ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "Πυροσβεστική Επιθεώρηση" Τεύχος 143 - Σεπτ.Οκτ.2010
Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "Πυροσβεστική Επιθεώρηση" Τεύχος 143 - Σεπτ.Οκτ.2010
ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές.
Το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα΄ ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα΄ ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
Λίγες δεκαετίες πριν, το Νοέμβρη του 1973, οι νεολαίοι της τότε εποχής, βιώνοντας από την πλευρά τους, τη δικτατορία που είχε εγκαθιδρυθεί στη χώρα μας, βάζοντας στο γύψο πολίτευμα και δικαιώματα, συγκρότησαν κίνημα αντίστασης και αντίδρασης με επίκεντρο το Πολυτεχνείο των Αθηνών, για να ανατραπεί το καθεστώς των τυράννων.
Το φρέσκο της νεανικής σκέψης, το όραμα για μια πατρίδα ελεύθερη, δημοκρατική και ευημερούσα συνοψίστηκε στο « ψωμί – παιδεία –ελευθερία»
Η αγανάκτηση για την αδικία και την ανελευθερία, η οργή για την κατάλυση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, έγινε το όπλο μιας αυθόρμητης συγκλονιστικής και αγωνιστικής κινητοποίησης που ξεπέρασε το φοιτητόκοσμο, και απλώθηκε στην κοινωνία που αποφάσισε ότι πλέον δεν μπορεί να βολεύεται και έπρεπε να βουλεύεται.
Η βιαίως παραβιασθείσα Πύλη του Πολυτεχνείου, εκείνο το Νοέμβρη του ΄73, έβγαλε από τον επταετή λήθαργο τον ελληνικό λαό ,άνοιξε το δρόμο για την περίοδο της νέας μεταπολιτευτικής δημοκρατικής Ελλάδας, επαναφέροντας την δημοκρατία στη χώρα που τη γέννησε
Νοέμβρης του 2010. Στο ξημέρωμα των αυτοδιοικητικών εκλογών, όπου χαρακτηρίστηκαν από την έκφραση χιλιάδων συμπολιτών μας να δηλώσουν αποχή από το πολιτικό γίγνεσθαι, στην κορύφωση της εκτέλεσης του μνημονιακού σχεδίου, υπό την σιδηρά επίβλεψη των τροικανών νέων δυναστών, ο εργαζόμενος λαός της χώρας μας καλείται να ορθώσει ξανά το παράστημά του και να διεκδικήσει την επιβίωσή του και την αξιοπρέπειά του, να διασφαλίσει τις βασικές και θεμελιώδεις αξίες του πολιτικού πολιτισμού του.
Η επίθεση που δέχονται σήμερα «οι μη προνομιούχοι» αυτής της χώρας είναι πολυμέτωπη.
Με πρόσχημα την κρίση και το χρέος, που δημιουργήθηκε και μεγεθύνθηκε από τους κατά καιρούς διαχειριστές της εξουσίας, έχουν τεθεί στην κλίνη του ακρωτηριασμού, το ήδη πενιχρό εισόδημα μας, τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα, αλλά και οι βασικές κοινωνικές παροχές του κράτους- πρόνοιας, κερδισμένα όλα με αίμα και αγώνες.
Επειδή όμως «σε τούτα δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει» οι ενεργοί πολίτες τούτης της χώρας θα αποδείξουν <ότι δεν έχουν ψεκαστεί> με απάθεια και αδιαφορία για τα τεκταινόμενα.
Οι ενεργοί πολίτες της ελληνικής κοινωνίας, μέρα με τη μέρα συνειδητοποιούν το μέγεθος της άδικης επίθεσης, οργίζονται για το οπισθοπορεία και συνειδητοποιούν ότι πρέπει οργανωμένα να απαντήσουν στο νέο μεσαίωνα που ελαύνει.
Το μήνυμα των αγωνιζομένων φοιτητών, των αγωνιζομένων Ελλήνων του Πολυτεχνείου του 1973 έρχεται δροσερό και φλογερό συνάμα, μας εμψυχώνει μας υπομνήσκει και μας οδηγεί.
