαταστήματα. 

Παράλληλα στις 25 Ιουνίου δημοσιεύεται σε απογευματινή εφημερίδα, ανάληψη ευθύνης για σειρά εμπρησμών όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Θα συνεχίσουμε να χτυπάμε σε κάθε γωνιά της Μητρόπολης όσο βασανίζονται οι σύντροφοί μας και οποιοσδήποτε άλλος από τον στρατό του Πολύδωρα. Όσο υπάρχουν φυλακές, στρατός, τράπεζες, υπουργεία, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι θα συνεχίσουμε να χτυπάμε».


Εννέα χρόνια μετά 2016, 25 Ιουνίου, αργά το απόγευμα εκδηλώνεται πυρκαγιά στην Στεφάνη, στα Δερβενοχώρια. 

Η πυρκαγιά καίει με ένταση και προς διάφορες κατευθύνσεις μέχρι όπου θεία παρέμβαση μέσω έντονης βροχόπτωσης την θέσει υπό έλεγχο 4 μέρες μετά. 

Το αμέσως προηγούμενο διάστημα είχαν προηγηθεί εκατοντάδες πυρκαγιές σε όλη την χώρα ενώ μερικές από αυτές είχαν σημειωθεί σε κοντινά σημεία με τη Στεφάνη. (Άκρες, Παλαιοχώρι Παλαιοκούνδουρα στα Μέγαρα και Καντήλι στη Νέα Πέραμο Αττικής.) 


Άλλο ένα στοιχείο της «συμπτωματικής επανάληψης» είναι ότι και φέτος προ της εκδήλωσης της πυρκαγιάς της Στεφάνης έχουν σημειωθεί μέσα στον Ιούνιο πάνω από 60 εμπρησμοί σε αυτοκίνητα, με ένα μάλιστα μέσα σε στρατόπεδο, για το οποίο, στις 28 Ιουνίου, στην σχετική προκήρυξη ανάληψης ευθύνης από το <Συμβούλιο Αναρχικής Δράσης «Γράκχος Μπαμπέφ»> μεταξύ των άλλων σημειώνεται: «ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ - ΑΝΤΙΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ.ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΑΖΙ, ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤ' ΑΦΕΝΤΙΚΑ» ενώ στις 1 Ιουλίου σε νέα προκήρυξη ανάληψης ευθύνης από τον Εξεγερτικό Σύνδεσμο Θεωρίας Πράξης, για δύο ακόμα εμπρηστικές επιθέσεις σε γραφεία και ένα υποκατάστημα των ΕΛΤΑ σημειώνεται: "Ας γίνουν οι εμπρησμοί μας, η αιχμηρή λάμα που θα διατρήσει και θα καταστρέψει τα ζωτικά όργανα που καθιστούν εύρυθμη την λειτουργία της μητρόπολης και θα την κάνουν να ουρλιάξει τόσο δυνατά που οι κραυγές της θα στείλουν ένα ηχηρό σινιάλο σε όλους αιχμαλώτους συντρόφους πίσω από τα κάγκελα."


Η επανάληψη μιας πύρινης καταστροφής με διαφορά 9 ετών και με μια σειρά από επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις. 



Ο συνδικαλιστικός αυτοματισμός στον χώρο των ενστόλων. Ασπίδα μας η ενότητα


Όταν οι  ένστολοι εργαζόμενοι, ξεκινούσαν δειλά δειλά το συνδικαλισμό στα Σώματα Ασφαλείας, πρωτοπόρο για την εποχή του, αντιμετώπισαν την κρατική εχθρότητα και την κοινωνική καχυποψία.

Στα χρόνια της ενηλικίωσης του, πάλεψαν με διώξεις, συγκρούστηκαν με εξουσίες, αλλά τελικά κατάφεραν να καθιερώσουν τον συνδικαλισμό στο χώρο, ως τον πλέον μαζικό, μαχητικό και υπεύθυνο.

Εκείνα τα δύσκολα χρόνια με τον αγώνα τους οι συνάδελφοι των Σ.Α. πάλεψαν και κατάφεραν για όλους τους εργαζόμενους στα Σ.Α. και τις Ε.Δ., να γίνουν αξιοπρεπείς οι μισθοί, να δοθούν οι μισθολογικές προαγωγές, να υπάρχει συνταξιοδοτική προστασία, να αρχίζουν να γίνονται σεβαστές οι δικαστικές αποφάσεις και στις υπηρεσίες μας.

Ο αγώνας δίνονταν για όλους τους ενστόλους, Σ.Α. και Ε.Δ. που τους ένωνε η σκληρή επικίνδυνη εργασία και το ίδιο μισθολογικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς. 

