ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΕΙΛΗ


«Η κλιματική αλλαγή είναι για όλους μας μια πραγματικότητα. Μόλις πριν από λίγες μέρες, για να αναφερθώ μόνο στο τελευταίο παράδειγμα, οι επιστήμονες στις Ηνωμένες Πολιτείες ανέφεραν ότι οι παγετώνες της Αρκτικής λιώνουν με ταχύτερους ρυθμούς από ό,τι μπορούσε κανείς να φανταστεί. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, το 40% του καλοκαιρινού στρώματος πάγου που καλύπτει την Αρκτική θάλασσα θα έχει εξαφανιστεί έως το 2050. Παλαιότερες μελέτες είχαν προβλέψει ότι αυτό δεν θα συνέβαινε στα επόμενα εκατό χρόνια.Οι επιστήμονες είναι σαφείς. Πρόσφατα, οι επιφανέστεροι επιστήμονες του κόσμου, υπό την αιγίδα της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, έθεσαν το θέμα με μια άνευ προηγουμένου σαφήνεια.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι μια πραγματικότητα. Αν δεν αναχαιτιστούν οι συνέπειές της θα μπορούσε να αποβεί ολέθρια, αν όχι καταστροφική, μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Γνωρίζουμε τι πρέπει να πράξουμε. Διαθέτουμε τα οικονομικά προσιτά μέσα και τη τεχνολογία για να δράσουμε. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα άμεσα.
Αυτό το οποίο δεν διαθέτουμε είναι χρόνος. Ταξιδεύοντας πρόσφατα στο Τσαντ, διαπίστωσα από πρώτο χέρι το ανθρωπιστικό τίμημα της κλιματικής αλλαγής.Υπολογίζεται ότι 20 εκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από μια λίμνη και ένα ποτάμιο σύστημα το οποίο έχει συρρικνωθεί στο ένα δέκατο του αρχικού μεγέθους του τα τελευταία 30 χρόνια. Αυτή τη στιγμή στην Αφρική, οι χειρότερες καταιγίδες όλων των εποχών έχουν απομακρύνει από τα σπίτια τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Αυτό μας δείχνει τι πρόκειται να επακολουθήσει. Αν δεν δράσουμε, τα παιδιά μας θα αντιμετωπίσουν χειρότερα προβλήματα από αυτά που αντιμετωπίζει η δική μας γενιά.»
Με αυτή την κραυγή αγωνίας, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι- Μουν περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και κυρίως τις τρομακτικές φυσικές καταστροφές που προκαλεί, αλλά το κυριότερο θα προκαλέσει τα επόμενα χρόνια στην παγκόσμια κοινότητα, θέτοντας σε ένα συνεχή κίνδυνο τη ζωή, την υγεία και την περιουσία των πολιτών μετατρέποντας το γήινο περιβάλλον σε αφιλόξενο, «απάνθρωπο» τόπο.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό από τους επιχειρησιακούς κρατικούς φορείς της χώρας μας, αυτούς που συνιστούν τον επιχειρησιακό βραχίονα της πολιτικής προστασίας, να προχωρήσουν σε μια προσπάθεια να προσεγγιστεί το ζήτημα της αντιμετώπισης των συνεπειών των κλιματικών αλλαγών και ειδικότερα των φυσικών καταστροφών.
«Αυτές οι ευλογίες, όμως, που τόσο απλόχερα μας προσφέρει η φύση, απειλούνται.Απειλούνται, γιατί η κλιματική αλλαγή είναι γεγονός, που βρίσκεται μαζί μας και μπροστά μας. Ο αριθμός των προσφύγων παντού στον κόσμο, λόγω της κλιματικής αλλαγής, έχει διπλασιαστεί. Η κλιματική αλλαγή προκαλεί ακραία καιρικά φαινόμενα:
πλημμύρες, ξηρασία, πυρκαγιές – τα ζούμε – κύματα καυσώνων και μάλιστα, όλο με μεγαλύτερη ένταση και συχνότητα.»
Έτσι ξεκίνησε την εναρκτήρια ομιλία του ο Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου στην έναρξη των εργασιών της Διάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή στη Μεσόγειο, τον περασμένο Οκτώβριο, εκφράζοντας την ιδιαίτερη ανησυχία για το φαινόμενο της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής.

