Πυρασφαλή Σχολείο

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό πρόγραμμα, εξελίσσεται με τη συμμετοχή της FEU,  της Ομοσπονδίας Ενώσεων Αξιωματικών Πυροσβεστικής της Ευρώπης, με τον τίτλο FIRESAFE SCHOOL.


      Των Γιάννη Σταμούλη και Τάσου Παππά





To  πρόγραμμα  υποστηρίζεται κυρίως από 9 οργανισμούς εκπαίδευσης-πυρόσβεσης-διάσωσης από 7 χώρες της Ε.Ε., ενώ συνεργάζονται 23 σχολεία και από τις  7 αυτές χώρες. αξιωματικοί των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών των χωρών αυτών, ο Σύνδεσμος Εκπαίδευσης Δασκάλων στην Ευρώπη  (με έδρα τις Βρυξέλλες), το Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Κατάρτισης της Ιρλανδίας. Η χρηματοδότηση του προγράμματος  γίνεται από το Erasmus +.
                                     
Στόχοι προγράμματος είναι να   αναπτυχθεί ένα νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την πυρασφάλεια για εκπαιδευτικούς και μαθητές σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ευρώπη.
Το πρόγραμμα αυτό θα βασίζεται στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων υψηλής ποιότητας με χρήση καινοτόμων πρακτικών ψηφιακής μάθησης.
Στην τελική του μορφή το πρόγραμμα θα είναι ένας συνδυασμός   εκπαίδευσης στην τάξη και ηλεκτρονικής κατάρτισης και θα διατίθεται σε 8 γλώσσες.

Για το πρόγραμμα χρησιμοποιήθηκαν αρχικά, ερωτηματολόγια και στα 23 σχολεία των 7 χωρών, (Χώρα τω Βάσκων, Ισπανία,Βέλγιο, Δανία,Φιλανδία,Γερμανία, Ιρλανδία, Λιθουανία).
Χαρακτηριστικό είναι τα κοινά ερωτήματα  που τέθηκαν  σε 1801 μαθητές και 550  δασκάλους και η διαφορά των απαντήσεων στα δύο κοινά:
Στο πρώτο ερώτημα:
Εάν η  πλησιέστερη όδευση διαφυγής είναι γεμάτη καπνό, αλλά δεν υπάρχει ορατή φωτιά θα τη χρησιμοποιήσετε; 

Οι απαντήσεις των μαθητών είναι:

Ενώ οι απαντήσεις των δασκάλων είναι

Στο δεύτερο ερώτημα:
Σε περίπτωση εκκένωσης, θα πάρετε τα προσωπικά σας αντικείμενα μαζί σας (τσάντα, παλτό - αν κάνει κρύο έξω;)

Οι απαντήσεις των μαθητών είναι:
Ενώ οι απαντήσεις των δασκάλων είναι


Σε άλλο ερώτημα που τέθηκε στους 23 εκπροσώπους των εθνικών αντιπροσώπων της FEU, το 81,8 %  απάντησε ότι θα ήθελε να χρησιμοποιούνται οι on line εκπαιδεύσεις και παρουσιάσεις για τα μαθήματα πυρασφάλειας.

Από τα πρώτα γενικά συμπεράσματα των ερωτηματολογίων, προκύπτει ότι:

  •  Η πλειοψηφία των μαθητών στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ευρώπη δεν λαμβάνουν εκπαίδευση πυρασφάλειας
  • Η εκπαίδευση θα πρέπει να παρέχεται από ένα συνδυασμό δασκάλων και προσωπικού της πυροσβεστικής
  •  Θα πρέπει να  γίνει ευρύτερη χρήση μεθόδων ηλεκτρονικής μάθησης και πρακτικών επιδείξεων για την παροχή μιας τέτοιας εκπαίδευσης
  • Οι προτιμώμενες ηλικίες για τέτοιου είδους κατάρτιση είναι για μαθητές ηλικίας 13-15 ετών

Η απειλή της βιοχημικής τρομοκρατίας.


Τα τελευταία περιστατικά με τους ταχυδρομικούς φακέλους με το "ύποπτο περιεχόμενο" πέρα από την πραγματικότητα ή όχι της απειλής τους, επαναφέρει το "εφιαλτικό" της απειλής των "βιοχημικών όπλων".




Των Γιάννη Σταμούλη -Νίκου Διαμαντή

Όπλα που παρουσιάζονται σε όλη την ιστορία, αλλά και μυθολογία ακόμα. 
Από τον "δικό μας" τον Ηρακλή που για να παλέψει με την Λερναία Ύδρα, εμβάπτισε τα βέλη του τόξου του στην πίσσα και εν συνεχεία μόλις την σκότωσε τα εμβάπτισε στο δηλητήριο της.
Την τεχνική του μύθου αντέγραψαν οι τοξότες της αρχαιότητας, χρησιμοποιώντας αποστάγματα τοξικών φυτών για τις αιχμές των βελών τους, ενώ ιστορικοί περιγράφουν τις ασύμμετρες τακτικές της μετάδοσης ευλογιάς και βουβωνικής πανώλης σε εχθρικές πόλεις και στρατούς. 
Οι Μάγιας χρησιμοποιούσαν ως βόμβες, κυψέλες με μέλισσες, οι αρχαίοι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν μείγματα από θειάφι και αρσενικό και βόμβες με καυτερό κόκκινο πιπέρι τυλιγμένο σε ρυζόχαρτο, οι Ασσύριοι εκτόξευαν φλεγόμενες βόμβες ενώ οι Ρωμαίοι βόμβες από νάφθα.
Καταγεγραμμένα στο βιβλίο «Πολιορκητικά»,(4ος π.Χ.) ο Αινείας δίνει αμυντικές οδηγίες σε περίπτωση πολιορκίας, για εκτοξευτές με πίσσα, κάνναβη, θειάφι και αναμμένα δαδιά , καθώς και για διοχέτευση εντόμων στις σήραγγες που ανοίγουν οι πολιορκητές.
Στην πολιορκία της Κίρρας, το 590 π.Χ. οι Θεσσαλοί πολιορκητές δηλητηριάζουν το νερό της πόλης με το δηλητηριώδες φυτό, το λευκό ελλέβορο, εξολοθρεύοντας ολοσχερώς τους κατοίκους της πόλης
Την ίδια εποχή ένας Ινδός στρατιωτικός σύμβουλος, περιγράφει σε εγχειρίδιο, τεχνικές μόλυνσης των εχθρικών στρατών μέσω όπλων από δηλητήρια υπό μορφήν σκόνης, αλοιφές φτιαγμένες από ουσίες οι οποίες βρίσκονται σε φυτά ή ζώα, έντομα ή άλατα, και προκαλούν θάνατο (αργό ή γρήγορο), τύφλωση και άλλα δεινά.

