Ο Πρώτος ΗΡΩΑΣ του Πυροσβεστικού Σώματος. ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΟΥΛΙΟΣ

Του ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

 

Ξημερώματα της 12 ης Νοεμβρίου του παγωμένου Δεκέμβρη του 1942.

Στις 04.05 το τηλέφωνο πυρκαγιάς του Β΄ Πυροσβεστικού Σταθμού Θεσσαλονίκης, σχίζει την ησυχία, και η τηλεφωνική κλήση ειδοποιεί  για συμβάν πυρκαγιάς στο άνω τμήμα της πόλης, στην οδό Θεοτοκοπούλου 4 στην συνοικία Καφέ-Κουλέ.

Μετά από μερικά δευτερόλεπτα δύο αντλιοφόρα πυροσβεστικά οχήματα, τύπου FEDERAL, με το σύνολο του πυροσβεστικού προσωπικού της βάρδιας,  φεύγει από τον Πυροσβεστικό Σταθμό και στις 04.10 φθάνει στο συμβάν.

Ένα 2όροφο κτίριο, παλαιάς μικτής κατασκευής, με είδη καταστήματος ψιλικών, κουρείου και οικιακών έχει παραδοθεί στις φλόγες.

Οι Πυροσβέστες επιχειρούν με μια ομάδα   να προσβάλει απευθείας τη φωτιά, ενώ με δεύτερη ομάδα προσπαθούν να εμποδίσουν την εξάπλωσή της στα παρακείμενα παλιά κτίρια, ενώ έχουν κινητοποιηθεί  και άλλες πυροσβεστικές δυνάμεις από τους υπόλοιπους τρείς πυροσβεστικούς σταθμούς της πόλης.

Η Απεργία Πείνας των Πυροσβεστών του Οκτώβρη του 1935

Του ε.α.Αντιστρατήγου Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη.

Οκτώβρης του 1935, στην φθινοπωρινή Αθήνα, σε μια δύσκολη εποχή, οι Πυροσβέστες, του νεοσύστατου Πυροσβεστικού Σώματος, εκτός από τις μάχες με τις πυρκαγιές, αντιμετωπίζουν και μια δύσκολη εργασιακή πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό είναι το ωράριο εργασίας τους (αρχικά εργάζονται 72 ώρες και ξεκουράζονται 24, ενώ η στην βελτιωμένη έκδοσή του, το 1934, εργάζονται 48 ώρες και ξεκουράζονται 24.)

Μικροί μισθοί και το κυριότερο, σχεδόν καμία ασφαλιστική ή συνταξιοδοτική πρόβλεψη «Αβεβαιότης …αμφιβολία και πλήρης αποκαρδίωσις είχεν επικρατήσει εις τας τάξεις του προσωπικού εις ότι αφορά την εξέλιξην, το μέλλον, αλλά και την ασφάλισίν του από πάσης απόψεως… ουδεμία μέριμνα και ουδέν ευεργετικόν μέτρον λαμβάνετο με αποτέλεσμα, πλην του ότι τούτο ευρίσκετο προς ενός αβεβαίου μέλλοντος, μη γνωρίζον αν τελικά θα κατέληγεν εις τους Δήμους, στερούμενοι οιασδήποτε ασφαλίσεως και η εν γένει διαβίωσίς του εις το Σώμα να είναι αθλία», όπως σημειώνει ο Πύραρχος ε.α. Βασίλειος Ζαφειρόπουλος, στο ανέκδοτο έργο του για την Ιστορία του Π.Σ.

Στις 16 Ιουνίου ίδιου χρόνου, είχε σημειωθεί του 1935 μεγάλη πυρκαγιά σε κτίριο στην οδό Αλιπέδου στον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της κατάσβεσης τραυματίζονται τρεις Πυροσβέστες, εκ των οποίων ο ένας, ο Μαρινέλης Ιωάννης, σοβαρότερα με αποτέλεσμα να μείνει μένει ανάπηρος.

«Να θωρακίσουμε αεροπόρους και πυροσβέστες με εξοπλισμό αντίστοιχο των κρίσεων που βιώνουμε»

 

'Ελληνας Πυροσβέστης - Πολυεργαλείο ...ολιγάριθμο, τα κάνει όλα και συμφέρει

 

  Του Γιάννη Σταμούλη ε.α Αντιστράτηγου Π.Σ. Επίτιμου Προέδρου ΕΑΠΣ

Τις τελευταίες πύρινες μέρες που ζει η πατρίδα μας με τις πυρκαγιές να τη ζώνουν, τα φώτα πέφτουν στον Έλληνα Πυροσβέστη, τον πρωταγωνιστή των ημερών, που σηκώνει στις πλάτες του το τιτάνιο έργο της πυρόσβεσης, ως συνέχεια της εξίσου τιτάνιας, καθόλο το χρόνο, προσπάθειας για τη διασφάλιση της πολιτικής προστασίας της χώρας.

Στα πολλά που ακούγονται, το χιλιοειπωμένο, είναι και ο αριθμός των Πυροσβεστών, όπου ανάλογα την πλευρά των σχολιαστών είναι μεγάλος, μικρός, επαρκής…..

Ας δούμε με αριθμούς την πραγματικότητα.

Σε όλη τη χώρα υπηρετούν συνολικά όλο το χρόνο 12.840 Πυροσβέστες. Στον αριθμό αυτό συμπεριλαμβάνονται και 2.405 Πυροσβέστες Πενταετούς Υποχρέωσης, με εργασιακό καθεστώς «μη μόνιμου», 344 Πυροσβέστες Ειδικών Καθηκόντων που παρέχουν έργο υποστήριξης, καθώς και ένας αριθμός Πυροσβεστών που για λόγους υγείας, παρέχουν υποστηρικτικό έργο.

Αρα 12.496 Πυροσβέστες (όλων των βαθμών) παρέχουν πυροσβεστικό έργο.

Λαμβάνοντας υπόψη, την τελευταία απογραφή της χώρας, όπου ο  πληθυσμός είναι 10.432.481 κάτοικοι προκύπτει  ότι ανά 835 κάτοικους αντιστοιχεί ένας Πυροσβέστης.