Τρία χρόνια νωρίτερα ο τ. Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής από το βήμα του 11th Economist Conferences Government Roundtable-Unveiling new global priorities Brainstorming with world leaders, εξέφραζε τη δική του αγωνία λέγοντας:
«η υπερθέρμανση του πλανήτη και το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου συνιστούν σοβαρή απειλή, που οφείλουμε να την προλάβουμε και όχι να την κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας.»
Η κλιματική αλλαγή, είναι μια συνεχή διαδικασία στη γήινη ιστορία.
Τέτοιες αλλαγές έχουν καταγραφεί στο ρου της ιστορίας, πολλές ως αποτέλεσμα μεμονωμένων ακραίων γεγονότων που δημιούργησαν απότομα μεγάλες κλιματικές αλλαγές που συντελέστηκαν σε βάθος δεκαετιών.
Καταγράφηκαν όμως και περιπτώσεις που διαπιστώνεται περιοδικότητα στις κλιματικές αλλαγές με κλίμακα μεγέθους που ποικίλει από μερικές χιλιάδες ως και μερικά εκατομμύρια έτη.
(από τη μεταπτυχιακή εργασία στη Σχολή Εθνικής Ασφαλείας 2011)

ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


Ο Ποσειδώνας, ενώ ετοιμάζεται να εκσφενδονίσει ένα μεγάλο κομμάτι γης (πιθανόν νησί) εναντίον του Γίγαντα Εφιάλτη. Από ερυθρόμορφο κρατήρα του 480 π.Χ. Kunsthistorisches Museum, Βιέννη



Μετά το καταστροφικό τσουνάμι που έπληξε την Ιαπωνία, χρήσιμο είναι να ανατρέξουμε στην ιστορία να ανακαλύψουμε τον ιστορικό κύκλο εμφάνισης του φαινομένου.
Αναζητώντας στην ελληνική κλασική ιστορία, σημαντικά στοιχεία ανευρίσκουμε σε περιγραφή του Θουκυδίδη από το 3ο βιβλίο της Ιστορίας του.
Η αναφορά του, με πραγματικά ιστορικό τρόπο, αναφέρεται για το χειμώνα του 427 π.Χ., όταν σημειώνονται πολλοί σεισμοί στην Αθήνα, στην Εύβοια και στη Βοιωτία και ειδικά στον Ορχομενό.
Είναι η ίδια εποχή, που στις Οροβιές, στο ΒΔ άκρο της Εύβοιας, κατά την εξιστόρηση του Θουκυδίδη, κατακλύσθηκαν από τεράστιο κύμα και όσοι δεν πρόφθασαν να καταφύγουν στα υψώματα σκοτώθηκαν, ενώ τμήμα της ξηράς καταποντίστηκε. Το κύμα παρέσυρε και τμήμα του αθηναϊκού τείχους στο νησάκι Αταλάντη της Λοκρίδος, όπου κομμάτιασε μία από τις δύο αθηναϊκές τριήρεις που ήταν τραβηγμένες στην ξηρά. Στην αντικρινή Πεπάρηθο (Σκόπελο) ‘εγένετο κύματος επαναχώρησις’ και καταστράφηκε τμήμα του τείχους, το πρυτανείο και οικίες.»
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι ο Θουκυδίδης αποδίδει το ‘τσουνάμι’ στο σεισμό και όχι σε άλλη αιτία, όπως η οργή του σεισίχθονος[3] ή ἐνοσίχθονος Ποσειδώνος.

"Κατά το επόμενον θέρος, οι Πελοποννήσιοι και οι σύμμαχοι, υπό την αρχηγίαν του βασιλέως των Λακεδαιμονίων Άγιδος, υιού του Αρχιδάμου, ήλθαν μέχρι του Ισθμού με την πρόθεσιν να εισβάλουν εις την Αττικήν αλλ' επειδή έγιναν πολλοί σεισμοί επέστρεψαν οπίσω, χωρίς να γίνη εισβολή. Κατά την ιδίαν περίπου εποχήν, ενώ εξηκολούθουν οι σεισμοί, η θάλασσα, αφού απεσύρθη από την παραλίαν των Οροβιών της Ευβοίας και επυργώθη εις κύμα, επέδραμε τμήμα της πόλεως, και εν μέρει μεν υπεχώρησεν, εν μέρει όμως κατέκλυσε την ακτήν, ούτως ώστε ό,τι πριν ήτο γη, είναι σήμερον θάλασσα, και όσοι δεν επρόφθασαν να καταφύγουν εις τα υψηλότερα σημεία, επνίγησαν. Και περί την νήσον Αταλάντην, κειμένην πλησίον της παραλίας των Οπουντίων Λοκρών, έγινε παρομοία πλημμύρα, η οποία παρέσυρε μέρος του Αθηναϊκού φρουρίου και συνέτριψεν εν εκ των δύο πλοίων, τα οποία ήσαν ανειλκυσμένα επί της ξηράς. Και εις την Πεπάρηθον, η θάλασσα απεσύρθη από την παραλίαν αλλά δεν κατέκλυσε την ξηράν, σεισμός όμως κατέρριψε μέρος του τείχους και το πρυτανείον και ολίγας άλλας οικίας. Αιτία του φαινομένου αυτού κατά την γνώμην μου είναι ότι ο σεισμός, εις το σημείον όπου ήτο ισχυρότερος, έσπρωξε προς τα οπίσω την θάλασσαν και με την αιφνιδίαν παλινδρόμησίν της κατέστησε την πλημμύραν βιαιοτέραν, χωρίς τον σεισμόν όμως μου φαίνεται ότι δεν ημπορούσε να συμβή τούτο."