 Πριν 18 χρόνια, στο περιοδικό "Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι" σημειώναμε  για την  παρουσία του βιοχημικού τρόμου στην ιστορία, περιγράφοντας σε ένα μικρό δισέλιδο την ιστορική διαδρομή  της χρήσης των βιοχημικών όπλων.
Μια απειλή  που αποτέλεσε ένα κομμάτι της σύγχρονης πολεμικής   ιστορίας αλλά και μια από τις σημαντικότερες της τρομοκρατίας.
Πέρα από τις γνωστές και  μαζικές επιθέσεις είτε πολέμου ή τρομοκρατίας, το βιοχημικό όπλο χρησιμοποιήθηκε και με "χειρουργικό τρόπο" σε επιχειρήσεις κατασκοπίας -πολιτικού εγκλήματος.

Στις 15 Οκτωβρίου του 1957 ο Ουκρανός Στεπάν Αντρίγιοβιτς Μπαντέρα, αρχηγός του εθνικιστικού κινήματος της Δυτικής Ουκρανίας κατέρρευσε στα σκαλοπάτια έξω από το διαμέρισμά του στο Μόναχο. Παρά την αρχική εκτίμηση περί ατυχήματος, αργότερα και μετά από ειδική έρευνα  διαπιστώθηκε ότι στο στομάχι του νεκρού υπήρχαν ίχνη κυανίου. 
Η  έρευνα απέδωσε 4 χρόνια αργότερα, όταν συνελήφθη ο δράστης και ομολόγησε  την δολοφονία, του για την οποία χρησιμοποίησε  ένα  ειδικό όπλο από δύο παράλληλους σωλήνες μέσα στους οποίους βρισκόταν πεπιεσμένο κυάνιο. 
Τον Σεπτέμβριο του 1978, στο Λονδίνο, ενώ περιμένει στη στάση του λεωφορείου, ο Βούλγαρος συγγραφέας και δημοσιογράφος, Γκεόργκι Ιβάνοφ Μάρκοφ δέχεται μια  "λεπτή" δολοφονική επίθεση, από μια  διαμορφωμένη ομπρέλα, με την οποία του  "μεταγγίστηκε "ρικίνη" στο πίσω μέρος του δεξιού μηρού. Η  ρικίνη προέρχεται από τους σπόρους του εξαιρετικά τοξικής ρετσινολαδιάς.
Η πιο διάσημη όμως πρόσφατη περίπτωση είναι ο θάνατος του Αλεξάντερ Λιτβινένκο, πρώην πράκτορα της  (FSB), τον Νοέμβριο του 2007.
Η αρχική διαπίστωση περί δηλητηρίασης από θάλλιο, υποχωρεί όταν εντοπίζεται στον οργανισμό του  σημαντική ποσότητα του τοξικού ραδιενεργού ισοτόπου πολωνίου 210.   Από την έρευνα προκύπτει  ότι οι δολοφόνοι του  μάλλον το έβαλαν στο τσάι που του πρόσφεραν στην συνάντησή τους.
Τα βιοχημικά όπλα δυστυχώς είναι παρόντα στην σύγχρονη πραγματικότητα.
Από το 2001, παρουσιάζεται το φαινόμενο αποστολής επιστολών σε Αμερικανούς αξιωματούχους με την τοξική ουσία ρικίνη. 
Το 2003, στο Λονδίνο, συνελήφθησαν έξι άτομα με την κατηγορία της προετοιμασίας διεξαγωγής τρομοκρατικής βιολογικής επίθεσης με ρικίνη. 
Το 2005, στο Αφγανιστάν, σύμφωνα με μια έκθεση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών προς τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, ανακαλύφθηκαν δύο εργαστήρια ανάπτυξης βιολογικών όπλων της Al Qaeda, τα οποία διέθεταν μικροβιολογικό εξοπλισμό και ήσαν στελεχωμένα με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό. 
Τον Αύγουστο του 2013 η είδηση για το θάνατο χιλιάδων Σύριων πολιτών, από τη χρήση χημικών όπλων με γόμωση νευροτοξικού αερίου σαρίν, στα προάστια της Δαμασκού συγκλονίζει, ενώ λίγο αργότερα οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καθώς και μια ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ, το επιβεβαιώνει. Το γεγονός πράγματι είχε ασύμμετρο χαρακτήρα, καθότι πέρα από τη φρικαλεότητα του εγκλήματος φέρει στα πρόθυρα σύγκρουσης ΗΠΑ και Ρωσία. 
Στις 19 Νοεμβρίου 2015, ο Γάλλος πρωθυπουργός, Μανουέλ Βαλς, προειδοποίησε ότι το ISIS/ Daesh ίσως σχεδιάζει χημική ή βιολογική επίθεση και λίγες μέρες αργότερα δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Ευρωκοινοβουλίου μια πολιτική ανάλυση της Μπεατρί 'Ιμεγκαμπ όπου προειδοποιεί ότι η Ε.Ε. και τα κράτη- μέλη της πρέπει να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο μιας χημικής ή βιολογικής επίθεσης από το ISIS (Ισλαμικό Κράτος/ Daesh/ ISIL). Χαρακτηριστικά σημειώνει: «Αυτό έχει κάνει ειδικούς να προειδοποιούν ότι η οργάνωση ίσως να σχεδιάζει να αποπειραθεί τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής, τα οποία έχουν απαγορευθεί διεθνώς. Επί της παρούσης, οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν λαμβάνουν σοβαρά την πιθανότητα εξτρεμιστικές οργανώσεις να χρησιμοποιήσουν χημικά, βιολογικά, ραδιολογικά ή πυρηνικά υλικά σε επιθέσεις στην Ευρώπη. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι επιπτώσεις μιας τέτοιας επίθεσης, εάν κάποια στιγμή γίνει, θα ήταν ακόμα πιο αποσταθεροποιητικές».
Για το ίδιο ζήτημα άλλωστε στην από 5-5-2014 αναφορά της Κομισιόν με τίτλο "on a new EU approach to the detection and mitigation of CBRN-E risks" αναφέρεται μεταξύ των άλλων ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για έναν αποφασισμένο τρομοκράτη να βρει διαθέσιμο ΡΒΧΠ υλικό στην Ευρώπη, ενώ αναφέρονται πάνω από 150 περιπτώσεις διακίνησης ραδιολογικών και πυρηνικών υλικών ετησίως.
Πολλά από τα χημικά που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία για ένα μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων είναι τοξικά (TICs- toxic industrial chemicals), ενώ υπάρχει πάντα ο κίνδυνος άτομα τα οποία έχουν πρόσβαση και εργάζονται σε «ευαίσθητους» τομείς να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις τους για επιθέσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών (υδραγωγείων, πυρηνικών εγκαταστάσεων κλπ).
Τα αποτελέσματα των βιοχημικών επιθέσεων εν γένει, έχουν πραγματικά τρομοκρατικά αποτελέσματα προκαλώντας σαφώς ασύμμετρα αποτελέσματα, αφού εκτός από τις απώλειες ζωών και σοβαρούς τραυματισμούς, διασπείρουν τον πανικό και τον τρόμο.
Από τα αέρια Μustard – Lewisite (Χλωριωμένους υδρογονάνθρακες, τα θύματα τόσο του 1ου Παγκόσμιου πόλεμου, όσο και εκείνα του πολέμου Ιράκ-Ιράν, στο μεγαλύτερο ποσοστό είχαν βλάβες δέρματος, προβλήματα από τα μάτια και προβλήματα αναπνευστικού. Το αέριο μουστάρδας όπως και οι αλογονομένοι υδρογονάνθρακες βραχείας δομής και δράσης προκαλούν χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις, συνδέονται με το DNA και προκαλούν μεταλλάξεις και αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου. Έχουν τοξική επίδραση στο δέρμα, στο αναπνευστικό, αναπαραγωγικό, ενδοκρινικό, νευρικό σύστημα.
Από τα 5000 χιλιάδες άτομα που εξετάστηκαν σε νοσοκομεία του Tokyo το 1995 μετά από έκθεση τους στο Sarin, τα 531 είχαν ήπια συμπτώματα, με μικρή πτώση χοληνεστεράσης αίματος. Τα 112 είχαν έντονα χοληνεργικά συμπτώματα (αδυναμία, δυσχέρεια αναπνοής, τρόμος δεσμίδων μυών, σπασμοί και πτώση της χοληνεστεράσης από 20-80%). Δώδεκα άτομα πέθαναν και 5 χρειάστηκαν επείγουσα αναπνευστική υποστήριξη. Σε 4 ημέρες 105 από τα 112 άτομα πήραν εξιτήριο.
Μετά το πόλεμο στο Περσικό κόλπο και από μελέτες, βρέθηκαν οι επιπτώσεις της χρόνιας έκθεσης σε μικρές δόσεις των οργανοφωσφορικών στα γονίδια πρωτεϊνών και DNA. Έτσι, εκτός των άμεσων επιπτώσεων παρουσιάζονται επιγενετικές βλάβες (μεταλλάξεις) σε γονίδια, που θα προκαλέσουν κλωνοποιήσεις, δυσπλασίες μυελού, τροποποίηση μορφής και λειτουργίας λεμφοκυττάρων. Από τέτοιες βασικές ενδομυελικές στην αρχή βλάβες θα προκύψουν αργότερα λεμφώματα, αυτοάνοσα νοσήματα ( σκλήρυνση κατά πλάκας), νευρολογικές διαταραχές( νευρίτιδες, μικτού τύπου αισθητικο-κινητικές πολυνευρίτιδες), φλεγμονώδεις βλάβες με τη μορφή μικρο-αγγειϊτιδων, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, αρτηριοσκλήρυνση κ.ά.