Αν όχι εμείς, ποιοι; Αν όχι τώρα, πότε;
ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Οι Έλληνες Πυροσβέστες κατά την 80ετή του παρουσία του Πυροσβεστικού Σώματος στο δημόσιο βίο της χώρας, έδωσαν, δίνουν και θα συνεχίσουν να δίνουν καθημερινά ένα δύσκολο αγώνα παλεύοντας με τα στοιχεία της φύσης και τις ακραίες εκφράσεις τους, την αστοχία των κατασκευών και των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, καθώς και των εγκληματικών πολλές φορές πράξεων συνανθρώπων μας.
Η μάχη που δίνουν διεξάγεται πάνω στο λεπτό νήμα που χωρίζει την ζωή από την απώλειά της και με συνεχή παρουσία κινδύνων και στοιχείων που ασσύμετρα πολλές φορές ανατρέπουν την ομαλή ροή της καθημερινής ασφάλειας.
Σε αυτόν τον πόλεμο, πολλές φορές δυστυχώς η ασπίδα που θέτει το Πυροσβεστικό Σώμα, εμπεριέχει και τις ίδιες τις ζωές Πυροσβεστών που χάνουν τη ζωή τους κατά την ώρα της εκτέλεσης του καθήκοντος.
Αναδεικνυόμενοι στους 'Ηρωες" της Ειρήνης, στους "Ηρωες" του πολέμου της πολιτικής προστασίας της χώρας και των πολιτών της.
Αυτούς τους "Ηρωες" δυστυχώς για πολλά χρόνια, η Πολιτεία και το Πυροσβεστικό Σώμα, δεν είχε προχωρήσει στην απότιση επίσήμως του πρεπούμενου φόρου τιμής.
Χαρακτηριστικά το 2006 σε άρθρο μου στο περιοδικό¨"Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι" είχα επισημάνει αυτήν την μέγιστη παράλειψη και πρότεινα τότε την καθιέρωση Ημέρας επίσημου εορτασμού των Πεσόντων Πυροσβεστών. Ειδικότερα πρότεινα τότε ως ημερομηνία της 12η Νοεμβρίου ημέρα θυσίας του Δοκίμου Πυροσβέστη Β΄Τάξης Κων/νου Πούλιου,(το 1942 κατά τη διάρκεια κατάσβεσης αστικής πυρκαιάς), πρώτου συναδέλφου που έπεσε στο καθήκον, σύμφωνα με την επίσημη ιστορία του Πυροσβεστικού Σώματος.
Την επόμενη χρονιά σε σχετική νομοθετική ρύθμιση η πρότασή μου θεσμοθετείται καιπλέον κάθε χρόνο την 12η Νοεμβρίου κάθε έτους με κάθε επισημότητα και με την παρουσία πολιτικής και πυροσβεστικής ηγεσίας προσφέρεται φόρος τιμής στους Ήρωες του Πυροσβεστικού Σώματος.
Ως μικρή αναφορά στην θυσία των Συναδέλφων, θα ανασύρουμε από το πολύτιμο ιστορικό αρχείο του Π.Σ. ένα απόσπασμα του 1950 από κείμενο του Διοικητή Α΄ Αντ.Τσιρογιάννη που συμπεριλήφθη σε ειδική επετειακή έκδοση γιά την εικοσαετία από την ίδρυση του Π.Σ. με τίτλο "ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ":
"Είναι η μοίρα των ανθρώπων του Σώματος τέτοια: να πολεμούν πάντα τη φωτιά, άλλοτε να τη νικούν και άλλοτε να νικώνται. Πάντα όμως να την πολεμούν, αποφασιστικά επίμονα, ανοικτίρμονα... Άλλοτε πάλι η αποστολή τους ξεπερνάει τα όρια της συνιθισμένης υπαλληλικής δράσεως. Παίρνει δραματικώτερο και πλατύτερο κοινωνικό περιεχόμενο... Τότε ο Πυροσβέστης παύει να είναι άνθρωπος. Αισθάνεται βαριά την ευθύνη να βαραίνει επάνω του. Ευθύνη που τα νομικά καθήκοντα και υποχρεώσεις που απορρέουν από το επάγγελμα δεν μπορούν να τη φθάσουν και να την καθορίσουν και που μόνο η συνείδησις την υπαγορεύει, την δημιουργεί, την προβάλει σαν άγραφο αμείλικτο καθήκον. Ένα καθήκον που δεν πηγάζει απ΄την κρατική επταγή, δεν αντλεί το περιεχόμενό του απ΄την επαγγελματική υποχρέωση,αλλ΄από τον ψυχικό κόσμο, από τις συγκρουόμενες ψυχικές δυνάμεις που παλεύουν μέσα του για να αφήσουν διέξοδο σε ότι τελειότερο έχει να επιδείξει η ανθρώπινη φύσις."