Τα στοιχεία αντλήθηκαν από ανάρτηση του φιλόλογου Σπυρ. Βλιώρα.
http://gym-karper.gre.sch.gr

Εμείς «οι καλοπληρωμένοι αντιπαραγωγικοί κοπρίτες» του δημοσίου.


Μια από τις κορυφαίες πολιτικές πρακτικές των μνημονιακών διαχειριστών της κρίσης αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί ο δοκιμασμένος κοινωνικός αυτοματισμός, όπου στρέφεται η μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη, υπερφωτίζονται τα δήθεν προνόμια της και δίνεται ως βορά η αναγκαιότητα της περικοπής τους στα πλαίσια μιας ισοπεδωτικής λογικής προς τα κάτω.
Η λογική «να ψοφήσει και η κατσίκα του γείτονα» φαντάζει ως μνημονιακή οδηγία σε αυτή την πολιτική της μετατροπής των Νεοελλήνων σε Νεόφτωχους.
Στα πλαίσια αυτά ανέτειλε και η γνωστή πρωτοβουλία για το ενιαίο μισθολόγιο των Δημοσίων Υπαλλήλων.

Των γνωστών «κοπριττών» , αντιπαραγωγικών και εξαιρετικά προνομιούχων, που ως γνωστόν είναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την σημερινή κρίση.
Μιας και αυτοί διαχειρίστηκαν, νομοθέτησαν, θεσμοθέτησαν, χάραξαν πολιτικές και οικονομικές τακτικές, διοίκησαν ταμεία κ.λ.π.
Έτσι μετά την μεγάλη απογραφή των αναμενόμενων εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων, που δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκε και την απόλυτη ησυχία που ακολούθησε, άνοιξε η μελέτη των «φοβερών αποδοχών» τους.
Η μελέτη που εκπονήθηκε για το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Οικονομικών ολοκληρώθηκε το Φεβρουάριο και αφορά τις μισθολογικές εξελίξεις στο δημόσιο.
Τα στοιχεία της μελέτης δυστυχώς δεν επιβεβαίωσαν τη θεωρία των χλιδάτων δημοσίων υπαλλήλων.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στα γενικά στοιχεία, το 50% του συνόλου των δημ. Υπαλλήλων δεν ξεπερνά τα 1639 ευρώ, ενώ μόνο το 10% περνά τα 2418 ευρώ.
Τα πλέον όμως σημαντικά στοιχεία δίνονται για τους αντιπαραγωγικούς ενστόλους.
Στην βαθμολογική κλίμακα των ενστόλων, οι αμοιβές υπολείπονται των αμοιβών των υπαλλήλων που ανήκουν στη χαμηλή μισθολογική κλίμακα της κεντρικής διοίκησης. Ένας υπάλληλος Π.Ε.(κλιμακίου 18) έχει 104 ευρώ παραπάνω ως μέση συνολική μηνιαία αμοιβή από τον εισαγωγικό βαθμό (Ανθ/γο) των Αξιωματικών.
Ο αξιωματικός είναι ο φτωχός συγγενής όλων των υφισταμένων μισθολογίων. Συγκρίνοντας με το γενικό μισθολόγιο, βλέπουμε ότι εισαγωγικός μισθός ενός Τ.Ε. δημ. Υπαλλήλου είναι 938 ευρώ, ο εισαγωγικός μισθός ενός Π.Ε. δημ. Υπαλλήλου είναι 984 ευρώ, ενώ ο αντίστοιχος του Αξ/κου 899 ευρώ.
Η σύγκριση είναι εξίσου απογοητευτική και στα ειδικά μισθολόγια, εξετάζοντας του εισαγωγικούς βαθμούς κα τους αντίστοιχους βασικούς μισθούς:
Πρωτοδίκης 2067 ευρώ
Επιμελητής Β΄ΕΣΥ 1468 Ευρώ
Λέκτορας 1183 ευρώ
Ιατροδικαστής 1176 ευρώ
Μουσικός 963
Ανθ/γός 899 ευρώ
Σε όλα αυτά βέβαια δεν έχει υπολογιστεί η υποχρέωση άφθονης απλήρωτης εργασίας που προσφέρουν οι ένστολοι, το κόστος των συνεχών μεταθέσεων και οι υπόλοιπες εγγενείς ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος Ε.Δ. και τω Σ.Α…