ΠΗΓΕΣ

http://www.kathimerini.gr/164323/article/epikairothta/kosmos/vioxhmika-apo-ton-hraklh-ews-ton-an8raka
https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/2300989/i-tragiki-periptosi-mazikis-dolofonias-stin-archea-ellada-ke-to-ithiko-didagma-ton-progonon-mas
https://www.tovima.gr/2008/11/24/science/ta-biologika-opla-toy-irakli/
http://www.astynomia.gr/images/stories/periodiko/286_4.pdf
https://www.huffingtonpost.gr/2016/01/25/diethnes-russia-bretania-dolofonia-diplomatia_n_9067200.html
http://www.ish.gr/content/attachments2/11_2015/ygeia_ximika%20opla.pdf
https://www.huffingtonpost.gr/2015/12/07/opla-mazikhs-katastrofhs_n_8737494.html
https://ec.europa.eu/home-affairs/sites/homeaffairs/files/what-is-new/news/news/docs/20140505_detection_and_mitigation_of_cbrn-e_risks_at_eu_level_en.pdf
http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2015/572806/EPRS_BRI(2015)572806_EN.pdf
http://www.elisme.gr/gr/2013-01-08-09-46-59/item/42-169

Οι φονικές πυρκαγιές οικιών στην Ευρώπη

Του Αρχιπυράρχου Γιάννη Σταμούλη

Μια ιδιαίτερα σημαντική μελέτη παρουσιάστηκε από τον καθηγητή της Ολλανδικής Πυροσβεστικής Ακαδημίας René Hagen, στο τελευταίο συνέδριο των Ενώσεων Αξιωματικών της Πυροσβεστικής της Ευρώπης, που έγινε τον Νοέμβριο στην Εσθονία.
Η  μελέτη εκπονήθηκε από την  Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Πυρασφάλεια (EuroFSA) και την Ολλανδική Πυροσβεστική Υπηρεσία  και Πυροσβεστική Ακαδημία.
Σε αυτή εκτιμήθηκαν τα χαρακτηριστικά κινδύνου από τις διαθέσιμες πληροφορίες των "φονικών αστικών πυρκαγιών" σε εννέα ευρωπαϊκές χώρες,Νορβηγία, Σουηδία, Δανία, Φινλανδία, Βέλγιο, Εσθονία, Πολωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και Κάτω Χώρες.
Στόχος της μελέτης  να διερευνηθούν όλοι οι  πιθανοί  παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τις  θανατηφόρες πυρκαγιές, βάση των στοιχείων που διαθέτει η κάθε συμμετέχουσα χώρα, ώστε να γίνει μια πρώτη προσπάθεια να φτιαχτεί ένα προφίλ κινδύνου  σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

