Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χριστιανικά κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χριστιανικά κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η φωτιά στα κείμενα της Αποκάλυψης

 Τοιχογραφία της Μονής Αγίου Διονυσίου
στο Άγιο Όρος που απεικονίζει σκηνή
από την Αποκάλυψη
Του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη                                           

Στο «τρομακτικά προφητικό» κείμενο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, η παρουσία του πυρός και του φωτός είναι διάχυτη. Στο πρώτο κιόλας κεφάλαιο είναι χαρακτηριστική η περιγραφή της εμφάνισης του Χριστού στον Ιωάννη: «Στράφηκα τότε πίσω μου να δω το πρόσωπο που μου μιλούσε με τη φωνή αυτή. Κι όταν γύρισα πίσω, είδα επτά χρυσές λυχνίες, που συμβόλιζαν τις επτά Εκκλησίες.  Αυτές σκορπίζουν φως στον κόσμο, που είναι σκοτισμένος από την πλάνη και την αμαρτία. Και στη μέση των λυχνιών αυτών είδα τον προστάτης τους που είναι και η πηγή του φωτός τους. Ήταν ένα ένδοξο πρόσωπο που έμοιαζε με υιό ανθρώπου και φορούσε ένα μεγαλοπρεπή χιτώνα, που έφθανε μέχρι τα πόδια του. Και κοντά στο στήθος του ήταν ζωσμένος με μια χρυσή βασιλική ζώνη. Το κεφάλι του και οι τρίχες του ήταν λευκές σαν άσπρο μαλλί, σαν χιόνι˙ και συμβόλιζαν έτσι ότι είναι κι αυτός σαν τον Θεό παλαιός των ημερών. Τα μάτια του ήταν σαν τη φλόγα της φωτιάς, που φωτίζει τα πάντα και δεν μένει τίποτε κρυμμένο μπροστά της. Τα πόδια του έμοιαζαν στη λαμπρότητα και τη στερεότητα με μεταλλικό μίγμα από χρυσάφι κι ασήμι, σαν να ήταν καθαρισμένα και δοκιμασμένα και χυμένα μέσα σε καμίνι. » {1}
Στην συνέχεια στις επιστολές –μηνύματα που στέλνει στις εκκλησίες, σε αυτή που στέλνει στον επίσκοπο της Εκκλησίας  στα Θυάτειρα ο Ιησούς αυτοπαρουσιάζεται: « ο Υιός του Θεού, που έχει τα μάτια του σαν τη φλόγα της φωτιάς, ώστε να μη μένει τίποτε σκοτεινό και κρυμμένο σ’ αυτά˙ και τα πόδια του μοιάζουν με μεταλλικό μίγμα από ασήμι και χρυσάφι.» {2}

Η φωτιά στα χριστιανικά κείμενα

Ο Αρχάγγελος Ουριήλ, που κρατά τη φλόγα,
 σύμβολο  του δώρου του Θεού, η φλόγα της Αγάπης



Tου ε.α Αντιστρατήγου Π.Σ. 
Γιάννη Σταμούλη

Η φωτιά άλλοτε τιμωρητική, άλλοτε λυτρωτική σηματοδοτεί στα χριστιανικά κείμενα με την καταστροφική της ισχύ την κόλαση, αλλά παράλληλα μετατρέπεται σε άκτιστο φως του παραδείσου.

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, στο κήρυγμα του προλέγοντας τον ερχομό του Ιησού, απευθυνόμενους στους Φαρισαίους που έρχονταν να βαφτιστούν από αυτόν στον Ιορδάνη, τους καλεί σε μετάνοια λέγοντας τους: «Το τσεκούρι βρίσκεται κιόλας στη ρίζα των δέντρων. Κάθε δέντρο που δε δίνει καλό καρπό θα κοπεί σύρριζα και θα ριχτεί στη φωτιά»  
Και ο συνεχίζει προλέγοντας την έλευση του Θεανθρώπου: « Αυτός θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και φωτιά. Κρατάει στο χέρι του το λιχνιστήρι για να ξεκαθαρίσει το αλώνι του, το σιτάρι θα το συνάξει στην αποθήκη του, μα το άχυρο θα το κατακάψει στην φωτιά που δεν σβήνει ποτέ.» {1}