Μια απάντηση από μας τους <άσχετους, υστερόβουλους και αδαείς>
που εν χορώ σπεύσαμε να σχολιάσουμε τις δηλώσεις του Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως κ. Παγκάλου
Μετά τις τελευταίες δηλώσεις του Αξιότιμου κ. Αντιπροέδρου ότι «ο πιο αντιπαραγωγικός κλάδος του ελληνικού λαού είναι οι στρατιωτικοί και τα Σώματα Ασφαλείας», δεκάδες ένστολοι εργαζόμενοι των παραπάνω κλάδων, εξέφρασαν τη δίκαιη οργή και αγανάκτησή τους για την απροκάλυπτη απαξιωτική αυτή επίθεση.Μεταξύ αυτών και η Ένωση Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος όπου και χαρακτηριστικά ανέφερε στη σχετική ανακοίνωσή της: « Η κοινωνία των πολιτών, γνωρίζει καλά το έργο μας, γνωρίζει καλά πως δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγική διαδικασία-ανάπτυξη και ευημερία χωρίς ασφάλεια-τάξη και πολιτική προστασία. Ως ένστολοι εργαζόμενοι καθημερινά παράγουμε το αίσθημα ασφάλειας στη χώρα μας, με τον καλύτερο τρόπο, παρά τα μύρια προβλήματα που μας ταλανίζουν.»Μετά από όλο αυτό το θόρυβο αναμέναμε τουλάχιστον μια έκφραση ουσιαστικής διόρθωσης από τον κ.Πάγκαλο, μετά και από τις «πυροσβεστικές δηλώσεις» του κ.Βενιζέλου. Αντί αυτού δημοσιοποιήθηκε από τον κ.Πάγκαλο απαντητική επιστολή του προς τον Επίτιμο Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, τον Νάυαρχο Νίκο Παππά.( http://antiproedros.gov.gr/2010/11/10/1097)
Στην επιστολή χαρακτηρίζει όσους ασκήσαμε κριτική στις δηλώσεις του « άσχετους, υστερόβουλους και αδαείς».
Στη συνέχεια προχωρεί σε μάθημα πολιτικής οικονομίας περί του όρου «παραγωγικότητας» λέγοντας ότι: «Στοιχειώδης κανόνας της οικονομικής επιστήμης είναι ότι παραγωγικοί είναι όσοι ασχολούνται με την αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση. Οι υπόλοιποι συμμετέχουν στη διανομή του προϊόντος. Δεν είναι ούτε άχρηστοι ούτε αντιπαραγωγικοί. Νομικοί, που είναι και το επάγγελμα μου, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, ιερείς, απλώς δημιουργούν τις προϋποθέσεις της παραγωγής σε μια οργανωμένη κοινωνία και αμείβονται για αυτό.»
Και ο κ. Αντιπρόεδρος καταλήγει ότι «κατεξοχήν οι στρατιωτικοί έχουν και λόγο να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανοι για το ρόλο τους στην ελληνική ιστορία, αν πολέμησαν τους εχθρούς του έθνους».
Ως αδαείς και άσχετοι, βλέπουμε με έκπληξη ότι ο Αξιότιμος κ. Αντιπρόεδρος βασίζει την άποψή του περί παραγωγικών εργαζομένων, στη θεωρία του A. Smith (1723-1790) ότι «Οι υπηρεσίες, γενικά, δεν είναι παραγωγικές.»