1.  Μια καθυστερημένη αναγγελία  της πυρκαγιάς είναι ένας σοβαρός παράγοντας κινδύνου, για την ζωή των ατόμων που βρίσκονται στο σημείο έναρξης της πυρκαγιάς. Η πιθανότητα εύρεσης ζωντανού ατόμου μειώνεται σημαντικά μετά από 30 λεπτά και περισσότερο, μετά την έναρξη της πυρκαγιάς. Οι πυρκαγιές που συμβαίνουν τη νύχτα και νωρίς το πρωί, είναι  πλέον επικίνδυνες για απώλεια ζωής των ευρισκομένων στο συμβάν.
2.  Το ένα τέταρτο των θανατηφόρων πυρκαγιών, των τελευταίων 10 ετών οφείλεται στο κάπνισμα, στο οποίο, ως αιτία  οφείλεται μόνο το 5% του συνόλου των πυρκαγιών.  Το μαγείρεμα και η απροσεξία με  γυμνές φλόγες είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες κινδύνου, πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότερες θανατηφόρες πυρκαγιές προκαλούνται από την ανθρώπινη συμπεριφορά. 
3.  Τα περισσότερα επίσης θύματα, κοιμόντουσαν στο δωμάτιο που ξεκίνησε η πυρκαγιά.
4. Τα  μονοπρόσωπα νοικοκυριά παρουσιάζουν  μεγαλύτερο κίνδυνο και χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ μόνο τα δύο πέμπτα των νοικοκυριών είναι μονοπρόσωπα νοικοκυριά, αποτελούν το ήμισυ σχεδόν των μοιραίων οικιακών πυρκαγιών.
5. Στις θανατηφόρες πυρκαγιές, τα θύματα είναι περισσότεροι  άνδρες, ενώ μόνο στην ηλικιακή κατηγορία των 65 ετών και άνω, οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο.
6. Τα  άτομα με περιορισμένη ικανότητα κίνησης, που δεν έχουν βοήθεια, παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο, ειδικά όταν βρεθούν στο σημείο έναρξης της πυρκαγιάς.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1.Γενικά παρατηρείται  ως κύριο χαρακτηριστικό, ότι συνήθως υπάρχει μόνο ένας θάνατος σε  κάθε θανατηφόρα πυρκαγιά κατοικιών και ότι δεν υπάρχουν περισσότεροι τραυματίες.
2. Ο  αριθμός των θανάτων ανά κάτοικο ανά έτος διαφέρει μεταξύ των επιλεγμένων χωρών.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τον αριθμό των θανάτων ανά 100.000 κατοίκους, πάντα σε σχέση 
με τον αριθμό των θανάτων με τον συνολικό αριθμό πυρκαγιών κατοικιών, δείχνοντας το ποσοστό των πυρκαγιών που ήταν θανατηφόρες. Να σημειωθεί ότι ο πληθυσμός των 9 αυτών χωρών αντιπροσωπεύουν  το ένα  πέμπτο του πληθυσμού της Ευρώπης.

3. Γενικά, σε όλες τις χώρες, στις συγκεκριμένες πυρκαγιές πεθαίνουν  περισσότεροι άνδρες από  γυναίκες. . Στις Κάτω Χώρες και  το Ηνωμένο Βασίλειο, οι άνδρες ηλικίας 40-60 ετών  ή ηλικίας κάτω των 65 ετών φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν σε πυρκαγιές οικιών.
 Σε γενικές γραμμές, σε σύγκριση με τη μέση κατανομή ηλικίας στις επιλεγμένες χώρες, οι ηλικιωμένοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από ό, τι οι άνθρωποι άλλων  ηλικιακών  ομάδων.

4. Σε τρεις από τις εννέα χώρες το κάπνισμα αναγνωρίστηκε ως παράγοντας κινδύνου. Ωστόσο, ορισμένες χώρες δεν το περιλαμβάνουν αυτό ως ανθρώπινο παράγοντα, καθώς το κάπνισμα 
προσεγγίζεται ως η αιτία της φωτιάς. Και αυτό  γιατί  υπάρχει  διαφορά μεταξύ του κινδύνου θανάτου σε μια αστική πυρκαϊά, στον καπνιστή  και του κινδύνου θανάτου από την πυρκαγιά που προκαλείται από το κάπνισμα. Πολλές φορές  αυτά συγχέονται με δεδομένο  ότι οι πυρκαγιές που προκαλούνται από το κάπνισμα πιθανότατα προκαλούνται από έναν κάτοικο που
ήταν καπνιστής. 
Σε δύο μόνο χώρες διαπιστώθηκε  ότι τα ναρκωτικά ή η κατάχρηση ουσιών, αναγνωρίστηκαν  ως παράγοντες κινδύνου για το θάνατο σε μια πυρκαγιά οικιών .


Σε τέσσερις από τις εννέα χώρες, η  επήρεια αλκοόλ θεωρείται παράγοντας κινδύνου.
Στο παραπάνω  σχήμα (Εικόνα 44), η κατανάλωση αλκοόλ σχετίζεται με τον αριθμό των θανατηφόρων πυρκαγιών οικιών.

Γενικά, η μελέτη δείχνει ότι υπάρχουν περισσότερες θανάσιμες  πυρκαγιές οικιών  στο
το τέλος της εβδομάδας και τα Σαββατοκύριακα, όπως δείχνει και ο παρακάτω πίνακας.


Σε όλες σχεδόν τις χώρες, ο μέγιστος  αριθμού των θανατηφόρων πυρκαγιών σημειώνονται κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών.
Σε όλες τις χώρες διαπιστώνεται  ότι το κάπνισμα σχετίζεται με θανάτους από πυρκαγιές οικιών.
Το μαγείρεμα αναγνωρίζεται ως κοινή αιτία πυρκαγιάς σε όλες τις χώρες, αλλά σπάνια προκαλεί θανατηφόρα πυρκαγιά οικείας. Στις Κάτω Χώρες, το  μαγείρεμα είναι υπεύθυνο για το 15% περίπου των θανατηφόρων και το 13% για όλες τις οικιακές φωτιές. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, προκαλούνται ακόμα λιγότερες θανάσιμες οικιακές πυρκαγιές (0,2%), ενώ περίπου το ήμισυ των οικιακών πυρκαγιών προκλήθηκαν από το 2011 έως το 2012 με το μαγείρεμα.
Στην Εσθονία και τις Κάτω Χώρες, ένα σημαντικό ποσοστό θανατηφόρων πυρκαγιών κατοικιών προκαλείται από χρήση γυμνών φλογών ή από ηλεκτρικά αίτια.