'Όπως χαρακτηριστικά  έλεγε σε μια  σύναξη συναδέλφων, ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΑΠΣ Ν.Διαμαντής : 'όταν δίναμε τη μάχη για την καθιέρωση των μισθολογικών προαγωγών, παρά τις αντιδράσεις κυρίων των ανωτάτων των Ε.Δ. στις διαπραγματεύσεις με την πολιτική ηγεσία, παλεύαμε  για την κάλυψη και των συναδέλφων στρατιωτικών, παρότι ανέβαζε υπερβολικά το κόστος, Σε κάποια στιγμή της διαπραγμάτευσης, υπουργός του οικονομικού επιτελείου, μας δίνει τη δυνατότητα να   πάρουμε  τις μισθολογικές προαγωγές μόνο εμείς των Σ.Α. και να κλείσει το ζήτημα.  Μαζευτήκαμε τότε οι Πρόεδροι ΕΛΑΣ-ΠΣ-ΛΣ και συζητώντας, είπαμε ότι δεν ήταν συναδελφικό επειδή δεν έιχαν συνδικαλισμό οι Ε.Δ. να τους αφήσουμε εκτός. Και απορρίψαμε την πρόταση επιμένοντας στην έκταση των μισθολογικών προαγωγών σε όλους τους ενστόλους Ε.Δ. και ΣΑ."

Και οι μισθολογικές προαγωγές  έγιναν πραγματικότητα, ανεβάζοντας το φτωχοκάματο όλων των ενστόλων.

Τα επόμενα χρόνια, το συνδικαλιστικό κίνημα στο χώρο των Σ.Α. ανδρώθηκε παλεύοντας για τα ζητήματα του χώρου.

Παράλληλα  είμασταν δίπλα  στις προσπάθειες που ξεκινούσαν για την συνδικαλιστική έκφραση των συναδέλφων στρατιωτικών.

Εκεί στο δημοτικό αμφιθέατρο, στη Χασιά, μαζί με τον τότε Πρόεδρο της ΠΟΑΞΙΑ, είμασταν σε μια΄από τις πρώτες συνάξεις των πρωτοπόρων του χώρου για συνδικαλιστική έκφραση και υποστηρίξαμε με όποιο τρόπο μας ζητήθηκε τα πρώτα βήματα.

 Ξεκινήσαμε να βαδίζουμε  στην ίδια όχθη στα κοινά προβλήματα και όποτε η φωνή μας και η δράση μας συντονίστηκε η κοινωνία και η εξουσία το πήρε σοβαρά υπόψη. 

Σήμερα την ώρα που κατεδαφίζεται το  πλέγμα των κατακτημένων δικαιωμάτων, που τσεκουρώνονται για άλλη μια φορά  τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα και που ετοιμάζεται μια νέα σφαγή στο μισθολόγιο μας, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται η ενότητα των ενστόλων εργαζομένων.

Φωνές για ξεχωριστά μισθολόγια κλάδων,  λόγω των δήθεν πλούσιων υπουργείων, είναι απλά το μικρό νόστιμο τυράκι της παλιάς κλασικής φάκας.

Το «πλούσιο καλό ΥΠΕΘΑ» που μπορεί να εξασφαλίσει τη μη περικοπή στους «δικούς του» και οι υπόλοιποι ένστολοι με τα «δικά τους φτωχά υπουργεία» που θα τις υποστούν. 

Καλό το παραμύθι αλλά δεν έχει λύκο.

Η εξουσία ποτέ δεν χαρίζει στους εργαζόμενους, ο αγώνας τους το κερδίζει

Την ώρα που επαναδιατυπώνεται σε νόμο ο κίνδυνος για το πάγωμα των μισθών μας και που περικόπτονται οι συντάξεις των απομάχων μας….. 

Η ασπίδα μας η ενότητα.  




Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ ΠΥΡ ΚΑΤΑΝΑΛΙΣΚΩΝ

Το πυρ, η φωτιά, η πυρκαγιά έχουν σημαίνουσα θέση στα χριστιανικά κείμενα. Η φωτιά άλλοτε τιμωρητική, άλλοτε λυτρωτική σηματοδοτεί με την καταστροφική της ισχύ την κόλαση, αλλά παράλληλα μετατρέπεται σε άκτιστο φως του παραδείσου.
Λόγια από το θεόπνευστο κείμενο της Καινής Διαθήκης, που αναδεικνύουν το σημαίνον ρόλο του πυρός και τον ισχυρό συμβολισμό του. Η φωτιά στην χριστιανική λατρεία, είναι το αντικείμενο του μικρού αυτού πονήματος.
Γιάννης Σταμούλης – Πρόεδρος ΔΣ ΕΑΠΣ