Ως αδαείς και άσχετοι να αναφέρουμε και μερικές μεταγενέστερες θεωρίες όπως των:
J.B Say (1767-1832) «Οι υπηρεσίες παράγουν χρήσιμα αγαθά, κατά συνέπεια έχουν ανταλλακτική αξία.»
H. Storch (1766-1825) « Οι υπηρεσίες είναι παραγωγικές. Πρέπει να ξεχωρίζουμε την εργασία για την παραγωγή της υπηρεσίας και το αποτέλεσμα της ίδιας εργασίας. Αυτό που εξαγοράζεται στις υπηρεσίες δεν είναι το αποτέλεσμα της εργασίας αλλά η
ίδια η εργασία. Συχνά χρειάζεται η συνεργασία μεταξύ του παραγωγού και
του καταναλωτή της υπηρεσίας.»
F. Bastiat (1801-1850) « Η θεωρία της αξίας των αγαθών δεν είναι παρά μόνο μια ειδική περίπτωση της αντίστοιχης των υπηρεσιών.»
C. Colson (1853-1939) : «Κάθε δραστηριότητα είναι υπηρεσία. Οι υπηρεσίες βρίσκονται μέσα σε κάθε παραγωγή εφόσον η εργασία είναι μια υπηρεσία.»
D. Bell (1973): «Η μεταβιομηχανική κοινωνία είναι μια κοινωνία υπηρεσιών.»
Τέλος ο κ. Αντιπρόεδρος, παρότι μίλησε για τους στρατιωτικούς, δυστυχώς δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να πει έστω και μία κουβέντα για το έργο των Ελλήνων Πυροσβεστών τους οποίους και συμπερίλαβε στους μη παραγωγικούς αυτής της χώρας, ως Σώμα Ασφάλειας.
Δεν πειράζει. Εμείς πάντως νιώθουμε υπερήφανοι για το έργο μας, να παράγουμε το αίσθημα ασφάλειας στην χώρα προστατεύοντας πολλές φορές και με την ίδια μας τη ζωή, την ζωή και το βιός των πολιτών αυτής της χώρας και τον εθνικό φυσικό πλούτο και μας αρκεί ότι στις μετρήσεις κοινής γνώμης τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε πρώτοι στην εκτίμηση του ελληνικού λαού.
Μετά τις τελευταίες δηλώσεις του Αξιότιμου κ. Αντιπροέδρου ότι «ο πιο αντιπαραγωγικός κλάδος του ελληνικού λαού είναι οι στρατιωτικοί και τα Σώματα Ασφαλείας», δεκάδες ένστολοι εργαζόμενοι των παραπάνω κλάδων, εξέφρασαν τη δίκαιη οργή και αγανάκτησή τους για την απροκάλυπτη απαξιωτική αυτή επίθεση.Μεταξύ αυτών και η Ένωση Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος όπου και χαρακτηριστικά ανέφερε στη σχετική ανακοίνωσή της: « Η κοινωνία των πολιτών, γνωρίζει καλά το έργο μας, γνωρίζει καλά πως δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγική διαδικασία-ανάπτυξη και ευημερία χωρίς ασφάλεια-τάξη και πολιτική προστασία. Ως ένστολοι εργαζόμενοι καθημερινά παράγουμε το αίσθημα ασφάλειας στη χώρα μας, με τον καλύτερο τρόπο, παρά τα μύρια προβλήματα που μας ταλανίζουν.»Μετά από όλο αυτό το θόρυβο αναμέναμε τουλάχιστον μια έκφραση ουσιαστικής διόρθωσης από τον κ.Πάγκαλο, μετά και από τις «πυροσβεστικές δηλώσεις» του κ.Βενιζέλου. Αντί αυτού δημοσιοποιήθηκε από τον κ.Πάγκαλο απαντητική επιστολή του προς τον Επίτιμο Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, τον Νάυαρχο Νίκο Παππά.( http://antiproedros.gov.gr/2010/11/10/1097)
Στην επιστολή χαρακτηρίζει όσους ασκήσαμε κριτική στις δηλώσεις του « άσχετους, υστερόβουλους και αδαείς».