Οι πιο θανατηφόρες πυρκαγιές ξεκινούν στο σαλόνι ή στο υπνοδωμάτιο. Σημείο έναρξης εντοπίζεται το κρεββάτι ή άλλα έπιπλα ή ρούχα.
Στη Δανία και στη Σουηδία, το κρεβάτι αναγνωρίζεται ως παράγοντας κινδύνου, που σχετίζεται με μη θανατηφόρες πυρκαγιές. Ειδικά στη  Σουηδία υπάρχει το συμπέρασμα ότι οι πυρκαγιές που ξεκίνησαν σε κρεβάτια / καναπέδες / πολυθρόνες ή ρούχα, ήταν πιο πιθανό να προκαλέσουν θανάτους σε σύγκριση με τις πυρκαγιές που ξεκινούν  από άλλα αντικείμενα. Στις περισσότερες περιπτώσεις  το αντικείμενο έναρξης της φωτιάς είναι άγνωστο.
 Οι άνθρωποι που ζουν σε  διαμερίσματα φαίνεται να έχουν ιδιαίτερα υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν σε μια φωτιά από ότι οι άνθρωποι που ζουν σε  άλλους  τύπους κατοικιών.

Στη ρωγμή του χρόνου

Αποχαιρετούμε τη χρονιά, με "κλικ- ποιήματα" από το φωτογραφικό φακό της συναδέλφου Νεκταρία Γιρβαλάκη  και μικρο σκέψεις δικές μου στο e-book που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΕΑΠΣ στην διεύθυνση:
https://www.eaps.gr/wp-cont…/…/2018/12/2018-12-31-XRONOS.pdf


Οι εορταστικές ευχές των πυροσβεστών

Μια παράδοση, συνυφασμένη με τις γιορτινές μέρες του εορτασμού των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους είναι η ανταλλαγή ευχών με  έντυπες κάρτες. Σαφώς και πλέον διαδεδομένες πριν την έλευση του νέου ψηφιακού κόσμου που αντικατέστησε ότι έντυπο με ψηφιακό.
Πυροσβεστικές Υπηρεσίες, σε όλη την επικράτεια  εξέδιδαν ευχετήριες κάρτες που απέστελλαν τις ευχές Διοίκησης και προσωπικού στους τοπικούς φορείς και αρχές, αλλά και σε άλλες Π.Υ. και προς την ηγεσία.
Πολλές χρονιές και το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος εξέδωσε μαζικά ευχετήριες κάρτες για να διευκολύνει προς τούτο τις Π.Υ.



Ανατρέχοντας σε αυτές βλέπει κανείς  πολλά στοιχεία για τη δράση του Πυροσβεστικού Σώματος στο χρόνο, αφού το κυρίως θέμα είναι ή τα πυροσβεστικά οχήματα και εξοπλισμός, όσο και ένστολο πυροσβεστικό προσωπικό, πάντα σε χειμωνιάτικο εορταστικό φόντο.






Οι κάρτες πέρα από τηνν έκφραση ευχών, έδιναν και δίνουν την σταθερή και διαχρονική παρουσία των Ελλήνων Πυροσβεστών, δίπλα στον πολίτη, όπου 24 ώρες το 24ωρο, ανεξαρτήτως εορτών και αργιών παρέχουν το έργο της πολιτικής προστασίας.

Λίγο πριν τα 50

Κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας το 60, ανοίγεις τα μάτια στο κέντρο της μεγάλης πόλης. 
Τα πρώτα βήματα σε μια λαική συνοικία στα Κάτω Πετράλωνα, με ανθρώπους αληθινούς που  παλεύουν για τη ζωή τους.
Οι πρώτες συναναστροφές με παιδιά μιας πραγματικής ζωής. Στα τελη της δεκαετίας του 70 αφουγκράζεσαι τις εξελίξεις, προσπαθείς να βρεις το προσανατολισμό σου σε μια Ελλάδα που αλλάζει μέρα με τη μέρα.
Στο σχολειό δεν  μαθαίνεις απλά γράμματα, αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει πολιτική, κοινωνία και ότι ο πολίτης έχεις νόημα αν είναι ενεργός.

Στη δεκαετία του 80 αρχίζεις να επεξεργάζεσαι  αυτά που βλέπεις και ακούς, αρχίζεις να νιώθεις  τι θέλεις και τι μπορείς να κάνεις για να συγκροτίσεις τη ζωή σου.

Στην δεκαετία του 90 αφού έχεις τελειώσει με τις υποχρεώσεις με τη μαμά - πατρίδα, έρχεται η ώρα να βγείς στην  αγορά εργασίας.

Και βρίσκεις τι καλύτερο και συναρπαστικότερο. Εδώ  μεταφέρεις αυτά που έμαθες στα μικράτα σου.

Και εδώ αποφασίζεις να είσαι ενεργός εργαζόμενος, παίρνεις την εξουσιοδότηση των συναδέλφων σου και γίνεσαι η φωνή τους.


Και μαθαίνεις ότι αυτό δεν είναι εύκολο. Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν βρίσκεσαι στο μάτι του κυκλώνα και τότε χρειάζεσαι γερό στομάχι.


Και αφού το μάθεις, ξεκινάς πολλές φορές ένα δύσκολο αγώνα και θα τα βάλεις με όποιον είναι απέναντι στα δίκαια που προασπίζεσαι όσο ψηλά και αν είναι. 
Στην περιπέτεια αυτή, έχεις λίγους μαζί σου, του συναγωνιστές και συντρόφους σου που θα στηριχθείς και θα στηρίξεις. Πόλεμος είναι.


Στο ταξίδι αυτό θα δεις πολλά με τα μάτια σου, θα κλείσεις πολλά στην ψυχή σου, ευχάριστα και δυσάρεστα.