Το μεροκάματο του τρόμου



Δυό ακόμα νέα παλικάρια, δύο ένστολοι εργαζόμμενοι της ΕΛ.ΑΣ. έχασαν τη ζωή τους χθές κατα την εκτέλεση του καθήκοντος.

Μιά βροχή από δολοφονικές σφαίρες, τους έκοψε τον ανθό της νιότης τους, ενώ άλλοι δύο συνάδελφοι τους έπεσαν τραυματισμένοι.

Οι συνάδελφοι αστυνομικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με το σκληρό αδυσώπητο και εξωφρενικά δολοφονικό πρόσωπο της σύγχρονης εγκλημαατικότητας, που έχει διαποτίσει την ταλαιπωρημένη χώρα μας.

Οι συνάδελφοι αυτοί, κομμάτι των μη προνομιούχων πολιτών αυτής της χώρας,φρουροί της τάξης και της ασφάλειας, έβαλαν το κορμί τους ωα ασπίδα προστασίας των υψίστων αυτών αγαθών.

Οι συνάδελφοι αυτοί, συνεχίζουν να συμπληρώνουν το μακρύ κατάλογο του Ηρώου των Ηρώων της Καθημερινότητας, που στην κοινωνία της απάθειας, της σκληρότητας κλαι του φανατικούυ ατομισμού, συνεχίζουν να πράττουν το καθήκον τους, μοναχικοί υπερασπιστές της αξιοπιστίας της κρατικής μηχανής και εναπομείνατες πάροχοι δημοσίων κοινωνικών αγαθών.

Πολλοί θα προστρέξουν να εκφωνήσουν συλληπητήριο λόγο και κυρίως από τους ιθύνοντες αυτού του τόπου.

Ανερυθρίαστα, θα συνοδέψουν τα παλικάρια, θα δείξουν την "συγκίνηση τους" και την "συντριβή τους".

Μόλις το αιμοποτισμένο ελληνικό χώμα, σκεπάσει τα κορμάκια τους, όλοι αυτοί θα εξενδυθούν το συγκινημένο κοστούμι τους και θα συνεχίσουν την σύνηθη εργασία τους.

Θα συνεχίσουν να θεωρούν τους ενστόλους εργαζομένους "αντιπαραγωγικούς", θα συνεχίσουν όσοι από αυτούς έχουν την αρμοδιότητα, να μην κάνουν τίποτα γιά την θωράκση του επαγγέλματος.
Θα συνεχίσουν οι λογιστές της μνημονιακής κατοχής, να υπολογίζουν πόσο θα περιστείλουν τις δαπάνες λειτουργίας των "αντιπαραγωγικών σωμάτων" και των εξίσου "αντιπαραγωγικών εργαζομένων του"

Θα συνεχίζουν πολλοί από αυτούς να μπολιάζουν την κοινωνία με μίσος, μισαλλοδοξία καινκοινωνικό αυτοματισμό, εναντίον των ενστόλων, με σκοπό να απομακρύνουν την λαική οργή από πάνω τους.

Δεν περιμένω ούτε αυτή τη φορά να συγκλονιστούν ούτε οι ιθύνοντες, ούτε και η κοινωνία των πολιτών.

Άλλωστε ο ανθός των παλλικαριών συναδέλφων αποκόπηκε βιαίως και ανεπανόρθωτα.

Ισως αν αφήναμε όλοι από ένα δάκρυ θα μπορούσαμε να πνίξουμε τη βία που σοιχειώνει την κοινωνία μας.

Ας είναι ελαφρό το χώμα που τους σκέπει.