διαβάστε το - κατεβάστε το 

ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ….ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΔΩΣΟΥΜΕ


Η μνημονιακή αρμοστεία και οι εγχώριοι ανταποκριτές της όλα αυτά τα κατοχικά χρόνια το πρώτο που επιμεληθήκαν είναι κυρίως να διασφαλίσουν την «παραγωγή νόμων»
Νόμους που θα διασφαλίσουν κυρίως τίποτα δεν θα στραφεί εναντίον των συμφερόντων τους.
Δημιουργούν τις συνθήκες για να καταστήσουν την πατρίδα μας ιδιοκτησία τους και οτιδήποτε που κινείται αντίθετα σε αυτή τη λογική θεωρείται «παράνομο».
Άλλωστε όπως έλεγε ο Ε.Ράουτερ « όποιος έχει την εξουσία να καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού, φτιάχνει κανόνες που να του επιτρέπουν να κερδίζει»
Τείνει να αποδεκτούμε πλέον ότι το νομοθετικό έργο, πάντα υπό την επίβλεψη των δανειστών, το μετατρέπει από διαδικασία ρύθμισης των υποθέσεων του κυρίαρχου λαού σε μέθοδο στυγνής καταπίεσης και λεηλάτησης των κεκτημένων του.
Αρπακτικός πόλεμος εναντίον της πατρίδας μας και του λαού μας, σύγχρονος αλλά πόλεμος, που ο νικητής, τοκογλύφοι αγορές και κραταιοί της Ε.Ε. όσο κερδίζουν παίρνουν και περισσότερη εξουσία στον τόπο μας για να απομυζούν περισσότερα.
Ο λαός μας, έξι χρόνια τώρα, είναι αναγκασμένος να κάνει πλουσιότερους τους δανειστές και τους ξένους προστάτες του, οι οποίοι προσπαθούν να τον πείσουν ότι αυτό είναι το νόμιμο και το πρέπον κατά τις υποχρεώσεις του.
Η νέα οικονομία που θα πρέπει να φτιαχτεί στην Ελλάδα, πρέπει να είναι προσανατολισμένη στην εργασία με την μικρότερη πληρωμή και στη ζωή με τα λιγότερα δικαιώματα.
Λιτός βίος και γεμιστά για το λαό και το πλεόνασμα στα αφεντικά των θεσμών.
Σε λίγο θα κατατεθεί άλλο ένα μνημονιακό ασφαλιστικό και ένα άλλο φορολογικό.
Με την ίδια φιλοσοφία να σωθούν τα «ταμεία μας». Απλό, θα δουλεύεις μέχρι τα βαθιά σου γεράματα, όποτε έχεις δουλειά, θα έχεις τις λιγότερες αποδοχές που μπορείς, θα πληρώνεις όλο και περισσότερα για τις «κοινωνικές παροχές», ειδικά της υγείας.
«Η οριστική αποδήμηση στις αγκάλες του Υψίστου» είναι η ουσιαστική λύση για το πρόβλημα του ασφαλιστικού, όπως μας είπε χαριτολογώντας ένας από τους επικεφαλής της διοίκησής του.
Θα τους αφήσουμε να μετατρέψουν τη ζωή μας σε μια μόνιμη κόλαση επί της γης, ή θα βάλουμε στην επιθυμία μας για μια καλύτερη ζωή, την ίδια δύναμη που έχουμε για να ζούμε.
Η επιθυμία μας για το ανθρώπινο σήμερα και το καλύτερο αύριο, αν δεν έχει αγώνα και πάλη θα αφήσει χώρο στον σκοτεινό εφιάλτη τους να γίνει ζωή μας.



Για τον σχεδιασμό εκτάκτων αναγκών και την εκπαίδευση

Στις 10 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στα Φηρά της Σαντορίνης, ημερίδα για την πυροπροστασία, τη διαχείρηση κρίσεων και τον σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης στις επιχειρήσεις.
Στην ημερίδα,  ο Πρόεδρος της ΕΑΠΣ Γιάννης Σταμούλης, αναφέρθηκε στη σπουδαιότητα της συνεχούς εκπαίδευσης των ομάδων πυροπροστασίας και γενικότερα του προσωπικού των επιχειρήσεων στα ζητήματα πρόληψης και πρώτης απόκρισης σε έκτακτες ανάγκες, ενώ παριουσίασε και τις νομοθετικές απαιτήσεις  για το θέμα.
Η πρωτοβουλία διοργανώθηκε από τοπικούς  επαγγελματικούς φορείς της Σαντορίνης.