Αλλά αυτό είναι το ταξίδι λίγο πριν τα 50





Η ΡΙΨΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΘΡΟΙΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ


Η χρησιμοποίηση κατά την χθεσινή ημέρα στα επεισόδια που εκτυλίχθηκαν στο χώρο του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, του ειδικού οχήματος της Ελληνικής Αστυνομίας  που εκτοξεύει νερό, δημιούργησε  διάφορες απορίες περί του χρήστη του οχήματος.

Και αυτό προφανώς  επειδή ο κρατικός φορέας που επιχειρεί με πυροσβεστικά οχήματα, πάσης φύσεως είναι το Π.Σ.

Επειδή ποτέ δεν είναι περιττό η επανάληψη διατύπωση της πραγματικότητας, θα πρέπει να σημειωθούν τα παρακάτω:


Το παραπάνω ειδικό όχημα, λευκού χρώματος, είναι της Ελληνικής Αστυνομίας, όπως ξεκάθαρα φαίνεται και φέρει ευδιάκριτα το έμβλημα της. Οδηγείται και χειρίζεται από  αστυνομικό προσωπικό προς επίτευξη αστυνομικών αποστολών.

Όπως προβλέπεται από την σχετική νομοθεσία, Ν.Δ. 794 1971  η αστυνομική αρχή με σχετικό κανονισμό της καθορίζει τη διαδικασία της διάλυσης δημοσίων συναθροίσεων και τα χρησιμοποιούμενα  μέσα.



Με το Β.Δ 269/ 1972  καθορίζει τα μέσα διάλυσης μια συνάθροισης, όπου περιλαμβάνεται και ο καταιονισμός δι ύδατος.

Για αυτόν τον σκοπό η Ελληνική Αστυνομία έχει εξοπλιστεί με τα συγκεκριμένα οχήματα που έχουν όλες τις τεχνικές προδιαγραφές προς τούτο.


Στο Πυροσβεστικό Σώμα, υπάρχουν ακόμα μια σειρά από ειδικά οχήματα παρόμοιας κατασκευής, κόκκινου χρώματος, φυσικά με τα εμβλήματα του Πυροσβεστικού Σώματος, που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την αποστολή του Πυροσβεστικού Σώματος, την κατάσβεση πυρκαγιών.
Τα συγκεκριμένα οχήματα παρέχουν στο πυροσβεστικό προσωπικό μια επιπλέον ασφάλεια, δίνοντας τους τη δυνατότητα να επιχειρούν εργασίες πυρόσβεσης από το εσωτερικό του οχήματος, όταν στο πεδίο υπάρχει "δραστηριότητα" που μπορεί  να απειλήσει την ακεραιότητα των Πυροσβεστών.

Το άνθος της ζωής






Η Ιωάννα Γκανέτσα είναι συνάδελφος αστυνομικός και ταυτόχρονα μια εξαιρετική λογοτέχνης. Στο νέο της βιβλίο "Το άνθος της ζωής" (εκδόσεις ΝΙΚΑΣ) μας ταξιδεύει στο Εδιμβούργο ψυχογράφωντας για το αιώνιο και μυστηριακό λουλούδι του έρωτα, το ιερό και συνάμα πρόστυχο άνθος του λωτού και ροδιού που μεθούν αιώνες με λατρεία...και θα εξακολουθούν. Η συγγραφέας "τολμά" να δημιουργήσει  ως ήρωα του βιβλίου της έναν άντρα και να δει τον έρωτα από την "άλλη πλευρά.  Ο γεωπόνος ερευνητής Οδυσσέας ταξιδεύει στον πραγματικό κόσμο της φύσης, στον ιδεατό κόσμο της φιλοσοφίας και τον μαγικό κόσμο του έρωτα. Όλα μαζί συγκροτούν ένα ταξίδι στην κινητήρια δύναμη του κόσμου, την ερωτική σχέση των ανθρώπων.
Σε μια εποχή γκρίζου μαύρου το βιβλίο της Ιωάννας,  τραβάει ωραίες κόκκινες πινελιές υμνώντας τον έρωτα..

Η Ιωάννα, πέρα από την υπηρεσιακή της ιδιότητα, είναι ενεργός πολίτης, μέσα από την μετοχή της στην «Δράση Αστυνομικών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου».

Η λογοτεχνική της παρουσία, πέρα από την αυθύπαρκτη συνεισφορά  στα ελληνικά γράμματα, δίνει και μια ιδιαίτερη διάσταση, στο κοινωνικό πρόσωπο του αστυνομικού οργανισμού.

Καλύτερος επίλογος για μια παρουσίαση γιαυτό το βιβλίο είναι μια φράση του, που συμπυκνώνει πολλές ανάσες μας: " Αγαπάμε πολλούς ανθρώπους και πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Κάθε αγάπη έχει διαφορετική μορφή. Κι αν κάποιες αγάπες είναι πιο δυνατές και υπερισχύουν των άλλων, δε σημαίνει πως οι υπόλοιπες παύουν να υπάρχουν. Το ν’ αγαπάς ένα πράγμα, όπως το χρήμα ή τη δόξα ή έναν άνθρωπο μόνο, δεν ήταν ποτέ η υγιής διαδικασία. Πάντοτε πίστευα πως τον άνθρωπο που αγαπά καθολικά πρέπει να τον φοβάσαι. Δεν ξέρει πώς είναι να μοιράζει και να μοιράζεται."

Εχθές ήρωας, σήμερα στόχος, αύριο μπορεί και νεκρός στο καθήκον.