Στη συνέχεια προχωρεί σε μάθημα πολιτικής οικονομίας περί του όρου «παραγωγικότητας» λέγοντας ότι: «Στοιχειώδης κανόνας της οικονομικής επιστήμης είναι ότι παραγωγικοί είναι όσοι ασχολούνται με την αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση. Οι υπόλοιποι συμμετέχουν στη διανομή του προϊόντος. Δεν είναι ούτε άχρηστοι ούτε αντιπαραγωγικοί. Νομικοί, που είναι και το επάγγελμα μου, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, ιερείς, απλώς δημιουργούν τις προϋποθέσεις της παραγωγής σε μια οργανωμένη κοινωνία και αμείβονται για αυτό.»
Και ο κ. Αντιπρόεδρος καταλήγει ότι «κατεξοχήν οι στρατιωτικοί έχουν και λόγο να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανοι για το ρόλο τους στην ελληνική ιστορία, αν πολέμησαν τους εχθρούς του έθνους».
Ως αδαείς και άσχετοι, βλέπουμε με έκπληξη ότι ο Αξιότιμος κ. Αντιπρόεδρος βασίζει την άποψή του περί παραγωγικών εργαζομένων, στη θεωρία του A. Smith (1723-1790) ότι «Οι υπηρεσίες, γενικά, δεν είναι παραγωγικές.»
Ως αδαείς και άσχετοι να αναφέρουμε και μερικές μεταγενέστερες θεωρίες όπως των:
J.B Say (1767-1832) «Οι υπηρεσίες παράγουν χρήσιμα αγαθά, κατά συνέπεια έχουν ανταλλακτική αξία.»
H. Storch (1766-1825) « Οι υπηρεσίες είναι παραγωγικές. Πρέπει να ξεχωρίζουμε την εργασία για την παραγωγή της υπηρεσίας και το αποτέλεσμα της ίδιας εργασίας. Αυτό που εξαγοράζεται στις υπηρεσίες δεν είναι το αποτέλεσμα της εργασίας αλλά η
ίδια η εργασία. Συχνά χρειάζεται η συνεργασία μεταξύ του παραγωγού και
του καταναλωτή της υπηρεσίας.»
F. Bastiat (1801-1850) « Η θεωρία της αξίας των αγαθών δεν είναι παρά μόνο μια ειδική περίπτωση της αντίστοιχης των υπηρεσιών.»
C. Colson (1853-1939) : «Κάθε δραστηριότητα είναι υπηρεσία. Οι υπηρεσίες βρίσκονται μέσα σε κάθε παραγωγή εφόσον η εργασία είναι μια υπηρεσία.»
D. Bell (1973): «Η μεταβιομηχανική κοινωνία είναι μια κοινωνία υπηρεσιών.»
Τέλος ο κ. Αντιπρόεδρος, παρότι μίλησε για τους στρατιωτικούς, δυστυχώς δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να πει έστω και μία κουβέντα για το έργο των Ελλήνων Πυροσβεστών τους οποίους και συμπερίλαβε στους μη παραγωγικούς αυτής της χώρας, ως Σώμα Ασφάλειας.
Δεν πειράζει. Εμείς πάντως νιώθουμε υπερήφανοι για το έργο μας, να παράγουμε το αίσθημα ασφάλειας στην χώρα προστατεύοντας πολλές φορές και με την ίδια μας τη ζωή, την ζωή και το βιός των πολιτών αυτής της χώρας και τον εθνικό φυσικό πλούτο και μας αρκεί ότι στις μετρήσεις κοινής γνώμης τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε πρώτοι στην εκτίμηση του ελληνικού λαού.
Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΓΝΩΣΗ
Πριν λίγες ημέρες το Πυροσβεστικό Σώμα, βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα των Μ.Μ.Ε. εξαιτίας μιας επικοινωνιακής αστοχίας ανωτάτου στελέχους του.