Ο μεγάλος θεωρητικός της στρατηγικής του πολέμου, Κλαούζεβιτς, έγραφε: «Εφόρμηση κατά του εχθρού, μέθη ενθουσιασμού-  ποιος λοιπόν νοιάζεται για τις βόμβες που σφυρίζουν και για τους ανθρώπους που πέφτουν; Με τα μάτια κλειστά την ώρα που ρίχνεσαι στον παγερό θάνατο, χωρίς να ξέρεις αν θα πάρει εσένα ή άλλους»
Είναι ίσως η καλύτερη περιγραφή για τον Πυροσβέστη που καταφθάνει στον χώρο της καταστροφής και που υπό συνθήκες κόλασης, όπου όλοι οι υπόλοιποι σπεύδουν να φύγουν, εκείνος εισέρχεται με άγνωστο αν θα καταφέρει να βγει ζωντανός.
Ποιος αλήθεια μπορεί να καταλάβει την πυροσβεστική επιχείρηση και να την εξηγήσει  η να την αξιολογήσει από το γραφείο με βάση «διοικητικές διαδικασίες» και εκ των υστέρων άκαπνες πραγματογνωμοσύνες.
Το περιγράφει εξαιρετικά ο Κλαούζεβιτς: « Να γιατί ο γνήσιος θεωρητικός μοιάζει  με τον καθηγητή της κολύμβησης που κάνει στη στεριά τις κινήσεις που πρέπει να εκτελεστούν στο νερό, κινήσεις που μοιάζουν χονδροειδείς και υπερβολικές σε εκείνους  που δεν σκέφτονται σε νερό. Να επίσης γιατί οι θεωρητικοί που δεν καταδύθηκαν ποτέ οι ίδιοι, η που δεν γνώριζαν να εξάγουν από τις εμπειρίες τους καμία γενική εντύπωση είναι άχρηστοι, για να μη πούμε παράλογοι, γιατί δεν διδάσκουν παρά εκείνο που ο καθένας  γνωρίζει το βάδισμα.»
Η πυροσβεστική επιχείρηση, δεν μπορεί να εξετασθεί με τα απλά εργαλεία της διοικητικής έρευνας.
Γιατί ο κίνδυνος, ο τρόμος, η καταστροφή, δεν έχει βρεθεί ακόμα η μονάδα μέτρησης τους.
Ο Πυροσβέστης όταν επιχειρεί, προσπερνά τις συνήθεις «διοικητικές διαδικασίες».
Ας υποθέσουμε ότι το πυροσβεστικό όχημα που φθάνει σε ένα κτίριο φλεγόμενο, αφού έχει εφαρμόσει πιστά τον Κ.Ο.Κ. για την μετάβασή του στο συμβάν. Δηλαδή ακολουθεί τη Λ.Ε.Α. με φάρους και σειρήνες, την οδήγηση σε στίχους, αναμένει στα φανάρια, με την προβλεπόμενη ταχύτητα για το όχημα.
Ας υποθέσουμε στην συνέχεια ότι η  πυροσβεστική ομάδα, φθάνοντας στο συμβάν  να μην ξεκινά΄ την επέμβαση, αν ο επικεφαλής δεν ολοκληρώσει την έρευνα αρχικά για τον υπεύθυνο  του κτιρίου, για  να λάβει τα σχέδια κατόψεων του κτιρίου, να μάθει τα κατασκευαστικά του δεδομένα και τα τυχόν επικίνδυνα υλικά.
Ας υποθέσουμε ότι η  πυροσβεστική ομάδα,  περιμένει πρώτα τα συνεργεία από τις συναρμόδιες υπηρεσίες, να έλθουν, ώστε να διασφαλίσουν το χώρο από την διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος, φωταερίου κλπ.
Ας υποθέσουμε και κάποιους από την πυροσβεστική ομάδα, οι οποίοι επειδή τους λείπει κάποιο Μ.Α.Π.  είτε επειδή δεν τους δόθηκε, ή έχει λήξει η χρήση του, η τους έχει καταστραφεί, ή επειδή το ξέχασαν, να  τους δίνεται διαταγή για παραμονή εκτός συμβάντος.
Ας φανταστούμε τώρα σύμφωνα με κάποιο από τα «μοντέλα εξέλιξης» την εξέλιξη της φωτιάς στο κτίριο και την κατάσταση των εγκλωβισμένων που θα βλέπουν από τα φλεγόμενα μπαλκόνια την εξέλιξη μιας διοικητικής διαδικασίας «ορθής πυροσβεστικής στρατηγικής».
Ας φανταστούμε τώρα ότι μετά από αρκετή ώρα, αφού εξασφαλίστηκαν τα “by the book η πυροσβεστική ομάδα ξεκινά την επέμβαση πυρόσβεσης –διάσωσης.
Και ας φανταστούμε  ότι ο επικεφαλής αποφασίζει ότι χρειάζεται ενισχύσεις σε οχήματα, αλλά το συντονιστικό κέντρο αδυνατεί να του αποστείλει,  ακόμα και το κοντινότερο περιπολικό  πυροσβεστικό, αφού στην περιοχή που φυλάει, μπορεί να σημειωθεί  έτερο συμβάν και να κατηγορηθεί ότι είχε μετακινήσει το όχημα.
Ευτυχώς που η πυροσβεστική πραγματικότητα δεν διαθέτει παρόμοια φαντασία και ο Έλληνας Πυροσβέστης ρίχνεται στην μάχη με τη φωτιά και τη διάσωση του συνανθρώπου χωρίς να λαμβάνει υπόψη την ορθή «διοικητική αλληλουχία».
Εν συνεχεία πολλές φορές η Διοίκηση έρχεται αυτήν την πυροσβεστική πραγματικότητα να την μετρήσει με τη μεζούρα της «διοικητικής γραφειοκρατίας», η οποία δεν χωράει στο πυροσβεστικό δισάκι του εξοπλισμού πυρόσβεσης - διάσωσης
Η πυροσβεστική επιχείρηση είναι πόλεμος, δυστυχώς χωρίς εξασφαλισμένο το αποτέλεσμα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που στέκεται στο απόσπασμα ο  άνθρωπος της πρώτης γραμμής.
Εχθές ήρωας, σήμερα στόχος, αύριο μπορεί και νεκρός στο καθήκον.


Πλημμυρικά φαινόμενα. Διαχρονική και επαναλαμβανόμενη η άνιση αναμέτρηση με την υδάτινη ισχύ.

Η σφοδρότητα των φυσικών φαινόμενων, και κυρίως της απίστευτης δύναμης του νερού, απολύτως φυσιολογικά γεννά τον τρόμο στις ανθρώπινες κοινότητες, αφού φέρνει αντιμέτωπο τον άνθρωπο και τις κατασκευές του από τη μία και την αρχέγονη ισχύ της Φύσης και των φαινόμενων της.
Η ένταση του καταστροφικού φαινομένου και κυρίως τα φονικά αποτελέσματά του, πολλές φορές ξεπερνούν τον σχεδιασμό πρόβλεψης και τους μηχανισμούς διαχείρισης καταστροφών, ανεβάζοντας πιο ψηλά κάθε φόρα τα στάνταρντ ασφαλείας, μέχρι την επόμενη φορά που θα ξεπεραστούν.
Στην αττική γη το πιο πρόσφατο ήταν οι φονικές πλημμύρες της Μάνδρας που σε ελάχιστη ώρα μετέτρεψαν σε υγρή κόλαση την περιοχή της Δυτικής Αττικής.
Και όπως είναι φυσικό την επόμενη στιγμή ξεκινά η αναζήτηση των ευθυνών για την αντιμετώπιση της καταστροφής και τους υπευθύνους κ.ο κ. 
Συνήθως η παρούσα οδύνη για την ενεστώσα καταστροφή δεν αφήνει περιθώρια να δούμε το μεγάλο σκηνικό της συμβίωσης ανθρώπου και της απεριόριστης ισχύος του Υγρού Στοιχείου.
Η μάχη αυτή στην πατρίδα μας έχει μακρά ιστορία.




14 Νοέμβρη 1896 , μια ισχυρή καταιγίδα λίγων ωρών σκορπά το θάνατο σε  61 ανθρώπους, Αθήνα και Πειραιά. Στο Νέο Φάληρο το νερό  ξεπερνά  το 1 μέτρο ενώ ο Κηφισός φουσκώνει επικίνδυνα. Στον  Πειραιά καταστρέφονται περί τα  450 σπίτια.



6 Νοεμβρίου 1961, μα καταιγίδα με χαλάζι σε μέγεθος καρυδιού  πέφτει επί 10 συνεχόμενες ώρες στην Αθήνα. Ο  Κηφισός φουσκώνει  και στην οδό Πειραιώς το ύψος του νερού φτάνει  τα 2 μέτρα ενώ 400 σπίτια κατέρρευσαν. 43 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους  ενώ περισσότερα από 4.000 σπίτια πλημμύρισαν.

2 Νοεμβρίου 1977, Ισχυρή βροχόπτωση μεγάλης έντασης επί μιάμιση ώρα πλήττει το κέντρο της Αθήνας και τον Πειραιά. 37 άτομα χάνουν τη ζωή τους,  περισσότερα από 1.900 υπόγεια, σπίτια και καταστήματα πλημμυρίζουν, 172 οχήματα παρασύρονται  ενώ οι καταστροφές στους δρόμους ήταν τεράστιες.


21 Οκτωβρίου 1994. Ισχυρή βροχόπτωση  ξεκινά αργά το απόγευμα και κτυπάει κυρίως τις  κεντρικές & βορειοανατολικές περιοχές του λεκανοπεδίου Αττικής.17 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους ενώ πολλές συνοικίες (κυρίως Νέα Ιωνία, Περισσός, Αιγάλεω, Περιστέρι, Χαλκηδόνα, Νέα Φιλαδέλφεια) μετατράπηκαν σε λίμνες.




 Η  καταστρεπτική ισχύ του νερού, όταν προκαλεί πλημμυρικά φαινόμενα χτυπά όλη την παγκόσμια κοινότητα  σε ένα διαρκή συνεπή δρόμο επανάληψης.

3 Ιουλίου 1975 Las Vegas. Η ισχυρή βροχή στρέφει ένα χείμαρρο σε χώρο στάθμευσης οχημάτων και σε λιγότερο από μία ώρα  δύο άτομα σκοτώνονται, 300 αυτοκίνητα καταστρέφονται και δεκάδες σπίτια πλημμυρίζουν.

Υπάρχουν περιπτώσεις που η σύνθεση της καταστροφής είναι "κινηματοτογραφική". 
Το 1811 και το 1812, ισχυρότατοι σεισμοί προκάλεσαν  αναστροφή της ροής του Μισσισσιπή  και δημιουργήθηκαν οι λίμνες reelpoot και  tennessee.


Στην άλλη Ήπειρο, στην Ινδία, χαρακτηριστική είναι η κατολίσθηση που σημειώθηκε στις 22 Ιουλίου 1970 στην κοίτη του ποταμού Alaknanda, με αποτέλεσμα να πρακαλέσει ξαφνική πλημμύρα 200 μίλια  βορειανατολικά στο Νέο Δελχί. Τα ορμητικά νερά παρέσυραν αυτοκίνητα κυρίως που μετέφεραν προσκυνητές, με αποτέλεσμα 600 περίπου άτομα. Η αναμέτρηση με τη φύση θα συνεχιστεί με άνισο αποτέλεσμα, αφού δύο μήνες μετά την πλημμύρα,σημειώνονται πλημμύρες από την Βομβάη μέχρι την Καλκούτα με αποτέλεσμα 600 άτομα νεκρά και περίπου 20000 άστεγα.

Μερικά χρόνια νωρίτερα στο LOS ANGELES, στις 14 Δεκεμβρίου 1963, μια μικρή ρωγμή στο φράγμα Βaldwin Hills. είναι η αιτία, να ξεχυθούν 300 εκατομμύρια   γαλόνια νερό και να σαρώσει την πόλη δίπλα του Πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν, εξήντα πέντε σπίτια καταστράφηκαν  και 210 κατοικίες και διαμερίσματα υπέστησαν ζημιά. 


Μερικά χρόνια αργότερα, το Φεβρουάριο του 1972, το φράγμα Buffalo Creek υποχωρεί και τα  130 εκατομμύρια γαλόνια νερού δολοφονούν 125 άτομα και αφήνει 4000 άστεγους.


Δύο  χρόνια αργότερα  Ιούλιο και Αύγουστο του 1974 τα νερά των πλημμυρών καλύπτουν σχεδόν το μισό  Bangladesh  και  βρίσκουν το θάνατο πάνω από 2000 άτομα. 


Τον ίδιο χρόνο στην Βραζιλία, Ιανουάριο και Φεβρουάριο, πλημμύρες καταστρέφουν το  Tubarao,   και σκοτώνουν περίπου 1500 άτομα.

To  φαινόμενο της έντονης βροχόπτωσης σε φυσικό περιβάλλον, όπου έχει απογυμνωθεί πρόσφατα από δασικές πυρκαγιές, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Γενάρη και  Φεβρουάριο του 1969 ο παραπάνω συνδυασμός προκαλεί μεγάλη καταστροφή στη Ν.Καρολίνα με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περί τα 100 άτομα και να μείνουν άστεγα 10.000,