Μια μίνι- κρίση που έλαβε τέλος με την γενναία πρωτοβουλία του Αρχηγού του Π.Σ. που «το πήρε πάνω του» και προχώρησε στην δημόσια έκφραση συγγνώμης για το γεγονός προς την ελληνική κοινωνία.
Το παραπάνω, κατέδειξε για άλλη μια φορά, ότι η προσέγγιση των στελεχών στα Μ.Μ.Ε πρέπει να γίνεται με εξαιρετικό επαγγελματισμό, γνώση και προσοχή, μιας και η παρουσία τους, εκπροσωπεί το σύνολο του Π.Σ. αλλά και την ίδια την κρατική μηχανή.
Με την ευκαιρία να μεταφέρω ένα μικρό απόσπασμα, από το βιβλίο «Δημόσιες Σχέσεις του Πυροσβεστικού Σώματος. Πυραγός Ιωάννης Σταμούλης. Έκδοση Πυροσβεστικής Ακαδημίας 2005»
«Η συνολική επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης θα πρέπει να αποδείξει ότι ο φορέας. τόσο σε επιχειρησιακό, όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο ήταν παρόν, την ώρα που έπρεπε, λειτούργησε, αποτελεσματικά βάσει σχεδίου, είχε τον πλήρη έλεγχο της κατάστασης, αποτελώντας παράλληλα αξιόπιστη πηγή πληροφόρησης για το συμβάν, λειτουργώντας με ψυχραιμία σύνεση και αυτοσυγκράτηση.
Η επιτυχία για τα παραπάνω βασίζεται στη δημιουργία ενός και μόνο δίαυλου επικοινωνίας και της εκπομπής ενός μηνύματος κλειδιού (key message).
Η πρώτη ενέργεια με την εκδήλωση της κρίσης είναι η Soft Δήλωση.
Τα δεδομένα που έχουμε ως επικοινωνιακοί διαχειριστές , την πρώτη κιόλας στιγμή που εκδηλώνεται η κρίση, είναι ότι η πληροφόρηση δεν είναι επαρκής και ότι η κατάσταση μπορεί να μεταβληθεί από στιγμή σε στιγμή.
Παράλληλα, εμείς από την πλευρά μας, θα πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε παρόντες έχουμε τον πλήρη έλεγχο της κατάστασης και να προλάβουμε τυχόν ανακριβείς ειδήσεις και φήμες που μπορούν να επιφέρουν τον πανικό.
Η πρώτη αυτή δήλωση γίνεται στον τόπο του συμβάντος, σε ελάχιστο χρόνο μετά το γεγονός, είναι απλή και περιέχει μόνο τα στοιχεία που δεν υπάρχει κίνδυνος να διαψευσθούν σε δεύτερο χρόνο.
Στη δήλωσή μας είμαστε σύντομοι, εντός θέματος, δίνουμε δείγματα θετικών ενεργειών και αποφεύγουμε τις γενικότητες.
1. η αντίδρασή μας είναι γρήγορη, πραγματική , και παρέχει πληροφόρηση χωρίς ανακρίβειες, υποθέσεις, αοριστίες.
2. αποδεχόμαστε ότι η κατάσταση είναι υπό εξέλιξη, ότι υπάρχει κάποιο είδος αβεβαιότητας και παράλληλα θα πρέπει να μη συμβάλλουμε στον πανικό και να μη δημιουργούμε σύγχυση με πολλά και διαφορετικά μηνύματα.
3. αναγνωρίζουμε ότι η κοινή γνώμη αποτελείται από διαφορετικά κοινά, τα οποία έχουν διαφορετική οπτική που πρέπει να λάβουμε υπ΄όψη μας τηρώντας τις ισορροπίες.
4. το μήνυμα που θα εκπέμψουμε στην κοινή γνώμη, θα πρέπει να αποδεικνύει την ικανότητα και την εξειδίκευση μας ,την ειλικρίνεια μας, ενώ βασικά πρέπει να επιδιώκει τον καθησυχασμό & την αποκλιμάκωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)